บทที่ 17: ชอบท่วงท่าแบบไหนเหรอคะ?

บทที่ 17: ชอบท่วงท่าแบบไหนเหรอคะ? 

อวี๋เหิงนอนแผ่บนโซฟาพลางโบกมือ "คุณจัดการเลยละกัน แต่อย่าทำครัวระเบิดก็พอ"

ไบ๋ซินหรันผูกผ้ากันเปื้อนพลางรื้อตู้เย็นพึมพำ: "มะเขือเทศ, พริกหยวก... ทำมะเขือเทศผัดไข่ กับหมูเส้นผัดพริกหยวกละกันนะ? แล้วก็หุงข้าวด้วย"

อวี๋เหิงฟังเสียงกุกกักในครัวพลางเม้มปาก ยัยนี่ก็ดูเป็นแม่ศรีเรือนดีแฮะ ไม่รู้ว่ารสมือจะสู้เหอม่งเยาได้หรือเปล่า

ผ่านไปพักหนึ่งกับข้าวก็ยกขึ้นโต๊ะ อวี๋เหิงลองชิมดูแล้วก็ต้องยอมรับว่าไม่เลวเลยจริงๆ "ใช้ได้เลยนี่คุณอาหลิง!" อวี๋เหิงเอ่ยชมอย่างไม่เสียดายปาก "ฝีมือดีนะเนี่ย!" "แน่นอนสิ!" เธอหัวเราะร่าอย่างภูมิใจ "แต่ทำไมเรียกอาหลิงล่ะ ฟังดูแปลกๆ ตอนนี้ไม่ได้สตรีมซักหน่อย" "แล้วจะให้เรียกอะไรล่ะ? คุณเจ้าหมาน้อย?" "งั้นคุณเรียกอาหลิงเหมือนเดิมเถอะ!"

หกโมงตรงเป๊ะ การสตรีมเริ่มต้นขึ้น วันนี้ไบ๋ซินหรันไม่ได้เล่นเกม แต่เลือกที่จะมานั่งคุยกับผู้ชมแทน เธอแสร้งทำเสียงให้นุ่มนวลกว่าปกติ: "สวัสดีตอนเย็นค่ะทุกคน~ วันนี้ไม่เล่นเกมนะคะ เรามานั่งคุยกันดีกว่า!"

คอมเมนต์ไหลมาอย่างรวดเร็ว:

【วันนี้อาหลิงน่ารักจัง!】

【ช่วงคุยเล่น! รักเลย!】

【เมียจ๋า มองทางนี้หน่อย!】

ไบ๋ซินหรันเอียงคออ่านคอมเมนต์พลางยิ้มตาหยี: "วันนี้จะคุยเรื่องอะไรกันดีนะ?"

ทันทีที่เธอพูดจบ มีข้อความ SC  ปลิวผ่านหน้าจอ: "อาหลิงชอบผู้ชายแบบไหนครับ?" เธออ่านออกเสียงแล้วหัวเราะเบาๆ: "สเปกที่ชอบเหรอคะ... อื้ม ต้องทำอาหารเป็นมั้งคะ? ไม่งั้นฉันคงหิวตายแน่เลย" อวี๋เหิงที่แอบฟังอยู่หน้าห้องเบะปาก ก็นึกว่าทำไม่เป็น ที่แท้คุณเธอก็ทำเป็นนี่นา

มี SC อีกอันเด้งขึ้นมา: "อวตารอาหลิงแซ่บขนาดนี้ ตัวจริงเป็นคนเปิดเผย เหมือนกันหรือเปล่าครับ?" อวตารเจ้าหมาน้อยขยับไปมา ไบ๋ซินหรันตอบด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง: "คุณป๋าคะ อวตารก็คืออวตาร ตัวฉันก็คือตัวฉันนะ~ แต่ก็นะ..." เธอจงใจลากเสียงยาว "ออนไลน์แซ่บหน่อย ตัวจริงเรียบร้อยหน่อย ความย้อนแย้งแบบนี้ไม่เร้าใจกว่าเหรอคะ?"

คอมเมนต์ระเบิดทันที:

【ฮ่าๆๆๆ มีเหตุผล!】

【เข้าถึงสัจธรรมแล้ว! ความย้อนแย้งคือที่สุด!】

【อาหลิงนี่รู้งานจริงๆ!】

การสตรีมดำเนินไปอย่างเผ็ดร้อน ยอดคนดูพุ่งไปเกือบสองพันคนแล้ว มี SC ปลิวมาถาม: "อาหลิงเคยมีแฟนไหมครับ?" ไบ๋ซินหรันชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มตอบ: "ไม่มีหรอกค่ะ~ อาหลิงเป็นแค่เจ้าหมาน้อยตัวหนึ่ง จะมีแฟนไปทำไมล่ะคะ? แต่อยากได้อาหารสุนัข  มากกว่า ป๋าๆ จะแนะนำให้ฉันรู้จักไหมคะ?"

คอมเมนต์หื่นกามเริ่มมา:

【ผมครับ! อาหลิงกินผมก่อนเลย!】

【ผมฟิตมาก กินผมก่อนได้เลย!】

ไบ๋ซินหรันหลุดขำคิกคัก อวตารในหน้าจอขยับเขยื้อนยั่วยวน: "ตายแล้ว คุณป๋าคนนี้ใจร้อนจัง~ แต่อาหลิงวันนี้อิ่มแล้วล่ะ ไว้คราวหน้าค่อยกิน  นะคะ!"

ทันใดนั้น มี SC อันหนึ่งถามว่า: "อาหลิงตัวจริงจะนัดเจอแฟนคลับไหมครับ?" เธอยิ้มตอบ: "คุณป๋าคะ อาหลิงเป็นวีทูบเบอร์นะ ถ้าเจอตัวจริงแล้วคุณผิดหวังจะทำยังไงล่ะ! อวตารคืออุดมคติ แต่ความจริงก็คือความจริงนะคะ"

SC ใหม่ปลิวมา: "อาหลิงวันนี้ใส่ชุดนอนสีอะไรครับ?" เธอลดเสียงต่ำลง แฝงไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน: "เรื่องแบบนี้พูดออกอากาศได้เหรอคะ? แต่ก็นะ... สีดำซีทรู ค่ะ~"

และมีคนขอให้เธอพูดเสียงแนว 'พี่สาว' : เธอขยับลูกคอ ปรับโทนเสียงให้ทุ้มและมีเสน่ห์ดึงดูดใจทันที: "แบบนี้เหรอคะ? พอใจหรือยังจ๊ะ... เจ้า-หมา-น้อย?"

คอมเมนต์คลั่งตายกันไปหมด:

【ผมเสร็จแล้วครับ!!!】

【อาหลิงเปลี่ยนเสียงเก่งชะมัด!】

【ขออีกประโยคเถอะ กราบล่ะ!】

ก่อนปิดสตรีม มี SC ถามคำถามสุดท้าย: "อาหลิงชอบท่วงท่า  แบบไหนเหรอคะ?" เธอหลุดขำก๊าก: "คุณป๋าคะ คำถามนี้มันตรงไปหรือเปล่า?" เธอจงใจลากเสียงยาวอย่างช้าๆ "ฉันเป็นเจ้าหมาน้อยนี่นา อะไรที่คุณชอบ... ฉันก็ชอบอันนั้นแหละค่ะ"

เมื่อปิดสตรีม ไบ๋ซินหรันถอนหายใจเฮือกใหญ่พิงพนักเก้าอี้: "เหนื่อยชะมัด... คนพวกนี้คุยเก่งกันจริงๆ เลยนะ"

"ทำได้ดีนี่ เปิดใจขึ้นเยอะเลยนะ!" อวี๋เหิงยิ้ม "วันนี้รายได้พุ่งอีกแล้วดิ?" เธอเช็กยอดหลังบ้านแล้วตาโต: "โห! แค่ SC อย่างเดียวก็เกือบยี่สิบอัน วันนี้ยอดรวมหมื่นห้าพันกว่าหยวนเลย!"

"ก็บอกแล้วว่าวงการนี้มันรุ่ง!" อวี๋เหิงเอ่ย

"เหลือเชื่อจริงๆ ฉันนึกว่าแค่สตรีมเล่นๆ มีคนเปย์กัปตันให้ก็ดีใจตายแล้ว" เธอพึมพำ

"วันข้างหน้าจะหาได้เยอะกว่านี้อีก มองการณ์ไกลเข้าไว้!" อวี๋เหิงพูดพลางนั่งลงข้างๆ "เมื่อกี้ผมเห็นนะ คุณแอบดูคอมเมนต์ผมตลอดเลยนี่"

"นั่นเขาเรียกว่าคอยจับตาดูสวัสดิภาพพนักงานต่างหาก" อวี๋เหิงแถหน้าตาย "เผื่อคุณพูดอะไรผิด ผมจะได้วิ่งมาถอดปลั๊กเน็ตทัน"

"เชอะ!" ไบ๋ซินหรันวางหูฟังลง "เวลาฉันสตรีมห้ามสุ่มสี่สุ่มห้าเข้ามานะ เผื่อคนดูรู้เข้าจะซวยเอา"

อวี๋เหิงเลิกคิ้ว: "ทำไมล่ะ กลัวเขารู้ว่าคุณอยู่กินกับบอส  เหรอ?" "ใครอยู่กินกับคุณกันเล่า!" เธอคว้าหมอนข้างมาปาใส่เขา "นี่มันคือการร่วมธุรกิจ! เข้าใจไหม!"

"โอเคๆ ร่วมธุรกิจก็ร่วมธุรกิจ" อวี๋เหิงรับหมอนไว้พลางยิ้มกวน "แต่ไอ้ 'ชุดนอนสีดำซีทรู' ที่พูดในสตรีมน่ะผมยังไม่เห็นเลยนะ ใส่มาให้ผมดูหน่อยสิ?"

"ฉันไม่มีของแบบนั้นหรอก! ฉันพูดมั่วไปงั้นแหละ!" เธอถลึงตาใส่ "นั่นมันคือเทคนิคเรียกแขก  ย่ะ!"

เธอรุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ เสื้อยืดตัวโคร่งเลิกขึ้นจนเห็นเอวขาวเนียน อวี๋เหิงจ้องเขม็งจนเธอต้องรีบดึงเสื้อลง: "มองอะไรนักหนา? เตือนไว้ก่อนนะ อย่าคิดมิดีมิร้ายเชียว"

อวี๋เหิงยกมือยอมแพ้: "ผมจะกล้าได้ไงล่ะครับ คุณเล่นเรียนซานด้ามาซะขนาดนั้น" ไบ๋ซินหรันฮึดฮัดใส่ ก่อนจะคว้าแก้วน้ำเดินออกไป: "ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว ห้ามแอบดูล่ะ!"