ตอนที่ 24 รายการ Wu haกำลังจะเริ่มถ่ายทำ
ตอนที่ 24 รายการ Wu haกำลังจะเริ่มถ่ายทำ
คืนนี้เฉินเฉินนอนกลิ้งอยู่บนเตียง มือก็กดเข้าแอป Green Bubble อย่างไม่มีเหตุผลอะไรเลย
เขาเปิดแชตกับลี่ตี้ แล้วพิมพ์ข้อความไปว่า
เฉินเฉิน:พรุ่งนี้ฉันจะไปอัดรายการแล้ว!
เฉินเฉิน:ส่งรูปหมามีความสุข.
สองสามวันที่ผ่านมา ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกันเลย ปกติหลี่ตี้ หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า ‘เร่อปา’ มักจะแวะมาทักเขาเมื่อมีเวลา
แต่นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เฉินเฉินเป็นฝ่ายทักเธอก่อน
ไม่ทันไรก็มีข้อความเด้งตอบกลับมา
หลี่ตี้:ส่งรูปแมวตกใจ.
หลี่ตี้:รายการอะไรเหรอ
หลี่ตี้:เมื่อก่อนเธอบอกว่าเจอพี่เฉา กับลู่หาน...ใช่รายการเดียวกับพวกเขารึเปล่า?
เฉินเฉินอ่านข้อความแล้ว อารมณ์ลึก ๆ ในใจคือ...ภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก
เฉินเฉิน: เดาถูกเลย
เฉินเฉิน: รูปหมาภูมิใจ.
พอเฉินเฉินตอบแบบนั้น ลี่ตี้ก็เดาออกทันทีว่ารายการไหน
วงการบันเทิงก็แคบ ๆ อย่างที่เขาว่ากันนั่นแหละ
หลี่ตี้: ยินดีด้วยน้า~ ขอให้เปิดตัวราบรื่นและโด่งดังปัง ๆ!
หลี่ตี้: ส่งแมวภูมิใจให้หนึ่งตัว.
เฉินเฉินนอนอยู่บนเตียง หัวเราะคิกคักเหมือนคนบ้า แล้วรีบพิมพ์ตอบกลับ
เฉินเฉิน:ขอบคุณสำหรับคำอวยพร! ถ้าดังแล้วจะไม่ลืมเธอแน่นอน!
เฉินเฉิน:รูปหมาขยัน.
ลี่ตี้เห็นเขาบอกอีกครั้งว่าจะไม่ลืมเธอถ้าดังแล้ว ก็อดอมยิ้มไม่ได้
‘ถ้าเฉินเฉินรู้ว่าสาวข้างห้องตัวเองคือ “เร่อปา” เข้า จะช็อกมั้ยน้า~’
หลังจากคุยกันได้สักพัก ลี่ตี้ก็ต้องไปทำงาน ส่วนเฉินเฉินกำลังจะปิดแอปแล้วนอน แต่จู่ ๆ ก็มีข้อความเด้งมา
ฉันไม่ชอบผัก: บอส~ พรุ่งนี้เราไปอัดรายการจริงใช่มั้ยคะ?
เฉินเฉิน: ใช่ แล้วเธอฝึกงานถึงไหนแล้วล่ะ?
ฉันไม่ชอบผัก: แง~ ฝึกงานเหนื่อยมากเลย มันยากสุด ๆ หนูเข้าใจผิดมาตลอด คิดว่าเป็นผู้ช่วยแค่ถือกระเป๋ากับสั่งอาหาร...
ฉันไม่ชอบผัก:ใครจะไปรู้ว่าจะหนักขนาดนี้!
ฉันไม่ชอบผัก:หน้าที่ผู้ช่วยศิลปินมีตั้งแต่... วางแผนตารางงาน... ประสานงานกองถ่าย... ดูแลชีวิตประจำวัน... ไปยันจัดการอุปกรณ์ต่าง ๆ อีกมากมายยยย
ข้อความของไฉ่ไฉ่มีจุดไข่ปลาหลายอันมาก และแต่ละอันก็แทนคำบรรยายยาวเหยียดที่เธอเพิ่งไปอ่านมา
เฉินเฉินถึงกับอึ้ง...ยัยเด็กนี่เอาจริงแฮะ
ฉันไม่ชอบผัก:บอสยังอยู่มั้ยคะ...?
เฉินเฉิน:อยู่ ขอบใจที่ตั้งใจนะ สู้ต่อไป
เฉินเฉิน:ถ้าบอสหาเงินได้แล้ว จะขึ้นเงินเดือนให้เลย
ฉันไม่ชอบผัก:จริงเหรอคะ!?
เฉินเฉิน:จริงแท้แน่นอน
ฉันไม่ชอบผัก:ขอบคุณบอสมากค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
เฉินเฉิน:พักผ่อนเร็ว ๆ เจอกันพรุ่งนี้
เด็กคนนี้ชื่อไฉ่ไฉ่จริง ๆ ก็น่ารักดี เคยบอกให้เรียกเขาว่า ‘พี่เฉิน’ ก็ไม่ยอม
เธอบอกว่า “คนเป็นบอส ก็คือบอสตลอดไป!”
“เรียกบอสแล้วดูมีอำนาจค่ะ!”
เฉินเฉินเถียงไม่ชนะ เลยต้องปล่อยให้เธอเรียกบอสตามใจไป ทั้งที่จริงเงินเดือนเธอก็ไม่ได้มาจากเขาโดยตรงด้วยซ้ำ
แต่ในทางปฏิบัติ… เฉินเฉินก็ถือเป็นหัวหน้าเธออยู่ดี แค่ไม่พอใจปุ๊บก็ไล่ออกได้ทันที
พอนึกถึงสีหน้าเบะปากของไฉ่ไฉ่เวลาเหนื่อย เฉินเฉินก็ยิ้มออก
จากนั้นเขาก็ปิดมือถือ…แล้วหลับฝันดี…
…
ณ อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในมหานคร
ในห้องวันเบดรูมเล็ก ๆ
เด็กสาวนามว่า ‘ไฉ่ไฉ่’ กระโดดขึ้นเตียงโบกกำปั้นฟินสุดชีวิต
“พรุ่งนี้จะได้ไปอัดรายการกับบอสแล้ว! ถึงบอสจะหล่อมาก แต่พรุ่งนี้จะได้เจอลู่หานด้วย! กรี๊ดดดด!”
“การเป็นผู้ช่วยศิลปินมันสุดยอดจริง ๆ!”
…
เช้าวันต่อมา
เฉินเฉินตื่นขึ้นมา ฝึกเสียง ฝึกร่างกายตามปกติ
จากนั้นก็เรียก แผงควบคุมพลัง ของตัวเองขึ้นมาดู
…ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย…
อืม ก็เข้าใจได้ เพราะจะอัปเกรดได้มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
จนถึงช่วงบ่าย
ไฉ่ไฉ่ก็มาถึงบ้านเฉินเฉินตามพิกัดที่เขาส่งให้
ตอนนี้เธอไม่ใช่แค่ผู้ช่วย แต่ยังเป็นช่างแต่งหน้า สไตลิสต์ และถ้าจำเป็น… ยังเป็นคนขับรถได้อีก!
เฉินเฉินไม่มีเสื้อผ้าเครื่องประดับอะไรเยอะนัก เจ้าของร่างเดิมใช้ชีวิตแบบมินิมอลสุด ๆ
ไฉ่ไฉ่มาที่บ้านวันนี้ก็เพื่อช่วยเขาเลือกชุด ส่วนเรื่องแต่งหน้า จะไปทำที่บริษัท
และแล้ว…
เฉินเฉินลองเปลี่ยนเสื้อผ้าไปสี่ห้าชุด
ก็โดนไฉ่ไฉ่กรอกตาใส่
“บอสคะ ไม่มีชุดสีอื่นเลยเหรอ?”
“มีแต่ขาวกับดำ...ในชีวิตนี้ไม่มีสีอื่นแล้วสินะคะ?”
เฉินเฉินหน้าเจื่อน…เสื้อผ้าเจ้าของเดิมมันก็เป็นแบบนี้ เขาเองก็ยังไม่ได้ซื้อใหม่เลย
‘แค่มีใส่ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?’
“สีขาวดำมันก็ดูดีนะ ลองดูสิว่าอันไหนโอเคสุด”
ไฉ่ไฉ่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ
“ใส่อะไรก็ใส่ไปเถอะค่ะบอส ยังไงก็คล้าย ๆ กันหมด”
“เสียดายหน้าตากับหุ่นมาก…”
“เมื่อกี้ว่าอะไรนะ?”
“เปล่าค่ะบอส หนูบอกว่าบอสใส่อะไรก็ดูดีหมดเลยค่า~”
“ถึงบอสจะหล่อมาก แต่ตอนฝึกงาน ครูสอนไว้เลยว่า ภาพลักษณ์ศิลปินสำคัญมาก!”
“บอสคะ ถ้าบอสเริ่มทำเงินได้เมื่อไหร่...อย่าลืมจ้างสไตลิสต์นะคะ ซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ เยอะ ๆ ด้วย!”
เฉินเฉินหลุดหัวเราะออกมา คำพูดของไฉ่ไฉ่มันดูเป็นทางการ แต่พอหลุดจากปากเธอแล้ว มันกลับตลกแบบไม่ตั้งใจ แถมยังดูจริงใจสุด ๆ
สุดท้าย…ภายใต้การดูแลของ “สไตลิสต์ไฉ่ไฉ่” เฉินเฉินก็เลือกเสื้อขาว กางเกงดำแบบง่าย ๆ
แต่เพราะหน้าตากับหุ่นมันดีอยู่แล้ว…
ใส่อะไรก็ดูดีไปหมดนั่นแหละ
ทุกอย่างพร้อมแล้ว เฉินเฉินก็พาไฉ่ไฉ่ออกไปหาอะไรกินก่อน แล้วค่อยไปบริษัทด้วยกัน
…
ไปถึงบริษัท
เฉินเหอกำลังแต่งหน้าอยู่ในห้องแต่งตัว
ช่างแต่งหน้าของบริษัทจัดมาให้เป็นทีมเลยทีเดียว ไม่ใช่แค่คนเดียว
เฉินเฉินถูกจัดให้นั่งข้าง ๆ เฉินเหอ วันนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต (สองชาติ) ที่เขาได้แต่งหน้า…
ความรู้สึกแปลกมาก…ตอนลงสกินแคร์มันสบายเหมือนผิวหายใจได้ แต่พอถึงตอนลงรองพื้น…
เหมือนรูขุมขนโดนปิดหมดเลย…
โชคดีที่เฉินเฉินมีผิวดีโดยธรรมชาติ ไม่ต้องแต่งจัดก็หล่อแล้ว
ล้างหน้า กันคิ้ว จัดทรงผม ลงเมคอัพเบา ๆ
แค่นี้เฉินเฉินก็กลายเป็น
“คุณชายผู้สง่างามดั่งหยกบรรพกาล”
ช่างแต่งหน้าชมไม่หยุดว่าผิวดี หน้าคม ขนาดไหน
เฉินเฉินเองก็เพิ่งรู้…ว่าเขามีของดีอยู่เยอะขนาดนี้
หล่ออย่างเดียว…ก็พอแล้ว!
ถึงจะมาทีหลัง แต่เฉินเฉินแต่งหน้าเสร็จก่อน ส่วนเฉินเหอยังลงเฉดดิ้งอยู่เลย
เฉินเฉินแซวเขาอยู่หลายที ทำเอาเฉินเหอบ่นเป็นชุด จนทุกคนในห้องหัวเราะกันกลิ้ง
เช่นว่า…
“เธอไม่เข้าใจ นี่มันศิลปะ!”
“บอกเลยนะ ฉันแค่หุ่นไม่ดี ไม่งั้นหล่อกว่าเธอแน่นอน!”
“ที่ต้องแต่งนาน เพราะฉันนอนดึก ผิวไม่ดี ถ้าไม่งั้นก็เสร็จนานแล้ว!”
เฉินเหอใช้สกิลปากจัดโชว์ความเป็นศิลปินได้ดีเยี่ยม…
จนในที่สุด…เฉินเหอก็แต่งหน้าเสร็จ
เขาหันมามองเฉินเฉิน “ทำไมแต่งตัวเรียบจังวะ?”
แล้วก็ตบหัวตัวเอง “ลืมไปเลยว่ายังไม่ได้หาสไตลิสต์ให้แก”
“แกนี่ใส่อยู่ได้แต่ขาวกับดำ…วนไปวนมาอยู่นั่นแหละ”
“ไว้เริ่มถ่ายจริง ฉันจะให้สไตลิสต์ฉันช่วยหาเสื้อผ้าให้แกด้วย ลองหลาย ๆ แบบดูบ้าง แกไม่ได้จนใช่มั้ย?”
“อย่าเอาหน้ากับหุ่นดี ๆ ไปเสียเปล่า!”
เฉินเฉินยิ้มรับแบบไม่ขัดอะไร เพราะเขาก็คิดอยู่ว่าควรมีคนดูแลเรื่องพวกนี้จริง ๆ
แต่งหน้าเสร็จ ทั้งคู่ก็ไปนั่งกินผลไม้ที่เลานจ์
เฉินเหอบอกว่ารายการเริ่มถ่ายกันจริง ๆ ตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว
แต่เป็นแบบอัดล่วงหน้าไว้ใช้ใน เทปนำร่อง เท่านั้น
เขาเล่าว่า ผู้กำกับเรียกพิธีกรหลักสามคนไปกินข้าวด้วยกัน เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับรายการ
และวันนี้…ถึงจะเป็นการถ่ายเทปนำร่องอีกครั้ง แต่พิธีกรหลักไม่มีใครรู้ พวกเขานึกว่าเริ่มถ่ายจริง
คอนเซ็ปต์วันนี้คือ
ทั้งสามคนไปกินข้าว แล้วโดนชวนขึ้นเรือโจรสลัด แล้วเริ่มอัดรายการแบบเซอร์ไพรส์
โดยเฉินเฉินจะถูกชวนเข้าฉากเพราะหน้าตาหล่อเกินต้าน
จากนั้นก็โดนผู้กำกับสายมืดจับยัดเข้าเป็นแขกรับเชิญแบบงง ๆ
รายการวางแค่โครงหลวม ๆ ที่เหลือก็ปล่อยให้พิธีกรเล่นกันตามสไตล์
หลังจากฟังจบ ทั้งคู่ก็ได้รับแจ้งจากทีมงาน
“ไปกันเถอะ เฉินจื่อ~ เส้นทางเปิดตัวของนายเริ่มขึ้นแล้ว!”
“ใช่...มันเริ่มขึ้นแล้ว!”