ตอนที่ 16 ฉันได้ข้อมูลติดต่อของพวกเขาแล้ว!
ตอนที่ 16 ฉันได้ข้อมูลติดต่อของพวกเขาแล้ว!
แม้จะบอกว่าเป็นงานเลี้ยงในเชิงธุรกิจแต่เอาเข้าจริง มันก็แค่กินข้าวด้วยกันแบบอบอุ่นมากกว่าจะจริงจังอะไรนัก
เฉินเฉินเองก็ไม่ได้กลับบ้านมือเปล่าได้เบอร์คนดังมาตั้งสองคนแน่ะ!
ถึงจะยังไม่กล้าบอกว่าเป็นเพื่อนกันเต็มปากแต่ก็ถือว่าเริ่มต้นไม่เลว...
จะพัฒนาไปถึงขั้น“พี่น้อง”ได้ไหม ก็ต้องดูกันยาว ๆ
...
ในคลับส่วนตัวหลังมื้อเย็น
พวกเขาทั้งห้าแวะKTV กันต่อ
เฉินเหอ เติ้งเชา ลู่หานไม่ต้องพูดถึงร้องเพลงเต้นกระจาย!
แต่ที่เซอร์ไพรส์สุด ๆ คือ กัวฝานที่ปกติสุขุมไม่พูดเยอะดันคว้าไมค์ร้องไปตั้งหลายเพลง
ไม่รู้เมาหรือแค่ชอบคาราโอเกะจริง ๆ
เฉินเฉินเองก็ร้องไปสองเพลง
เชื่อไหมเขาเองยังตกใจ!
เสียงดีผิดคาดมาก!
เพลงที่ชาติก่อนร้องไม่รอดมาชาตินี้แค่ลอง... เอ้า รอดเฉย!
แถมร้องแล้วฟังดีด้วยนะเออ
พี่ ๆ ที่มาด้วยถึงกับชมเปาะ
"เสียงดีขนาดนี้ ไม่น่าเป็นนักร้องบ้างเลยเสียดายแทน!"
บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุก
กว่าจะรู้ตัว...ก็เที่ยงคืนล่วงไปแล้วเกือบตีหนึ่ง!
...
ตัดภาพมาที่ห้องข้าง ๆคอนโดของเฉินเฉิน
เพื่อนบ้านสาวของเขากำลังนั่งวาดวงกลมบนโซฟาสาปแช่งคนข้างห้องอยู่ในใจ
"นี่มันจะไม่กลับมาจริง ๆ ใช่มั้ย~~ อ๊าาา~~ อ๊า~~~ อ๊า~~~~"
ตีหนึ่งกว่าแล้ว...
ตีหนึ่งกว่าแล้วจ้าาา!
เร่อปาคนดังระดับชาติสวมชุดพร้อมออกรบเต็มยศนั่งพิงโซฟารอแฟนคลับที่บอกจะมาขอลายเซ็น!
เธอหยิบมือถือขึ้นมาเช็คเวลา...อีกแล้ว
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็เช็คไปแล้วรอบนึงสองรอบก็ยังมี
เธออยากจะทักไปถามแต่…
กลางวันก็ดันพูดเองว่า“จะรอเขามาขอลายเซ็น”
ณ จุดนี้ด้วยความเป็นดาราระดับท็อปความหยิ่งเล็กๆของเธอจึงไม่ยอมให้ทักไปก่อนเด็ดขาด!
สุดท้ายก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง
เปิดทีวีดูไปดูไป...ก็หลับไป
...
กลับมาที่ฝั่งเฉินเฉิน
ตอนนี้ยังลั้นลาอยู่ใน KTV
เต้นต่อ!
เพลงต่อ!
ลุยต่อ!
พวกเขาสนุกกันถึงตีสองกว่า
กัวฝานเมาอีกรอบล้มพับไปก่อน
พี่เชากับลู่หาน ก็เมาเละ หน้าแดง ลิ้นแข็ง
เหลือแต่เฉินเฉินกับพี่ชายยังยืนหยัดสู้!
พี่เชายังอยากไปต่ออีกที่ด้วยซ้ำแต่สุดท้ายแพ้ให้กับสายจากเมีย...
พอถึงเวลาพากันกลับออกมา
เติ้งเชา กับลู่หาน มีผู้ช่วยมารับ
ส่วนเฉินเหอก็ให้ผู้ช่วยขับรถพาสามหนุ่มกลับถึงคอนโดเฉินเฉิน ตีสามเป๊ะ ๆ
สามคนช่วยกันหิ้วกัวฝานขึ้นไปนอนพักบนห้อง
พอจัดการทุกอย่างเสร็จพี่ชายก็หันมาชวนเฉินเฉินตาเป็นประกาย
“ไป! เล่นเกมทั้งคืนเลย! ไต่แรงค์!”
เฉินเฉินยังไม่ทันตอบผู้ช่วยพี่ชายก็ยิงประโยคเด็ดใส่
“พี่เหอครับ พี่สะใภ้บอกว่า ถ้าคืนนี้ไม่กลับบ้าน ก็ไม่ต้องกลับอีกเลยครับ”
เฉินเหออ้าปากค้าง รีบคว้าผู้ช่วยวิ่งกลับบ้านทันที
เฉินเฉินยืนมองแล้วก็ส่ายหัว ยิ้มขำเบา ๆ
...
กลับมานั่งโซฟาในห้องตัวเอง
แต่เขาไม่ง่วงเลยเพราะพักหลัง ๆ ก็นอนดึกตลอด
พอเอนหลังลงไก็รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่าง...
คิดอยู่ตั้งนานก็ยังนึกไม่ออก
สุดท้ายก็นั่งดูคลิปในมือถือแทน...
เลื่อน ๆ ไป...แล้วก็
ฟึ่บ! ความทรงจำแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
เขาลืมบอกเร่อปา!
เธอรอเขาเพื่อจะให้รูปพร้อมลายเซ็น!
มองเวลาในมือถือตีสามกว่า...
เฉินเฉินนั่งเหงา ๆ กลางห้องนั่งเล่น รู้สึกกระอักกระอ่วนใจสุด ๆ
“เธอน่าจะหลับไปแล้วมั้ง? งั้นไม่ต้องบอกก็ได้?”
“แต่...ถ้าเธอยังรอล่ะ?”
“ควรถามไหม...หรือจะเงียบไปเลยดี?”
ลังเลอยู่พักนึงเฉินเฉินก็เปิดแอปเขียว
ส่งอีโมจิรูปน้องหมาเกาหัวไปให้
เฉินเฉิน:รูปน้องหมาเกาหัว หลับรึยัง?
ผ่านไป 10 นาที ไม่มีตอบกลับ
เฉินเฉินถอนหายใจโล่งอก
ดีแล้วอย่างน้อยเธอก็ไม่ใช่คนโง่ที่รอจนเช้า…
เขาจัดการล้างหน้าเปลี่ยนชุด เตรียมตัวนอน
ก่อนนอนก็ขอส่งข้อความขอโทษเบา ๆ
เฉินเฉิน:ฝันดีนะ รูปพระจันทร์
แล้วก็กลับไปเลื่อนคลิปในมือถือ...สองเท่าแห่งความสุข!
...
ตัดภาพมาที่เร่อปา
เสียงแจ้งเตือนจากมือถือดังขึ้น
“ติ๊ง~”
เธอลืมตาขึ้นงัวเงีย ยกมือขึ้นคลึงต้นคอ “โอ๊ย~ เมื่อย~”
พอหยิบมือถือมาดู...
ตาโตขึ้นทันที! ง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง!
เฉินเฉินกลับบ้านหลังตีสาม!
ไอ้คนเลว!
ไม่รู้ทำไม เธอรู้สึก...โมโหหน่อย ๆ
เปิดแอปเขียวพิมพ์ทันที
ตี๋ลี่:คนอย่างฉันยังไม่หลับหรอก!!!
รอนายอยู่นั่นแหละ!!!
ส่งรูปแมวทุบหมาบนพื้น.
เฉินเฉินที่กำลังเลื่อนคลิปเพลิน ๆ ถึงกับนิ่ง
เพื่อนบ้านคนนี้คือค้างคาวรึไง ทำไมยังไม่นอน!?
แต่ข้อความที่ส่งมานั้น...
มันทั้งเคือง ทั้งน้อยใจ ปนกวนเบา ๆ
จะไม่ตอบดีมั้ย? แกล้งหลับ?
...แต่ก็นะ เธอรอขนาดนี้ จะเงียบก็ใช่เรื่อง
เขากำลังจะพิมพ์ตอบกลับ แต่ข้อความถัดมาก็โผล่มาทันที
ตี๋ลี่:นายยังไม่หลับใช่มั้ย?
หรือแกล้งหลับ?
ถ้าไม่ตอบ จะโทรแล้วนะ!
หัวโกรธขยี้
เฉินเฉินถึงกับเหงื่อตก
และในวินาทีนั้น
เธอกดโทรมาจริง ๆ!
เขารีบกดตัดสาย แล้วส่งข้อความกลับทันที
เฉินเฉิน:ผมอยู่หน้าประตูแล้ว
ตี๋ลี่:รออยู่!!!
เขายังไม่ทันได้เปลี่ยนชุด ก็วิ่งไปเปิดประตูในสภาพชุดนอน
ทันทีที่เปิดประตู...ตี๋ลี่ก็ยืนอยู่หน้าห้องแบบเต็มยศ!
...ยิ่งกว่ากระอักกระอ่วน!
เฉินเฉินยิ้มแหย ๆ ก่อนจะพูดแก้เขิน
“เอ่อ...ผมแค่พูดเผื่อไว้ก่อนน่ะครับ ฮะ ๆ”
เพราะเมาอยู่นิด ๆ เลยไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่าทำไมเธอยังแต่งตัวพรางตัวซะเต็มขั้นอีกแล้ว...
ตี๋ลี่อึ้งไปนิด ก่อนจะถามแบบไม่ไว้ใจนัก
“นายบอกว่าไปเจอใครมานะ?”
เฉินเฉินตอบหน้าตาจริงจัง
“เติ้งเชา กับ ลู่หาน...มีอะไรเหรอ?”
ตี๋ลี่: “…”
จะเชื่อดีมั้ย?
เพื่อนบ้านบอกจะเดบิวต์ แล้วไปเจอซุปตาร์สองคน?
...ฟังดูน่าเชื่อมั้ย!?
“จริงนะ!”
เฉินเฉิน:
“ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวให้ดูเลยก็ได้…
ผมมีข้อมูลติดต่อของพวกเขาแล้วนะ!”