ตอนที่ 1 สิ่งดี ๆ มักเกิดกับคนดี

【คัมภีร์สมองเทพ】

【คำเตือน: เส้นเรื่องสับสนตามใจคนแต่ง】

【นักวิจัยสายจริงจัง กรุณาอย่าเข้า เปลืองเวลาเปล่า】

【นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง ล้วนมาจากจินตนาการทั้งสิ้น】

แสงแดดสาดส่องจ้า ดอกไม้ก็ส่งยิ้มให้เขา ~

เสียงนกน้อยร้องจ๊อกแจ๊กว่า:

“อรุณสวัสดิ์~ อรุณสวัสดิ์~ เจ้าหิ้วระเบิดมาทำไมกัน? ? ?”

จากบทเพลงสุดแปลกแสนสดใสนี้ บอกได้ทันทีว่าเฉินเฉินอารมณ์ดีสุด ๆ ~

นั่นก็เพราะเขาเพิ่งได้รับบทพระเอก! ใช่แล้ว พระเอกของซีรีส์สั้นบนเว็บเรื่องหนึ่ง!

เพิ่งเซ็นสัญญาแสดงไปสด ๆ ร้อน ๆ: “อารมณ์ดีแบบสุด ๆ ไปเลย~”

แม้จะเป็นแค่พระเอกของซีรีส์ออนไลน์เล็ก ๆ แต่สำหรับเฉินเฉิน ชายหนุ่มที่เคยเป็นแค่ตัวประกอบไม่มีบททุกวัน  นี่คือก้าวกระโดดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต!

ใคร ๆ ก็ต้องค่อย ๆ ไต่ขึ้นไปทีละขั้นจริงไหม?

ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าชีวิตจะเหมือนในนิยาย ที่คนธรรมดาได้เดบิวต์ปุ๊บก็ได้เล่นหนังฟอร์มยักษ์ กลายเป็นพระเอกซุปตาร์ภายในเรื่องแรก… ถ้ามี ก็ถือเป็นเหตุการณ์ที่โอกาสน้อยกว่าถูกลอตเตอรี่ห้าล้านเสียอีก...

ที่เมืองเหิงเตี้ยน มีตัวประกอบนับพันคน แต่มีซุปเปอร์สตาร์ผุดขึ้นมาสักกี่คนกัน?

เพราะฉะนั้น... ก็อ่านนิยายไปเรื่อย ๆ แล้วฝันว่าเป็นดาราก็พอแล้วล่ะ!

“จะบึ้มโรงเรียนให้ระเบิด จะได้ไม่ต้องมาเรียนสายอีกต่อไป… …”

“นกน้อยพูดขึ้นว่า  โอ้โห!!!”

“น้องสาว หนีเร็วววว!!!”

รอยยิ้มของเฉินเฉินจางหายไปในทันใด

เพราะฉากตรงหน้า มันทำให้เขาหัวเราะไม่ออกจริง ๆ!

เด็กผู้หญิงตัวน้อยน่ารักกำลังเดินข้ามถนนอย่างร่าเริง แต่แล้ว...

จากด้านข้าง รถบรรทุกขนดินสีเขียวโคลนคันหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ราวกับจะฝ่าไฟแดงเข้ามา!

คนขับน่าจะหลับใน หรือไม่ก็ไม่เห็นเด็กน้อยเลยสักนิด เขาไม่เบรกเลยแม้แต่น้อย!

อันตรายกำลังพุ่งตรงมาหาเด็กน้อย!

เฉินเฉินที่กำลังฮัมเพลงอย่างมีความสุข ตกใจสุดขีดเมื่อเห็นภาพนั้น รีบตะโกนเตือนเด็กหญิงทันที!

แต่เด็กน้อยที่กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่บนทางม้าลาย กลับไม่ได้ยินคำเตือนเลย

เฉินเฉินรีบวิ่งเข้าไป โบกมือพลางตะโกนสุดเสียง!

แต่เธอก็ยังไม่ได้ยินเขา!

ไม่มีเวลาคิดแล้ว!

เฉินเฉินกัดฟันแน่น เอ่ยลาความฝันของตัวเองในใจ…

“ลาก่อน… ไฟล์เรียนรู้ 1.625 เทราไบต์ที่ยังไม่ได้ดูของฉัน…”

“ลาก่อน… เงิน 1,312 หยวน กับอีก 65 เฟิน…”

“ลาก่อน… นิยายเรื่อง ‘ราชามังกรจ้าวสังเวียนกับสาวบ้านนา’ ที่ยังไม่ทันได้เล่น…”

เฉินเฉินวิ่งสุดชีวิต!

เร็วขึ้น… เร็วขึ้น… ขาของเขาแทบไม่แตะพื้นแล้ว!

โชคดี!

เขาทันเวลา!

ในวินาทีสุดท้าย เฉินเฉินคว้าตัวเด็กหญิงตัวน้อยขึ้นมา แล้วเหวี่ยงเธอเข้าไปในพุ่มไม้ข้างทางอย่างแม่นยำ!

ส่วนตัวเขาเอง... ก็โดนรถบรรทุกขนดิน “จูบ” เข้าเต็มเปา!

ร่างของเขาลอยละลิ่วไปกลางอากาศ ก่อนจะตกกระแทกพื้นอย่างแรง

แต่น่าแปลก... ใจเขากลับสงบอย่างไม่น่าเชื่อ

แถมยังอยากตะโกนออกมาว่า

“วู้ฮู~ ข้าบินได้แล้วเว้ยย!”

นี่แหละ... สภาวะจิตใจอันไร้เทียมทานของสายติ๊งต๊องระดับท็อป!

“โครม... … เพล้าะะะ… …”

ร่างของเฉินเฉินกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร ก่อนจะร่วงลงกับพื้นเหมือนตุ๊กตาผ้า

เขา... โดนชนเข้าแล้วจริง ๆ!

คนขับรถบรรทุกที่เผลอหลับในอยู่ถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมา

เขาขยี้ตาแรง ๆ ก่อนจะมองไปยังร่างของเฉินเฉินที่นอนนิ่งอยู่ไกลลิบ เลือดเริ่มไหลออกช้า ๆ

“ชะ… ชนคนเหรอ!?”

ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา คนขับใส่เกียร์ถอยหลังแล้วขับหนีออกไปทันที ไม่เหลียวหลังแม้แต่น้อย...

เฉินเฉินนอนอยู่บนพื้น เลือดซึมออกใต้ร่าง

สติของเขาเลือนรางลงเรื่อย ๆ …

แต่จิตใจของเขากลับยังคงมีคำพูดมากมายวนเวียนในหัว

“ช่วยชีวิตคนดีกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น… เราทำดีแล้ว…”

“ชาติหน้า… อย่าให้ข้าเป็นเด็กกำพร้าอีกเลย ขอมีครอบครัวสักที…”

“แล้วก็… อยากเป็นดาราดังสุดขอบฟ้าด้วยนะ…”

ความคิดสับสนปะปนกันไปมา ในขณะที่สติค่อย ๆ หายไป

ด้วยแรงเฮือกสุดท้าย เฉินเฉินยกมือซ้ายขึ้นอย่างเชื่องช้า…

แนบริมฝีปากลงบนหลังมือ แล้วจุ๊บเบา ๆ อย่างเท่ระเบิด!

“ลาก่อน... โลกใบนี้…”

… … … …

แสงไฟหลากสีวูบวาบในสายตา

เฉินเฉินลืมตาขึ้นมาอย่างงุนงง พบว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในห้องเกมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีสุดล้ำ!

“ที่นี่… ที่ไหนวะเนี่ย?”

เฮ้ย เดี๋ยวนะ  ถ้าเป็นยมโลกจริง ๆ มันต้องมืดมิด มีลมวิญญาณพัดหวิว ๆ ไม่ใช่เหรอ?

งั้นนี่แปลว่า… ข้ายังไม่ตาย?

หรือว่า… หรือว่าข้ากำลังเจอพล็อต “ทะลุมิติ + เกิดใหม่” แบบในนิยายที่เคยอ่าน!?

เฉินเฉินมองไปรอบห้องอย่างเหม่อลอย อุปกรณ์คอมพิวเตอร์จัดเต็ม ระดับโปรเพลย์เยอร์แน่นอน คนเดิมนี่ต้องเป็นสายเกมเมอร์ตัวจริง!

ทันใดนั้นเอง!

ศีรษะของเขาก็ปวดจี๊ดขึ้นมา!

ปึ่ก!

ความทรงจำที่ไม่คุ้นเคยถาโถมเข้าสู่สมองของเฉินเฉินราวกับคลื่นสึนามิ!

“โอ๊ยยยย ~ ซี้ดดด!”

หลังจากผ่านไปพักใหญ่...

เฉินเฉินก็สามารถเรียบเรียงความทรงจำทั้งหมดได้คร่าว ๆ

ใช่แล้ว… เขาทะลุมิติมาเกิดใหม่จริง ๆ!

ร่างนี้เจ้าของเดิมก็ชื่อ “เฉินเฉิน” เหมือนกัน แต่น่าเสียดาย… เสียชีวิตคาโต๊ะเกมเพราะเล่นหนักเกินไป

“เวรเอ๊ย… หมอนี่ติดเกมขั้นวิกฤตจริง ๆ”

หลังจากย่อยข้อมูลเสร็จ เฉินเฉินก็ล้วงมือถือจากกระเป๋า

หน้าจอล็อกสกรีนเป็นรูป “ตี๋ลี่เร่อปา” ซูเปอร์สตาร์หญิงแถวหน้าของวงการ!

“รสนิยมดีแฮะ… ชอบเหมือนกันเลยนะเนี่ย~”

เขาเช็ควันเวลา 19:32 น. วันที่ 17 มิถุนายน 2020

และดูจากสถานที่ ย่านที่พักหรูริมแม่น้ผู่เจียง เซี่ยงไฮ้!

“อะไรนะ!? ย้อนกลับมาแค่ 4 ปี! งั้นจะก๊อบอะไรจากอนาคตได้มั้ยเนี่ย! โอกาสน้อยฉิบ…”

เฉินเฉินบ่นพึมพำ ก่อนจะเปิดกล้องเซลฟี่

“ฟู่~ ยังดี~”

หน้าตายังหล่อเหมือนเดิม! ผิวขาว ริมฝีปากแดง หน้าหล่อระดับพระเอก เหมือนหยกแกะสลักไม่มีผิด!

ถ้าเทียบคะแนนความหล่อในชาติที่แล้วได้ 97

ชาตินี้… อัปเกรดเป็น 100 เต็ม!!!

โอเค… พอใจมากกกกก ~

ว่าแล้วก็เริ่มค้นข้อมูลในหัว...

โอ้โห… พ่อแม่ของเจ้าของเดิมเสียชีวิตไปแล้ว งั้นก็… เด็กกำพร้าอีกแล้วสิ!?

อายุ 25 สูง 183 ซม. เรียนจบจาก University of Southern California สาขาศิลปะการแสดง!

โปรไฟล์โคตรเทพ!!!

เดี๋ยว ๆ… เดี๋ยววววววววววว!

ญาติเป็นดาราชื่อดัง “เฉินเหอ”!

ลุงเป็นผู้กำกับระดับตำนาน “เฉินข่ายเกอ”!

ญาติอีกคนแต่งเพลง “เป็ดน้อยนับหนึ่ง”!!!

“แม่เจ้าโว้ย!!! นี่มันแบ็คกราวด์ระดับบอสลับ!!!”

เฉินเฉินนั่งตะลึงบนเก้าอี้เกมอยู่นานพอควร

“บ้าเอ๊ย! คราวนี้บินจริง!”

แต่ยังไม่ทันฟินเต็มที่…

“โครกกกกกกกกก~”

เสียงท้องร้องดังขึ้นมาขัดจังหวะความหล่อ...

“คนเป็นเหล็ก ข้าวเป็นเหล็ก ไม่กินก็หิว~”

เฉินเฉินฮัมเพลงเบา ๆ เดินออกจากห้องเกมด้วยอารมณ์ดี

…แต่พอเปิดประตูออกมาเท่านั้นแหละ!

“เหวอ!!! บ้านข้าเหรอเนี่ย!? ใหญ่ขนาดนี้เลยเรอะ!!!”

เขาอ้าปากค้างกับวิวบ้านสุดหรู

หน้าต่างบานใหญ่สูงจรดเพดาน

บาร์หรูวางไวน์แพงเต็มชั้น

ห้องนั่งเล่นใหญ่จนเหมือนใช้เวลาทั้งชีวิตเดินยังไม่สุด!

“พระคุณฟ้าดินจริง ๆ! ชีวิตใหม่มันดีแบบนี้นี่เอง!”

แต่นาทีต่อมา…

เฉินเฉินก็รู้จากความทรงจำว่า…

บ้านหลังนี้… กำลังจะไม่ใช่ของเขาอีกต่อไป!

เจ้าของเดิมเอาบ้านไปจำนอง กู้เงิน 40 ล้านหยวน เอาไปลงทุนหนัง!

ยังไม่พอ! ควักเงินเก็บอีก 10 ล้าน!

รวม 50 ล้าน!!! เอาไปเทใส่หนังหมด!

“โว้ยยยย! นี่ข้าหวังจะได้ใช้ชีวิตหรู ๆ สักพัก ไม่ใช่เตรียมถูกยึดบ้านนะเฟ้ย!”

เฉินเฉินถอนหายใจ มองยอดเงินในแอปฯ เหลือหมื่นกว่าหยวน

“เฮ้อ… ช่างเถอะ รถถึงเขายังมีทางให้วิ่ง เรือถึงสะพานก็ยังลอยได้!”

“กินก่อน แล้วค่อยคิด!”

ว่าแล้ว เฉินเฉินก็เดินลงมาจากคอนโด…

จากที่เคยคิดว่าจะกินกุ้งมังกร หูฉลาม...

สุดท้ายก็เดินอ้อมอยู่นานแล้วจบลงที่...

ร้านอาหารแถวๆ เขตซาเคาน์ตี้ แบบประหยัดสุด ๆ

"กินอะไรไม่สำคัญ ประหยัดไว้ก่อนดีกว่า เผื่อบ้านโดนยึดจะได้ไม่ต้องนอนข้างถนน..."

แท้จริงแล้ว…

หลังเพิ่งทะลุมิติมา ร่างกายก็หิว

แต่หัวใจก็ยังอยากหามุมปลอดภัยที่คุ้นเคย…

1 ชั่วโมงต่อมา…

“โห วิวยามค่ำที่นี่สวยว่ะ… ตอนลงมายังไม่ได้ดูดี ๆ เลย…”

เฉินเฉินเดินเล่นชมวิวชิล ๆ ย่อยอาหาร

แม้จะเจอปัญหาเรื่องบ้าน

แต่ด้วยนิสัยขี้เล่นของเขา เฉินเฉินก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองจมกับความเครียด

ชีวิตใหม่นี่มันฟรี!

แบ็คกราวด์เทพ!

หน้าหล่อระดับพระเอก!

ไม่มีอะไรทำไม่ได้!

บ้านก็แค่บ้าน… ไม่มีแล้วก็สร้างใหม่ได้!

“ข้ายิ้มอย่างภาคภูมิ~ ข้ายิ้มอย่างภาคภูมิ~”

เฉินเฉินฮัมเพลงอย่างร่าเริง เดินเข้าลิฟต์คอนโด

แตะคีย์การ์ด แล้วกดชั้นที่อยู่

ขณะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิด...

แกร๊ก!

มือเรียวยาว ขาวเนียน เอื้อมเข้ามากันประตูเอาไว้

เสียงหวานดังขึ้นเบา ๆ

“ขอโทษค่ะ รบกวนหน่อยนะคะ~”