2235 - เมล็ดพันธุ์ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหล

2235 - เมล็ดพันธุ์ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหล

ในอดีต เมื่อการต่อสู้ของอัจฉริยะสามพันแคว้นสิ้นสุดลง เก้าสวรรค์เลือกผู้มีพรสวรรค์ที่กล้าหาญเพื่อเข้าสู่สถาบันเทพสวรรค์ แต่พวกเขาต้องทดสอบเพื่อดูว่าใครเก่งที่สุดในบรรดากลุ่มต่างๆ

ในเวลานั้นพวกเขาทั้งหมดได้เข้าสู่เขตที่ไม่มีคนอาศัยอยู่นอกเมืองจักรพรรดิ์

เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังรวมถึงโชคด้วย หากโชคไม่ดีพอเมื่อเผชิญภัยพิบัติพวกเขาก็จะตายระหว่างทาง

ก่อนหน้านี้มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อชิงเซียนจากสามพันแคว้นที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในหมู่ผู้บ่มเพาะสตรีรุ่นเดียวกันกับเขา แต่น่าเสียดายที่นางเสียชีวิตระหว่างทาง

ในเวลานั้นสือฮ่าวบังเอิญผ่านมาเห็นฉากสุดท้ายของนาง

อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างท้าทายสวรรค์ ด้วยขอบเขตการเพาะปลูกของนางที่อยู่ในระดับเทพสวรรค์เท่านั้นแต่นางก็สามารถเกิดใหม่อย่างประสบผลสำเร็จกลายเป็นเมล็ดพันธุ์ซ่อนตัวอยู่ที่นี่

“ข้าจำได้ว่าเจ้าบอกว่าโชควาสนาของเจ้าอยู่ที่นี่ ไม่นึกว่ามันจะเป็นความจริง” สือฮ่าวกล่าวเบาๆ

อย่างไรก็ตามชิงเซียนรู้สึกสับสน หลังจากที่นางกิดใหม่ มันก็เหมือนกับชีวิตใหม่ ลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปนานแล้ว

ยิ่งกว่านั้น เมื่อเวลาผ่านไปนางก็เริ่มบ่มเพาะใหม่อีกครั้งจนกลายเป็นบุคคลใหม่อย่างสิ้นเชิง

สือฮ่าวจ้องไปที่สระน้ำนี้ จ้องมองที่ด้านล่าง

มีสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่ข้างใน เพื่อให้แม่นยำยิ่งขึ้น มันคือดอกบัวแห่งความโกลาหลที่ถูกทำลาย!

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เขาฝังร่างกายของชิงเซียนไว้ข้างนอก ไม่ใช่ในโลกใบเล็กๆนี้แสดงว่ามีใครบางคนพานางเข้ามาข้างใน

มันคือเมล็ดบัวลึกลับนี้หรือ?

นี่คือเมล็ดพันธุ์ที่ถูกทำลายจากยุคปฐมแห่งความโกลาหล

“สหายเต๋า!”

เสียงหนึ่งดังขึ้น จากนั้นเมล็ดพันธุ์ก็บินออกมาจากสระ

“เมล็ดพันธุ์ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหล?”

สือฮ่าวเปิดเผยการแสดงออกที่แปลกประหลาด เขาพบเมล็ดพันธุ์โบราณจริงๆ! มันถูกซ่อนไว้ที่นี่ เห็นได้ชัดว่าในตอนนั้นเหตุผลที่ชิงเซียนถูกชักนำมาที่นี่ก็เพราะมัน

“ร่างกายของข้าถูกทำลายไปแล้วต่อให้ได้รับการเกิดใหม่ข้าก็ยังรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง” เมล็ดบัวเขียวกล่าว

สือฮ่าวอยู่ในดินแดนอมตะมาหลายปีแล้ว ดังนั้นเขาจึงเข้าใจหลายสิ่งหลายอย่าง

ในอดีตมียักษ์ใหญ่ในระดับราชาอมตะคนหนึ่ง ซึ่งก็คือต้นบัวปฐมแห่งความโกลาหล หลังจากเขาร่วงหล่นก็ไม่มีใครทราบว่าเขาอยู่ที่ไหน

ใครจะคิดว่าแท้ที่จริงแล้วเขาอยู่ที่นี่

“ต้องการความช่วยเหลือจากข้าหรือไม่” สือฮ่าวถาม

“อาการบาดเจ็บของข้าอยู่ที่รากฐาน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะรักษาให้หาย” ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหลกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

สือฮ่าวยื่นมือออกไปคว้าตัวมันไว้ ดวงตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า จ้องไปที่แหล่งกำเนิดชีวิต จากนั้นเมื่อยกมือขึ้น แสงอมตะก็พุ่งขึ้น พลังชีวิตที่มั่งคั่งกระจายไปทั่วเเมล็ดพันธุ์นี้

ในท้ายที่สุด เขาได้หลั่งเลือดแก่นแท้เพื่อหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์นี้ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ฮ่อง!

ในที่สุดดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหลก็สั่นสะท้าน บริเวณโดยรอบเป็นสีเขียวระยิบระยับ เต็มไปด้วยความพลังปทุมแห่งความโกลาหลซึ่งแสดงถึงการฟื้นตัว

“ขอบคุณสหายเต๋ามาก แม้ว่าจะฟังดูไร้แก่นสาร แต่ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่หากสหายเต๋าขอความช่วยเหลือข้าจะไม่ลังเลสละชีวิตของตัวเองเลย” ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหลกล่าวด้วยความซาบซึ้ง

มันสั่นสะเทือนอย่างมาก ราชาอมตะธรรมดาจะมีวิธีการแบบนี้ได้อย่างไร? แม้แต่ยักษ์ใหญ่ของโลกบ่มเพาะก็ไม่อาจทำเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน

สือฮ่าวโบกมือและพูดว่า

“หวังว่าเจ้าจะสามารถฟื้นตัวได้”

“สหายเต๋าโลกนี้กำลังเกิดความวุ่นวาย ในฐานะสิ่งมีชีวิตโบราณที่ผ่านมาแล้วหลายยุคสมัยข้าสัมผัสได้ว่าความโกลาหลครั้งนี้จะยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์” ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหลเตือน

"ข้ารู้." สือฮ่าวพยักหน้า

“วันนี้สหายเต๋าได้มอบโลหิตแก่นแท้ให้ข้า ข้าขอสาบานว่าข้าจะตอบแทนน้ำใจครั้งนี้อย่างแน่นอน ต่อให้เจ้าไปเกิดใหม่ข้าก็จะติดตามหาเจ้าจนพบเพื่อช่วยเจ้าให้กลับมายืนยันจุดสูงสุดอีกครั้ง”

นี่เป็นคำปฏิญาณประเภทหนึ่ง มันใช้วาจาของตัวเองเพื่อทำการผูกกรรมกับสือฮ่าว สือฮ่าวหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ เมื่อคนตายไปแล้วก็คือตายไปแล้ว ยังมีการเกิดใหม่หรือ?

“ข้าอยากเชื่อว่ามันมีอยู่จริง เพราะข้ารู้ดีว่าตลอดชีวิตนี้ไม่อาจไล่ตามเจ้าทันแล้ว” ดอกบัวปทุมแห่งความโกลาหลกล่าว

เมื่อสือฮ่าวได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ถอนหายใจ นี่เป็นความหวังที่เขาไม่ต้องการให้เกิดขึ้นที่สุด!

“สหายเต๋าเราจากกันที่นี่เถอะ เด็กหญิงคนนี้เป็นทายาทในตระกูลของข้า

ข้าหวังว่านางจะไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับสวรรค์เบื้องบน ปล่อยให้นางดำรงชีวิตและแตกดับไปด้วยตัวของนางในอาณาจักรล่างนี้เถอะ” ดอกบัวปฐมแห่งความโกลาหลกล่าว

หลังจากบอกลาสือฮ่าวมันก็กลายเป็นลำแสงสีเขียว เจาะช่องว่างและเข้าสู่กำแพงปฐมแห่งความโกลาหลและหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

มันเป็นยักษ์ใหญ่ที่เสียชีวิตไปแล้วในอดีต ในเวลานี้เหลือเพียงรอยประทับวิญญาณเล็กน้อยเท่านั้นดังนั้นมันจึงต้องการฟื้นตัวเองกลับมาซึ่งต้องใช้เวลาอย่างน้อยๆถึงสองยุคสมัยอันยิ่งใหญ่

เป็นเพราะต้องการเกิดใหม่อีกครั้งจึงอาจลืมทุกสิ่งได้

เฉพาะมีรอยประทับวิญญาณของตัวเองที่เป็นรากฐานเท่านั้นถึงจะสามารถทำให้ความทรงจำในอดีตกลับคืนมา

พื้นที่ฝังศพโบราณยังคงเงียบสงบ

การมาถึงของสือฮ่าวทำให้ราชาพื้นที่ฝังศพโบราณทั้งสองตกใจ พวกเขาปลูกเสิ่นหมิงและซานซางให้ตื่นขึ้น

“หลายแสนปีผ่านไปชั่วพริบตา แม้ว่าพื้นที่ฝังศพจะโดดเดี่ยวจากโลกภายนอกแต่ชื่อเสียงของสหายเต๋ายังคงดังก้องเข้ามาในหูของพวกเรา” ราชาพื้นที่ฝังศพฮั่วเหิงกล่าว

ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรใดต่างล้วนกล่าวขวัญถึงผู้ฝึกฝนรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์การบ่มเพาะ

บุคคลนั้นคือสือฮ่าวอย่างแม่นยำ ทั้งหมดเป็นเพราะความแข็งแกร่งของเขา ความสามารถในการฆ่ายักษ์ใหญ่ ซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากโดยธรรมชาติ

“ทำไมสหายเต๋าถึงมาที่นี่” ราชาพื้นที่ฝังศพฮั่นซัวถามด้วยความสงสัย

“เหตุผลอย่างแรกก็เพราะว่าข้าต้องการมาเยี่ยมสหายเก่า เหตุผลอีกข้อข้าต้องการศึกษาสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิด” สือฮ่าวตอบตรงๆโดยไม่อ้อมค้อม

ใบหน้าของผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้เปลี่ยนไปทั้งหมด สิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดเป็นสิ่งที่พวกเขาหลีกเลี่ยงมาตลอดเวลา

แม้แต่ในระดับของพวกเขา พวกเขาไม่เต็มใจที่จะสัมผัสกับมัน แต่ฮวงต้องการตรวจสอบจริงๆ?

“พี่สือเจ้ากำลังเดิมพันด้วยชีวิตของตัวเอง!”

“ฮวง เจ้าไม่อาจทำอย่างนั้นมันอันตรายเกินไป!”

ซานซางและเสิ่นหมิงต่างไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้

“ไม่เป็นไร ข้าแค่ต้องการดูเฉยๆ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอนเพราะสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดของต่างมิติข้าก็เผชิญหน้ากับมันมาแล้ว” สือฮ่าวยิ้ม

ราชาพื้นที่ฝังศพที่นี่ต่างก็อ้าปากค้าง อยากจะพูดอะไรซักอย่าง

อย่างไรก็ตามหลังจากที่คิดอย่างรอบคอบแล้ว ชายหนุ่มคนนี้ก็ได้เผชิญหน้ากับสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดมาแล้วจริงๆดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจห้ามปรามได้

ในอดีตมีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถเผชิญหน้ากับมันครั้งที่สองโดยไม่ตาย

“สหายเต๋าไม่ใช่ว่าเราตระหนี่ แต่เรากังวลจริงๆว่ามันอาจจะเกิดภัยพิบัติกับเจ้า!”

ราชาพื้นที่ฝังศพฮั่วเหิงนั้นตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง โดยบอกสือฮ่าวว่าสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยพลังแห่งความตายที่ยิ่งใหญ่กว่าของต่างมิติ

แม้แต่ราชาพื้นที่ฝังศพโบราณในอดีตก็ยังต้องตายเมื่อเผชิญหน้ากับมัน!

“ข้าไม่ได้กลัว!” สือฮ่าวกล่าว

ถ้าเขาเลือกได้ เขาคงไม่เต็มใจมาที่นี่ อย่างไรก็ตาม เขาสูญเสียเส้นทางไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องหาเส้นทางอื่นเพื่อฝ่าระดับราชาและก้าวเข้าสู่เส้นทางจักรพรรดิ

เนื่องจากมีข่าวลือในโลกว่าการเปิดสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดจะทำให้ใครบางคนเป็นจักรพรรดิได้ดังนั้นเขาต้องการทดสอบดู

หลังจากที่ราชาพื้นที่ฝังศพปรึกษากันอย่างลับลับในที่สุดพวกเขาก็ตกลง อย่างไรก็ตามพวกเขาแสดงเจตจำนงอย่างเต็มที่ว่าหากเกิดอะไรขึ้นพวกเขาจะไม่เอาชีวิตของตัวเองเข้าไปเสี่ยงขอให้สือฮ่าวเข้าใจในเรื่องนี้

“ขอบคุณสหายเต๋า!” สือฮ่าวแสดงความเคารพอย่างสูงแก่พวกเขา