2227- อสูรผู้ยิ่งใหญ่

2227 - อสูรผู้ยิ่งใหญ่

แม้ว่าราชาอมตะเหล่านั้นจะรู้สึกหวาดระแวงในเรื่องนี้ แต่ในท้ายที่สุด พวกเขายังคงตรวจสอบเทพหลิวแห่งความมืดอย่างละเอียด และไม่รู้สึกถึงพลังแห่งความมืดที่กัดกร่อน

เมื่อมียักษ์ใหญ่อย่างสือฮ่าวอาศัยอยู่ที่นี่ ย่อมไม่มีใครกล้าสร้างปัญหารวมถึงตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา

เหตุผลที่พวกเขาสามารถไว้วางใจสือฮ่าวได้ก็เพราะชื่อเสียงที่ สือฮ่าวสังหารในช่วงเจ็ดแสนปีที่ผ่านมานี้

ความสำเร็จอันโด่งดังที่เขาสร้างขึ้น เพียงเขายืนอยู่ที่นี่คนเดียวก็สามารถปกป้องอาณาจักรเซียนให้รอดพ้นจากอันตรายทั้งปวงแล้ว

หากมีบางอย่างผิดปกติกับเขา เขาคงไม่ได้ต่อสู้เพื่ออาณาจักรเซียนแบบนี้

หลายพันปีต่อมา พายุแห่งความมืดอีกลูกหนึ่งก็ปะทุขึ้นกลุ่มบุคคลที่สูญหายกลับมาจากอาณาจักรทะเล

พวกเขาบุกเข้าสู่ดินแดนอมตะก่อนจะเกิดสงครามครั้งใหญ่ภายใต้การนำของยักษ์ใหญ่โบราณบางคน

เทพหลิวแห่งความมืดเผชิญหน้ากับศัตรู วิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับสือฮ่าว เทพหลิวแห่งความมืดสามารถฆ่ายักษ์ใหญ่ระดับราชาอมตะคนหนึ่งด้วยตนเอง สร้างผลงานที่ยอดเยี่ยม!

การต่อสู้นี้ดำเนินต่อไปหลายปีไม่เว้นแต่ละวัน เมื่อผู้บุกรุกทั้งหมดถูกฆ่าเท่านั้นจึงจะมีความสงบสุขเกิดขึ้นอย่างแท้จริง

หลังจากประสบกับการโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าดินแดนอมตะก็ขาดรุ่งริ่งเล็กน้อย ทางผ่านโบราณที่เชื่อมไปสู่อาณาจักรอื่นล้วนถูกทำลายไปหมดแล้ว

ตอนนี้การเข้าสู่ดินแดนอมตะ ดินแดนต่างมิติ และสถานที่อื่นๆนั้นง่ายมาก

นี่เป็นเรื่องจริงสำหรับอาณาจักรล่างเช่นกัน ไม่ว่าเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ของโลกจะสมบูรณ์หรือถูกทำลาย มันก็ยากที่จะหยุดยั้งการรุกล้ำของราชาผู้เป็นอมตะได้

เก้าสวรรค์สิบพิภพเป็นสิ่งที่น่าเศร้าที่สุด

ย้อนกลับไปเมื่อสือฮ่าวดิ้นรนเพื่อปลดปล่อยตัวเองจากรอยประทับแห่งการเกิดใหม่ทั้งสิบครั้งของเขา เขาได้ค้นพบแล้วว่าโลกนี้ถูกทำลายไปแล้วจริงๆ

สิ่งมีชีวิตในโลกดั้งเดิมนั้นล้วนย้ายไปอยู่ดินแดนแห่งอื่นจนแทบจะหมดสิ้น

เป็นเพราะราชาอมตะบางคนติดตั้งเส้นทางกลับมาของพวกเขาไว้ที่เก้าสวรรค์สิบพิภพ เช่น สุสานเซียน

ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้บางคนปกป้องโลกนี้ บางคนบุกเข้ามาในอาณาจักรนี้

เป็นเวลากว่าเจ็ดแสนปีแล้วที่สือฮ่าวเข้าสู่ดินแดนอมตะ หลังจากเวลาผ่านไปอย่างไม่สิ้นสุด ในที่สุดเส้นทางต่างๆของโลกทุกแห่งก็เชื่อมเข้าด้วยกัน

ในอดีต อาณาจักรเหล่านี้ล้วนแต่ปกป้องตัวเองจากกันและกัน แต่ในเวลานี้พวกเขายังตกเป็นเป้าหมายของสิ่งมีชีวิตจากอาณาจักรทะเลอีกด้วย

เนื่องจากสิ่งมีชีวิตของทะเลได้กำหนดเป้าหมายไปยังอาณาจักรต่างๆมาเป็นเวลานาน ในเวลานี้พวกเขาปรากฏตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“มีบางเส้นทางที่ยังยากที่จะเดินไป แต่ส่วนใหญ่สามารถข้ามได้อย่างง่ายดาย นี่หมายความว่าสวรรค์จะโกลาหล!”

สือฮ่าวพูดพร้อมกับถอนหายใจ

นี่คือสิ่งที่ชัดเจนมาก การมาและผ่านอาณาจักรต่างๆกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้นมาก การต่อสู้ระหว่างพวกเขาและการต่อสู้กับกับสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในอาณาจักรทะเลก็เกิดขึ้นได้ง่ายดายเช่นเดียวกัน!

ในหลายหมื่นปีต่อมาสือฮ่าวเริ่มรวบรวมกำลัง เขากำลังคิดที่จะทะลวงระดับราชาและกลายเป็นจักรพรรดิ!

ราชสำนักตอนนี้มีอำนาจเพียงพอแล้ว เมื่อสือฮ่าวดูแลมัน ยิ่งไปกว่านั้นยังนําเทพหลิวแห่งความมืดกลับมา พร้อมกับผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังอีกสองคนนี้ ใครกล้าเผชิญหน้าพวกเขา?

แน่นอน หากพวกเขารวมสัตว์ขี่ของสือฮ่าว ย่อมแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีสิ่งมีชีวิตระดับราชาอมตะอยู่ในดินแดนแห่งนี้ถึงห้าคน ใครจะกล้าล่วงล้ำเข้ามา

ฮ่อง!

วันนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงจากดินแดนบรรพบุรุษของมดเขาสวรรค์ มันน่ากลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้

มดสีทองที่ใหญ่โตเกินกว่าจะเปรียบเทียบ มีเขาเพียงข้างเดียวบนหัวของมันปะทุออกมาด้วยความเปล่งประกายอย่างไม่รู้จบ

มันผุดขึ้นมาจากดินแดนที่ดุร้าย รัศมีของมันแผ่ไปทุกทิศทุกทาง สร้างความหวาดหวั่นถึงขีดสุด!

ราชาอมตะหลายคนตื่นตระหนก คลื่นพลังนี้รุนแรงเกินไป ทำให้อาณาจักรเซียนทั้งหมดตกตะลึง!

มดเขาสวรรค์ออกมาจากความสันโดษแล้ว มันประสบความสำเร็จสามารถกลายเป็นอสูรผู้ยิ่งใหญ่ เนื้อหนังของมันไม่มีที่เปรียบ

จิตวิญญาณดั้งเดิมของมันมีพลังน้อยกว่ายักษ์ใหญ่ในหมู่ราชาอมตะเพียงเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่ว่าทำไมอสูรผู้ยิ่งใหญ่ถึงถูกเรียกว่าอสูรผู้ยิ่งใหญ่ ก็เพราะพวกเขาแข็งแกร่งพอที่จะเผชิญหน้ากับยักษ์ใหญ่ในหมู่ราชาอมตะได้

พวกเขาทั้งหมดมีไพ่ลับของตัวเอง มีความสามารถที่น่าเหลือเชื่อ

พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษ เมื่อพวกเขาไปถึงระดับนี้แล้ว พวกเขาสามารถสร้างความหวาดหวั่นให้กับราชาอมตะได้อย่างแน่นอน

ตัวอย่างเช่นมดเขาสวรรค์ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพละกำลังมากที่สุดในโลก

พวกมันสามารถฉีกร่างของศัตรูออกเป็นสองส่วนได้โดยตรง เมื่อพวกเขาโกรธ พวกเขาจะเข้าสู่สภาวะบ้าคลั่ง ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะถูกปลดปล่อยออกมาถึงขีดสุด

แม้แต่พลังวิญญาณดั้งเดิมของพวกเขาก็ยังทรงพลังกว่าเดิมนับ สิบเท่า

ในอดีต เมื่อสือฮ่าวพบมดเขาสวรรค์เป็นครั้งแรก เขาได้ประสบกับสิ่งนี้แล้ว และเข้าใจสถานะประเภทนี้ดี

มดเขาสวรรค์ทำสำเร็จ พลังของเขาก็ปะทุ ตอนนี้ไม่อ่อนแอไปกว่าพ่อของเขาแล้ว!

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา มันก็เพียงพอแล้วที่จะทดแทนมดเขาสวรรค์ตัวเก่า

“ดีมาก ตอนนี้เรามีผู้เชี่ยวชาญระดับราชาอมตะอีกคนแล้ว! เมื่อเราเข้าสู่ดินแดนต่างมิติอีกครั้งก็ไม่จำเป็นต้องถอนตัวออกอย่างรวดเร็ว เราจะนำราชาอมตะทั้งหมดกวาดล้างพวกมันให้หมดสิ้น!” สือฮ่าวกล่าวอย่างเย็นชา

ตัวเขาเอง เทพหลิวแห่งความมืด ท่านปู่นก ผู้อาวุโสเหรียญเงินเฮ่าสีทอง ร่วมกับมดเขาสวรรค์ในปัจจุบัน หากพวกเขาออกเดินทางพร้อมกันย่อมสามารถบดขยี้ดินแดนใดก็ได้

“ข้าก็อยากเป็นราชาอมตะเหมือนกัน!” มังกรแดงร้องออกมา

มู่ชิง วิญญาณสายฟ้าและผีเสื้อจักรพรรดิต่างก็เงียบ พวกเขาทั้งหมดฝึกฝนอย่างขมขื่นและปรารถนาที่จะไปถึงระดับที่สูงขึ้น แต่พวกเขาก็ถอนหายใจ

เรื่องนี้มันยากเกินไป พวกเขารู้ตัวเองดีว่าในชีวิตนี้ไม่อาจเป็นราชาอมตะได้อีกแล้ว

มดเขาสวรรค์กลับมาโดยขอให้สือฮ่าวปล่อยเฮ่ออู่ซวงให้พวกเขาต่อสู้กันอย่างสมศักดิ์ศรี

สือฮ่าวพยักหน้า เขารู้ว่านี่เป็นสิ่งที่มดเขาสวรรค์ไม่เคยลืม ซึ่งเป็นสิ่งที่เกือบทำให้เขาบ้าคลั่ง ถ้าเขาไม่สามารถเอาชนะราชาผู้ไม่มีวันตายคนนี้ได้โดยตรงมดเขาสวรรค์ก็จะไม่สามารถเอาชนะเต๋าของตัวเองได้

เขาปลดปล่อยจิตวิญญาณดั้งเดิมของเฮ่ออู่ซวง โดยขอให้เทพหลิวแห่งความมืดติดตามพวกเขาไปเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

“ฮ่าวน้อย น้องชายของเจ้ายังไม่มีวี่แววของเขาเลยเหรอ?” สือจงเทียนถามสือฮ่าวในห้องส่วนตัว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

ผู้เฒ่าคนนี้กังวลอย่างมากและอยากรู้ว่าฉินฮ่าวเป็นอย่างไร

แม้ว่าฉินฮ่าวจะไม่ได้อยู่ใกล้เขาเมื่อตอนที่เขายังเด็ก แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็เป็นปู่และหลาน เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ

“ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหนแม้ว่าข้าจะพยายามทำนายหาเขาแต่ก็เหมือนมีหมอกปิดบังไว้ เรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับการดำรงอยู่ระดับราชาอมตะ มีคนขัดขวางการรับรู้ของข้า ไม่อย่างนั้น ไม่ว่าเขาจะมีชีวิตอยู่หรือตายไป เราก็ต้องค้นหาเขาพบแน่นอน” สือฮ่าวขมวดคิ้ว

เขาสงสัยว่ามันอาจเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติแห่งการมีชีวิตยืนยาว!

“แล้วลูกชายของเจ้าเป็นยังไงบ้าง จื่อหลิง อวิ๋นซี พวกเขาทั้งหมด… สบายดีไหม?” เสียงของคุณปู่สิบห้าสั่น เขาเริ่มโหยหาหลานชาย ลูกชาย และคนอื่นๆ

“พวกเขาสบายดี!”

สือห่าวมองดูปู่ของเขาและกล่าวว่า

“ท่านปู่ ข้าปิดผนึกพวกเขาทั้งหมดไว้ในที่ห่างไกลโดยที่ราชาอมตะทั้งหลายไม่สามารถติดตามพวกเขาพบ ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่พวกเขาจะปลอดภัยแน่นอน”

คนเหล่านั้นถูกผนึกไว้ ดังนั้นสือฮ่าวจึงไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยให้พวกเขาออกมาอีก

มันเป็นเพราะว่าโลกนี้วุ่นวายเกินไป การประลองครั้งใหญ่ในความมืดนั้นน่ากลัวเกินจะจินตนาการถึง ยิ่งกว่านั้น ความอันตรายของสถานการณ์มีแต่จะรุนแรงขึ้น

อายุขัยของคนเหล่านั้นใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะสามารถอาศัยอยู่ในดินแดนอมตะที่มีสถานอมตะต่อไปได้ แต่เมื่อหายนะมาถึงพวกเขาก็ไม่อาจรอดชีวิตเช่นกัน