2224 - สั่นสะเทือนแดนอมตะ

2224 - สั่นสะเทือนแดนอมตะ

“เจ้าได้รับบาดเจ็บ?”

ท่านปู่นกและผู้อาวุโสเหรียญเงินต่างกังวล ความแข็งแกร่งของสือฮ่าวในอาณาจักรทะเลนั้นทุกคนสามารถเห็นได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อใดก็ตามที่ราชาอมตะผู้รุ่งโรจน์ได้รับบาดเจ็บ เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากเช่นกัน

สือฮ่าวพยักหน้าและกล่าวว่า

“สิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดนั้นค่อนข้างน่าเกรงขาม ข้าต้องอยู่อย่างสันโดษเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บสักระยะหนึ่ง”

ราชสำนักเงียบมากไม่แสดงกิจกรรมใดๆ

ในโลกภายนอก ทุกคนสงสัยว่าฮวงอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแท้จริง

มิฉะนั้น ด้วยธรรมชาติของเขา เขาจะอยู่เงียบๆอย่างนี้ได้อย่างไร?

ภายในถ้ำหินสือฮ่าวกำลังพักฟื้น อาการบาดเจ็บของเขาไม่ใช่ของปลอม แต่อาการของเขาไม่ร้ายแรงอย่างที่โลกภายนอกคิดอย่างแน่นอน

เหตุผลหลักสำหรับเรื่องนี้คือการแยกแยะทุกอย่างที่เขาประสบ

สิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดนั้นทรงพลังอย่างแท้จริง การที่มันสามารถคุกคามเขาจนเกือบตายได้ย่อมแสดงให้เห็นถึงพลังของมันแล้ว!

ในความเห็นของสือฮ่าวนี่เป็นหนึ่งในอาวุธสังหารที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์บ่มเพาะอย่างแน่นอน

เมื่อหีบนั้นถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์จะเกิดอะไรขึ้น? เขาเริ่มคิดถึงเรื่องนี้

เขาไม่รู้ว่าอาณาจักรต่างมิติค้นพบว่าสิ่งประดิษฐ์โบราณชิ้นนี้ยังไง

เมื่อเขาจากไป อยู่ให้ห่างจากสถานที่นั้น ไม่สัมผัสมันอีกต่อไป รอยแยกบนหน้าหีบนั้นก็ค่อยๆหายไป

บาดแผลของสือฮ่าวหายดีแล้ว เขาเริ่มตรวจสอบสิ่งต่างๆบนตัวเขา อันไหนกันแน่ที่สามารถเปิดใช้งานสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดได้?

สิ่งของที่อยู่ในร่างกายเขาล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่นกระบี่เซียน หินสีเข้มสีคล้ำที่เขานำกลับมาจากถ้ำของชายทองคำเซียนเจ็ดสี ชิ้นส่วนกระดูกสีขาวบริสุทธิ์ที่บันทึกบรรพกาลที่แท้จริง

นอกเหนือจากนี้ ยังมีเปลวเพลิงที่มาพร้อมกับโลงศพสามโลกซึ่งตอนนี้อยู่ภายในร่างกายของเขาแล้ว

ในระดับราชาอมตะ เขาสามารถบอกได้ว่าธรรมชาติอันน่าสะพรึงกลัวของเปลวไฟนี้อยู่ที่ใด

มันมีความสามารถในการแกะสลักเต๋าต่างๆที่อยู่ในโลก!

อันไหนกันแน่?

มีหีบไม้ที่ผุพังด้วย!

ในอดีตไม่มีวิธีใดที่จะเก็บหีบไม้ที่ไว้ในสิ่งประดิษฐ์เวทย์มนตร์เชิงพื้นที่ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่สือฮ่าวกลายเป็นราชาอมตะ ปัญหานี้ก็ค่อยๆได้รับการแก้ไข

แน่นอนว่านี่เป็นสิ่งที่เขาสามารถทำได้หลังจากที่เขากลายเป็นยักษ์ใหญ่ในหมู่ราชาอมตะเท่านั้น

เมื่อเขาเข้าสู่ระดับราชาอมตะครั้งแรก เขายังไม่สามารถนำหีบไม้เข้าไปในสิ่งประดิษฐ์เชิงพื้นที่ได้มีเพียงถือมันไว้กับมือ

สือฮ่าวค้นหาอยู่หลายวันแต่ก็ยังไม่รู้ว่าวัตถุใดที่สามารถเปิดสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดได้

“เมล็ดพันธุ์คือกุญแจ” เขาพูดเงียบๆเพียงคนเดียว

ทันใดนั้น ร่างกายของสือฮ่าวก็สั่นสะท้าน ดวงตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า เขาคิดถึงความเป็นไปได้อื่น มันอาจจะไม่ใช่วัตถุภายนอกอย่างสิ้นเชิงก็ได้

“ร่างกายของข้าคือเมล็ดพันธุ์…”

เมื่อเขาคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร เขารีบส่ายหัว เมล็ดพันธุ์นั้นมีอยู่แล้วในสมัยที่ยิ่งใหญ่อย่างไม่รู้จบ แต่ว่าร่างกายที่เป็นเมล็ดพันธุ์ของเขาซึ่งถือกำเนิดขึ้นมาในยุคที่ยิ่งใหญ่นี้นี่เอง

แต่ปัญหานี้เป็นที่น่าขบคิดจริงๆ สือฮ่าวเก็บซ่อนความสงสัยของเขาไว้ บางทีปัญหานี้อาจได้รับการคลี่คลายในสักวันหนึ่ง

จากนั้นสือฮ่าวจับราชาอมตะที่เขาเพิ่งฆ่าออกจากสระ และตรวจดูอย่างระมัดระวัง

เป็นเพราะก่อนหน้านี้เขาได้โยนจิตวิญญาณดั้งเดิมของบุคคลนี้ไปยังสิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดทำให้เขาปลดปล่อยเสียงร้องที่น่าสังเวชในทันทีและได้รับการเปลี่ยนแปลงที่ผิดปกติ

“ถึงกับสามารถสังหารวิญญาณดั้งเดิมของราชาอมตะได้โดยตรง?” สือฮ่าวเผยสีหน้าประหลาดใจ

สิ่งประดิษฐ์โบราณต้นกำเนิดนั้นน่ากลัวอย่างที่คาดไว้ พลังการในการสังหารของมันน่าประหลาดใจจริงๆ

หลายปีต่อมาสือฮ่าวก็ออกมาจากความสันโดษ หลังจากไปเยี่ยมทุกคนแล้ว เขาได้เชิญมดเขาสวรรค์เข้ามาในห้องลับ เผยให้เห็นวิญญาณดั้งเดิมของเฮ่ออู่ซวง

“อา…”

ดวงตาของมดเขาสวรรค์เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที น้ำตาของเขาไหลออกมาไม่หยุด เขานึกถึงพี่ชายและพี่สาวของเขาที่ถูกเฮ่ออู่ซวงสังหารไป

นี่คือสิ่งที่เขาไม่สามารถปล่อยวางได้ชั่วชีวิต เมื่อเขามองเห็นศัตรูอยู่ตรงหน้าเขาจึงเกิดความคุ้มคลั่งขึ้นมา

“ข้าจะฆ่าเขาเอง ข้าจะฆ่าเขาด้วยความสามารถของตัวเอง!” มดเขาสวรรค์คำรามออกมา

หลายคนได้ยินเสียงที่เหมือนปีศาจที่บ้าคลั่งของมดเขาสวรรค์ พวกเขาจึงรู้สึกสงสารอย่างยิ่ง มดเขาสวรรค์คืนร่างเดิมกลายเป็นมดเขาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ปกคลุมท้องฟ้าและปฐพี

หลังจากวันนั้นเขาก็หายตัวไป เขาเข้าสู่ดินแดนบรรพบุรุษของมดเขาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ และทำการฝึกฝนอย่างไม่รู้จบเพื่อจะกลายเป็นราชาอมตะให้ได้

นั่นคือดินแดนบรรพบุรุษของพวกเขา พวกเขามาจากดินแดนอมตะ อย่างไรก็ตามหลังจากเผ่าพันธุ์ของพวกเขาถูกกำจัดจนหมดสิ้นในที่สุดแม้แต่ดินแดนบรรพบุรุษก็จมลงสู่พื้น

มดเขาสวรรค์ได้รับการกระตุ้น เฮ่ออู่ซวงอยู่ในระดับราชาอมตะผู้ยิ่งใหญ่ หากไม่ใช่ว่าสือฮ่าวอยู่ที่นี่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจับตัวเขามา

เขาต้องการที่จะผงาดขึ้นต้องการที่จะไปฝึกในความสันโดษ เขาเข้าไปในดินแดนบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์โดยไม่คำนึงถึงอันตรายใดๆและต้องการรับคมตัวเองให้กลายเป็นราชาอมตะให้ได้

เขาขอให้สือฮ่าวผนึกวิญญาณดั้งเดิมของเฮ่ออู่ซวงไว้ เพื่อที่เขาจะได้จัดการเรื่องต่างๆในภายหลัง

สือฮ่าวพยักหน้า บางทีนี่อาจเป็นการปลุกเร้าจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดของมดเขาสวรรค์ขึ้นมา เขาอาจจะสามารถกลายเป็นราชาอมตะที่แท้จริงก็ได้

“ผู้เฒ่าคนนั้นไม่ได้มาเหรอ?” สือฮ่าวถามท่านปู่นกและผู้อาวุโสเหรียญเงิน

"ไม่ อย่างไรก็ตามมีราชาอมตะซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาที่มาตรวจสภาพของเจ้าอยู่บ่อยครั้ง” ท่านปู่นกกล่าว

“ดูท่าเจ้าแก่นี่คงต้องการตายจริงๆ!”

ดวงตาของสือฮ่าวเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่ยิ่งใหญ่ อีกฝ่ายต้องการจะลงมือกับเขาอย่างนั้นหรือ? ในฐานะราชาอมตะเมื่อความโกรธของเขาปะทุขึ้นมันยากที่จะมีใครหยุดยั้งได้

วันนั้นเกิดพายุใหญ่พัดถล่มดินแดนอมตะ สือฮ่าวลงมืออย่างบ้าคลั่ง มุ่งหน้าไปหาราชาอมตะอาวุโสคนนั้น ราชาอมตะหลายคนต้องการขัดขวางแต่เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารของเขาทุกคนต่างต้องถอยกลับ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่สุดของอาณาจักรเซียนกำลังจะปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

ต้องบอกว่าผู้เฒ่าผู้นี้มีพลังที่น่าอัศจรรย์ พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาไร้ขอบเขต เป็นยักษ์ใหญ่ในหมู่ราชาอมตะอย่างแท้จริง การต่อสู้ครั้งนี้ดำเนินไปกว่าพันกระบวนท่า

“เจ้าหนูเจ้าต้องการก่อกบฏจริงๆ?” ลู่กู่โกรธจัด

ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจ พลังของเด็กคนนี้เกินจินตนาการของเขา ทรงพลังยิ่งกว่าราชาอมตะในตำนานเสียอีก

สิ่งนี้ทำให้เขายากที่จะเชื่อจริงๆ นี่มันก็แค่คนที่ผงาดขึ้นมายังไม่ถึงยุคสมัยหนึ่งด้วยซ้ำแล้วเขาจะมีพลังขนาดนี้ได้อย่างไร?

อายุของลู่กู่น้ำเก่าแก่อย่างน่าเหลือเชื่อ เขาเป็นหนึ่งในราชาอมตะรุ่นแรกๆของดินแดนแห่งนี้ อย่างไรก็ตามเมื่อลงมือต่อสู้กันเขาก็รู้ตัวว่าไม่สามารถต่อต้านสือฮ่าวได้

“เจ้าคิดว่าตัวตนอย่างเจ้าจะเป็นตัวแทนของดินแดนอมตะได้หรือ? สมมุติว่าข้าก่อกบฏจริงๆแล้วยังจะมีใครกล้าช่วยเหลือเจ้า!” สือฮ่าวตะโกน

มีเพียงเขาเท่านั้นที่กล้าพูดคำเหล่านี้ ไม่มีราชาอมตะองค์อื่นที่กล้า

ปู!

การต่อสู้ครั้งใหญ่จบลง สือฮ่าวกระชากศีรษะของลู่กู่ออกมาจากร่างโดยตรงก่อนจะโยนวิญญาณดั้งเดิมของเขาลงไปในสระสายฟ้า

ไม่ใช่ว่าการสังหารคนผู้นี้ไปตรงๆเขาจะทำไม่ได้ เพียงแต่เขารู้สึกว่าการเก็บวิญญาณของราชาอมตะไว้มากมายย่อมมีประโยชน์กว่า ยกตัวอย่างเช่นใช้เปิดประตูอาณาจักรอย่างที่เขาเคยทำ

หากคนอื่นๆรู้ว่าเขาเก็บวิญญาณบรรพกาลเหล่านี้ไปเพื่ออะไร พวกเขาจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน นี่มันเป็นความฟุ่มเฟือยอย่างถึงที่สุด!

ในอดีตเคยมีการเก็บวิญญาณของราชาอมตะไว้อยู่บ้าง เพียงแต่ว่าผู้ที่ได้ครอบครองวิญญาณราชาอมตะล้วนพยายามสกัดเอาผลไม้เต๋าของฝ่ายตรงข้ามออกมาบำรุงรากฐานเต๋าของตัวเอง

อย่างไรก็ตามสือฮ่าวใช้ร่างกายเป็นเมล็ดพันธุ์ดังนั้นพลังของคนอื่นจึงไม่มีประโยชน์กับเขาอย่างสิ้นเชิง

ในเวลานี้สือฮ่าวกำลังขบคิดกับตัวเอง เขาต้องการใช้วิญญาณของราชาอมตะมากมายเพื่อส่งเสริมแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์รวมถึงสหายของเขาให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ

แม้ว่าในหมู่พวกเขาบางคนจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะแล้วก็ตาม