บทที่ 215 สงครามน้ำลาย

บทที่ 215 สงครามน้ำลาย

อย่าบอกว่ากองอวยไม่มีประโยชน์ อย่างน้อยพวกเขาก็ชี้นำความคิดเห็นของคนทั่วไปได้ ช่วยกู้ภาพลักษณ์ของเฉินผิงกลับมาบ้าง ไม่ให้กระแสสังคมเทไปด้านเดียวจนเกินไป

"มะ...ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่เฉิน นี่เป็นสิ่งที่หนูควรทำ หนูและพี่น้องทุกคนเป็นแฟนพันธุ์แท้ของพี่ เราไม่ยอมให้ใครมาใส่ร้ายพี่เด็ดขาด!"

หวงสืออวี่แก้มป่อง น้ำเสียงทั้งนุ่มนวลและหนักแน่น แถมเจือความโกรธอยู่หน่อยๆ

ดูท่าเธอจะเกลียดคนที่ด่าเฉินผิงเข้าไส้จริงๆ

จะว่าไป หวงสืออวี่ในโหมดนี้ก็น่ารักชะมัด เหมือนไก่ชนตัวน้อยที่เชิดหน้าชูคอ พร้อมจะกระโจนเข้าสู่สนามรบได้ทุกเมื่อ

"หึหึ เสี่ยวอวี่ของพวกเราเก่งจริงๆ ว่ามาสิ อยากได้รางวัลอะไร?"

"อุ๊ย หนูไม่ได้... ไม่ได้ดีอย่างที่พี่พูดขนาดนั้นหรอกค่ะ..." หวงสืออวี่หน้าแดง พูดเสียงเบา

"หนูฟังพี่เหยาเล่ามา อืม หนูเรียนกับพี่เขา พี่...พี่ก็อยู่กูซู พี่เฉินไปกินข้าวกับพวกเราได้ไหมคะ?"

"หนูรู้จักร้านอร่อยๆ ร้านหนึ่ง..."

เฉินผิงหัวเราะ "ได้สิ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง ไม่ได้เจอพิงเฉิงมาสักพักแล้วเหมือนกัน"

ตั้งแต่เปิดเทอม เขาเอาแต่ทุ่มเทกับงาน แม้แต่โรงเรียนก็ไม่ได้ไป ย่อมไม่มีโอกาสได้เจอเหยาปิงเฉิง

เรื่องที่เหยาปิงเฉิงไปเป็นครูสอนพิเศษให้หวงสืออวี่ เฉินผิงรู้มาตั้งแต่เดือนที่แล้ว แม้แต่ข่าวที่หวงเหวินเทาออกจากกูซูไปเจี้ยนเย่ เหยาปิงเฉิงก็เป็นคนบอกเขา

เทียบกับหยางเถาแล้ว นิสัยของเหยาปิงเฉิงอ่อนโยนกว่า อะไรที่เฉินผิงสั่งเธอจะทำตามหมด ไม่เคยหาข้ออ้างบ่ายเบี่ยง และไม่เคยถามหาเหตุผล

ครั้งก่อนที่ไปค้างบ้านเธอคืนหนึ่ง เหยาปิงเฉิงยิ่งไว้ใจเฉินผิงมากขึ้น

อาจเกี่ยวข้องกับท่าทีที่เฉินผิงมีต่อครอบครัวของเธอ เพราะทั้งแม่และน้องสาวของเหยาปิงเฉิงต่างก็ชอบเขา

เฉินผิงเชื่อว่าการทำดีย่อมสร้างกุศลสัมพันธ์ บ้านที่สะสมความดีย่อมมีเรื่องมงคลตกทอด บางครั้งการยื่นมือเข้าช่วยเล็กๆ น้อยๆ อาจนำความช่วยเหลือที่คาดไม่ถึงมาให้ตัวเองในวันหน้า

"จะให้พี่เลี้ยงได้ไง หนูมีเงินนะ~"

หวงสืออวี่นึกอะไรขึ้นได้ ใบหน้าสวยหวานร้อนผ่าวราวกับเป็นไข้ "หนู...หนูได้ยินว่าบริษัทพี่เฉินยังขาดคน หนูขอไป..."

"เธอเด็กเกินไป รอเข้ามหาวิทยาลัยก่อน พี่จะจัดให้เธอมาฝึกงานที่หลิงจิ้ง"

"จริงเหรอคะ?" สาวน้อยดีใจจนเนื้อเต้น "ฮิฮิ งั้นพี่เฉินต้องเก็บตำแหน่งไว้ให้หนูนะ!"

"ดูทำหน้าเข้า..."

เฉินผิงส่ายหัวอย่างจนใจ

"เธอจะเลี้ยงข้าวพี่เมื่อไหร่ล่ะ?"

"สุดสัปดาห์นี้ พี่เฉินว่างไหมคะ?"

"ว่างสิ"

"เย้! เดี๋ยวหนูไปบอกพี่เหยาเลย!"

...

เรื่องที่หลิงจิ้งเผยแพร่รายงานเชียร์ซื้อโลหะเงินยังคงคุกรุ่น เสียงคัดค้านและตำหนิยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะจากบรรดาขาใหญ่ในวงการที่นั่งอยู่บนหอคอยงาช้าง ปฏิกิริยาของพวกเขารุนแรงราวกับถูกเหยียบหาง

ความจริงเฉินผิงเตรียมใจไว้ก่อนลงมือแล้ว เขารู้ดีว่าจะต้องถูกคนนับพันชี้หน้าด่า และถูกสถาบันต่างๆ วิพากษ์วิจารณ์

ทว่า สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ พวกชนชั้นนำและปรมาจารย์ที่วงการวิชาการยกย่อง กลับรุมสับเขาเละเทะ แทบจะเหยียบให้จมดินว่าเป็นพวกนักเก็งกำไรไร้ค่า!

เฉินผิงรู้ดี ที่เป็นแบบนี้เพราะเขาไปด่า "พ่อทูนหัว" ของคนพวกนี้เข้าให้

วงการวิชาการของจีน โดยเฉพาะพวกที่ศึกษาวิจัยด้านการเงินและเศรษฐศาสตร์ แต่ละคนช่างกตัญญูเหลือเกิน

แต่ความกตัญญูนี้มีให้แค่พ่อทูนหัวเท่านั้น ส่วนกับแม่ผู้ให้กำเนิดพวกเขาเกลียดเข้ากระดูกดำ

ถ้ามีใครกล้าด่าพ่อทูนหัวของพวกเขา พวกเขาก็จะเป็นเหมือนตอนนี้ ราวกับหมาบ้าหลุดโซ่ เห่ากระโชกไม่หยุด

ถ้าพวกเขารับเงินมาทำงานก็ว่าไปอย่าง ต่อหน้าพ่อแม่ที่เลี้ยงดูย่อมต้องสงบเสงี่ยมหน่อย ถ้าจะเอาเรื่องจริงๆ พวกเขายังพอเถียงได้ว่า:

รับเงินเขามา ก็ต้องทำงานให้เขา มันเป็นสัจธรรม

แต่ปัญหาก็คือ หลายคน "พกอาหารหมามาเอง" น่ะสิ!

อย่างพวกชนชั้นนำเหล่านั้น มีทั้งชื่อเสียง มีทั้งเงินทอง ทำไมต้องลดตัวลงไปคุกเข่าเป็นสุนัขให้คนอื่นด้วย?

เมื่อก่อนเฉินผิงไม่เข้าใจ แต่ต่อมาเขาถึงเข้าใจ ไม่มีเหตุผลอื่นหรอก พวกนี้มันแค่ "ร่าน"

คนต่ำต้อย ก็ชอบที่จะคุกเข่า ชอบเที่ยวไปยอมรับคนอื่นเป็นพ่อ

ให้ลุกขึ้นยืนเป็นคนดีๆ ไม่ชอบ ต้องเอาแส้ฟาดแรงๆ เหยียดหยามให้หนัก ยิ่งด่าแรง ยิ่งตีเจ็บ พวกเขายิ่งชอบเลียแข้งเลียขา

ตรรกะนี้เข้าใจยากใช่ไหม?

เข้าใจไม่ได้น่ะถูกแล้ว เพราะคนย่อมไม่เข้าใจความคิดของสุนัข

เฉินผิงไม่ไว้หน้าพวกผู้เชี่ยวชาญจอมปลอมเหล่านี้เลย ชี้หน้าด่ากราด:

"กินขี้ก็ยังไม่ทันตอนร้อนๆ (ทำอะไรก็ช้าไม่ทันกิน) ฝีมือระดับแบกะดินแบบนี้แนะนำให้ไปหาต้นไม้คอเอียงผูกคอตายแล้วไปเกิดใหม่ซะ แล้วค่อยไปเรียนอนุบาลให้เข้มข้น จะได้ไม่ต้องมาขายขี้หน้าพ่อทูนหัวฝั่งอเมริกานู่น"

"การวิเคราะห์การเงินคงไม่มีที่ให้พวกคุณยืนแล้ว มีเวลาว่างขนาดนี้สู้ไปอ่านคู่มือเอาตัวรอดในสนามรบดีกว่า จะได้ไม่ตายเร็วตอนโดนส่งไปเป็นทหารแนวหน้า เสียดายเงินบำนาญที่เอาภาษีพวกคุณนั่นแหละมาจ่าย"

คำพูดที่ไม่มีคำหยาบสักคำ แต่ทิ่มแทงใจดำทุกดอก ทำเอาพวกผู้เชี่ยวชาญโกรธจนตัวสั่น

"ดีแต่ปาก ไม่ช่วยเปลี่ยนจุดจบของแกหรอก ฉันจะรอสมน้ำหน้า!"

"คนล่าสุดที่กล้าสงสัยวอลล์สตรีท หญ้าบนหลุมศพสูงท่วมหัวไปแล้ว!"

"ก็แค่เศรษฐีใหม่ พอหาเงินเหม็นๆ ได้หน่อยก็ลืมกำพืดตัวเอง"

"โลหะเงินยังร่วงอยู่ ฉันอยากจะรู้นักว่าแกจะปากดีไปได้สักกี่น้ำ!"

สถาบัน รายย่อย และผู้เชี่ยวชาญจอมปลอม ต่างจับจ้องไปที่โลหะเงิน เพราะคืนนี้กำลังจะมีการประกาศข้อมูลทางการเงินที่สำคัญ ซึ่งจะสร้างแรงสั่นสะเทือนให้ตลาดอย่างแน่นอน และโลหะเงินก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงผลกระทบนี้ได้

...

เวลา 20.30 น. ตัวเลขผู้ยื่นขอสวัสดิการว่างงานรายสัปดาห์ของสหรัฐฯ ถูกประกาศออกมา:

รายการ: จำนวนผู้ยื่นขอสวัสดิการว่างงานครั้งแรกรายสัปดาห์ของสหรัฐฯ ประจำวันที่ 18 ก.พ. ความสำคัญ: ★★★★ ครั้งก่อน: 364,000 ราย คาดการณ์: 388,000 ราย ความเป็นจริง: 426,000 ราย

คนตกงานพุ่งสูงเกินคาด!

ทันทีที่ข้อมูลถูกเผยแพร่ ดอลลาร์ร่วงกราวรูด 500 จุด (Basis Points) สกุลเงินอื่นที่ไม่ใช่ดอลลาร์เกิดแท่งเทียนเขียวใหญ่พุ่งขึ้นทันที!

EUR/USD พุ่งกว่า 0.8%, GBP/USD บวกกว่า 1%, USD/JPY  ร่วงยับ 1.2%!!!

ทองคำและโลหะเงินพุ่งเป็นเส้นตรง

ทองคำทำกราฟแท่งเทียนเขียว 4 วันติด วันนี้บวกไปเกือบ 0.5%

โลหะเงินยิ่งเวอร์วังกว่า ตอน 20.29 น. ยังติดลบ 1.2% พอถึง 20.31 น. กลับพุ่งขึ้นไปบวกกว่า 1% หน้าตาเฉย!