2176 - คนคนนี้มาเพื่อฆ่าเจ้า

2176 - คนคนนี้มาเพื่อฆ่าเจ้า

เอ๋าเฉิงสูญเสียการควบคุมอย่างสมบูรณ์ เสียงของเขาทำให้จักรวาลที่เขาปกครองสั่นสะท้าน ดาวทุกดวงบนท้องฟ้าสั่นสะเทือน

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาจงใจควบคุมตัวเอง ดวงดาวทุกดวงบนท้องฟ้าก็คงระเบิดออกจากกันไปแล้ว ความโกลาหลที่ไม่มีที่สิ้นสุดและพลังงานอมตะแพร่กระจาย กลบสวรรค์ด้วยรัศมีที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!

ราวกับว่าจักรวาลถูกทำลายราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังถูกสร้างขึ้นใหม่!

มันเป็นยุคที่ยิ่งใหญ่มาแล้วมากมายตั้งแต่เอ๋าเฉิงกลายเป็นราชาอมตะ เขาเป็นคนโบราณที่แท้จริง ปกติจะแม้แต่วาจาของเขาก็ยากจะกล่าวออกมาตลอดเวลาล้านปี

ในระดับของเขา หลายหมื่นปีมักจะผ่านไปโดยที่เขาไม่พูดอะไรสักคำ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาบ้าไปแล้ว สวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน เสียงของเขาช่างน่ากลัว ยากที่แม้แต่ผู้อมตะที่แท้จริงจะทนได้ ผู้คนมากมายต้องคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว

"มันคือใคร?!"

เขาคำรามออกมา ใครเป็นคนทำสิ่งนี้? แม้แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครจากตระกูลเอ๋ารู้

ความโกรธของราชาอมตะทำให้สวรรค์และโลกสั่นสะเทือน!

เอ๋าเฉิงทำการทำนายเป็นการส่วนตัว เขากำลังจะไปค้นหาว่าใครคือศัตรู แล้วจากนั้นก็จะสับร่างกายของมันให้แหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ

“ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะเป็นใครหรืออยู่ที่ไหน ในเมื่อเจ้ากล้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้าเจ้าต้องตาย!”

เอ๋าเฉิงตวาดออกมาอย่างรุนแรงด้วยความโกรธแค้น ราชาผู้เป็นอมตะมีคำพูดหนักแน่น พวกเขาไม่ได้กล่าวคำพูดออกมาอย่างง่ายดาย

แต่เมื่อพวกเขาลั่นวาจาออกไปแล้ว คำพูดพวกนั้นจะกลายเป็นกฎธรรมชาติ โดยพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้สิ่งที่พูดนั้นสมบูรณ์

แน่นอนว่าสวรรค์และปฐพีเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง แสงอมตะหมุนวนอยู่ที่นี่ ดวงดาวทุกดวงในจักรวาลสั่นสะเทือน กะพริบด้วยสัญลักษณ์เต๋าที่มีพลังมากที่สุด รอยประทับของกฎปรากฏขึ้นในโลก

น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถสรุปได้ว่าเป็นใคร เขารู้แต่เพียงว่าสิ่งมีชีวิตตัวนั้นต้องอยู่ในระดับราชาอมตะอีกทั้งยังมีกรรมใหญ่กับเขา

เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องยากมากที่จะคาดเดา แม้แต่คนที่มีอำนาจอย่างเขาก็ไม่เพียงพอ

สิ่งนี้ทำให้เอ๋าเฉิงไม่พอใจมากขึ้น มีคนฆ่าทายาทของเขาและทำลายคฤหาสน์ของเขา แต่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นใคร

ในโลกนี้ กลุ่มสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดต่างเฝ้ามองจากข้างสนาม นี่เป็นครั้งแรกที่เอ๋าเฉิงต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ พวกเขาจึงพบว่าฉากนี้ค่อนข้างน่าขบขัน

“วายร้ายคนไหนที่ฆ่าวงศ์วานตระกูลเอ๋าของข้า? จงลากตัวเองออกมาเดี๋ยวนี้อย่าให้ข้าต้องลงมือด้วยตัวเอง!” เอ๋าเฉิงคำราม เขาสูญเสียการควบคุมตัวเองไปจริงๆ

ในดินแดนอมตะ บริเวณชายแดนสือฮ่าวใช้เส้นทางสวรรค์อมตะอีกครั้ง เขากระตุ้นเฮ่าสีทองเข้าสู่โลกที่ไร้ขอบเขตนี้

ผู้ปกครองของดินแดนปิดผนึกโดยปกติแล้วพวกเขายังด้อยกว่าราชาอมตะที่แท้จริงอยู่เล็กน้อย แต่ความแตกต่างก็ไม่ได้มากขนาดนั้น

ต่อให้ลงมือต่อสู้กันจริงๆก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะพ่ายแพ้ เพียงแต่ว่ามันคงเป็นไปได้ยากที่พวกเขาจะเอาชนะราชาอมตะได้

บางคนมีข้อบกพร่องในผลไม้เต๋าของพวกเขา ทำให้พวกเขาเป็นเพียงราชาอมตะระดับต่ำไม่สามารถไปถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรบ่มเพาะนี้ได้

คนเหล่านี้จึงถูกเรียกว่าอสูรผู้ยิ่งใหญ่ หากพวกเขาไม่สามารถทำให้ผลไม้เต๋าของตัวเองสมบูรณ์ ก็ไม่มีวันที่พวกเขาจะกลายเป็นราชาอมตะไร้เปรียบเทียบได้

แน่นอน เมื่อความแข็งแกร่งของคนๆหนึ่งถึงระดับนั้น ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับราชาอมตะไร้เปรียบเทียบก็ใช่ว่าจะทำให้พวกเขายอมคุกเข่าสยบได้

เฮ่าสีทองมีสีหน้าบูดบึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ ก่อนหน้านี้มันเป็นสิ่งมีชีวิตผู้รุ่งโรจน์ของดินแดนปิดผนึก เป็นคนที่ดูถูกโลกมนุษย์ แต่วันนี้ กลับต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้

มันต้องการทำลายตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้ มันอยากจะต่อต้าน แต่ร่างกายมันไม่ฟังมัน มันเป็นเพราะว่าตอนนี้วิญญาณดั้งเดิมของมันติดกับดัก ทั้งร่างของมันตกเป็นทาสของอีกฝ่ายอย่างสมบูรณ์แล้ว

นี่ไม่ใช่เจตจำนงของมันจะต่อต้านไหว ถ้ามันเป็นอิสระจริงๆมันคงจะต่อสู้จนถึงที่สุด ทำลายอย่างไม่เลือกหน้าจนกว่าร่างกายและจิตวิญญาณของมันเองจะพินาศ!

ความอัปยศแบบนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทนได้ มันจะเต็มใจทำหน้าที่เป็นพาหนะของคนอื่นได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม จิตวิญญาณดั้งเดิมอีกฝ่ายนั้นทรงพลังเกินไป แข็งแกร่งกว่าราชาอมตะไร้เปรียบเทียบที่มีชีวิตอยู่มาหลายยุคหลายสมัย

นี่เป็นยักษ์ใหญ่ที่สามารถปกครองอาณาจักรเซียนได้อย่างแน่นอน

มันจะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? พบว่ามันยากที่จะเชื่อแม้กระทั่งตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์ในอดีตถูกพวกเขาฆ่าตายไปแล้ว แต่กลับฟื้นขึ้นมาใหม่ได้อีกครั้ง

พลังงานอมตะที่ไม่มีที่สิ้นสุดเพิ่มขึ้นเฮ่าสีทองหายไปจากโลกนี้มานานมากแล้ว กี่หมื่นชั่วอายุคนแล้วที่มันไม่ได้ปรากฏตัวในดินแดนอมตะ?

แม้ว่ามันจะกลายเป็นทาส ถูกคนอื่นกดขี่ แต่อารมณ์ของมันก็ยังซับซ้อน

ระหว่างการสู้รบในตอนนั้น มันทำการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดมากเกินไป มีแม้กระทั่งทะเลแห่งความมืดที่ยังสะสมอยู่ในร่างกายของมันไม่ถูกขจัดออก

นั่นเป็นเหตุผลที่มันไม่สามารถเป็นราชาอมตะไร้เปรียบเทียบได้ และยิ่งทำให้มันสูญเสียโอกาสในการกลับสู่ดินแดนอมตะ

ดังนั้นทุกคนจึงพอจะทราบได้ว่าความแข็งแกร่งของมันยังไม่สามารถเทียบได้กับราชาอมตะทั้งหลายที่อยู่ในดินแดนนี้ มิฉะนั้นหากมันแข็งแกร่งมากพอมันคงต่อสู้เพื่อกลับสู่ดินแดนอมตะแล้ว?

เมื่อมันกลับมาอีกครั้ง ดวงตาของเฮ่าสีทองก็เปล่งประกายออกมา มันต้องการฆ่าสือฮ่าว จบชีวิตของเขาลงที่นี่

ท้ายที่สุดมันก็กลับบ้านเกิด แต่กลับมาด้วยสภาพที่ใบหน้าถูกฉีกยับเยิน หากพบเจอกับคนคุ้นเคยในอดีตมันจะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน?

ในเวลานี้มันเสียใจอย่างแท้จริง!

สิ่งที่น่าเสียใจไม่ใช่ว่ามันเป็นศัตรูกับสือฮ่าว แต่เป็นการชี้ขาดที่ไม่เพียงพอ มันน่าจะทำลายศพของเขาไปแม้ว่ามันจะจบลงด้วยการต่อสู้กับราชาพานก็ตาม

ใครจะคิดว่าหลังจากสามราชาอมตะพร้อมกับอสูรผู้ยิ่งใหญ่อีกสองคนลงมือโจมตีพร้อมกันเจ้าเด็กคนนี้ก็ยังไม่ตาย

มีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้นที่เขาฟื้นคืนชีพมาได้ก็คือวิญญาณดั้งเดิมของเขาหลบซ่อนอยู่ที่อื่น!

สิ่งนี้ไม่สมเหตุสมผลเลย!

มันรู้ว่าสือฮ่าวเคยมีคนประหลาดอยู่เคียงข้างเขามาก่อน แม้ว่าพวกเขาจะถูกทำลายไปแล้ว แต่วิธีการของพวกเขานั้นก็ท้าทายสวรรค์

มันไม่มีความมั่นใจในตัวเอง นั่นเป็นเหตุว่าทำไมมันถึงได้แจ้งราชาอมตะผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามอย่างลับๆ

เฉพาะเมื่อกลุ่มคนที่อยู่เคียงข้างฮวงถูกทำลายทั้งหมดเท่านั้นมันจึงรู้สึกสบายใจ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ก็ยังออกมาเป็นเช่นนี้จะให้มันยอมรับได้อย่างไร?

ฮ่อง!

เฮ่าสีทองปล่อยเสียงคำราม!

“ช่างเป็นความผันผวนที่คุ้นเคย ใครเป็นคนกลับมา” มีผู้เชี่ยวชาญจากมรดกโบราณที่ลืมตามองไปในทิศทางนี้

ในเวลาเดียวกันเอ๋าเฉิงยังคงคุ้มคลั่งได้ประกาศคำสาบานว่าจะล้างแค้นด้วยเลือด สัญลักษณ์เต๋าที่ยิ่งใหญ่เต็มท้องฟ้าพลุ่งพล่านด้วยเจตจำนงของเขา

“เอ๋าเฉิงหยุดตะโกนได้แล้ว คนคนนี้มาเพื่อฆ่าเจ้า!”

ในเวลานี้เสียงเย็นเยียบดังขึ้นจากขอบของอาณาจักรเซียนทำให้ดินแดนอมตะทั้งหมดตกตะลึงในทันที ผู้บ่มเพาะทุกคนตกตะลึง พวกเขารู้ว่าตัวละครหลักปรากฏตัวแล้ว

คราวนี้สือฮ่าวไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในชะตากรรมของสวรรค์ แต่ปรากฏตัวออกมาด้วยลักษณะที่รุ่งโรจน์ เป็นเพราะเอ๋าเฉิงปรากฏตัวแล้วดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่เขาจะซ่อนตัวตนที่แท้จริงของเขาอีกต่อไป

ที่ขอบของดินแดนโบราณมีสัตว์ร้ายขนาดมหึมาปกคลุมทั้งจักรวาลปรากฏตัวขึ้น

ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยขนสีทองยาว ปากกว้างเต็มไปด้วยฟันที่ดุร้าย ดูน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ อย่างไรก็ตามจากมุมมองอื่น มันยังดูกล้าหาญอีกด้วย

“บรรพบุรุษโบราณเฮ่าสีทอง?” หลายคนตกใจเมื่อเห็นว่าสัตว์ร้ายชนิดใดกำลังใกล้เข้ามา

“มันเป็นไปไม่ได้ มันทรงพลังก็จริง แต่เป็นไปไม่ได้ที่มันจะท้าทายเอ๋าเฉิง ความแตกต่างนั้นมากเกินไป”

มีบางคนที่สงสัย

“ดูสิ มีใครอยู่บนหลังของมัน!” ผู้เชี่ยวชาญมีคนกล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึง