2170 - หากปกป้องศัตรูของข้า เจ้าก็ถือเป็นศัตรูของข้าด้วย

2170 - หากปกป้องศัตรูของข้า เจ้าก็ถือเป็นศัตรูของข้าด้วย

อีกด้านหนึ่งของท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว บุคคลนั้นเงียบ แต่มีคลื่นลูกใหญ่ที่โหมกระหน่ำอยู่ภายในตัวเขา

เขากำลังคิดว่าผู้เชี่ยวชาญคนนี้มีอำนาจเหนือกว่าจริงๆ เขาจะต่อสู้กับราชาอมตะทั้งสามคนนั้นจนถึงตายหรือไม่?

เขาต้องการเห็นบุคคลนั้นอย่างชัดเจน ดูว่าเขามีลักษณะอย่างไร แต่ตอนนี้การฝึกฝนของสือฮ่าวนั้นลึกลึ้งและไร้ที่สิ้นสุดแล้วจะมีใครมองผ่านเขาได้อย่างไร

ในสภาพแวดล้อมของเขา พลังแห่งความโกลาหลแผ่ซ่านไปทั่วอากาศ ลึกลับอย่างไม่น่าเชื่อ เขาดูเหมือนจักรพรรดิที่ดำรงอยู่มาหลายยุคหลายสมัยสามารถมองลงมายังดินแดนอมตะได้

การปรากฏตัวของเขาช่างน่ากลัวเหลือเกิน มีเพียงดวงตาที่เย็นเยียบคู่หนึ่งที่ส่องผ่านหมอกราวกับใบมีด เปล่งประกายระยิบระยับ!

สือจงเทียนและอาหมันถูกล้อมรอบด้วยรัศมีของเขาไม่มีใครสามารถทำอะไรกับพวกเขาได้ พวกเขาทั้งหมดได้รับการคุ้มครองภายในรัศมีที่ทรงพลัง

“สหายเต๋า เนื่องจากเป็นเช่นนี้ ข้าจะไม่พยายามแนะนำเจ้าเป็นอย่างอื่น หวังว่าเจ้าจะทำแต่ในสิ่งที่พอดีพองามก็แล้วกัน”

คนในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวกล่าว เขาไม่เคยแสดงตัวเองตลอดเวลาและเตรียมที่จะถอนตัว

เมื่อถึงระดับการบ่มเพาะของพวกเขา สัมผัสศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าของพวกเขาเฉียบแหลมเพียงใด?

เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย โดยรู้ว่าหากเขาเข้าไปพัวพันกันมากกว่านี้ น่าจะเป็นกรรมใหญ่ที่อาจจะนำมาถึงความหายนะทั้งตระกูล!

“ลาก่อน!”

เขาเลือกที่จะเดินออกจากประเด็นนี้

อย่างไรก็ตาม มีอีกเสียงหนึ่งที่ได้ยินบนท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว กระตุ้นให้เขาอยู่ข้างหลัง

“ผู้อาวุโส การกระทำของเขาช่างเลวร้าย ทำร้ายผู้บ่มเพาะในยุคของเรา ขอผู้อาวุโสช่วยผดุงความยุติธรรมแทนข้าด้วย!”

เขาอ้อนวอนผ่านสัมผัสแห่งสวรรค์ แต่เขาไม่รู้ว่าตอนนี้วิญญาณดั้งเดิมทั้งสิบของสือฮ่าวได้รวมเข้าด้วยกัน ทักษะเต๋าของเขาได้ก้าวข้ามขีดจำกัดอย่างมหาศาล กลายเป็นสิ่งที่สูงส่งอย่างน่าสยดสยอง

เว้นแต่พวกเขาจะเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษที่พยายามปกปิดการสนทนาจากเจตจำนงของเทพเจ้า ไม่เช่นนั้นเขาก็จะได้ยินมันทั้งหมดอย่างชัดเจน

“เราไปกันเถอะ คนผู้นี้ดุร้ายเกินไป!” ผู้เชี่ยวชาญลึกลับในท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวกล่าว

“ผู้อาวุโส โปรดลงมือด้วย! ถ้าท่านสามารถกักตัวเขาได้ในวันนี้ บรรพบุรุษของข้าราชาอมตะเอ๋าเฉิงจะจดจำความกรุณาครั้งนี้ไว้อย่างแน่นอน!”

ราชาอมตะคนนั้นสัมผัสได้ถึงความผิดปกติทางอารมณ์ของสือฮ่าว เขาจึงเรียกใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ล้อมรอบหลานชายของเอ๋าเฉิงปกป้องเขาที่อยู่ข้างๆไว้

“หลานชายของเอ๋าเฉิง? เนื่องจากมีความสัมพันธ์นี้ ดังนั้นเจ้าก็ไม่สามารถหนีหายนะพ้น!” สือฮ่าวกล่าว

ในจักรวาลอันมืดมิดสือฮ่าวก้าวออกไป ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาโดยตรง ช่องว่างระหว่างคิ้วของเขาส่องประกาย ปะทุด้วยปราณกระบี่หญ้าคาพุ่งเข้าหาท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวของฝ่ายตรงข้าม

“สหายเต๋าได้โปรดผ่อนปรน!” ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นหยุดเขา

“ข้าจะทำลายทุกชีวิตที่เป็นเชื้อสายของเอ๋าเฉิง ถ้าเจ้าจะขวางทางข้า เจ้าจะกลายเป็นศัตรูของข้า!” สือฮ่าวพูดอย่างใจเย็น

ฮ่อง!

ในเวลานี้ปราณกระบี่อีกเก้าสายพุ่งออกมาจากหน้าผากของสือฮ่าว มันผ่านพ้นไปได้อย่างสมบูรณ์ ความสดใสนั้นน่ากลัวเกินไป มากพอที่จะโค่นผู้อมตะและสังหารปีศาจได้

อีกด้านหนึ่ง ผู้เชี่ยวชาญลึกลับพาหลานชายของเอ๋าเฉิงมาด้วยเขาหันหลังกลับเพื่อจากไป

หลานชายของเอ๋าเฉิงนี่เป็นสิ่งมีชีวิตโบราณอย่างแน่นอน เขาคือผู้อมตะที่ยิ่งใหญ่ซึ่งแทบจะกลายเป็นราชาอมตะไปแล้ว อย่างไรก็ตาม นั่นขึ้นอยู่กับว่าเขาถูกเปรียบเทียบกับใคร ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาไม่นับเป็นอย่างไรได้

เขาเป็นครึ่งก้าวราชาอมตะ การบ่มเพาะของเขานับไม่ถ้วนไร้สิ้นสุด หลังจากเวลาผ่านไปหลายปี ก่อนหน้านี้เขาต้องการหาวิธีที่จะฝ่าฟันไปยังอาณาจักรที่สูงกว่าแต่เขาก็ล้มเหลวตลอด

เป้ง!

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวที่กว้างใหญ่นี้ถูกบดขยี้!

ปราณกระบี่แห่งความโกลาหลพุ่งออกมาจากหน้าผากของสือฮ่าวตอนนี้ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าวิชาสยบความกังวลที่เน้นการบำรุงเลี้ยงจิตวิญญาณดั้งเดิม

คัมภีร์อมตะของสือฮ่าวได้ถูกเขียนขึ้นใหม่ หลังจากที่มันสมบูรณ์แล้ว ก็ทำให้เกิดผลลัพธ์ประเภทนี้ จิตวิญญาณดั้งเดิมของเขาสามารถกลายเป็นอมตะและเปลี่ยนตัวเองให้เป็นปราณกระบี่ที่ทรงพลัง

สนามรบแห่งนี้นั้นน่ากลัวเกินไป ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวถูกบดขยี้ ดวงดาวที่ยิ่งใหญ่จำนวนมากกลายเป็นฝุ่นของจักรวาล

“สหายเจ้าอย่าได้พยายามล้ำเส้นมากเกินไป!”

บุคคลนั้นยังคงถอยหลังอย่างต่อเนื่องและนำหลานชายของเอ๋าเฉิงไปยังทะเลแห่งดวงดาวของตัวเอง

“ในเมื่อเจ้ากล้าให้ที่หลบซ่อนแก่ศัตรูของข้า ดังนั้นเจ้าก็ถือเป็นศัตรูของข้าเช่นกัน” สือฮ่าวกดมือขนาดใหญ่ของเขาไปข้างหน้า การแสดงออกของเขากลายเป็นเย็นชา

“ข้าไม่ใช่ศัตรูของเจ้า!”

ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นพูดอย่างเย็นชาและรีบหนี เขาต้องการจะออกจากที่นี่โดยเร็ว พาหลานชายของเอ๋าเฉิงเข้ามาในอาณาเขตของเขาเอง

เมื่อพวกเขาไปถึงที่นั่นราชาอมตะเอ๋าเฉิงจะลงมือโดยธรรมชาติ

ฮ่อง!

อย่างไรก็ตามสือฮ่าวจะปล่อยให้ศัตรูของเขาออกไปได้อย่างไร? มือหนึ่งฟาดออกมา มือนี้คลุมท้องฟ้า ทุกสิ่งที่อยู่ใต้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวทั้งหมดถูกเขาปกคลุม

"เจ้าทำเกินไปแล้ว!"

คนนั้นแข็งแกร่งจริงๆ เขาต่อต้านอย่างรวดเร็ว วิญญาณหงส์เพลิงที่แท้จริงตัวหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเขา ทรงพลังและดุร้าย โจมตีมือใหญ่ของสือฮ่าว

แดง!

โลกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้ทุกคนที่นี่ตกตะลึง อีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป! อาวุธที่เขากลั่นกรองอย่างพิถีพิถันมานับไม่ถ้วนนั้นได้ปลดปล่อยเสียงคชาออกมาทำให้เกิดรอยร้าว

ใบมีดที่ถูกสร้างขึ้นจากวิญญาณหงส์เพลิงแตกกระจายออกจากกัน!

ปู!

ในเวลาเดียวกันไหล่ของเขาก็ถูกกระแทก ปราณกระบี่แห่งความโกลาหลที่ปล่อยออกมาระหว่างคิ้วของสือฮ่าวนั้นอันตรายอย่างถึงที่สุด มันเจาะเข้าไปในเนื้อหนังของอีกฝ่าย ทำให้ทั่วทั้งจักรวาลแห่งนี้สาดกระจายไปด้วยเลือด

อา…

คนๆนี้ร้องออกมาพร้อมกับความโกรธ เขากลายเป็นลำแสงที่หนีไปในจักรวาล

“เจ้าปกป้องศัตรูของข้า ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ถือว่าเป็นศัตรูของข้าเช่นกัน!” สือฮ่าวออกคำเตือนครั้งสุดท้าย

จิตใจของคนนี้จมลง เขาเหวี่ยงแขนออกด้วยแรงทั้งหมด โยนหลานชายของเอ๋าเฉิงไปยังเมืองยักษ์ที่อยู่ห่างไกลซึ่งอยู่ในอาณาเขตของตระกูลเอ๋า

เขาทำทุกอย่างที่ทำได้อยู่แล้ว แม้กระทั่งตอนนี้เขายังได้รับบาดเจ็บสาหัสถือว่ามีคำกล่าวกับราชาอมตะเอ๋าเฉิงแล้ว

เขาไม่ใช่ราชาอมตะที่อยู่ระดับเดียวกับเอ๋าเฉิงในเมื่ออีกฝ่ายสามารถตั้งตัวเป็นศัตรูกับราชาอมตะไร้ที่เปรียบ นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถต้านทานได้

เป้ง!

ฝ่ามือของสือฮ่าวเปลี่ยนเป็นใบมีดขนาดใหญ่ตัดช่องว่างของความว่างเปล่าออกจากกันก่อนที่เขาจะปรากฏตัวอยู่หน้าเมืองขนาดใหญ่นั้น

"หยุดเขา!"

หลานชายของเอ๋าเฉิงกรีดร้องออกมา เขาจัดกลุ่มผู้เชี่ยวชาญเพื่อเผชิญหน้าศัตรู เปิดใช้งานแท่นบูชาพร้อมรับการโจมตี อีกทั้งยังขอกำลังเสริมจากเมืองราชาอมตะคนอื่น

อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างก็สายเกินไป สือฮ่าวปรากฏตัวเหมือนยักษ์ใหญ่ที่ขยายร่างปกคลุมทั้งจักรวาลนี้ ฝ่ามือใหญ่ของเขาบดขยี้ลงไปยังตัวเมืองกลุ่มผู้เชี่ยวชาญกำลังจะตาย

ปู!

มือใหญ่ของสือฮ่าวฟาดลง แม้ว่าจะเป็นหลานชายของเอ๋าเฉิงความแข็งแกร่งของเขานั้นยอดเยี่ยมมากหลังจากฝึกฝนมาอย่างไม่รู้จบ แต่เขาก็ไม่สามารถทนต่อพลังนี้ร่างกายและวิญญาณของเขาถูกลบออกไปครั้งเดียว

หงหลง!

แม้ว่าสือห่าวจะไม่ได้ปลดปล่อยการสังหารครั้งใหญ่เมื่อเขาลงมือ แต่เมืองนี้ยังคงแตกแยก ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวแทบจะระเบิด

"ฆ่า!"

สือฮ่าวลงมืออย่างทรงพลัง เขารู้ว่าเขามาถึงที่ใด

นี่คือสถานที่ที่ เอ๋าเฉิงปกครอง จักรวาลของเอ๋าเฉิงตอนนี้เขาอยู่ที่นี่

เขาไม่รู้สึกวิตกกังวลใดๆ แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการล้างเลือดแต่เขาก็ต้องลากลูกหลานของเอ๋าเฉิงออกมาให้หมดไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว