2154 - เริ่มการบุกทะลวง

2154 - เริ่มการบุกทะลวง

หลายปีต่อมา ในเก้าสวรรค์สิบพิภพภูเขาและแม่น้ำที่มีชื่อเสียงหลายแห่งได้หายไป พวกมันถูกกำจัดโดยมดเขาสวรรค์ มู่ชิง ทุกสิ่งทุกอย่างถูกนำเข้าไปในโลกของโรงศพทองแดง

บางเผ่าพันธุ์หายตัวไปโดยสมบูรณ์โดยมุ่งหน้าสู่โลงศพทองแดง

อย่างไรก็ตาม มีบางเผ่าพันธุ์ที่ไม่เต็มใจที่จะออกไปโดยยืนกรานที่จะอยู่ข้างหลัง

เป้ง!

กำแพงอาณาจักรแตกอีกครั้ง มีคนเห็นนกดุร้ายสีดำที่เหมือนดวงอาทิตย์สีดำ มันปลดปล่อยแสงอันมืดมิด กรงเล็บแหลมคมเกือบจะฉีกเปิดอาณาจักรนี้

“ไม่มีเวลาแล้ว! ข้าต้องเริ่มตั้งแต่ตอนนี้!” สือฮ่าวกล่าว

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ เขาได้ปรับสภาพของตัวเองอยู่เสมอ ไม่มีเวลาเหลือให้เขาสะสมการฝึกฝนอย่างช้าๆ เขาต้องเริ่มต้น มิฉะนั้นราชาอมตะจะเสด็จลงมา

ฮ่อง!

วันนั้น ในดาวที่ไม่มีคนอาศัยอยู่นอกโลกสือฮ่าวก็คำรามขึ้นสู่สรวงสวรรค์ เส้นผมสีดำทั้งหมดของเขาโบกสะบัดอย่างวุ่นวายท่ามกลางพลังแห่งความโกลาหล

อาณาจักรลับทั้งห้าของร่างกายของเขาก็เปล่งประกาย ในเวลาเดียวกันภายในร่างกายของเขามีสัญลักษณ์มากมายส่องประกายสีทองไม่สิ้นสุด ประตูเปิดขึ้นทีละบาน

ร่างกายเป็นเมล็ดพันธุ์ ห้าอาณาจักรลับที่ยิ่งใหญ่ส่องแสง คลังร่างกายของเขาเปิดออก ปลดปล่อยศักยภาพของเขาในระดับสูงสุด

สือฮ่าวคำรามสู่สวรรค์โดยใช้กำลังทั้งหมดของเขาเพื่อพยายามก้าวกระโดดครั้งสุดท้าย เขาต้องการฝ่าฟัน แปลงร่าง และกลายเป็นราชาอมตะ!

ความโกลาหลครั้งใหญ่ของโลกกำลังคืบคลานเข้ามา เขาต้องการความแข็งแกร่งแบบนั้น เขาต้องผงาดขึ้นทันที มิฉะนั้น ท้ายที่สุดเขาก็จะเป็นเหมือนมดในสายตาของผู้อื่นก่อนจะถูกฆ่าตายในการต่อสู้

ร่างกายของสือฮ่าวปลดปล่อยสายฟ้ามหาศาลออกมา เสียงสวรรค์สั่นสะเทือนดังออกไปด้านนอก ประตูทุกบานถูกเปิดออกทีละแห่ง

อาณาจักรอันยิ่งใหญ่ทั้งห้าของเขาเปล่งประกาย ทะเลแห่งการเกิดใหม่ในท้องของเขาแสดงการเปลี่ยนแปลงของหยินหยาง ร่างกายทั้งหมดของเขาพร่างพรายราวกับเปลวไฟอมตะพุ่งขึ้นสู่สวรรค์

อา…

สือฮ่าวส่งเสียงคำรามดังลั่น เสียงของเขาทำให้ดวงดาวและจักรวาลสั่นสะเทือน

อย่างไรก็ตาม นี้กลับไม่เพียงพอที่จะระงับเสียงพระคัมภีร์ที่ปล่อยออกมาจากวังเต๋า คนอื่นไม่ได้ยิน แต่สัมผัสได้ถึงรัศมีอันยิ่งใหญ่นั้น

เขากำลังทะลวงผ่าน อาณาจักรลับใหญ่ทั้งห้ากำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ

อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขาได้รับความเสียหายแตกร้าว แม้แต่ตัวตนอันทรงพลังของเขาเองที่ฝึกฝนคัมภีร์ที่ไม่อาจหยั่งรู้ซึ่งมันถูกหลอมรวมเข้ากับเต๋าอันยิ่งใหญ่ของเขาก็ยังไม่อาจประคองร่างกายของเขาไว้ได้

เลือดไหลหยดลงมา ร่างกายของสือฮ่าวเต็มไปด้วยใยแมงมุมเปื้อนเลือด นี่เป็นรอยแตก ขณะโจมตีที่อาณาจักรราชาอมตะ ความกดดันที่เขาได้รับนั้นน่ากลัวเกินไป

ในส่วนลึกของจักรวาล รัศมีอันเป็นอมตะที่ไม่มีวันตายก็พุ่งทะยาน ทะเลแห่งดวงดาวสั่นสะท้าน สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกนี้ตกตะลึง เงยหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้า

“สวรรค์ นี่มันคลื่นกระแทกแบบไหนกัน? ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าจะล้มแล้ว!” แม้แต่ผู้ฝึกตนที่มีพลังมหาศาลก็เป็นแบบนี้แล้ว นับประสาอะไรกับคนอื่น

ตอนนี้สือฮ่าวไม่สามารถควบคุมพลังของตัวเองได้ เขากำลังโจมตีในระดับอาณาจักรราชาอมตะด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี เขากำลังจะก้าวกระโดดครั้งสุดท้าย กลายเป็นราชาอมตะที่ไม่มีใครเทียบได้

“เขามาถึงขั้นนี้แล้วจริงๆ กำลังจะบรรลุสถานะราชาอมตะ!” ในดินแดนปิดผนึกมีคนพูดพร้อมกับถอนหายใจ แม้แต่พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชม

มีผู้เชี่ยวชาญโบราณคนหนึ่งของเทือกเขาอมตะร่วงหล่นลืมตาขึ้น สายตาของเขาเย็นชา จ้องมองไปในอวกาศในเวลานี้

“บรรพบุรุษโบราณ พวกเราจะลงมือกันไหม?” มีคนถาม

“ข้ามีกรรมอันยิ่งใหญ่กับเจดีย์นั้น แม้ว่ามันจะเข้าสู่ประตูบรรพกาลไปแล้วแต่ว่าหากมันสามารถรอดชีวิตกลับมาได้นั่นจะเป็นปัญหาใหญ่ของพวกเราอย่างแน่นอน”

ในดินแดนปิดผนึกแห่งนี้ แม้แต่ผู้ฝึกฝนที่ไม่บรรลุความเป็นอมตะก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้นาน มันกลายเป็นดินแดนบริสุทธิ์อันยิ่งใหญ่โดยราชันย์ดินแดนปิดผนึกที่นี่สามารถเทียบเคียงได้กับราชาอมตะเลยทีเดียว

รัศมีของพลังดินแดนนี้สามารถเทียบได้กับอาณาจักรเซียนโดยไม่ด้อยกว่า!

“ไปจุดตะเกียงนั่น เราสามารถแจ้งอาณาจักรเซียนเกี่ยวกับสถานการณ์ที่นี่ และให้พวกเขาลงมือจัดการเอง” เสียงเย็นเยียบแบบนี้ดังมาจากดินแดนบรรพบุรุษของเขาอมตะร่วงหล่น

หลังจากที่ราชันย์ดินแดนปิดผนึกของเขาอมตร่วงหล่นพูดแบบนี้ เขาก็หลับตาที่เย็นชาลง ร่างกายของเขาถูกปิดผนึกและกลับไปนอนหลับอีกครั้ง!

ตะเกียงจางๆ ถูกจุดขึ้น โครงของมันทำจากกระดูก ฐานทำด้วยทองแดง มันปลดปล่อยไฟสีเขียวกะพริบอย่างต่อเนื่อง

ตะเกียงโบราณประเภทนี้ถูกจุดขึ้นในดินแดนอมตะ สื่อสารกับสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่งในดินแดนอมตะ

ตะเกียงโบราณวางอยู่บนแท่นบูชา หลังจากนั้นไม่นาน สถานที่แห่งนั้นก็พร่ามัว เกิดเป็นรอยแยกที่ว่างเปล่า ไม่มีทางที่สิ่งมีชีวิตจะผ่านไปได้ แต่สามารถส่งข้อความได้

“ฮวงกำลังจะทะลวงสู่ระดับราชาอมตะ” มันเป็นเพียงข้อความสั้นๆที่ไม่เจือปนอารมณ์ใดๆ

แล้วตะเกียงนี้ก็ดับลง สิ่งมีชีวิตในดินแดนปิดผนึกแห่งนี้ก็ถอยห่างจากที่นี่

ผู้คนในดินแดนอมตะไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป ข้อมูลชิ้นนี้ถูกส่งไปยังตระกูลโบราณที่มีอำนาจมากมาย แน่นอนว่ารวมถึงตระกูลราชาอมตะด้วย

“เฮ้ น่าสนใจ เขากำลังโจมตีในระดับราชาอมตะตั้งแต่อายุยังน้อย ข้าควรจะพูดว่าเขามีความมั่นใจหรือว่าเขากำลังรนหาที่ตายดี? การสะสมระดับพลังของเขา

น้อยเกินไป” ใครบางคนพูดพร้อมกับหัวเราะ นี่คือครึ่งก้าวราชาอมตะ

หลายคนรู้ว่าฮวงกำลังทำเช่นนี้เพราะเขาอยู่ภายใต้แรงกดดันจากข้อจำกัดด้านเวลา เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเลือกแบบนี้

“บางทีอาจมีโอกาสที่เขาจะประสบความสำเร็จได้จริงๆ!” อีกคนกล่าว.

ผลกระทบของเรื่องนี้นั้นยอดเยี่ยมมาก บุคคลรุ่นก่อนต่างพูดคุยกัน ขณะที่บุคคลรุ่นหลังของอาณาจักรเซียนต่างจ้องมองกันและกันอย่างว่างเปล่า ไม่สามารถพูดด้วยความตกใจได้

นี่เป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเอ๋ากาน พานยี่ ฮั่นเทียนและคนอื่นๆที่เคยเผชิญหน้ากับสือฮ่าวมาก่อน

พวกเขาทั้งหมดตกตะลึง ย้อนกลับไปตอนนั้น พวกเขายังคงเป็นคู่ต่อสู้ของเขา แต่แล้วตอนนี้ล่ะ?

ฮวงนั้นดุร้ายเกินไปจริงๆ ในเวลานี้เขากล้าที่จะโจมตีอาณาจักรราชาอมตะด้วยวัยไม่กี่พันปีเท่านั้น!

มันช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้!

ในขณะเดียวกัน พวกเขายังไม่บรรลุความเป็นอมตะด้วยซ้ำ!

ผู้อมตะที่ถูกเนรเทศ สือยี่ ฉวีโต้ว องค์หญิงเหยาเยว่ ชิงยี่และคนอื่นๆต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้เช่นกัน พวกเขาสั่นสะเทือนและตกใจไม่รู้จบ

ผ่านไปกี่ปีเอง? ทว่าสือฮ่าวมาถึงระดับนี้แล้ว

พวกเขาเข้าสู่ดินแดนอมตะเพื่อค้นหาโอกาส โอกาสในการบรรลุความเป็นอมตะในอาณาจักรนี้ที่พวกเขามองว่ามีทรัพยากรและสภาพแวดล้อมที่ดีกว่า

อย่างไรก็ตามใครจะคิดว่าผู้ที่ยังคงอยู่ในแดนล่างเพียงคนเดียวอย่างฮวงนั้นจะล้ำหน้ากว่าพวกเขาจริงๆ!

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นนี้มากเกินไป ในตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญของอาณาจักรเซียนต่างก็ให้ความสนใจกับเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด

“บางทีเขาอาจมีโอกาสบรรลุสถานะราชาอมตะจริงๆ” นี่คือสิ่งที่ราชาอมตะพูดกับตัวเอง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนระดับนี้สรุปสถานการณ์ของเขา

ภายในคฤหาสน์ราชาอมตะเอ๋าเฉิงมีร่างพร่ามัวนั่งอยู่บนอาสนะสวดมนต์ มีพลังแห่งความโกลาหลหมุนวนอยู่รอบตัวเขาราวกับว่าเขามีตัวตนมาตั้งแต่ยุคสร้างโลกไม่เคยเคลื่อนไหวออกจากสถานที่แห่งนี้

ตง!

ทันใดนั้น เขาก็ยกมือขึ้น ฝ่ามือพุ่งเข้าสู่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันไร้ขอบเขต ทุกคนเห็นมือขนาดใหญ่ที่เปิดประตูอาณาจักรเซียน

“อา ราชาอมตะเอ๋าเฉิงกำลังปรากฏตัว! เขากำลังจะเปิดประตูอาณาจักรเซียน! เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรเบื้องล่าง?”

เสียงร้องเตือนดังขึ้น โลกทั้งใบสั่นสะเทือน

บรรดาผู้ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริงและบรรดาผู้ที่บรรลุความเป็นอมตะต่างก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จากนั้นทุกฝ่ายก็สั่นสะท้าน ทุกคนใต้ท้องฟ้าล้วนหวาดกลัว

ในเวลาเดียวกัน ภายในคฤหาสน์ราชาอมตะอีกแห่ง ราชาอมตะไท่สือก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน ในห้องศิลาที่มืดครึ้ม สายฟ้าสองสายก็ฉีกผ่านความว่างเปล่าออกมาจากดวงตาของเขา

เขายังเอื้อมมือใหญ่ไปถึงจักรวาลอันไร้ขอบเขตและเปิดประตูอาณาจักรเซียนอีกบานหนึ่ง