บทที่ 10 จอมคนกลียุคไม่ขอเป็นคนคลั่งรัก ภาคพิเศษ

บทที่ 10 จอมคนกลียุคไม่ขอเป็นคนคลั่งรัก ภาคพิเศษ

"เสด็จพี่ เร็วๆ หน่อยสิเพคะ!" เวินโยวอี้กระทืบเท้า รีบเร่งเวินเจียเหนียนที่อยู่ด้านหลัง

เวินเจียเหนียนเพิ่งถูกลากออกมาจากผ้าห่ม ตอนนี้ตายังปรืออยู่ "น้องสาวผู้น่ารักของพี่ เจ้าจะปลุกพี่แต่เช้าขนาดนี้ทำไม วันนี้วันหยุดพี่ทั้งที"

"วันนี้พี่ข่ายเฉิงจะเสวนากับเหล่าบัณฑิตที่หอจุ้ยเซียงนะ! พี่ก็ไปเป็นเพื่อนข้าหน่อยสิ~" เวินโยวอี้ออดอ้อน

"ข่ายเฉิงอะไรนะ—" สมองที่มึนงงของเวินเจียเหนียนตื่นตัวขึ้นมาทันที

"ซ่งข่ายเฉิง?"

เขาสัญญาณเตือนภัยดังลั่น "พวกเจ้าไปสนิทกันตอนไหน?"

ในใจเขารู้สึกเปรี้ยวจี๊ด แม้น้องเล็กจะถึงวัยออกเรือนแล้วจริงๆ แต่พอเห็นนางใส่ใจชายอื่นขนาดนี้ ในใจเขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย

เวินโยวอี้ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว "ไม่สนิทก็เรียกแบบนี้ไม่ได้เหรอ?"

เวินเจียเหนียนในใจยิ่งไม่สบายใจหนักเข้าไปอีก เห็นน้องสาวใส่ใจชายอื่นเขาก็ปวดใจ เห็นชายอื่นคนนั้นไม่ใส่ใจน้องสาวเขายิ่งปวดใจกว่า!

"สรุปคำเดียว พี่จะไปเป็นเพื่อนข้าไหม? ถ้าพี่ไม่ไปเป็นเพื่อนข้า ข้าจะฟ้องเสด็จพ่อว่าพี่รังแกข้า" มือเล็กเท้าเอว น้ำเสียงข่มขู่เต็มเปี่ยม

"ไป พี่ไปก็ได้ ยัยตัวฟ้องเอ๊ย"

......

เวินโยวอี้ไปอย่างมีความหวัง กลับมาอย่างผิดหวัง กลับมาถึงก็โผเข้ากอดเวินเส้าร้องไห้กระซิกๆ

เวินเส้าลูบหลังลูกสาว ปฏิกิริยาแรกคือหันไปมองเวินเจียเหนียน

"ไม่ใช่! ไม่ใช่ลูกนะพ่ะย่ะค่ะ!" เวินเจียเหนียนร้องลั่นว่าถูกใส่ร้าย

"......เราถามว่าเกิดอะไรขึ้น"

ยังไม่ทันที่เวินเจียเหนียนจะตอบ เวินโยวอี้ก็เงยหน้าขึ้น "ฮือๆๆ เสด็จพ่อ ซ่งข่ายเฉิงคนเลว เขา...เขามีหญิงในดวงใจแล้วเพคะ!"

เวินเส้านิ่งไปครู่หนึ่ง ลองหยั่งเชิงถาม "ใช่คุณหนูรองสกุลหลี่เสนาบดีกรมมหาดไทยหรือไม่?"

"เสด็จพ่อทรงทราบได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ/เพคะ?" ทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกัน

เพราะนางเป็นสาวทะลุมิติน่ะสิ เวินเส้าคิดในใจเงียบๆ

......

สาวทะลุมิติหลี่ชิงหานตอนนี้ปวดหัวเป็นอย่างมาก นางเรียนประวัติศาสตร์ จู่ๆ วันหนึ่งตื่นขึ้นมาก็ทะลุมิติมาอยู่ที่ราชวงศ์เส้า อันดับหนึ่งของราชวงศ์ที่คนรุ่นหลังอยากทะลุมิติมาที่สุด แถมยังเป็นช่วงรัชสมัยของฮ่องเต้เจาหมิง ในเมื่อมาแล้วก็ต้องอยู่ให้ได้ หลังจากหวาดกลัวอยู่ไม่กี่วัน นางก็นอนแผ่ปล่อยจอย

นี่เป็นปีที่สิบสองนับตั้งแต่ฮ่องเต้เจาหมิงก่อตั้งสถานศึกษาสตรี อัครมหาเสนาบดีคนปัจจุบันคืออัครมหาเสนาบดีหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ เวลานี้สตรีในห้องหอได้ก้าวออกมาสู่โลกภายนอก แสดงความสามารถ วิถีประชาเปิดกว้าง กฎหมายราชวงศ์ก่อนที่สตรีอายุสิบหกยังไม่แต่งงานจะมีความผิดถูกยกเลิก ตอนนี้อายุเฉลี่ยที่สตรีแต่งงานคือ 20 ปี

สรุปคือเป็นยุคสมัยแห่งเสรีภาพ นอกจากไม่มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์แล้ว หลี่ชิงหานปรับตัวได้ดีเยี่ยม

แล้วความปรารถนาของนางตอนนี้คือได้พบฮ่องเต้เจาหมิง เดิมทีคิดจะเข้าทางองค์หญิง ผูกมิตรกับองค์หญิง ใครจะรู้ว่าจะถูกเจ้าโง่ซ่งข่ายเฉิงลากมาเป็นไม้กันหมา!

แม่งไอ้โง่ ไม่ชอบก็บอกไปตรงๆ สิ ลากคนอื่นมาเป็นไม้กันหมาทำไม คู่แท้ขององค์หญิงอันเล่อไม่ใช่แก แกจะมาเล่นนอกบททำบ้าอะไรวะ

ไอ้โง่!

......

หลังจากการสังเกต ยืนยันแล้วว่าสาวทะลุมิติไม่มีพิษภัย เวินเส้าก็ปล่อยนางไป ส่วนลูกสาว เรื่องความรู้สึก เขาในฐานะผู้หลักผู้ใหญ่ ก็ไม่สะดวกจะเข้าไปแทรกแซงมากนัก ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า

ตั้งแต่สามก๊กรวมเป็นหนึ่ง เขาทำงานหนักมาสิบสองปี ภารกิจสำเร็จหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ไปแล้ว ตอนนี้เรื่องเร่งด่วนคือรีบปั้นรัชทายาทขึ้นมา ชีวิตวัยเกษียณกำลังกวักมือเรียกเขาอยู่!

ไม่นึกว่าลูกสาวกับสาวทะลุมิติคนนั้นจะกลายเป็นเพื่อนซี้กัน เห็นลูกสาวพาเพื่อนใหม่มาพบตัวเอง เวินเส้ารู้สึกแปลกๆ

จะพูดยังไงดี สายตาที่สาวทะลุมิติคนนี้มองเขา มันจะดูเร่าร้อนเกินไปหน่อยไหม?

"อันเล่อซุกซนและดื้อรั้น เจ้าเล่นกับนางได้ถือว่าไม่ง่ายเลย ต่อไปคงต้องรบกวนเจ้าดูแลนางแล้ว"

กรี๊ดดด ฮ่องเต้เจาหมิงคุยกับฉันแล้ว!

หลี่ชิงหานกรีดร้องในใจเหมือนตัวมาร์มอต