2114 - ค้นหาผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง

2114 - ค้นหาผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง

ในความเป็นจริง ราชสำนักในปัจจุบันเป็นนิกายที่ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งของโลกอยู่แล้ว ไม่ว่ามรดกใดๆก็ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้

ในอนาคตมันคงจะเกินจินตนาการไปมากกว่านี้ กองทหารเล็กๆที่ราชสำนักส่งออกไปก็เพียงพอแล้วที่จะบดขยี้ตระกูลอมตะที่ยิ่งใหญ่ในอดีต

อย่างไรก็ตามสือฮ่าวยังคงขมวดคิ้ว รู้สึกเหมือนกับว่าราชสำนักไม่แข็งแกร่งพอ ในความเป็นจริงคนอื่นๆก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง เป็นเพราะครั้งนี้มีสือฮ่าวคอยปกครองอยู่ทุกคนถึงสามารถรอดพ้นภัยพิบัติไม่ได้

พวกเขาไม่กล้าจินตนาการว่าหากมีวันใดวันหนึ่งที่เขากำลังบ่มเพาะหรือเขาพ่ายแพ้ต่อศัตรู อนาคตของทุกคนที่นี่จะเป็นอย่างไร!

“ราชสำนักที่รวบรวมผู้แข็งแกร่งที่สุดของโลกไว้ด้วยกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากผ่านไปหนึ่งพันหรือสองพันปี มันจะยิ่งปกครองสวรรค์เบื้องบนและปฐพีเบื้องล่างได้อย่างสมบูรณ์

ต่อให้ผู้เชี่ยวชาญทุกคนในโลกร่วมมือกันก็ไม่อาจทำอะไรเราได้ แต่ข้ารู้สึกว่ามันยังขาดอะไรบางอย่าง… ราชสำนักยังต้องการผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริงคอยกำกับดูแล!”

สือฮ่าว มดเขาสวรรค์ มู่ชิงและคนอื่นๆต่างก็รู้สึกถึงปัญหานี้

ในท้ายที่สุด สือฮ่าวก็ออกไปเพื่อค้นหาผู้ช่วยที่สามารถปราบปรามทุกฝ่ายได้อย่างแท้จริง ด้วยวิธีนี้จะไม่มีใครสามารถคุกคามเขาได้อีกต่อไป

ในครั้งนี้เขาเดินทางเพียงลำพังโดยไม่ได้พาใครไปด้วย สถานที่แรกที่เขามาถึงคือแคว้นไฟ สถานที่แห่งนี้อยู่ถัดจากสำนักเทพและสำนักเล็กๆที่ฉีเต้าหลินสร้างขึ้น

มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เคยเกิดขึ้นในภูมิภาคนี้

มังกรเก้าตัวที่ดึงโลงศพถูกซ่อนไว้ใต้ดินที่นี่ ในขณะที่เปลวไฟภายในร่างกายของเขาก็ได้รับจากที่นี่เช่นเดียวกัน

แคว้นไฟมีทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่รวมไปถึงทะเลทรายขนาดใหญ่ที่แทบจะปกคลุมทั้งแคว้น

สือฮ่าวอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว เขายืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ได้ออกค้นหาเพียงเฝ้ารอใครบางคนให้ออกมาเอง

ฮ่อง!

ดินและหินแตกออก ภูเขาขนาดใหญ่สูงตระหง่านค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินพร้อมกับปลดปล่อยพลังแห่งความโกลาหล สภาพแวดล้อมของที่นี่มีความคล้ายคลึงกับยุคเซียนโบราณอันยิ่งใหญ่

ที่ยอดของภูเขาเป็นถ้ำโบราณที่สว่างไสวด้วยแสงหลากสี หมอกเซียนแผ่ซ่านไปทั่วอากาศ ฉากนั้นน่าตกตะลึง

ด้วยเสียงชี่ สือฮ่าวก็บินไปข้างหน้าและยืนอยู่หน้าถ้ำ บนผนังถ้ำมีเครื่องหมายขวาน ดาบ และสิ่งอื่นๆที่ผู้เชี่ยวชาญพิเศษทิ้งไว้เบื้องหลัง

เป็นเพราะร่องรอยเหล่านี้ล้วนมีรูปแบบเต๋าที่ยอดเยี่ยมและปลดปล่อยรัศมีแห่งความเป็นอมตะออกมา

ในอดีต แม้แต่เปลวไฟในตัวเขาก็ยังปรากฏจากที่นี่ มันเป็นหนึ่งในเครื่องหมายที่ถูกแกะสลักไว้ตรงนี้นี่เอง

“อาจารย์ฉี ข้ากลับมาที่นี่อีกครั้งแล้ว” สือฮ่าวกล่าวเบาๆ ในอดีตฉีเต้าหลินพาเขามาที่นี่เพื่อค้นหาโอกาสและโชคตามธรรมชาติ

สือฮ่าวสัมผัสผนังถ้ำด้วยมือของเขา เขารู้สึกถึงแรงกดดันจากรัศมีพลังที่แข็งแกร่ง

ศิลาต้นกำเนิด!

ทั้งถ้ำได้รับการขัดเกลาจากศิลาต้นกำเนิด เราต้องเข้าใจว่านี่เป็นสมบัติล้ำค่าในระดับเต๋าอมตะซึ่งไม่ค่อยพบเห็นตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน คนธรรมดาไม่มีทางค้นหามันมาได้เลย

เมื่อกล่าวถึงต้นกำเนิด สิ่งนี้มักจะเชื่อมโยงสิ่งนี้กับความเป็นอมตะที่แท้จริง ดังนั้นจึงพอจะทราบได้ว่าศิลาต้นกำเนิดเหล่านี้มีมูลค่ามหาศาลมากแค่ไหน

ในส่วนลึกของถ้ำโบราณมีพระราชวัง และวัตถุระดับเต๋าอมตะมากมายถูกกองไว้หน้าพระราชวัง

เช่นศิลาต้นกำเนิด ศิลาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ ทองคำเซียนแห่งความว่างเปล่า ทองคำเซียนห้าธาตุ ทองคำเซียนนิรันดร์

ยิ่งกว่านั้นยังมีเขาของมังกรที่แท้จริง จะงอยปากของหงส์เพลิงและสิ่งอื่นๆที่พร่างพราวตาจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น

อย่างไรก็ตาม สือฮ่าวรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นภาพลวงตา ไม่ใช่ของจริง เก้าในสิบส่วนของวัตถุที่อยู่ที่นี่ล้วนถูกคนขโมยไปหมดแล้ว

ในอดีต เขาและฉีเต้าหลินทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อแย่งชิงสิ่งของพวกนี้ ในความพยายามอันมากมายพวกเขาก็ได้สมบัติบางส่วนออกไป แต่เมื่อตรวจสอบแล้วพวกมันล้วนแล้วแต่เป็นวัสดุธรรมดาทั้งสิ้น

เมื่อพวกเขาจากไป พวกเขาอยู่ในสภาพที่น่าสงสารอย่างยิ่ง สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งตัวหนึ่งปรากฏขึ้นและเกือบจะทำให้พวกเขาไม่สามารถออกไปได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตนั้นดูเหมือนจะไม่สามารถเดินออกจากถ้ำโบราณ จึงไม่ได้อะไรตามพวกเขาออกมา ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงสามารถหลีกเลี่ยงหายนะครั้งนั้นมาได้ในที่สุด

ตอนนี้สือฮ่าวกลับมาที่นี่ก็เพื่อพบกับสิ่งมีชีวิตตัวนั้น

หลังจากที่เขาปลดปล่อยรัศมีพลังของเขาออกมา สิ่งมีชีวิตที่หลับใหลอยู่ตัวนั้นก็ตื่นขึ้นและปล่อยเสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วทั้งถ้ำ

อ่าว…

เสียงนั้นดังมาก น่ากลัวเกินกว่าจะเปรียบเทียบ ถ้ำโบราณที่สร้างจากศิลาต้นกำเนิดทั้งหมดนั้นสั่นสะท้าน ยิ่งกว่านั้นยังมีรัศมีของสิ่งมีชีวิตอมตะปรากฏขึ้นอีกด้วย

นี่คือสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์เพียงแต่ว่าร่างกายของเขาช่างเจิดจ้าเปล่งประกายด้วยแสงเจ็ดสี รัศมีของเขาราวกับทะเล น่ากลัวเกินกว่าจะเปรียบเทียบ!

สือฮ่าวเดินเข้าหาสิ่งมีชีวิตตัวนั้นตรงๆโดยไม่ได้ถอยหนี

ฮ่อง!

ฝ่ามือของสิ่งมีชีวิตตอนนั้นฟาดเข้าหาเขา มันเปล่งประกายเจ็ดสีเหมือนกับโลหิตของราชาอมตะ

แดง!

เสียงฟ้าสั่นสะเทือนดังกึกก้องไปทุกทิศทุกทาง

ระลอกเต๋าอันยิ่งใหญ่กระจายออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่ใช่เพราะกำแพงสร้างจากศิลาต้นกำเนิดทุกสิ่งทุกอย่างคงพังพินาศไปหมดแล้ว

ถ้ำโบราณแห่งนี้เป็นวัสดุล้ำค่าในระดับเต๋าอมตะ ดังนั้นจึงสามารถรองรับพลังที่พวกเขาปล่อยออกมา

เมื่อแสงอมตะเจ็ดสีถูกยับยั้ง หมอกต้นกำเนิดกระจัดกระจาย ทั้งสองเผชิญหน้ากัน โดยไม่ดำเนินการใดๆอีก

“เหตุไฉนเจ้าจึงมารบกวนข้า” อีกด้านหนึ่ง สิ่งมีชีวิตนั้นกล่าวอย่างอารมณ์เสีย

นี่คือคนโลหะไม่เพียงแต่ปากและจมูกของมันจะถูกสร้างมาจากทองคำเซียนเท่านั้น แม้แต่ผมของมันก็ยังเป็นทองคำเซียนด้วยเช่นกัน

ร่างทั้งหมดของมันเปล่งประกายด้วยความสดใส มีพลังอันยิ่งใหญ่เหลือล้น เพียงแต่ว่ามันยังไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระเต็มที่เพราะว่าขาข้างหนึ่งของมันเป็นหินยังไม่ได้กลายเป็นทองคำเซียนทั้งหมด

สือฮ่าวเข้าใจแล้ว นี่คือเหตุผลว่าทำไมอีกฝ่ายถึงหลับไหลไม่ออกจากที่นี่ เนื่องจากมันยังไม่สามารถพัฒนาตัวเองจะสำเร็จนั่นเอง

นี่เป็นแกนศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการหล่อเลี้ยงโดยธรรมชาติ แต่เดิมเป็นชิ้นส่วนของทองคำเซียนเจ็ดสีแต่ในที่สุดก็พัฒนาวิญญาณจนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์

หลังจากหลายปีที่ไม่รู้จบ สิ่งมีชีวิตที่ท้าทายสวรรค์นี้ก็ถือกำเนิดขึ้น

ทองคำเซียนเจ็ดสี! นี่เป็นทองคำเซียนที่ล้ำค่ามากที่สุดในบรรดาทองคำเซียนทั้งหมด แต่ถึงกระนั้นก็เป็นเรื่องยากที่มันจะสามารถพัฒนาความรู้สึกนึกคิดได้

“ข้าไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนการนอนของเจ้า แต่ข้ามาที่นี่เพื่อเชิญเจ้าออกจากภูเขา” สือฮ่าวกล่าว

"ข้าจะไม่ไป!"

บุรุษทองคำเซียนเจ็ดสีนั้นตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เขายังรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามจากชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า บุคคลนี้แข็งแกร่งเกินไป ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายทุกการเคลื่อนไหวของเขา

เด็กหนุ่มคนนี้สามารถเผชิญหน้ากับเขาด้วยมือเปล่า บางทีร่างกายของเขาอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าทองคำเซียนไปแล้ว?

“ข้ามาด้วยความปรารถนาดี” สือฮ่าวกล่าวอย่างใจเย็น

“หลังจากที่เจ้าออกจากภูเขา ข้าให้สัญญาว่าอีกไม่กี่ร้อยปีเจ้าจะพัฒนาตัวเองได้อย่างสมบูรณ์”

"มันจะเป็นไปได้ด้วยหรือ?"

ดวงตาของมนุษย์ทองคำเซียนเจ็ดสีเปล่งประกายเจิดจ้า มีความหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังรู้สึกสงสัยอยู่เล็กน้อยดังนั้นการแสดงออกของเขาจึงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง

“ข้าคือปรมาจารย์ค่ายกลที่ไม่มีใครเทียบได้ ทักษะในด้านนี้ของข้ายังแข็งแกร่งมากกว่าทักษะเต๋าเสียอีก ข้าสามารถสร้างค่ายกลขนาดเล็กไว้ที่ร่างกายของเจ้าเพื่อดูดกลืนแก่นแท้ของสวรรค์และปฐพี

มันจะมีประโยชน์มากกว่าที่นี่ คิดว่าหลายร้อยปีให้หลังเจ้าจะสามารถพัฒนาตัวเองจนเสร็จสมบูรณ์ได้ แต่หากเจ้าอยู่ที่นี่อีกหลายพันปีเจ้าก็ไม่สามารถทำได้สำเร็จ” สือฮ่าวกล่าวตรงๆ

ยิ่งไปกว่านั้นเขาได้ลงมือสร้างค่ายกลขนาดเล็กลงที่พื้น มันทำให้พลังงานแก่นแท้ในถ้ำเพิ่มขึ้นทันที กฎเต๋าที่ยิ่งใหญ่ถูกดึงมาที่นี่ทำให้สภาพแวดล้อมของถ้ำแห่งนี้เปลี่ยนไปอย่างไม่น่าเชื่อ

“ยินดีติดตามข้าหรือไม่” สือฮ่าวถาม

“เจ้าต้องการอะไรเพื่อแลกเปลี่ยน?”

“ช่วยข้าปกป้องพื้นที่แห่งหนึ่ง”