2109 - ความเปลี่ยนแปลงที่ชายแดนรกร้าง

2109 - ความเปลี่ยนแปลงที่ชายแดนรกร้าง

หนึ่งพันปีผ่านไปอย่างช้าๆ

ในความเห็นของทุกคนสือฮ่าวมีอายุสามพันห้าร้อยปีแล้ว ซึ่งขณะนี้อยู่ในจุดสูงสุดของเขา มันเป็นช่วงเวลาที่พลังโลหิตของเขามีความสมบูรณ์มากที่สุด

ในความเป็นจริง หากรวมประสบการณ์ของเขาในยุคจักรพรรดิร่วงหล่น เขาจะมีอายุสี่แสนเก้าหมื่นปีแล้ว!

เวลาไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายของเขามากนัก

เมื่อเปรียบเทียบแล้ว เขายังคงมีลักษณะเหมือนเด็กหนุ่มอยู่ตลอดกาล ภายนอกของเขาเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความกระฉับกระเฉง

หนึ่งพันปีผ่านไป ราชสำนักมีความเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อยๆ รุ่นแล้วรุ่นเล่าของอัจฉริยะได้ผงาดขึ้นมาไม่หยุด

พวกเขากลายเป็นนิกายอันดับหนึ่งภายใต้สวรรค์อย่างแท้จริง!

ในเก้าสวรรค์สิบพิภพนี้ ไม่มีใครที่ไม่รู้จักพวกเขา ความกล้าหาญของราชสำนักได้ปราบปรามทุกด้าน

อย่างไรก็ตามสิ่งที่น่าเสียใจก็คือมดเขาสวรรค์ มู่ชิง เฉาอวี่เซิ่ง และคนอื่นๆยังไม่กลายเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุด

เส้นทางเต๋ายากเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่ไม่มีการบ่มเพาะนี้

ในความเป็นจริง หากพวกเขาคิดเกี่ยวกับมัน มันก็เป็นเรื่องปกติมากเช่นกัน

แม้แต่ในดินแดนอมตะเอ๋ากาน พานยี่ และคนอื่นๆก็ประสบความสำเร็จสามารถบรรลุเต๋าหลังจากหนึ่งหรือสองพันปี

พวกเขามีสภาพแวดล้อมแบบไหน?

และพวกเขาต่างก็มีพรสวรรค์อันโดดเด่นอยู่แล้ว!

สือฮ่าวเป็นข้อยกเว้นเป็นเพราะเขามีความสามารถมากเกินไป เมื่อเทียบกับเขาคนอื่นๆจะดูด้อยไปเลย แต่ในความเป็นจริงในโลกนี้จะมีใครสามารถนำมาเทียบกับเขาได้

ในช่วงพันปีที่ผ่านมานี้ โลกสงบนิ่งอย่างยิ่ง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆเกิดขึ้น

ดินแดนปิดผนึกต่างๆล้วนไม่ปรากฏตัวออกมา พวกเขาไม่ต้องการจะส่งคนออกมาสร้างความวุ่นวายที่โลกภายนอกอีก

แม้แต่ผู้อาวุโสขาเดียวที่ขี่ไก่ตัวใหญ่ก็ไม่ปรากฏอีกเลย องค์หญิงที่ต้องการให้เขาไปเป็นเจ้าบ่าวก็ไม่ได้ติดต่อมา

ดังนั้นสือฮ่าวจึงสงสัยอย่างจริงจังว่าผู้เฒ่าผู้นั้นเชื่อถือได้หรือไม่

เราต้องเข้าใจว่าเมื่อสามพันห้าร้อยปีที่แล้ว ระหว่างการสู้รบครั้งใหญ่ของชายแดนรกร้าง ผู้เฒ่าขาเดียวได้ไปที่เมืองจักรพรรดิ์ โดยกล่าวถึงองค์หญิงของเขากำลังค้นหาคู่บำเพ็ญเต๋า

เขาไม่รู้จริงๆ ว่าเบื้องหลังการค้นหาหลายพันปีนี้มีความหมายอย่างไร

ในช่วงพันปีที่ผ่านมา สือฮ่าวไม่เคยผ่อนคลาย เขาฝึกฝนอย่างเงียบๆและขมขื่น เป็นเพราะเขารู้ว่าอันตรายใหญ่กำลังจะมาถึงเมื่อใดก็ได้!

“มีบางอย่างผิดปกติ มีปัญหาเกิดขึ้นแล้ว!”

วันนั้นเฉาอวี่เซิ่งเตือน เขาพุ่งเข้าสู่ตำหนักของสือฮ่าวด้วยใบหน้าตื่นตระหนก

“ค่ายกลบางแห่งมีปัญหา มีหมอกดำกระจายออกมาจากพวกมัน!”

หนึ่งพันปีที่แล้ว เขา สือฮ่าว มดเขาสวรรค์ และคนอื่นๆเดินไปตามเส้นทางที่อาจารย์ของเขากล่าวถึงพร้อมกับสร้างค่ายกลอันยิ่งใหญ่ขึ้นเพื่อปิดกั้นสิ่งมีชีวิตแห่งความมืด

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีแกนค่ายกลหลายแกนที่ปล่อยแสงสีดำออกมาพร้อมๆกัน มีหมอกดำกระจายออกมาไม่หยุด ซึ่งบ่งชี้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น

นี่มันแย่มาก!

“อาจมีสิ่งมีชีวิตพยายามเข้ามา!” มดเขาสวรรค์ตื่นตระหนก

ในส่วนลึกของจักรวาล ดินแดนแห่งความมืด

แกนค่ายกลหมุนวนไปด้วยหมอกสีดำ แท่นบูชาสีขาวเหมือนหิมะกลายเป็นสีดำสนิท

สือฮ่าวรีบเข้าไปข้างในด้วยความรู้สึกสั่นสะท้าน

เขารู้ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นยังคงมาในท้ายที่สุด ดอกบัวสีดำสนิทได้หยั่งรากในความว่างเปล่า ฉีกท้องฟ้านี้ออกเป็นชิ้นๆรอยร้าวก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

สือฮ่าวได้ยินเสียงคำรามราวกับมีกองทัพที่ไม่มีที่สิ้นสุดวิ่งออกมาพร้อมที่จะพุ่งเข้าใส่เมื่อใดก็ได้!

"ฆ่า!"

สือฮ่าวตะโกนกระบี่เซียนในมือของเขาถูกฟาดฟันออกไปข้างหน้า มันปลดปล่อยแสงสีทองสว่างจ้าทั่วจักรวาลอันมืดมิด

ทันใดนั้น แม่น้ำที่เต็มไปด้วยดวงดาวก็พุ่งพล่าน อาณาเขตของดวงดาวแห่งนี้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ดวงดาวทุกดวงเกือบจะแยกตัวออกจากวิถีโคจรเดิมและใกล้จะตกลงมาแล้ว

ปู!

ดอกบัวสีดำถูกตัดออกจากกัน กลีบดอกไม้ที่เปล่งประกายราวกับแก้วสีนิล พัดพาพลังธรรมชาติของปีศาจลงมาที่บริเวณรอบๆสือฮ่าว พวกมันรวมตัวกันกลายเป็นพายุสีดำขนาดใหญ่

ดอกบัวสีดำทั้งก้านเป็นประกายราวกับหยกดำซึ่งมีขนาดใหญ่จนน่าเหลือเชื่อ ตอนนี้กลีบดอกไม้กระจัดกระจายไปทั่วจักรวาล เต็มไปด้วยความงดงามที่ลึกลับ

"ฆ่า!"

สือฮ่าวตะโกนออกมา เขาลงมืออีกครั้งปลดปล่อยรัศมีพลังทำลายกลีบดอกบัวพวกนั้นโดยตรง

พลังกระบี่เขย่าสวรรค์ จักรวาลอันกว้างใหญ่นี้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญในเก้าสวรรค์สิบพิภพตกใจมากแค่ไหน แม้แต่ผู้คนที่หลับใหลอยู่ในดินแดนปิดผนึกก็ยังลืมตาขึ้นมามอง

ผู้เชี่ยวชาญทุกคนสัมผัสได้ว่ายุคแห่งความสงบได้สิ้นสุดลงแล้ว วันแห่งการต่อสู้ได้มาถึงในที่สุด!

“สือห่าว รีบกลับมา!”

อวิ๋นซีส่งเสียงร้องตะโกนด้วยความตกใจ หยกชิ้นหนึ่งบนร่างของสือฮ่าวส่องประกาย นี่เป็นสิ่งที่เขาใช้เพื่อสื่อสารกันระหว่างบุคคลในราชสำนัก

"เกิดอะไรขึ้น?" เขาถาม.

“มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในชายแดนรกร้าง สิ่งมีชีวิตของอีกฝ่ายปรากฏตัวแล้ว!” อวิ๋นซีมีน้ำเสียงสั่นสะท้าน

ร่างกายของสือฮ่าวแข็งทื่อ ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าสิ่งต่างๆจะต้องเกิดขึ้นแต่ก็ไม่คิดว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นพร้อมกัน

จิ!

สือฮ่าวก้าวไปหนึ่งก้าว แม่น้ำแห่งดวงดาวหมุนวนไปข้างหลัง มีดาวปรากฏอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา ก่อนที่เขาจะปรากฏตัวในราชสำนักทันที

เสียงเต๋าอันยิ่งใหญ่ดังกึกก้อง ค่ายกลศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในราชสำนักถูกเปิดใช้งานอย่างเต็มกำลัง สือฮ่าวถือกระบี่เซียนไว้ในมือพร้อมกับเดินทางมุ่งหน้าสู่ชายแดนรกร้าง

ในเวลานี้ตราประทับการกลับชาติมาเกิดของเขาร้อนลวกขึ้นอย่างรุนแรง สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นนี้เกิดจากการบูชาสักการะของทุกเผ่าพันธุ์ในโลก

สือฮ่าวคือราชาสวรรค์ของดินแดนนี้ ดังนั้นเขาสามารถหยิบยืมพลังของดินแดนมาเพื่อเพิ่มพลังให้กับตัวเอง

“เมืองจักรพรรดิ์ได้รับความเสียหายหรือไม่?” สือฮ่าวถาม

“ยังไม่” อวิ๋นซีส่ายหัว ในขณะเดียวกันนางก็กอดหม้อสีขาวไว้กับอ้อมอกด้วยความกลัว

ครั้งนี้ค่อนข้างพิเศษเมืองจักรพรรดิ์ไม่ได้พังทลาย แต่กองทหารของอีกฝั่งก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของเมืองจักรพรรดิ์ พวกเขาข้ามอาณาจักรมาได้แล้ว

“พวกมันเปิดเส้นทางใหม่ได้แล้วหรือ”

มดเขาสวรรค์ก็กลับมาเช่นกัน สีหน้าของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง ระหว่างการสู้รบในสมัยนั้น ทางเข้าของชายแดนรกร้างถูกผนึกไว้

พวกเขาทั้งหมดคิดว่ามันจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป แต่ใครจะไปคิดว่าหลังจากสามพันปี วิกฤตครั้งใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

จิ!

สือฮ่าวกลายเป็นลำแสงที่ไหลรินอย่างรวดเร็วและไปปรากฏตัวที่ห้องโถงพระราชวังของตัวเอง

มดเขาสวรรค์และและคนอื่นก็ต้องการติดตามเขาไปเช่นกัน มู่ชิงและพี่น้องของเขาจะมีโอกาสไปที่นั่นอีกครั้ง

เมืองจักรพรรดิแม้จะมีขนาดกว้างใหญ่ไพศาลแต่ในเวลานี้กลับมีคนอยู่เพียงน้อยนิด พวกเขาล้วนเป็นทหารที่ถูกส่งมาประจำการที่นี่เพื่อให้ทราบถึงสถานการณ์ของชายแดน

ในเวลานี้แท่นบูชาขนาดใหญ่และเก่าแก่ปรากฏขึ้นจากใต้ดิน พร้อมกันนั้นก็มีใครบางคนเดินลงมาจากแท่นบูชา

คนเหล่านี้ล้วนมีใบหน้าดุร้าย พวกเขาสวมชุดเกราะ ถือหอกน้ำแข็งเย็นยะเยือก ง้าวใหญ่ หอกศักดิ์สิทธิ์ และสิ่งอื่นๆในมือ มิหนำซ้ำรัศมีพลังที่พวกเขาปล่อยออกมานั้นน่าหวาดหวั่นเป็นอย่างมาก

คนเหล่านี้คือกองกำลังจากต่างมิติ ในวันนี้พวกเขาพร้อมแล้วที่จะทำลายเมืองจักรพรรดิ์!

ทหารที่ถูกส่งมาเฝ้าชายแดนสังเกตเห็นความผิดปกติทันที พวกเขารีบแจ้งข่าวไปยังราชสำนักอมตะเพื่อให้ส่งคนมาจัดการที่นี่!