บทที่ 8 - ใบแจ้งผลคะแนนและการจัดอันดับชั้นเรียน

บทที่ 8 - ใบแจ้งผลการเรียนและอันดับของชั้นเรียน

ซูชิงก็รับใบแจ้งผลการเรียนทั้งสองแผ่นมาเช่นกัน

ในใบแจ้งผลการทดสอบปราณโลหิต แน่นอนว่าอวิ๋นหวยเยว่ครองอันดับหนึ่ง ส่วนหลินโหรวได้อันดับสอง

ขณะเดียวกันในการจัดอันดับระดับโรงเรียน อวิ๋นหวยเยว่พุ่งขึ้นไปอยู่อันดับที่หก ส่วนหลินโหรวอยู่อันดับที่สิบ

ทั้งสองคนติดท็อปเท็นระดับโรงเรียน ถือว่าผลการเรียนยอดเยี่ยมมากจริงๆ

การติดสิบอันดับแรกของโรงเรียนจะได้รางวัลถึงยี่สิบหน่วยกิต ซึ่งมากกว่ารางวัลสิบอันดับแรกของห้องถึงสี่เท่า

และหากตีค่าหน่วยกิตในโรงเรียนเป็นเงิน หนึ่งหน่วยกิตก็จะมีมูลค่าถึงหนึ่งพันหยวน

นั่นก็หมายความว่าในการทดสอบประจำสัปดาห์ครั้งนี้ ทั้งสองคนหาเงินเข้ากระเป๋าได้ถึงสามหมื่นหยวนแล้ว

แน่นอนว่าพวกนักเรียนบ้านรวยไม่มีทางทำเรื่องโง่ๆ อย่างการเอาหน่วยกิตไปแลกเป็นเงินหรอก

ซูชิงก้มดูอันดับของตัวเองบ้าง

ในห้องมีนักเรียนทั้งหมดหกสิบหกคน ค่าปราณโลหิต 0.82 ของเขาทำให้เขาอยู่ในอันดับที่ 37 ของห้อง

คราวก่อนเขาอยู่อันดับที่ 62 ซึ่งถือว่ารั้งท้าย แต่ครั้งนี้เขากระโดดขึ้นมาอยู่ระดับกลางได้สำเร็จ

ส่วนอันดับพลังจิตนั้นอยู่ที่ 61 ซึ่งยังคงเป็นที่โหล่ของห้องเหมือนเดิม

พลังจิต... ทำยังไงถึงจะเพิ่มพลังจิตได้นะ

ซูชิงพยายามค้นหาวิธีเพิ่มพลังจิตจากในความทรงจำสืบทอดของอสูรยักษ์กลืนทองคำ

ในความทรงจำสืบทอดมีวิธีเพิ่มพลังจิตอยู่มากมาย แต่กลับไม่มีวิธีไหนที่เหมาะกับเขาเลย

หลังจากนักเรียนทั้งห้องได้รับใบแจ้งผลการเรียน บรรยากาศในห้องก็เต็มไปด้วยเสียงจอแจวุ่นวายทันที

จบสิ้นกันที อันดับฉันตกอีกแล้ว ขืนกลับบ้านไปให้พ่อเห็นมีหวังโดนเข็มขัดหนังเส้นเก่งฟาดหลังลายแน่ๆ

ให้ตายเถอะ พวกนายดูอันดับของซูชิงสิ พุ่งพรวดขึ้นมาอยู่อันดับ 37 เฉยเลย นี่มันบ้าไปแล้ว พัฒนาเร็วเกิ๊น

เจ๋งสุดยอดไปเลย จากที่โหล่กระโดดมาอันดับ 37 นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ไม่รู้ว่าหมอนั่นไปทำอีท่าไหนถึงอัปเลเวลได้ขนาดนี้

...

เมื่อเพื่อนๆ เห็นใบแจ้งผลการเรียนและอันดับของซูชิง แน่นอนว่าต้องมีเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้นไม่ขาดสาย

ซูชิงส่ายหัวไม่ได้ใส่ใจกับเสียงนกเสียงกาเหล่านั้น เขาหันมาสนใจรางวัลหน่วยกิตที่เขาได้รับมากกว่า

เขาติดหนึ่งในสี่สิบอันดับแรกจึงได้รางวัลมาหนึ่งหน่วยกิต ซึ่งเทียบเท่ากับเงินหนึ่งพันหยวน

เงินหนึ่งพันหยวนนี้สามารถช่วยให้ครอบครัวของเขาได้กินของดีๆ ไปอีกหนึ่งมื้อเลยทีเดียว

ซูชิงตั้งใจว่าจะเอาหน่วยกิตแต้มนี้ไปหาคนรับซื้อเพื่อแลกเป็นเงินหนึ่งพันหยวน

ในเมื่อเขามีความทรงจำสืบทอดของอสูรยักษ์กลืนทองคำที่ล้ำลึกกว้างใหญ่ดุจมหาสมุทรอยู่แล้ว เขาจะยังต้องการหน่วยกิตพวกนี้ไปทำไมอีก

สายตาของซูชิงไปหยุดอยู่ที่หลินโหรว ถ้าถามว่าใครในห้องที่มีประสบการณ์ในการเอาหน่วยกิตไปแลกเป็นเหรียญพันธมิตรมากที่สุด

ก็คงหนีไม่พ้นหลินโหรวอย่างแน่นอน

ทุกครั้งที่การทดสอบประจำสัปดาห์จบลง หลินโหรวจะเอาหน่วยกิตไปแลกเป็นเหรียญพันธมิตรเสมอ

ตอนนี้เพื่อนในห้องต่างพากันดีใจจนเนื้อเต้น หลายคนลุกจากที่นั่งไปหาแก๊งเพื่อนสนิท

ถือใบแจ้งผลการเรียนไปอวดอ้างสรรพคุณบ้าง ไปร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายบ้าง

นี่คือการปลดปล่อยอารมณ์ อาจารย์หลี่จึงไม่ได้ว่ากล่าวตักเตือนอะไร

ซูชิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เดินไปที่โต๊ะเรียนของหลินโหรว

เขาเอ่ยปากพูดกับหลินโหรวว่า เพื่อนหลินโหรว ฉันมีเรื่องอยากจะถามเธอหน่อย

แม้หลินโหรวจะมีพรสวรรค์ทางวิถียุทธ์ที่ยอดเยี่ยม แต่ฐานะทางบ้านของเธอกลับยากจนข้นแค้น ลำบากยิ่งกว่าครอบครัวของซูชิงเสียอีก

ปัญหาครอบครัวทำให้เธอกลายเป็นคนเก็บตัวและมีอาการของโรคกลัวสังคม

เธอแทบจะไม่ยอมพูดคุยสุงสิงกับใครเลย และไม่มีเพื่อนสนิทในห้องสักคน

พอซูชิงเดินเข้ามาทักทาย เธอก็สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าเป็นซูชิง

เธอก็รีบก้มหน้าหนีทันที ปล่อยให้ผมยาวที่ไม่ได้มัดรวบไว้ปรกลงมาปิดบังใบหน้า

หลินโหรวถามเสียงแผ่วเบาว่า มะ... มีเรื่องอะไรเหรอ

คืออย่างนี้นะ ฉันพอจะมีหน่วยกิตอยู่นิดหน่อย อยากจะเอาไปแลกเป็นเหรียญพันธมิตรน่ะ

เอ่อ... เธอรู้จักคนเยอะ พอจะมีวิธีช่วยฉันหาที่แลกเหรียญพันธมิตรได้ไหม

แม้การพูดแบบนี้กับหลินโหรวจะดูเสียมารยาทไปสักหน่อย แต่ซูชิงก็ไม่รู้จะใช้คำพูดไหนให้ดูดีกว่านี้แล้ว

อ่า... ฉันรู้จักเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เขารับซื้อหน่วยกิตในราคาหนึ่งพันหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญพันธมิตร

เดี๋ยวฉันจะส่งคอนแทคเขาให้นายนะ...

หลินโหรวก้มหน้างุด ตอบคำถามของซูชิงเสียงเบาหวิว

ตกลง ขอบใจมากนะ ซูชิงพูดด้วยความซาบซึ้งใจ

เมื่อเห็นว่าหลินโหรวมีอาการกลัวสังคมขั้นรุนแรง ซูชิงจึงไม่รบกวนเธอต่อ

พวกเขามีกลุ่มแชตของห้องอยู่แล้ว เดี๋ยวเขาค่อยไปแอดเฟรนด์หลินโหรวในกลุ่มแชตห้องก็แล้วกัน

พอซูชิงเดินจากไป หลินโหรวถึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ปัดผมยาวที่ปรกหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าน่ารักบอบบาง

แม้หลินโหรวจะไม่ได้สวยหยาดเยิ้มสะดุดตาตั้งแต่แรกเห็น แต่มองนานๆ แล้วกลับมีเสน่ห์ดึงดูดใจ ให้ความรู้สึกน่าทะนุถนอมอย่างประหลาด

ฟู่...

หลินโหรวถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก

แต่ตอนนั้นเองก็มีเพื่อนอีกคนเดินเข้ามาทักว่า เพื่อนหลินโหรว...

อ๊ะ หลินโหรวสะดุ้งโหยงอีกรอบ

การสนทนาระหว่างซูชิงกับหลินโหรวไม่ได้เบาเสียงลงเลย เพื่อนๆ รอบข้างหลายคนจึงได้ยินกันถ้วนหน้า

ซูชิงจะเอาหน่วยกิตไปแลกเป็นเหรียญพันธมิตรเหรอ เสียดายของชะมัด เอามาให้ฉันดีกว่า

หน่วยกิตแค่แต้มเดียวจะเอาไปทำอะไรได้ ของที่แลกได้ในโรงเรียนก็มีน้อย สู้เอาไปแลกเป็นเงินดีกว่า อีกอย่างบ้านเขาก็ไม่ได้รวยอะไร ถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็แลกเป็นเงินเหมือนกัน

จริงด้วย ค่าปราณโลหิตเขาพุ่งปรี๊ดขนาดนั้น ฉันได้ยินจีคุนบอกว่าน่าจะแอบกินโลหิตอสูรบริสุทธิ์เข้าไป แบบนั้นมันทำลายรากฐานร่างกายชัดๆ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็กลับไปย่ำอยู่กับที่แล้วล่ะ

อะไรนะ ใช้โลหิตอสูรบริสุทธิ์เหรอ นี่มันหาเรื่องทำร้ายตัวเองชัดๆ มิน่าล่ะถึงรีบเอาไปแลกเป็นเหรียญพันธมิตร...

...

เพื่อนบางคนหันไปมองซูชิง เมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุว่าทำไมค่าปราณโลหิตของซูชิงถึงพุ่งทะยานขนาดนั้น สายตาที่มองซูชิงก็เปลี่ยนเป็นความเวทนาสงสาร

แปะๆๆ...

หลังจากอาจารย์หลี่แจกใบแจ้งผลการเรียนเสร็จ เขาก็ปรบมือเรียกความสนใจและพูดว่า เงียบหน่อย กลับไปนั่งที่ตัวเองได้แล้ว

นักเรียนที่ลุกจากที่นั่งต่างรีบวิ่งกลับไปนั่งประจำที่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยทันที

ต่อไปก็เรียนด้วยตัวเองเงียบๆ ห้ามส่งเสียงดังเอะอะโวยวาย รอจนกว่าจะถึงเวลาเลิกเรียน

ซูชิงตามครูมาหน่อย...

อาจารย์หลี่พูดจบก็ถือใบแจ้งผลการเรียนที่เหลือเดินออกจากห้องไป

หืม ซูชิงแอบสงสัยว่าอาจารย์หลี่เรียกเขาไปทำไม

แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ลุกขึ้นเดินตามหลังอาจารย์หลี่ออกไปติดๆ

ทันทีที่พวกเขาคล้อยหลัง บรรยากาศในห้องเรียนก็กลับมาดังจอแจอีกครั้ง

เงียบหน่อย แม้อวิ๋นหวยเยว่จะตะโกนห้ามปราบแต่ก็ไม่ได้ผลอะไรนัก

เพื่อนนักเรียนที่ชื่อจีคุนทำหน้าตายโสโอหัง พูดจาฉะฉานมั่นใจเต็มร้อยว่า เห็นไหมล่ะ ฉันเดาผิดที่ไหน

ซูชิงต้องแอบกินโลหิตอสูรบริสุทธิ์แน่ๆ ถึงได้เก่งขึ้นผิดหูผิดตาขนาดนั้น เลยโดนครูเรียกตัวไปไง

ลูกพี่ลูกน้องฉันคนนึงก็เป็นแบบนี้แหละ พอกินโลหิตอสูรบริสุทธิ์เข้าไป พลังก็พุ่งปรี๊ดเลย

แต่หลังจากนั้นมันสร้างภาระหนักให้ร่างกายมาก ทำให้รากฐานร่างกายเสียหาย ก็เท่ากับว่าเก่งขึ้นได้แค่ครั้งเดียวจบ

คนแบบนี้ แม้แต่สำนักยุทธ์กระจอกๆ ยังไม่รับเข้าเรียนเลย หมดอนาคตที่จะพัฒนาต่อแล้วล่ะ

ฉันเตือนพวกนายไว้ก่อนเลยนะ อย่าทำตัวสิ้นคิดเลียนแบบซูชิงเด็ดขาด ขืนใช้โลหิตอสูรบริสุทธิ์ก็เท่ากับทำลายอนาคตตัวเองชัดๆ

[จบแล้ว]