2086 - ความขัดแย้งของราชาอมตะ

2086 - ความขัดแย้งของราชาอมตะ

สวนท้อเซียนนั้นมีขนาดใหญ่และสวยงามมากอีกด้วย ใบไม้มีสีเขียวเป็นประกาย ดอกท้อเป็นสีชมพูกระจัดกระจายไปรอบๆ ผลไม้สีแดงสดอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม

ที่จุดสูงสุด ซึ่งเป็นที่ประทับของราชาอมตะของตระกูลพาน ราชาอมตะหลายคนมาด้วยตนเอง พวกเขาเงียบไม่พูดอะไร พลังแห่งความโกลาหลนั้นพร่ามัวอยู่ในที่นั้น ปกคลุมร่างกายของพวกเขา

ในขณะเดียวกันบนโต๊ะหยกตรงหน้าพวกเขาคือผลท้อเซียนที่แท้จริง

นี่เป็นผลท้อผลเดียวที่มาจากต้นแม่ ผลไม้ที่มีแก่นแท้ของเต๋าอมตะเข้มข้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันถูกหล่อเลี้ยงโดยราชาพานเป็นการส่วนตัว

มันถูกปลูกไว้ในสถานที่แห่งโชคตามธรรมชาติ บรรจุเศษเต๋าอมตะที่ใหญ่ที่สุด!

ผลไม้ชนิดนี้มีเพียงแค่ลูกเดียว ตราบใดที่คนปกติกินเข้าไป มันจะทำให้พวกเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้ทันที!

“ผู้สืบทอดจิตวิญญาณของผู้พิทักษ์บรรพบุรุษ?” ในเวลานี้ราชาอมตะคนหนึ่งกล่าวขึ้น น้ำเสียงของเขาราวกับว่าเขามีชีวิตอยู่เมื่อหลายล้านปีก่อน

มันไม่มีร่องรอยของอารมณ์แม้แต่น้อย ร่างทั้งหมดของเขาโบราณ ปกคลุมไปด้วยพลังแห่งความโกลาหล เขาเป็นเหมือนรูปปั้นหิน ในขณะที่เขาพูดไม่มีระลอกคลื่นแม้แต่น้อย

คนอื่นๆทั้งหมดก็เป็นเช่นนี้ราวกับว่าพวกเขาตั้งตระหง่านอยู่ที่นั่นตั้งแต่หลายปีก่อน พวกเขาได้รับการบูชาจากชาวโลก เพลิดเพลินกับการสักการะของผู้คนมานานหลายล้านปี

“ในตอนนั้นวิญญาณผู้พิทักษ์บรรพบุรุษนั้นกำลังเกิดใหม่ แต่ข้ากลับได้ยินมาว่าพวกเจ้าทำร้ายเขาถึงแก่ชีวิตอีกครั้งจนเกิดกรรมอันยิ่งใหญ่” ราชาพานกล่าว

คำพูดของเขาดังก้อง แม้ว่าเขาจะเป็นเหมือนซากดึกดำบรรพ์ แต่น้ำเสียงของเขาก็ดังเหมือนใบมีด ให้ความรู้สึกถึงความแข็งแกร่งอันทรงพลัง

“ในอดีต เราเพียงต้องการนำมันเข้าสู่ดินแดนอมตะ บางทีอาจมีความเข้าใจผิด จนร่างกายของมันถูกสายฟ้าฉีกออกจากกัน เป็นไปได้มากว่าจะตกลงไปในดินแดนร้าง”

“ดินแดนที่ถูกทิ้งร้างนั้นก็คือกรงนั่นเองใช่ไหม? ฮวงเกิดที่นั่นอย่างแม่นยำ ดูเหมือนว่าเขาได้รับการเลี้ยงดูจากวิญญาณผู้พิทักษ์บรรพบุรุษ ไม่น่าแปลกใจเลย” มีคนพยักหน้า

ถ้าสือฮ่าวอยู่ที่นี่ท่ามกลางพวกเขา เขาจะต้องตกใจอย่างแน่นอน พวกเขากำลังคุยกันถึงความลับของเทพหลิวซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไปอยู่ที่หมู่บ้านหินผาในตอนนั้น

สายฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุดและกฎที่ไม่มีใครเทียบได้ทำให้เกิดการทำลายร่างกายของเทพหลิวเหลือเพียงรากที่พังยับเยิน นี่เป็นเพราะฝีมือของราชาอมตะบางคน

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเทพหลิวจึงเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ต้น

เกิดใหม่จากสภาพที่กำลังจะตาย มันจะง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร? เทพหลิวต้องจ่ายด้วยราคามหาศาลแม้แต่ความทรงจำก็ยังถูกลบออกไป

“นำฮวงมาที่นี่ ข้าต้องการตรวจสอบหาที่อยู่ของวิญญาณผู้พิทักษ์บรรพบุรุษ” ราชาอมตะคนหนึ่งตะโกนออกมา

“สายเก่าคนหนึ่งมาเยี่ยมข้า ข้าสัญญากับเขาไว้แล้วว่าจะปกป้องเด็กคนนี้ให้ปลอดภัย” ราชาพานแสดงจุดยืนของเขาออกมา

สถานที่แห่งนี้เงียบสนิท ราชาอมตะผู้ยิ่งใหญ่หลายคนเริ่มขบคิดกับตัวเอง

พวกมันคือสิ่งมีชีวิตสูงสุด เป็นผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรเซียน ดังนั้นการกระทำของพวกมันจึงเกี่ยวข้องกับกรรมมากมาย

“ที่แท้ก็เป็นวิญญาณที่กระจัดกระจายของราชาอมตะคนนั้น เขาขอให้เจ้าช่วยเหลืออย่างนั้นหรือ?” ราชาอมตะเอ๋าเฉิงถาม

“ข้าไม่สามารถพูดถึงเขาได้” ราชาพานส่ายหัว

“เอ๋าเฉิงตั้งแต่เจ้าแสดงสายฟ้าก่อนหน้านี้โจมตีวิญญาณผู้พิทักษ์บรรพบุรุษแล้ว ตอนนี้เจ้ายังคิดตัดรากถอนโคนด้วยการทำลายล้างทายาทของผู้พิทักษ์บรรพบุรุษหรือ?” ราชาอมตะอีกคนกล่าวอย่างเย็นชา

“พวกเจ้าทุกคนไม่ได้รับอนุญาตให้ลงมือต่อเขา ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าจะเป็นศัตรูกับข้า!” ราชาพานกล่าวด้วยเสียงหนักแน่น

“เจ้าจะสนใจไปทำไมนี่เป็นเพียงการลงมือของเด็กๆเท่านั้น” ราชาอมตะอีกคนโต้แย้ง

สถานที่นี้เงียบไปอีกครั้งไม่มีใครพูดอะไรอีก พลังแห่งความโกลาหลมากมายปะทุขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ได้ลงมือต่อสู้กันจริงๆแต่สถานการณ์ในห้องนี้ก็เริ่มจะรุนแรงขึ้นแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน สวนท้อเซียนก็สั่นสะเทือน ผู้อมตะที่แท้จริงคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น และสอบถามถึงสถานการณ์ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่

เมื่อเขาได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือผู้อมตะที่แท้จริงสั่งให้ผู้คนสร้างแท่นประลองขึ้นมา บันไดศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ด้านหน้าถูกรวบรวมเข้ามาเป็นสนามประลอง

“เนื่องจากนี่คือการรวมตัวของผู้ที่โดดเด่นมากที่สุดในโลก ดังนั้นนี่จะเป็นโอกาสในการประลองครั้งยิ่งใหญ่ของทุกคน

ในวันนี้หากผู้ใดได้รับชัยชนะราชาอมตะพานจะพระราชทานรางวัลเป็นลูกท้อเซียนที่ไม่ว่าใครจะกินเข้าไปก็รับรองได้ว่าจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะแน่นอน!”

นี่คือสิ่งที่ผู้อมตะที่แท้จริงในสมัยโบราณกล่าว เขาเป็นบรรพบุรุษโบราณคนหนึ่งของตระกูลพาน เขาคือบุตรชายคนรองของราชาพาน

ทุกคนต่างตกใจ พวกเขาจะมอบลูกท้อเซียนออกมาจริงๆหรือ?

ทุกคนที่อยู่ที่นี่จะไม่ตกใจได้อย่างไร?  ลูกท้อเซียนนี้แตกต่างจากยาเซียนอื่นๆ ว่ากันว่าแม้แต่ราชาพานก็ยังกลายเป็นราชาอมตะเพราะต้นท้อต้นนี้

ผลของลูกท้อที่แท้จริงนั้นบรรจุชิ้นส่วนเต๋าที่ไม่มีใครเทียบได้ คุณค่าของมันเหนือจินตนาการ!

มีคนไม่น้อยต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อเดินตามรอยเท้าของราชาพานในอดีต

ในตอนแรกผู้ฝึกฝนที่ระดับสูงสุดเดิมถูกจัดให้มาพบกันที่บริเวณด้านนอกของสวนท้อ แต่ตอนนี้พวกเขาถูกพาเข้าไปในป่าลึก เพื่อเข้าสู่พื้นที่เซียนที่แท้จริง

ลานประลองนั้นกว้างใหญ่ คล้ายกับทุ่งกว้างปลดปล่อยพลังเซียนออกมาอย่างล้นเหลือ นี่เป็นเวทีที่ได้รับการขัดเกลาโดยผู้อมตะที่แท้จริง

ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการทำลายล้าง

หลายคนไม่สามารถนั่งนิ่งๆได้ ผู้ปกครองที่อยู่ในอาณาจักรเต๋ามนุษย์ทุกคนล้วนมาชุมนุมกันที่นี่ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ตัวดีว่าไม่มีโอกาสได้รับชัยชนะแต่พวกเขาก็ต้องการลอง

มีคนจำนวนไม่น้อยที่อยากจะลองดู แต่แล้วพวกเขาก็อดทน เป็นเพราะพานยี่และเอ๋ากานอยู่ที่นี่ และยังมีร่างที่แปรปรวนจากสวรรค์อื่นๆอยู่ที่นี่ด้วย ใครคือคู่ต่อสู้ของพวกเขา?

เอ๋ากานปรากฏตัวขึ้นบนเวทีคนแรก!

ผมของเขาพริ้วไหวไปตามสายลม องอาจกล้าหาญเป็นอย่างมาก เกราะของเขาเปล่งประกายระยิบระยับราวกับว่าเขาเป็นราชาที่มองลงมาด้านล่าง รัศมีพลังของเขาน่าหวาดหวั่นสุดขีด

มีสายพลังแห่งความโกลาหลที่ไหลออกมาจากร่างกายของเขา เขาฝึกฝนคัมภีร์ราชาอมตะ ทักษะเต๋าของเขาไปถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรผู้สูงสุดแล้ว

เอ๋ากานก้าวขึ้นไปบนเวที ทำให้ใจของคนอื่นเย็นลงทันที พวกเขาควรจะต่อสู้อย่างไร?

“ฮวงมาต่อสู้กันใหม่!” เอ๋ากานตะโกนลั่น

คนของตระกูลเอ๋าแสดงออกถึงอาการตกใจ โดยเฉพาะผู้ที่ได้ไปเยือนหลุมศพโลกทุกคนต่างกำหมัดแน่น พวกเขาต้องการเห็นเอ๋ากานลงมือปราบฮวงเป็นการส่วนตัว

“เมื่อพี่ชายของข้าลงมือ ใครกันที่จะสามารถเผชิญหน้ากับเขาได้!” เอ๋าคุนกล่าว เมื่อสักครู่นี้เขาเพิ่งมาถึงดังนั้นเขาจึงไม่ทราบว่าพี่ชายของเขาเพลี่ยงพล้ำไปก่อนแล้ว

“ถ้าให้ข้าลงมือเจ้าจะตายเอานะ!” สือฮ่าวกระโจนออกไปพลังที่เขาปลดปล่อยออกมายิ่งกว่ามังกรที่แท้จริงซะอีก

ในระยะไกลสหายที่มาจากเก้าสวรรค์สิบพิภพของเขาล้วนมาอยู่ที่ขอบเวทีต้องการจะเห็นการต่อสู้ให้แน่ชัด

“เจ้าหนุ่มคนนี้ตอนแรกข้าคิดว่าเขาจะเหี่ยวเฉาไปกับโลกซะอีก แต่เขาก็ยังเป็นเขา ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา!” ราชันย์สวรรค์น้อยรำพึงออกมาเบาๆ

“เขาเพิ่งเข้าสู่ดินแดนอมตะ แต่เขาก็สร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่แล้ว! คุ้มค่าที่จะเป็นฮวง!” หลานเซียนกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

“ฮวง วันนี้ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าคัมภีร์ราชาอมตะนั้นยิ่งใหญ่มากแค่ไหน วันนี้ข้าจะปราบเจ้าต่อหน้าทุกคน!” เอ๋ากานพูดอย่างเย็นชา

“ข้าจะให้เจ้าเป็นพยานในมรดกที่ข้าสร้างขึ้น มันเป็นเส้นทางเต๋าของข้าเพียงคนเดียว!” เสียงของสือฮ่าวไม่ดัง แต่มันทำให้หลายคนพูดไม่ออกในทันที

เอ๋ากานจ้องมองอย่างว่างเปล่าแล้วเขาก็เยาะเย้ย

“หยิ่งเกินไป!”

ผู้บ่มเพาะระดับล่างสร้างเส้นทางบ่มเพาะของตัวเอง? เขากล้าเปรียบเทียบกับมรดกของราชาอมตะงั้นหรือ? มันไม่มีอะไรมากไปกว่าคำพูดโอ้อวดเท่านั้น

“ไม่ใช่ว่าเจ้าก็พยายามสร้างเส้นทางของตัวเองเหมือนกันหรือ เจ้าส่งคนเข้าสู่อาณาจักรแห่งความว่างเปล่าครั้งแล้วครั้งเล่า ขอบอกไว้เลยว่าคนพวกนั้นถูกข้าจัดการเอง” สือฮ่าวมีแววตาขบขัน

“เป็นเจ้าเองที่ทำลายแผนการของข้า เตรียมตัวตายซะเถอะ!” เอ๋ากานพูดอย่างเย็นชา เขาส่งคนออกไปหลายครั้ง แต่สุดท้ายไม่ว่าใครก็พบจบๆอย่างเลวร้ายทั้งสิ้น