2047 - กวาดล้างราบคาบ

2047 - กวาดล้างราบคาบ

ทุกคนรู้ดีว่าตอนนี้ภายใต้สวรรค์ฮวงไม่มีอะไรต้องหวาดกลัวอีกต่อไป ความแข็งแกร่งของเขาเกินกว่าผู้สูงสุดไปไกลแล้ว แม้แต่ผู้อมตะเขายังสังหารได้!

หากว่าเขาสามารถบรรลุความเป็นอมตะเขาจะแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน?

แม้แต่ในยุคที่ไร้การฝึกฝนนี้เขาก็ยังสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

แม้ว่าฮวงจะสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เชื่อเถอะว่าไม่มีครั้งใดที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงไปมากกว่าครั้งนี้อีกแล้ว

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เขาถูกทำร้ายจนพิการโดยผู้อมตะที่ถูกทำลาย

แต่หลังจากอาศัยในอาณาจักรด้านล่างเป็นเวลาสองสามทศวรรษ เขาก็ปรากฏตัวอีกครั้ง

เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าเขาเป็นคนพิเศษขนาดไหน  จากนั้นหลายปีที่ผ่านไปเขาก็พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเขามีความพิเศษแตกต่างจากคนอื่น

“น่ากลัวเกินไป แม้แต่ผู้อมตะยังถูกสังหาร ฮวงนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ ขอบเขตที่เขาเหยียบย่ำไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถเข้าใจได้!”

“ผู้มีอำนาจเช่นนี้ คนที่ไปถึงจุดสูงสุดของเต๋าสุดขีดไร้เทียมทานใต้ท้องฟ้า น่าเสียดายที่เขาไม่ได้เข้าสู่ดินแดนอมตะ มิฉะนั้น เขาน่าจะแข็งแกร่งกว่านี้อีก!”

“ข้าเชื่อว่าเขาไม่เข้าสู่อาณาจักรเซียนก็เพราะความตั้งใจของเขาเอง เขาต้องมีเส้นทางบ่มเพาะที่แตกต่างซึ่งไม่จำเป็นต้องอาศัยเต๋าที่ยิ่งใหญ่ในการก้าวเข้าสู่ความเป็นอมตะ

พวกเจ้าคอยดูเถอะสักวันเขาจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตในระดับที่ผู้คนของอาณาจักรเซียนต้องหวาดกลัว!”

นี่คือคำกล่าวของชายชราคนหนึ่งซึ่งเขามีประสบการณ์มากมายสามารถมองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นได้

ในตอนนี้สือฮ่าวนั่งอยู่บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เขากลืนกินแก่นแท้ของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์รวมถึงดวงดาวมากมายบนท้องฟ้าเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับพลังศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง

ฉากนั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

ทุกครั้งที่เขาหายใจเข้าจะมีดวงดาวมากมายถูกดูดกลืนเข้าไปจนทุกคนที่อยู่ด้านล่างสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้สือฮ่าวถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีเงินอันวิจิตรงดงาม ศักดิ์สิทธิ์และสมบูรณ์แบบ ราวกับรังไหมที่รอการแตกออก ทำให้เกิดการระเหิดและการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพ

หลังจากเวลาผ่านไปหลายวันในที่สุดสือฮ่าวก็ลืมตาขึ้น สายฟ้าเย็นยะเยือกสองสายปรากฏขึ้นในจักรวาล ร่างกายที่บาดเจ็บของเขาฟื้นคืนสภาพอย่างสมบูรณ์

พลังงานต้นกำเนิดหมุนวนอยู่เหนือศีรษะของเขา ในที่สุดมันก็ถูกดูดซึมเข้าสู่ทะเลแห่งการเกิดใหม่ของเขา!

สือฮ่าวขยับมือ โลหิตเซียนจำนวนมากรวมตัวกันในจักรวาลที่เย็นยะเยือก ไหลลงสู่ขวดหยกในมือของเขา มันถูกรวบรวมกลับมาทั้งหมด

แม้ว่าสิ่งที่เรียกว่าโลหิตเซียนนี้จะค่อนข้างไร้สีสันและพลังงานแทบจะหมดสิ้นไปแล้ว แต่แก่นแท้ของมันก็สามารถนำมาสกัดเป็นยาเซียนชั้นยอดได้

เขาสามารถมอบมันให้กับมู่ชิง มังกรแดง และคนอื่นๆซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อสาวกแปดร้อยคน โดยเฉพาะตอนนี้พลังงานที่ดุร้ายของมันแทบจะถูกลบล้างออกไปหมดแล้ว

สือฮ่าวโบกมืออีกครั้งกระบี่เซียนที่เหลือเพียงครึ่งท่อนของจินไท่จุนก็บินมาตกในมือของเขา ตอนนี้เขามีอาวุธระดับเซียนที่เสียหายสองชิ้นอยู่ในมือแล้ว

แน่นอนว่าความเสียหายของสิ่งประดิษฐ์เหล่านี้รุนแรงเกินไป มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเทียบกับแผนภาพสิบพิภพและถุงสวรรค์ปฐพี

สือฮ่าวกลับสู่เก้าสวรรค์อีกครั้ง สาวกแปดร้อยคนของหมู่บ้านหินผารีบวิ่งเข้ามาล้อมเขาพร้อมกับตะโกนด้วยความตื่นเต้นและมีความสุข

วันนั้นสือฮ่าวได้ฆ่าผู้สูงสุดห้าคนก่อนจากนั้นเขาก็จะฆ่าผู้อมตะที่ถูกทำลาย นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว พลังต่อสู้แบบนี้เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนตกตะลึง!

“พี่ใหญ่ ข้าได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ว่ามีสี่ผู้อมตะที่ถูกทำลาย ตอนนี้แม้ว่าท่านจะฆ่าไปหนึ่ง แต่ก็ยังมีอีกสามคนที่ไม่ได้แสดงตัว!” จูหลินกังวลและเตือนเบาๆ

มู่ชิงและคนอื่นก็เริ่มจริงจัง ในเวลาเดียวกันก็สับสนเล็กน้อย เหตุใดผู้เชี่ยวชาญผู้ยิ่งใหญ่สามคนจึงไม่ปรากฏตัวในตอนนั้น

หากพวกเขาลงมือร่วมกันเพื่อกำจัดสือฮ่าวมันก็มีความเป็นไปได้ที่พี่ใหญ่ของพวกเขาจะร่วงหล่นลงเช่นกัน

สือฮ่าวส่ายหัว บอกพวกเขาว่าพวกเขาไม่ต้องกังวล พวกมันใกล้จะตายแล้ว คนพวกนี้ไม่ถือเป็นภัยคุกคามสำหรับเขาอีกต่อไป

ไม่เป็นไรจริงๆเหรอ? แม้แต่มดเขาสวรรค์ก็ยังสงสัย

“เหตุผลที่พวกเขาไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าข้าก็เพราะพวกเขาไม่สามารถฆ่าข้าได้อีกต่อไป พวกเขาทำไม่ได้แม้แต่จะปรากฏตัวขึ้น

แม้ว่าพวกเขาจะร่วมมือกันสามคนแต่ข้าก็สามารถหลบหนีออกจากสนามรบได้อย่างแน่นอน และเมื่อพลังโลหิตของพวกเขาแห้งเหือดในที่สุดพวกเขาก็จะถูกฆ่าตาย” สือฮ่าวอธิบาย

สือฮ่าวมั่นใจว่าแม้ว่าผู้อมตะที่ถูกทำลายจะล้อมโจมตีเขา เขาก็ยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ และในที่สุดเขาก็จะสังหารผู้อมตะเหล่านั้นไปทีละคน!

การที่กระบี่อมตะปรากฏตัวออกมาในครั้งนี้ย่อมแสดงว่าเขาคือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุดในบรรดาผู้อมตะทั้งสี่ ดังนั้นพวกที่เหลือจะต้องอ่อนแอกว่านี้อย่างแน่นอน

แม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งสามารถปราบปรามใครก็ได้ แต่นั้นต้องไม่นับรวมกับสือฮ่าว ดังนั้นในตอนนี้สิ่งที่พวกเราทำได้มีเพียงการซ่อนตัวให้ดีที่สุดเท่านั้น

ผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ สือฮ่าวถือว่าได้ขจัดปัญหาออกไปทั้งหมดแล้ว

เขาเข้าสู่เก้าสวรรค์เพื่อฆ่าจินไท่จุนและบรรพบุรุษโบราณตระกูลเฟิงอย่างแม่นยำ แต่ในท้ายที่สุดการเก็บเกี่ยวครั้งนี้ของเขากับมากมายเป็นพิเศษ

แม้กระทั่งผู้อมตที่ถูกทำลายยังถูกสังหารไปด้วย

สือฮ่าวไม่คิดจะเสียเวลาเพื่อค้นหาสิ่งมีชีวิตอมตะเหล่านั้นอีก รอเมื่อเขามีเวลามากพอเขาจะออกค้นหาพวกมันเอง

“พวกเราขอแสดงความเคารพต่อผู้สูงสุด!”

เมื่อสือฮ่าวแยกตัวจากทหารของหมู่บ้านหินผา หัวหน้าเผ่าต่างๆก็เดินเข้ามาทำความเคารพเขาอย่างจริงจัง

ที่ซึ่งเขาผ่านไปเป็นทางสีทองอันยิ่งใหญ่ สือฮ่าวเดินช้ามาก ไม่รู้ว่ามีกี่นิกายที่ทำการสักการะเขา

สือฮ่าวถอนหายใจเบาๆเขาก้าวไปข้างหน้าคนเดียว แม้จะมีผู้คนมากมายที่ทำความเคารพเขา แต่เห็นได้ชัดว่าทุกคนล้วนแล้วแต่หวาดกลัวเขาทั้งสิ้น

สือฮ่าวรู้ว่าตอนนี้ภายใต้ท้องฟ้าแทบจะไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานเขาได้ อย่างไรก็ตามเขาต้องเผชิญกับความรู้สึกโดดเดี่ยวบางอย่าง ทุกเผ่าพันธุ์ต่างทำความเคารพเขาด้วยความระมัดระวัง

โชคดีที่มีมดเขาสวรรค์อยู่ที่นี่เขายังคงติดตามมาโดยไม่ทำให้สือฮ่าวรู้สึกโดดเดี่ยว

สาวกแปดร้อยคนยังคงไล่ล่าศัตรูที่เหลืออยู่ ผู้คนที่เคยสมรู้ร่วมคิดกับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดต้องถูกกำจัดออกไปทั้งหมด

ภูเขาและแม่น้ำของเก้าสวรรค์ยังคงเหมือนเดิม แต่ผู้คนที่สือฮ่าวรู้จักและสนิทสนมต่างไม่อยู่ที่นี่แล้ว โลกนี้ดูเงียบสงัดขึ้นมาก

สือฮ่าวเดินทางไปที่สำนักเทพสวรรค์โดยไม่รู้ตัว ตอนนี้สถานแห่งนี้ไม่มีลูกศิษย์อีกแล้ว

เมื่อสือฮ่าวคิดถึงอดีตเขาก็รู้สึกใจหายเล็กน้อย โม่เต๋า องค์หญิงเหยาเยว่ สวนคุน ผู้อมตะที่ถูกเนรเทศ หวังซี อัจฉริยะระดับบนสุดพวกนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป

มีบางคนก็เสียชีวิตไปหลายปี บางคนได้เข้าสู่ดินแดนอมตะ หลายปีผ่านไปสิ่งต่างๆยังคงเหมือนเดิม แต่ผู้คนกลับไม่อยู่แล้ว

จากนั้นเขาก็ไปที่สำนักเซียนและสำนักปราชญ์ อี่อี้ ซวีโต้ว ซีกู้ หลานเซียน ราชันย์สวรรค์น้อย สุนัขโลกันต์อ๋าว บางคนถูกฆ่าตายในสนามรบ บางคนก็ออกจากอาณาจักรนี้

ผู้สูงสุดของสำนักทั้งสองไม่ปรากฏตัวขึ้นนานแล้ว โชคดีที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ แต่พวกเขาก็เข้าสู่ดินแดนอมตะซึ่งยากสำหรับพวกเขาที่จะได้พบกันอีก

"ฆ่า!"

สือฮ่าวลงมือ เขาได้เข้าไปในบริเวณที่สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดอาศัยอยู่และทำการกวาดล้างครั้งใหญ่ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่มีความเกี่ยวข้องกับความมืดจนหมดสิ้น

มีผู้คนมากมายที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ในที่สุดหลังจากผ่านไปสองร้อยปีพวกเขาก็สามารถทวงคืนแผ่นดินกลับมาจากสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดได้!

ในเก้าสวรรค์สิบพิภพมากกว่าครึ่งหนึ่งของอาณาเขตถูกความมืดกัดกร่อน แม้ว่าความมืดจะถอนตัวไปแล้วแต่ก็ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังมากมายอยู่ที่นี่

“ฮวงไม่เคยทำให้เราผิดหวัง! เขาลงมือจริงๆ!” บางคนตื่นเต้นจนน้ำตาจะไหลออกมา

การที่พวกเขาได้เห็นฮวงเติบโตขึ้นด้วยสายตาของตัวเองนั่นถือเป็นเรื่องที่มีเกียรติที่สุดในชีวิตของพวกเขา

และในวันนี้ฮวงก็ลงมากวาดล้างสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดทั้งหมดให้ออกไปจากเก้าสวรรค์สิบพิภพ!

“เรื่องที่ จินไท่จุน บรรพบุรุษตระกูลเฟิง หรือแม้แต่ผู้อมตที่ถูกทำลายไม่เคยคิดแตะต้อง แต่ฮวงที่มาถึงที่นี่เพียงไม่กี่วันกลับลงมือจัดการจนราบคาบ!” บางคนคำรามออกมาด้วยความยินดี