2024 - ผู้พ่ายแพ้

2024 - ผู้พ่ายแพ้

“ถ้าเจ้ามีแผนการอยู่ในใจจริงๆเราสามารถตกลงกันได้ด้วยการให้ความช่วยเหลือต่อข้าในแบบอื่น และในไม่ช้าข้าจะกลับมาที่นี่อีกครั้งอย่างแน่นอน

พวกเจ้าก็น่าจะเห็นแล้วว่าความเร็วในการฝึกฝนของข้าไม่เหมือนกับคนอื่น การที่พวกเจ้าลงทุนในตัวข้าจะถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า และสักวันหนึ่งข้าจะกลายเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งของพวกเจ้า”

“เจ้าหนู เจ้าระวังตัวเกินไป เราไม่ได้พยายามทำเรื่องชั่วร้าย ยิ่งกว่านั้นไม่ได้พยายามทำให้เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของเรา สิ่งที่เรามอบให้เป็นเพราะพวกเราชื่นชมในตัวเจ้าจริงๆ…”

เปลวไฟในเบ้าตาของกะโหลกแก้วทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆกลายเป็นหลุมสีม่วงทองสองรู

สือฮ่าวรู้สึกสงบมากขึ้นเรื่อยๆจิตใจของเขาไม่วอกแวกความผันผวนทางอารมณ์ทั้งหมดของเขาหายไปและใกล้จะผลอยหลับลงไปทุกที

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกง่วงนอน

สือฮ่าวเป็นสิ่งมีชีวิตที่สูงสุดแล้วแม้จะไม่หลับนอนตลอดหลายแสนปีก็ไม่มีปัญหา ดังนั้นนี่เป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

จิ!

กระบี่หญ้าคาถูกฟันออกไปด้านหน้าเจตจำนงของกระบี่กระแทกเข้าใส่แท่นบูชา การโจมตีของสิ่งมีชีวิตสูงสุดก็เพียงพอแล้วที่จะทำลายดวงดาวบนท้องฟ้าฟาดฟันจักรวาลให้ออกเป็นสองส่วน

อย่างไรก็ตาม สิ่งประดิษฐ์บนแท่นบูชานั้นไม่ธรรมดาเลย

กระดูกแขนสีทองนั้นบินออกไปทันที ด้วยเสียงหงหลงมันฟาดลงมาปกคลุมสวรรค์และปฐพีล้อมรอบความว่างเปล่าพร้อมกับปิดผนึกพลังกระบี่ไว้

หลังจากการปะทะกันอย่างดุเดือดหลุมดำนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับดูดกลืนแก่นแท้ของสวรรค์และปฐพีเข้าไป

เมื่อสถานที่นี้เงียบลงแท่นบูชาก็ยังอยู่ที่นั่น กระดูกแขนยังคงราวกับหล่อจากทองคำลอยอยู่ในความว่างเปล่า

แสงที่ลุกเป็นไฟในเบ้าตาของกะโหลกศีรษะกะพริบอย่างต่อเนื่อง ลูกตานั้นยังคงเคลื่อนไหว จ้องมองไปที่สือฮ่าว

“เจ้าหนู เจ้ากำลังพยายามจะสู้กับพวกเราจนตายที่นี่หรือ?” กะโหลกศีรษะกล่าว

“พวกเจ้าเลือกอย่างนี้เอง ถ้าพวกเจ้าต้องการใช้ความแข็งกร้าวข้าก็จะตอบสนองให้ถึงที่สุด!” สือฮ่าวกล่าว

เขามีความมั่นใจในระดับหนึ่ง เพราะหากอีกฝ่ายมีกำลังเพียงพอ พวกเขาไม่จำเป็นจะต้องพูดกันยืดยาวถึงขนาดนี้

“ถ้าอย่างนั้นก็ออกไปซะ พวกเราเบื่อที่จะพูดกับเจ้าอีกต่อไปแล้วหลังจากนี้เราจะเป็นเพียงคนแปลกหน้า!” กะโหลกศีรษะกล่าว

“ข้าบอกแล้วไงว่าถ้าพวกเจ้าเชื่อข้าพวกเราสามารถร่วมมือกันได้ หากพวกเราร่วมมือกันไม่เพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะไม่เสียเปรียบแต่พวกเรายังสามารถเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่กันและกันได้อีกด้วย”

สือฮ่าวไม่ได้กลับออกไปแต่พยายามโน้มน้าวสิ่งมีชีวิตพวกนั้น

หลังจากเงียบไปนาน กะโหลกแก้วก็ยอมประนีประนอม

ลูกตาของสือฮ่าวหดตัว เขารู้ว่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้ดูค่อนข้างรีบเร่ง เหมือนกับเวลาของพวกเขาเหลือไม่มากแล้วไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่ยอมรับข้อเสนอนี้อย่างแน่นอน

จิ!

แท่นบูชานั้นหดเล็กลงจนมีขนาดเท่ากำปั้น จากนั้นกระดูกแขนสีทอง ลูกตาที่มีเลือดออก และกะโหลกแก้วก็หดตัวลงแต่ยังคงจัดเรียงอยู่ที่นั่น

แท่นบูชาลอยเข้าหาสือฮ่าวอย่างช้าๆ

สือฮ่าวไม่กล้าแบกมันไว้บนตัวเขาเพราะกลัวว่าจะได้รับผลกระทบจากเต๋า

“การตื่นรู้ของเต๋าไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องเสียค่าใช้จ่ายไม่น้อย เจ้าไม่จำเป็นต้องสงสัยเรา เราจะไม่ทำร้ายเจ้า” กะโหลกแก้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ในเมื่อเรากำลังจะเดินบนเส้นทางเดียวกัน เลือกให้ความร่วมมือกัน แล้วมีบางอย่างที่เจ้าสามารถบอกข้าได้หรือไม่” สือฮ่าวถาม

“เจ้าอยากรู้อะไร” กะโหลกแก้วถาม

“พวกเจ้าเป็นใครกัน มาที่นี่ทำไม มาทำอะไรที่นี่? อาณาจักรสุสานตะวันตกนี้สร้างขึ้นโดยพวกเจ้าหรือเปล่า? พวกเจ้ามีวัตถุประสงค์อะไรถึงพยายามเชื่อมต่ออาณาจักรแห่งความว่างเปล่า?”

หลังจากถอนหายใจ แท่นบูชาขนาดเท่ากำปั้นก็เงียบลง ไม่ได้ยินคำตอบใดๆเป็นเวลานาน

สือฮ่าวไม่ได้พูดอะไรเช่นกันเขารออย่างใจเย็น

“ถ้าข้าบอกเจ้าว่าพวกเราคือผู้ที่พ่ายแพ้ถูกทุบตีอย่างแสนสาหัสแล้วหนีมาที่นี่เจ้าจะเชื่อหรือไม่” กระโหลกศีรษะถามในที่สุด

“ขอทราบรายละเอียด” สือฮ่าวถามออกไปตรงๆ

“เราเป็นผู้พ่ายแพ้ถูกทำลายร่างกายอย่างยับเยินแม้แต่ความทรงจำก็ยังถูกลบล้างไปด้วยเพราะว่าเราสูญเสียร่างกายไปนานเกินไป

พวกเรามีเจตจำนงเพียงอย่างเดียวที่เหลืออยู่คือต้องฟื้นฟูความแข็งแกร่งให้กลับมา พวกเราเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะดังนั้นพวกเราต้องการฟื้นคืนสง่าราศีของเราให้สมกับเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ” กะโหลกศีรษะกล่าว

ใบหน้าของสือฮ่าวเปลี่ยนไป นี่เป็นหายนะที่มีชีวิตยืนยาวหรือไม่? บางทีพวกเขาอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์หนึ่ง

"แล้ว? เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครคือศัตรู?”

"พวกเราจำไม่ได้ พวกเราคือสิ่งมีชีวิตที่พ่ายแพ้จากการประลองครั้งสุดท้าย” กระโหลกศีรษะกล่าวอย่างเศร้าใจ

"อะไร?!" สือฮ่าวตกใจอย่างมาก ครั้งนี้เขาตกใจอย่างแท้จริงไม่คิดว่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้จะมีภูมิหลังที่แข็งแกร่งจนสามารถเข้าร่วมการประลองใด้จริงๆ!

การประลองครั้งสุดท้ายนั้นเกิดขึ้นมานานมาก ว่ากันว่ามันเกิดขึ้นก่อนยุคเซียนโบราณด้วยซ้ำ

“พวกเราคือสิ่งมีชีวิตที่พ่ายแพ้จากการประลอง เมื่อการประลองกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งพวกเราต้องกลับไปต่อสู้ให้ได้!” กะโหลกแก้วคำราม

สือฮ่าวคิดกับตัวเอง เขารู้สึกว่าการประลองครั้งยิ่งใหญ่ในอนาคตจะน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ มันมีความเกี่ยวข้องอย่างกว้างขวางมากเกินไป

ว่ากันว่าสัตว์ประหลาดโบราณจากยุคอันยิ่งใหญ่หลายยุคจะปรากฏตัวเข้าร่วมการประลองครั้งนี้!

“เกิดอะไรขึ้นกับดินแดนสุสานตะวันตก? ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าชัดเจนเรื่องนี้อยู่แล้ว นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะปฏิเสธได้” สือฮ่าวรู้สึกสงสัย

“อาณาจักรสุสานตะวันตกถูกสร้างขึ้นอย่างบังเอิญโดยเรา ก่อนหน้านี้เราค้นพบตำรากระดูกเล่มหนึ่ง ถ้าเจ้าไม่เชื่อเจ้าสามารถอ่านมันได้” เมื่อมันพูดมาถึงตรงนี้มันก็คายตำรากระดูกเล่มหนึ่งออกมาจากปาก

อย่างไรก็ตามกะโหลกศีรษะได้ปฏิเสธที่จะรวมดินแดนสุสานตะวันตกเข้ากับอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า พวกมันไม่เชื่อว่าสิ่งนี้จะเป็นผลดีต่อพวกมัน

“มีคนอื่นอีกไหม” สือฮ่าวไม่มั่นใจจริงๆ

“มีใครบางคนมาทีหลังเราเมื่อไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา เขาพยายามทำสิ่งเหล่านี้ให้สำเร็จแต่พวกเราไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก” กะโหลกแก้วกล่าว

“เขาหน้าตาเป็นอย่างไร เขามีภูมิหลังแบบไหน? พวกเจ้าทุกคนเห็นตัวตนของเขาไหม” สือฮ่าวถามด้วยสีหน้าจริงจัง

“ส่วนสูงของเขามีแค่จ้างเดียวเท่านั้น ร่างกายมีกลิ่นเน่าเหม็นราวกับว่าเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่คลานออกมาจากภูเขาซากศพ เขามีเกล็ดที่ไม่สมบูรณ์ปกคลุมร่างกายรวมทั้งยังมีขนสีขาวที่งอกออกมาอีกด้วย” กระโหลกศีรษะกล่าวอย่างจริงจัง

เมื่อสือฮ่าวได้ยินเรื่องนี้ใบหน้าของสือฮ่าวก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง นั่นมันราชาปีศาจ จักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญจากต่างมิติ

“อย่าบอกนะว่ามันคือสัตว์ตัวนี้จริงๆ?”

"ไปกันเถอะ." สือฮ่าวกล่าวในตอนท้าย

เขารู้สึกว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดโบราณทั้งสามตัวนี้ มันเป็นการยากที่จะมองเห็นเบื้องหลังที่แท้จริงเขาไม่รู้ว่าที่พวกมันพูดเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ

วิธีการที่ดีที่สุดก็คือหาสัตว์ประหลาดโบราณสักตัวเพื่อมาจัดการกับพวกมัน!

ในอาณาจักรเบื้องล่างมีใครบางคนที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอยู่พอดี นั่นคือราชันย์ดินแดนปิดผนึกคนนั้น

แน่นอนว่าเขาตายไปแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงกะโหลกศีรษะครึ่งเดียวของเขา อย่างไรก็ตามเจตจำนงของเขาดูมั่นคงอย่างน่าเหลือเชื่อ ดังนั้นเขาจึงไม่เต็มใจที่จะหายตัวไปจากโลกนี้

แท่นบูชาขนาดเท่ากำปั้นลอยขึ้นลงอย่างเงียบๆกะโหลกแก้ว กระดูกแขนสีทอง และลูกตาที่มีเลือดออกทั้งหมดเงียบลง หยุดความเคลื่อนไหวชั่วคราว

สือฮ่าวเอื้อมมือออกไปปลดปล่อยเปลวไฟเซียนที่อยู่ในร่างกายออกมาห่อหุ้มแท่นบูชา หลังจากนั้นเขาก็เคลื่อนย้ายออกจากสุสานตะวันตก

เขาไม่ต้องการที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป เพราะหากคำพูดของสัตว์ประหลาดโบราณเหล่านี้เป็นความจริงนั่นย่อมแสดงให้เห็นว่าราชาปีศาจยังคงมีชีวิตอยู่

หรือบางทีสัตว์ประหลาดโบราณทั้งสามนี้อาจถูกสร้างขึ้นมาจากเจตจำนงของมัน?

หรือเหตุผลที่สือฮ่าวบังเอิญมาพบกับสัตว์ประหลาดทั้งสามบนแท่นบูชาได้นั้นอาจเกิดขึ้นจากการชักนำของราชาปีศาจดังนั้นเขาไม่สามารถวางใจได้

สือฮ่าวต้องการเพิ่มระดับบ่มเพาะของตัวเองให้เร็วที่สุด โลกนี้ช่างวุ่นวายเหลือเกิน เมื่อการประลองครั้งสำคัญเริ่มต้นขึ้นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอจะถูกกำจัดไป

แม้แต่ในการต่อสู้ของยุคเซียนโบราณก็ยังเกือบกวาดล้างสิ่งมีชีวิตจากเก้าสวรรค์สิบพิภพไปจนหมดสิ้น ว่ากันว่าในการประลองครั้งนี้สิ่งมีชีวิตที่เข้าร่วมล้วนแล้วแต่แข็งแกร่งเทียบเท่าราชาอมตะ

นั่นจะเป็นหายนะขนาดไหนมีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้