2021- สุสานตะวันตก

2021- สุสานตะวันตก

“เราจะระวัง!” สือจงพยักหน้า เขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยมแต่เขาก็พยายามบอกตัวเองให้ระวังตัว

“ลุงเต่า ไม่ต้องห่วง พวกเราไม่ใช่บุปผาในโรงเรือน หากมีอะไรแปลกๆพวกเราสามารถจัดการได้” จูหลินกล่าวด้วยเสียงหัวเราะโดยตั้งใจทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวา

เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนี้ทุกคนก็ยิ้ม

“ถ้าพวกเจ้าไม่ใช่บุปผาในเรือนกระจก แล้วใครล่ะ”

มีเพียงมังกรแดงเท่านั้นที่มีใบหน้ามืดครึ้มไม่เล่นด้วย เป็นเพราะมันเกลียดชังคำว่า 'หลานชายผู้ยิ่งใหญ่' อย่างแท้จริง มันต้องการเอาชนะบุคคลเหล่านี้และทำให้พวกเขาไม่สามารถพูดคำนี้ได้อีกต่อไป

“ศิษย์หลานเจ้าพยายามจะพูดอะไร? เจ้าไม่เชื่อมืออาจารย์อาคนนี้หรือ?” จูหลินหัวเราะคิกคัก

“สาวน้อยโง่เขลา เจ้าเคยเห็นอะไรมาก่อน? ในชีวิตเจ้าไม่เคยต่อสู้จริงๆด้วยซ้ำนี่เป็นครั้งแรกของเจ้า” มังกรแดงโต้กลับ

มันยอมรับว่าต้นธูปฤาษีอสูรไม่ได้อ่อนแอ การที่จูหลินสามารถฆ่ามันได้ย่อมพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่านางคือของจริง แต่ไม่ว่าจะอย่างไรมันก็ไม่มีทางยอมรับออกจากปาก

“หลานชาย ตัวเจ้าต่างหากที่เคยเห็นอะไร? ไม่ต้องกล่าวถึงต้นธูปฤาษีอสูร แม้แต่คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าพันเท่าแข็งแกร่งกว่าหมื่นเท่าข้าก็เคยเห็นด้วยตาของตัวเองมาแล้ว

แม้แต่การต่อสู้ของราชาอมตะข้าก็ยังเคยเห็นมา ต่อให้การเข่นฆ่าในโลกนี้โหดร้ายเพียงใดข้าก็ไม่เคยขมวดคิ้วแม้แต่น้อย บุปผาในเรือนกระจกนั่นมันคือเจ้าต่างหาก” จูหลินมีรอยยิ้มบนใบหน้าของนาง

อย่างไรก็ตามคำพูดที่สงบเหล่านี้ทำให้ทุกคนที่กำลังยิ้มแย้มต่างมีใบหน้าเคร่งขรึมในทันที

เมื่อพวกเขายังเด็กพวกเขามีประสบการณ์เพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือการต่อสู้ สิ่งมีชีวิตอมตะโจมตีเมืองของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

มันน่าสังเวชเกินไป!

มังกรแดงกล่าวว่า “เจ้าเด็กโง่ เจ้าจะประสบอะไรมาบ้างอย่ามาหลอกข้าซะให้ยาก?”

“ข้ามาจากเมืองจักรพรรดิดั้งเดิม กินซากศพของศัตรูตั้งแต่เกิด ที่อ่อนแอมากที่สุดก็คือเทพสวรรค์ แม้แต่สิ่งมีชีวิตอมตะข้าก็ยังเคยกินมาแล้ว!” จูหลินกล่าวอย่างเฉยเมย

“ไร้สาระ! กับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเจ้าจะเคยกินสิ่งมีชีวิตแบบนั้นได้อย่างไร? แม้แต่เลือดหยดเดียวของพวกมันก็เพียงพอที่จะฆ่าเจ้าได้!” มังกรแดงเริ่มไม่มั่นใจ

“ฮะ!” จูหลินหัวเราะอารมณ์ของนางเย็นชาลง

“ถ้าเจ้าเกิดในเมืองจักรพรรดิเดิมที่มีเพียงจุดมุ่งหมายเดียวคือต่อต้านศัตรูต่างมิติ ไม่ต้องกล่าวถึงเนื้อสัตว์ร้ายเลยแม้แต่เนื้อมนุษย์ด้วยกันเองข้าก็ยังเคยกินมา

แม้แต่เส้นเลือดแห่งจิตวิญญาณของเมืองยักษ์ก็ยังแห้งเหี่ยวไปแล้ว ไม่มีอาหาร ไม่มีสมุนไพร ไม่มีพืช นอกจากซากศพแล้วเรายังจะกินอะไรได้!”

สือฮ่าวถอนหายใจ นี่คือความเป็นจริง เขาเคยเข้าไปในเมืองนั้นมาก่อนและเห็นว่ามันโหดร้ายเพียงใด

เด็กทุกคนก็เป็นแบบนี้ ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาสวมเสื้อผ้าหนังสัตว์ที่ขาดรุ่งริ่ง ทั้งหมดสกปรกเต็มไปด้วยคราบเลือด

พวกเขาสามารถอยู่รอดได้โดยการกินซากศพเหล่านั้น โชคดีที่พวกเขามีผู้อาวุโสที่มีความแข็งแกร่ง

หนึ่งในเจ็ดราชาที่ยังมีชีวิตอยู่ เขาช่วยขัดเกลาเจตนาฆ่าทุกประเภทในซากศพเหล่านั้น รวมทั้งสารอันตรายด้วย

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมร่างกายของพวกเขาถึงแข็งแกร่งเป็นเหตุผลที่สือฮ่าวมีความหวังอย่างมากสำหรับพวกเขาเมื่อนำพวกเขาออกมา

เด็กที่โตมาภายใต้สถานการณ์เหล่านั้น ในอนาคตความสำเร็จของพวกเขาจะไม่ต่ำต้อยอย่างแน่นอน

เมื่อเทียบกับมังกรแดงซึ่งเป็นทายาทของอสูรผู้ยิ่งใหญ่ ดูเหมือนว่ามันจะเติบโตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมของเรือนกระจกมากกว่า

“ข้าก็เคยกินเนื้อของผู้สูงสุดมาแล้วแม้แต่เนื้อของสิ่งมีชีวิตอมตะข้าก็ยังเคยกิน น่าเสียดายที่ตอนนั้นข้ายังเด็กเกินไป

แม้ว่าไอสังหารทั้งหมดจะถูกขัดเกลาโดยผู้อาวุโส เช่นเดียวกับสิ่งที่อาจทำร้ายรากฐานของเรา แต่ข้าก็ยังได้กินเพียงเล็กน้อยเท่านั้นมิหนำซ้ำยังถูกเจือจางในน้ำอีกด้วย ” สือจงกล่าวเสริม

“ตอนนี้พวกเจ้าอายุแค่สี่สิบ ตอนนั้นอย่างมากพวกเจ้าก็อายุแค่สามหรือสี่ขวบ ความทรงจำของพวกเจ้าชัดเจนถึงขนาดนั้นเลยหรือ!” มังกรแดงไม่เชื่อเรื่องนี้จริงๆ

“ตอนนั้นข้าอายุสิบสองหรือสิบสามแล้ว ข้าจำสิ่งต่างๆได้ดีถ้าข้าพูดถึงขนาดนี้เจ้ายังจะเชื่อหรือไม่” มู่ชิงหนึ่งในคนที่อายุมากที่สุดกล่าว

“พอแค่นี้เถอะ สักวันหนึ่งข้าจะพาพวกเจ้าบุกข้ามฝั่งไปเพื่อสังหารสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นแก้แค้นให้บรรพบุรุษของพวกเจ้า!” สือฮ่าวกล่าว

มีบางอย่างที่เขาไม่อยากกล่าวถึงอีก เมื่อเขาเข้าไปในเมืองจักรพรรดิดั้งเดิม มีเปลวไฟลุกไหม้ซากศพของสิ่งมีชีวิตอมตะ รวมทั้งผู้ไม่ดับสูญ

ร่างของพวกเขาถูกเผา แก่นแท้ที่สกัดออกมาถูกใช้เพื่อเป็นพลังให้กับเมืองโบราณ การต่อสู้ครั้งนั้นช่างน่าสังเวชเกินไป มันเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์นองเลือด

ตอนนี้มังกรแดงเชื่อพวกเขาอย่างสมบูรณ์ จากการแสดงออกของสือฮ่าวรวมทั้งใบหน้าที่ดำคล้ำของทุกคนที่อยู่ที่นี่สามารถยืนยันทุกสิ่ง

“ขอโทษพวกเจ้าด้วยข้าไม่มีเจตนาสะกิดบาดแผลของพวกเจ้า” มังกรแดงขอโทษทุกคน

"เรื่องมันผ่านไปนานแล้วอย่าพูดถึงมันอีกเลยศิษย์หลาน เมื่อตอนเด็กพวกเราเคยดื่มเลือดมังกรร้าย เมื่อมาเจอหน้าเจ้าทำให้พวกเราอดคิดถึงรสชาติของมันไม่ได้ ” จูหลินหัวเราะคิกคัก

ใบหน้าของมังกรแดงมืดครึ้มลงไปในทันที สายตาของมันดุดันกลับมาอีกครั้ง

เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของจูหลินยังคงมีชีวิตชีวา ไม่หดหู่จนเกินไป

มีรูปปั้นขนาดใหญ่ยืนอยู่ทางเข้าสุสานตะวันตก เมื่อเข้าไปอีก พวกเขาจะก้าวเข้าสู่พื้นที่ลึกลับ

โลกทั้งใบก็มืดมิด เมื่อพวกเขาเข้ามาในสถานที่นี้คลื่นของรัศมีมืดมนก็หลั่งไหลออกมา

ทันใดนั้นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมา มันอ้าปากกว้างสามารถกลืนกินภูเขาลูกเล็กๆลงไปได้อย่างง่ายดาย กรงเล็บของมันฟาดเข้าหาทุกคน

เป้ง!

สือจงลงมือกระแทกกำปั้นออกไป

มันก็เหมือนกับเต่าดำเพียงแต่ว่าตัวใหญ่กว่ามาก สิ่งมีชีวิตนี้แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ หลายตัวอยู่ในอาณาจักรเทพสวรรค์

ไม่น่าเชื่อว่าในอาณาจักรด้านล่างยังมีสิ่งมีชีวิตทรงพลังถึงขนาดนี้อยู่

“มันอันตรายกว่าครั้งที่แล้วอีก!” เจ้าดำสามกล่าว

ในอดีตเมื่อพวกเขามาที่นี่ เจตจำนงของสิ่งมีชีวิตที่นี่ก็พร่ามัว แต่ไม่คิดริเริ่มที่จะโจมตีผู้อื่น ตราบใดที่มีความระมัดระวังก็จะไม่เกิดอันตรายใดๆ

อย่างไรก็ตามตอนนี้มันแตกต่างออกไป พวกมันเริ่มมีความคิดริเริ่มที่จะโจมตีบุคคลภายนอกแล้ว!

“ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าสิ่งต่างๆไม่ถูกต้องนัก? พวกมันดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มีเพียงวิญญาณดั้งเดิม?” สือจงกล่าว

สือฮ่าวพยักหน้า แม้ว่าพวกมันจะมีร่างกายจริงๆแต่ก็ยังมีวิญญาณดั้งเดิมอีกมากมายที่เร่ร่อนอยู่

สิ่งมีชีวิตมากมายที่ตายไปวิญญาณของพวกมันมารวมกันที่นี่ก่อตั้งเป็นอาณาจักรของตัวเอง

แน่นอนว่าต้องมีความแปลกประหลาดเกิดขึ้นที่นี่ มิฉะนั้นวิญญาณของผู้ล่วงลับต้องมุ่งหน้าเข้าสู่วัฏสังขารไม่มีทางปรากฏตัวที่นี่

“อ๋าว…” เสือโคร่งตัวใหญ่คำราม

เมื่อพวกเขาเข้าไปในส่วนลึกของดินแดนสุสานตะวันตกเสือขาวเหยียบเมฆาก็คว้าดวงดาวขนาดใหญ่มาจากนอกโลกตอนจะเขวี้ยงใส่ทุกคน

ในเวลาเดียวกันบริเวณรอบรอบนี้ก็เต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่รวมถึงภูเขาที่ยื่นขึ้นไปถึงสวรรค์ นี่เป็นฉากดึกดำบรรพ์และป่าเถื่อน แม้แต่นกอมตะโบราณก็ยังปรากฏตัวอยู่ที่นี่

“ที่นี่ก็ไม่เลว มันคือดินแดนแห่งการฝึกฝนอย่างแท้จริง!” สือฮ่าวพยักหน้า

มีสัตว์ร้ายมากเกินไป ตัวอย่างเช่นเฮ่าที่แท้จริง ปี่เซียะ นกกระจอกกลืนสวรรค์, ยักษ์พันแขน, เทาเที่ย, สิงโตสายฟ้า ... สายพันธุ์ในตำนานทุกประเภทปรากฏขึ้นที่นี่

หลายตัวอยู่ในระดับเทพสวรรค์ นอกเหนือจากนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่าอีกด้วย

ย้อนกลับไปในตอนนั้นสือฮ่าวเคยเห็นสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มาก่อน แต่พวกมันไม่เคยคิดที่จะโจมตีเขา แต่ตอนนี้มันแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

"ฆ่า!"

พวกเขาไม่ได้หันหลังกลับ พวกเขามาที่นี่เพื่อฝึกฝนตนเองตั้งแต่แรก ภายใต้คำสั่งของมู่ชิง จูหลิน สือจงและผู้นำของคนอื่นๆ พวกเขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างดุเดือด

สือฮ่าวก็ตามมาด้วยเช่นกันเพราะเขารู้สึกไม่วางใจในสิ่งแปลกๆที่นี่ เพียงแต่เขายังไม่ลงมือเท่านั้นเอง

สิ่งมีชีวิตที่นี่แปลกประหลาดมากเกินไปแม้ว่าพวกมันจะเทียบความแข็งแกร่งกับเด็กๆของเมืองจักรพรรดิไม่ได้แต่พวกมันก็ยังพุ่งเข้ามาโดยไม่หวาดกลัวนี่เป็นเรื่องที่ผิดธรรมชาติ