บทที่ 11 ได้มีดฟืนมาแล้ว กิจกรรมการอวยพร

แววตาของเจ้าของห้อง 702 ทั้งดุร้ายและแฝงความคับแค้น

จี้เอี้ยนดีดนิ้วที่มีดฟืนบนหน้าผากของอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยปากยิ้มๆ: "ขอยืมมีดเล่มนี้ใช้หน่อย"

อีกฝ่ายพอได้ยินว่าเขาหมายตามีดฟืน ก็ขบกรามกัดฟันพูดทันที: "อย่าคิดเลย มีดเล่มนี้จะใช้ฆ่า...!"

"ฆ่าพ่อฉันใช่ไหม ฉันรู้ คนที่ถูกฆ่าก็คือเขานั่นแหละ"

เจ้าของห้อง 702 งุนงงไปชั่วขณะ

"เธอไม่ใช่ลูกของเขาเหรอ?"

จี้เอี้ยนไม่ปิดบัง เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง

อีกฝ่ายเมื่อได้ฟังแล้ว ก็ยังกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

ด้วยว่ามีดฟืนบนหัวของเขาเป็นของวิเศษผีระดับ【หายาก】 ถูกผู้เล่นหมายตาไม่น้อย ทุกคนพยายามหาวิธีมาพูดคุยหลอกล่อ เพื่อให้ได้อุปกรณ์ชิ้นนี้ไป

จี้เอี้ยนมองออกตั้งแต่แรกแล้ว

มีดฟืนเล่มนั้นไม่เพียงแต่เป็นอุปกรณ์ระดับ【หายาก】เท่านั้น แต่ยังอยู่ในสภาพชำรุด นั่นหมายความว่าสามารถซ่อมแซมได้ และคุณภาพอาจจะสูงกว่านี้มาก

เจ้าของห้อง 702 คนนี้ พูดง่ายๆ ก็คือ【NPC อิสระ】

ผู้เล่นทุกคนสามารถมีปฏิสัมพันธ์ได้

มีดฟืนบนหัวของเขา คืออุปกรณ์รางวัล

โดยทั่วไป การได้ของจาก NPC อิสระมีสองวิธี

การบังคับเอา คือใช้กำลังแข็ง สังหาร NPC แล้วยึดอุปกรณ์

แต่ผลไม้ที่บีบคั้นย่อมไม่หวาน

การยึดมีดฟืนด้วยวิธีนี้ จะทำให้มันชำรุดอย่างหนัก คุณภาพด้อยลงมาก

หากต้องการได้อุปกรณ์สมบูรณ์ ก็มีแต่วิธีที่สอง นั่นคือ พูดคุย กระตุ้นข้อมูลเบื้องหลัง รับภารกิจ ทำภารกิจให้สำเร็จ ให้ NPC เต็มใจมอบอุปกรณ์ให้

เพราะฉะนั้น จี้เอี้ยนถึงได้ใจเย็นขนาดนี้

ไม่อย่างนั้น ตามนิสัยที่ไม่ชอบพูดพล่ามของเขา คงไม่ใช่แค่สามค้อนให้เจ้าของห้อง 702 สงบลง แต่คงทุบหัวให้แหลกแล้วเดินเอามีดฟืนไปเลย

คุณภาพลดลงไม่ใช่ประเด็นหลัก

ประเด็นหลักคือ อาจจะฆ่าผีหลอนกินไม่ได้!

"เล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมว่าคุณกับพ่อฉันมีเรื่องบาดหมางอะไรกัน?"

จี้เอี้ยนพยายามพูดคุยต่อ เพราะถ้าไม่กระตุ้นเรื่องราวเบื้องหลัง ภารกิจในเกมก็จะไม่เริ่มต้น

"ฮึ ช่างเป็นพ่อลูกที่รักใคร่กันดีจริงๆ แต่ฉันจะเชื่อเธอได้ยังไง?"

เจ้าของห้อง 702 เช็ดเลือดบนหน้าผาก ยังคงไม่ยอมเล่าเรื่องราวเบื้องหลัง

จี้เอี้ยนกดความหงุดหงิดไว้ เขารู้ว่าเวลาไม่มากและไม่อยากเสียเวลาที่นี่นานเกินไป

"ฉันให้หัวใจของฉันเป็นประกัน"

"คุณให้มีดฟืนกับฉัน เป็นของวางเดิมพัน"

"เมื่อไหร่ที่ฉันหิ้วหัวมันมาให้คุณ ค่อยคืนหัวใจให้ฉัน"

จี้เอี้ยนเสนอข้อตกลงที่ง่ายแต่บ้าคลั่งสุดขีด

เจ้าของห้อง 702 หรี่ตาลง: "นายเอาชีวิตมาเดิมพันกับฉัน?"

"อย่างน้อยเดิมพันกับคุณ ฉันยังมีโอกาสรอด"

จี้เอี้ยนยักไหล่ พูดด้วยน้ำเสียงสงบและเป็นธรรมชาติ

เขารู้ว่ามีเพียงการให้อีกฝ่ายจับชีพจรของตนไว้ ถึงจะมีความเชื่อใจได้

อีกฝ่ายมองจี้เอี้ยนอย่างลึกซึ้ง แล้วจู่ๆ ก็ยื่นมือข้างหนึ่งออกมา แทงเข้าไปในอกของจี้เอี้ยน จากนั้นก็กระชากออกมาอย่างแรง

หัวใจที่ไม่มีเลือดไหลออกมาแต่เต้นรัวแรงถูกดึงออกมา

เจ้าของห้อง 702 กำหัวใจของจี้เอี้ยนไว้ เห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีต่อต้านเลย เขาพยักหน้า: "ไม่เลว การแลกเปลี่ยนแบบนี้ถึงจะยุติธรรม"

"แค่นายนำหัวของไอ้สารเลวนั่นมาให้ฉัน ฉันจะคืนหัวใจให้ มีดเล่มนี้ก็จะเป็นของนาย"

มันวางหัวใจไว้ในกล่องสีดำ

หันไปนั่งบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง มือข้างหนึ่งลูบมีดฟืนเต็มสนิมบนหน้าผาก

"ไอ้สารเลวนั่น ใช้มีดฟืนบนหัวฉันนี่แหละฟันหัวภรรยาฉัน แค่เพราะเหล้าหนึ่งขวด"

"มีผู้อยู่อาศัยสัญญากับมันว่า ถ้าหาร่างผู้หญิงมาได้ จะให้เหล้าเก็บไว้หนึ่งขวด คืนนั้นมันเห็นภรรยาฉันในทางเดิน"

"มันรู้ว่าฉันกำลังตามหามัน เลยหลบอยู่ในห้อง 404 อาศัยกฎของอพาร์ตเมนต์คุ้มครองมัน..."

จี้เอี้ยนแคะหู ไม่ได้รู้สึกสะเทือนใจเท่าไร เรื่องราวเบื้องหลังนี้เขารู้ตั้งแต่ตอนที่ถูกอีกฝ่ายบีบคอแล้ว

แต่ถ้าไม่ให้เขาเล่าออกมาเอง ภารกิจก็จะไม่เริ่มต้น

จี้เอี้ยน: "คือว่า มีแค่ฉันที่ไม่ถูกจำกัดด้วยกฎ และสามารถเข้าใกล้มันได้"

"มันไม่มีทางคิดว่า ลูกที่เป็นเหมือนทาสของมัน จะคิดฆ่าพ่อ!"

เมื่อจี้เอี้ยนพูดประโยคนี้จบ หน้าต่างข้อมูลก็ปรากฏขึ้นทันที

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นกระตุ้นภารกิจอิสระระดับ A สำเร็จ"

"คุณได้รับมอบหมายจากผู้อยู่อาศัยห้อง 702 ให้สังหารผีหลอนกินจากห้อง 404! ไม่จำกัดเวลา!"

ระดับ A!

การฆ่าผีลี้ลับเป็นภารกิจระดับ A ไม่รู้ว่าภารกิจระดับ S จะเป็นยังไง?

จี้เอี้ยนคิด

ทางนั้น หลังจากรำลึกความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุด ผู้อยู่อาศัยห้อง 702 ยิ่งพูดยิ่งเร้าอารมณ์ จนในที่สุดก็ร่ำไห้ฟูมฟาย

เขายังอยากระบายความเจ็บปวดนี้ให้จี้เอี้ยนฟังต่อ แต่จี้เอี้ยนที่กระตุ้นภารกิจสำเร็จแล้ว ไม่สนใจเรื่องราวเบื้องหลังเลย

เหมือนกับตอนเล่นเกม มีผู้เล่นคนไหนบ้างที่จะดูเรื่องราวเบื้องหลังที่ยาวเหยียดน่าเบื่อ? ใครไม่กดข้ามไปนี่ต้องยกนิ้วให้เลย

ผู้อยู่อาศัยห้อง 702 ใช้มือข้างหนึ่งจับด้ามมีด ดึงมีดฟืนเต็มไปด้วยสนิมและพันผ้าเก่าออกมา

เลือดพวยพุ่งออกจากแผลบนหน้าผาก ความเจ็บปวดสุดทรมานทำให้ผู้อยู่อาศัยห้อง 702 กัดฟันจนแตก

เพื่อจดจำความแค้นที่ภรรยาถูกฆ่า เขาจึงปักมีดฟืนไว้บนหน้าผาก อาศัยความเจ็บปวดเป็นระยะ เพื่อให้แน่ใจว่าความเกลียดชังจะไม่ถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา

ผู้อยู่อาศัยห้อง 702 ส่งมีดฟืนให้ ยังอยากจะเล่าเรื่องราวเบื้องหลังเกี่ยวกับภรรยาที่จากไปต่อ: "ผมชื่อหลิวเนี่ยนชิง ที่ชื่อเนี่ยนชิงก็เพราะว่า..."

ผลปรากฏว่าจี้เอี้ยนรับมีดฟืนมาแล้วหันหลังเดินจากไปเลย ทิ้งให้หลิวเนี่ยนชิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ อ้าปากค้าง และในที่สุดก็เงียบลง

...

แม้จะได้มีดฟืนมาแล้ว แต่เนื่องจากอยู่ในระหว่างภารกิจ ของวิเศษผีนี้จึงยังไม่ถูกกระตุ้น

พูดง่ายๆ มีดฟืนเล่มนี้ในมือของจี้เอี้ยน นอกจากจะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับเป้าหมายภารกิจอย่างผีหลอนกินได้แล้ว หากนำไปใช้ที่อื่น ก็เป็นแค่มีดเก่าขึ้นสนิมที่แม้แต่ผิวหนังก็ตัดไม่ขาด...

ได้มีดมาแล้ว แต่การจะฆ่าผีหลอนกินนั้นไม่ง่ายนัก

จะให้ผีลี้ลับนั่งรอให้คุณแทงมันก็คงไม่มีทาง

"ต้องแทงที่หน้าอกมันเท่านั้น แม้แต่หัวก็ใช้ไม่ได้ มีแค่จุดนั้นที่จะฆ่ามันได้ในทีเดียว!"

"ถ้าให้มันมีเวลาตอบโต้ นายจะตายอย่างทรมาน"

"เพราะฉะนั้น นายมีโอกาสแค่ครั้งเดียว!"

นี่คือคำพูดดั้งเดิมของหลิวเนี่ยนชิง และสร้างความกดดันให้จี้เอี้ยนอย่างมาก

จี้เอี้ยนกำมีดฟืนในมือแน่น เขาต้องวางแผนให้ดี

คืนนี้ ห้อง 404 จะต้องวุ่นวายแน่...

...

ไม่นาน จี้เอี้ยนก็กลับมาที่ห้อง 404

พอเข้ามาในห้อง จี้เอี้ยนก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

กลิ่นศพอันรุนแรง

กลิ่นของผีลี้ลับ!

จากนั้น เขาก็เห็นหลิวอี้ถงกำลังยุ่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

จี้เอี้ยนกำลังจะพูด หลิวอี้ถงทำท่าให้เงียบ แล้วชี้ไปที่ครัว

จี้เอี้ยนมองตาม มองผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เห็นเงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวในครัว

"ผีแม่ออกมาจากห้องเหรอ?"

จี้เอี้ยนอึ้งไปชั่วขณะ

ผีลี้ลับที่อยู่ในห้องนี้ แทบจะไม่ออกจากห้องของตัวเอง หากออกมาเคลื่อนไหวในห้องนั่งเล่น มักจะมีแค่สองกรณี

กรณีแรกคือ【การอวยพร】

พูดง่ายๆ ก็คือกิจกรรมแจกของล้วนๆ

ผีลี้ลับจะแสดงพฤติกรรมบางอย่างโดยตรง ผู้เล่นมีส่วนร่วมในการพูดคุยอย่างกระตือรือร้น ในระหว่างนั้นจะมีโอกาสได้รับรางวัลสุ่มต่างๆ

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

ส่วนจะได้รางวัลอะไร รางวัลดีแค่ไหน ขึ้นอยู่กับดวงของผู้เล่นล้วนๆ

แม้คุณจะพลาดแล้ว ผีลี้ลับก็จะไม่เปลี่ยนเป็นชั่วร้าย ผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดก็แค่ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย

สถานการณ์แบบนี้ โดยทั่วไปจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อค่าความชอบถึงระดับหนึ่งแล้วเท่านั้น และมีเพียงผู้เล่นคนเดียวเท่านั้นที่จะได้รับประโยชน์

กรณีที่สองคือ【การลงโทษ】

ดูจากสองตัวอักษรนี้ก็รู้ว่าตรงข้ามกับกรณีแรก เมื่อผู้เล่นละเมิดกฎของห้องอย่างร้ายแรง หรือทำให้ความชอบของผีลี้ลับลดลงถึงจุดเยือกแข็ง จนผีลี้ลับกลายเป็นชั่วร้าย มันจะออกมาจากห้องเพื่อลงโทษผู้เล่นบางคน

ดูจากมุมปากที่กลั้นไม่อยู่ของหลิวอี้ถง ความสุขถูกเขียนชัดเจนบนใบหน้าของเธอ เห็นได้ชัดว่าเป็น【การอวยพร】

ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้ทำอะไรอีกแล้ว ที่ทำให้ความชอบของผีแม่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนถึงขั้นกระตุ้น【การอวยพร】!

วิธีมีส่วนร่วมก็คือการทานอาหารเย็นร่วมกับผีแม่

ส่วนในกระบวนการทานอาหารเย็น 20 นาทีนี้ หลิวอี้ถงจะได้รับรางวัลมากแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถและดวงของเธอเอง!

กิจกรรมแจกของแบบนี้ ไม่เกี่ยวกับผู้เล่นอื่น ได้แต่มองด้วยความอิจฉา

เพราะฉะนั้น จี้เอี้ยนจึงไม่สนใจ แยกออกจากโต๊ะอาหาร หยิบธัญพืชที่เหลือจากเช้ามากิน ที่โต๊ะกาแฟในห้องนั่งเล่น

ตอนนี้เขาคิดแต่เรื่องฆ่าผีพ่อ!

แม้แต่คุกกี้ในปากก็ยังรู้สึกจืดชืด...

(จบบท)