2013 - เริ่มต้นอย่างสมบูรณ์

2013  - เริ่มต้นอย่างสมบูรณ์

สือฮ่าวนึกถึงราชาอมตะของอีกฝั่งหนึ่ง ซือถู มีข่าวลือว่าเขาเป็นคนที่ผงาดขึ้นมาจากสิ่งมีชีวิตในความมืด

เมื่อสิ่งต่างๆเป็นเช่นนี้แล้ว ก็ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่เรื่องเกินจินตนาการ

บางทีในอีกด้านหนึ่งบรรพบุรุษโบราณของพวกเขาอาจมาจากสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดถึงครึ่งหนึ่ง ไม่แน่ว่าอาจเป็นทั้งหมดด้วยซ้ำ

สือฮ่าวนึกถึงคำพูดของราชันย์ดินแดนปิดผนึกเมื่อสสารมืดเพิ่งเริ่มกัดกร่อนสามพันแคว้น

เมื่อเบาะแสปรากฏขึ้นครั้งแรกเขามีข้อสงสัยมากมาย ดังนั้นเขาจึงไปขอฟังความเห็นของดวงวิญญาณที่พังพินาศของราชาอมตะคนนั้นเพื่อคลายความสงสัย

ราชันย์ดินแดนปิดผนึกกล่าวว่าความจริงนั้นน่ากลัวกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ มันจะดีกว่าถ้าเขาไม่รู้ มิฉะนั้นมันจะส่งผลเสียอย่างใหญ่หลวงต่อความเชื่อมั่นของสิ่งมีชีวิตในเก้าสวรรค์พิภพ

ตอนนั้นเขายังไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เขาได้รับความจริงบางส่วนแล้วเขาก็เงียบไปจริงๆ

แม้แต่อีกด้านหนึ่งก็เกี่ยวข้องกับความมืด ซือถูตัวตนที่ไม่มีใครเทียบได้นี้กลับผงาดขึ้นมาในความมืด มีอะไรที่แปลกและน่ากลัวไปกว่านี้อีกไหม?

ก่อนหน้านี้เก้าสวรรค์ตกไปอยู่ในมือของอีกฝ่าย นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของพลังแห่งความมืด

คชา!

เก้าสวรรค์สิบพิภพชนกันอย่างสมบูรณ์ ยุคไร้การฝึกฝนมาถึงอย่างแท้จริง คลื่นลูกใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มต้นตั้งแต่วันนี้!

เป้ง!

แม้แต่หน้าผาที่สือฮ่าวนั่งอยู่ก็ระเบิดในทันที นั่นเป็นเพราะมีคลื่นพลังอยู่ภายในตัวเขาที่ควบคุมไม่ได้และพุ่งออกไปด้านนอก

จิ!

บนท้องฟ้ามีใบมีดที่เจาะลงมาอย่างรวดเร็ว มันเป็นสีขาวราวกับหิมะและเย็นยะเยือก

ใบมีดบดขยี้สวรรค์และปฐพีทำลายความเป็นนิรันดร์ดวงดาวหลายดวงร่วงหล่น สถานที่แห่งนี้พร่างพราวอย่างมาก

ในกลางอากาศ ดวงดาวที่ยิ่งใหญ่เคลื่อนลงมาทีละดวง ทุกดวงถูกโค่นลงมาด้วยพลังงานใบมีดนั้น อย่างไรก็ตามเมื่อมันมาถึงบริเวณมหาสมุทรนี้ พวกมันทั้งหมดก็ระเบิดอีกครั้ง กลายเป็นเศษฝุ่นฟุ้งกระจาย

ดวงดาวถูกทำลาย บดขยี้ โดยมีสือห่าวอยู่ตรงกลางและใบมีดยาวนั้นเปรียบเสมือนดวงตาของพายุ รอยแยกที่ว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่ผสานเข้าด้วยกันเกือบจะทำลายท้องฟ้า

ยุคที่ปราศจากการบ่มเพาะกำลังใกล้เข้ามา เจตจำนงของสวรรค์เหมือนคมดาบที่เจาะเข้าไปอย่างไร้ความปราณี

คนธรรมดามองไม่เห็นดาบเล่มนี้ เพราะมันไร้รูปร่าง เป็นสื่อกลางของเต๋า เฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องโดยตรงเท่านั้นที่มองเห็นมัน ใบมีดนั้นมันพร่างพราวจนสุดขีด

ใบมีดนี้ตกลงมาอย่างน่าสยดสยอง

แดง!

สือฮ่าวเผชิญกับการโจมตีครั้งนี้ ในชั่วพริบตา เขาเปลี่ยนจากหมัดคุนเผิงเป็นหมัดที่โอบล้อมไปด้วยพลังแห่งสังสารวัฏ จากนั้นหงส์เพลิงที่แท้จริงก็กางปีกออก

สือฮ่าวเขย่าสวรรค์ด้วยกำปั้น ในที่สุดก็ผสานด้วยญาณวิเศษของจักรพรรดิสายฟ้าก่อนจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อเผชิญหน้ากับใบมีดสังหารนั้นตรงๆ

ร่างกายของสือฮ่าวสั่นอย่างรุนแรง หน้าผาด้านล่างเท้าของเขากลายเป็นทรายละเอียด จากนั้นทะเลสีดำทั้งหมดก็แห้งเหือด แอ่งขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นภายใน

เป็ง เป็ง เป็ง เป็ง!

ดาวยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง บนท้องฟ้ามีดาวหลายดวงที่ถูกระเบิดอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตามยังมีซากศพจำนวนมากที่ตกลงมาจนกระแทกพื้น

ยุคที่ไร้การฝึกฝนได้เริ่มต้นขึ้น นี่เป็นผลกระทบครั้งแรก สือฮ่าวขัดขืนโดยไม่ได้รับความเสียหายใดๆ อย่างไรก็ตามโดมท้องฟ้าส่วนใหญ่ถูกทำลายแทน

ในเวลาเดียวกัน ผู้ฝึกฝนทุกคนในโลกที่ยิ่งใหญ่นี้ได้รับความเดือดร้อนโดยไม่มีข้อยกเว้น ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือความรุนแรงของอันตราย

แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ในวันนั้น อัตราการตายที่น่าสยดสยองยังคงปรากฏต่อสายตาของทุกคน

ผู้ฝึกฝนเกือบหนึ่งในสิบถูกโค่นลงด้วยคมดาบแห่งเจตจำนงของสวรรค์และะตายที่นี่

"นี่คืออะไร? ทำไมเรื่องต้องเป็นแบบนี้? ยุคไร้การฝึกฝนนั้นโหดร้ายเกินไป!” มีคนร้องออกมาหน้าซีดเผือดจนน่ากลัว

“เต๋าผู้ยิ่งใหญ่กำลังหมุนวนแล้ว! ไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์เหลืออยู่ในสวรรค์และปฐพี มิน่าเล่าอาณาจักรเซียนถึงได้ถอนตัวจากไป? ตอนนี้เราได้พบกับช่วงเวลาที่แย่ที่สุด!”

ในวันเดียวกันนั้น มีผู้คนอีกหนึ่งในสิบก็ตกลงมาจากขอบเขตการบ่มเพาะเดิมของพวกเขา ทักษะเต๋าของพวกเขาอ่อนลง เกือบจะพิการ นี่เป็นอาการบาดเจ็บของเต๋าที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง

“ยุคที่ปราศจากการฝึกฝน สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดไม่ใช่ว่าสภาพแวดล้อมที่ยิ่งใหญ่ไม่อนุญาตให้มีการฝึกฝน แต่เป็นการสังหารที่โหดเหี้ยมของเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่า เช่นเดียวกับฟันเฟืองของโลก”

ผลกระทบยังคงดำเนินต่อไป นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

หลายวันต่อมาผู้ฝึกตนชราหลายคนเสียชีวิตลงอย่างต่อเนื่อง บางคนมีบาดแผลเก่าวูบวาบ พลังงานโลหิตของบางคนก็แห้งเหือด พวกเขาจบชีวิตลงไปอย่างสงบ

ทุกคนรู้สึกว่ายุคไร้การฝึกฝนไม่ได้เป็นเพียงเรื่องตลก อายุขัยของทุกคนลดลง ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสทั้งหมดกำลังจะเสียชีวิตในอนาคตอันใกล้นี้

“ในยุคที่ดีที่สุดผู้อมตะที่แท้จริงได้ปรากฏตัวขึ้นในโลกแห่งมนุษย์ แม้แต่ราชาอมตะยังสามารถมองเห็นได้ แต่เราพลาดมันไปโดยสิ้นเชิง ฮ่าฮ่า… ช่างโหดร้ายเสียจริง!

อย่างแรกคือราชาอมตะที่มาเคาะประตูบ้านเรา จากนั้นความมืดก็เข้ามา ตอนนี้เป็นช่วงเริ่มต้นของยุคที่ไร้การฝึกฝน ฮ่าฮ่า ชีวิตเป็นเพียงความฝัน เราอาจจะแค่กลับชาติมาเกิด ลาก่อน ยุคที่บัดซบนี้!”

มีคนพูดพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง ราวกับว่าเขาสติแตกไปแล้ว เขามีชีวิตอยู่มากว่าหนึ่งล้านปี แต่เดิมยังคงร่าเริงแจ่มใสแต่ในวันเดียวเขากลับแก่ชราลงมากกว่าแสนปี

เช่นเดียวกับเขาคนอื่นๆอีกหลายคนรู้สึกว่าอายุขัยของพวกเขาเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็ว

ผลกระทบที่น่าสะพรึงกลัวยังคงดำเนินต่อไป โลกนี้น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

โลกอันยิ่งใหญ่ได้กลืนกินแก่นแท้ของมันเอง กลืนกินทั้งหกทิศทางและแปดถิ่นทุรกันดาร ดูดซับพลังงานแก่นแท้โดยกำเนิดทั้งหมด

นี่คือโศกนาฏกรรมของยุคนี้ ความโชคร้ายของผู้ฝึกฝน ทุกคนที่เป็นผู้ฝึกฝนต้องทนทุกข์ภายใต้คมดาบแห่งเจตจำนงของสวรรค์ มีบางคนที่รอดตาย บางคนพิการ และบางคนถึงแก่กรรม

ในเวลาเพียงสองสัปดาห์ ผลกระทบที่ถูกแสดงออกมาก็เห็นได้อย่างชัดเจน ในขณะที่ยี่สิบในร้อยส่วนของผู้ฝึกฝนทั้งหมดไม่อาจผ่านการทำสมาธิ

หรือไม่ก็ได้รับบาดเจ็บจากเต๋าของพวกเขาที่ปะทุขึ้นมา ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือดเต็มไปด้วยความขมขื่นใจ

นี่เป็นโลกอันยิ่งใหญ่ที่ไม่ขาดอัจฉริยะหรือบุคคลที่น่าทึ่ง อย่างไรก็ตาม ในยุคแห่งความเสื่อมโทรมนี้พวกเขาทำได้เพียงเงยหน้าขึ้นและถอนหายใจว่า พวกเขาเกิดมาผิดเวลาจริงๆ

หนึ่งเดือนต่อมา นอกเหนือจากจำนวนเล็กน้อยแล้ว เก้าสิบเก้าในร้อยส่วนของผู้ฝึกฝนที่มีชีวิตอยู่เกือบล้านปีก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก

หากพวกเขาไม่สะดุดกับโชคพิเศษใดๆตามธรรมชาติ หรือไม่มีวัตถุชั้นเซียนในครอบครอง เนื้อของพวกเขาก็จะสลายไปในทันที วิญญาณดั้งเดิมของพวกเขาไม่สามารถรักษาสภาพไว้ได้

แม้กระทั่งผู้ที่ฝึกฝนวิชาพุทธโบราณที่อยู่ในอาณาจักรปลดปล่อยตนเองขั้นสูงสุดร่างกายของพวกเขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมากก็ยังต้องตาย

ร่างกายสีทองของเขาถูกบังคับให้แตกเป็นเสี่ยงๆภายใต้คมดาบแห่งกาลเวลา วิญญาณดั้งเดิมของเขากลายเป็นแสงสว่าง ถูกลบออกจากโลกอันยิ่งใหญ่นี้ .

“ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย”

ชายผู้มีคุณธรรมสูงส่งเจิ้งเต๋อร่ำไห้ในเก้าสวรรค์เบื้องบน เขามียาศักดิ์สิทธิ์ และยังมีสิ่งประดิษฐ์ชั้นเซียนแต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะรักษาชีวิตของเขาไว้

เขาเป็นครึ่งก้าวผู้สูงสุดและเขาก็มีชื่อเสียงมาก เป็นผู้มีอิทธิพล ได้รับความเคารพจากคนมากมาย

อย่างไรก็ตาม เมื่อหายนะครั้งใหญ่ที่โลกกลืนกินตัวมันเอง เขาไม่ต่างจากผู้เฒ่าที่มีขาข้างหนึ่งยื่นเข้าไปในโลงศพแล้ว เขาไม่สามารถเปลี่ยนชะตากรรมที่กำหนดไว้ล่วงหน้าได้

ยาศักดิ์สิทธิ์สูญเสียผลที่เคยมี ก้านทั้งหมดกลายเป็นสลัวและไม่มีแสง

เจิ้งเต๋อกำลังเสื่อมโทรม ร่างกายอันทรงพลังของเขาแตกสลายในเวลาเพียงวันเดียว จากนั้นวิญญาณดั้งเดิมของเขาก็แยกออกเป็นชิ้นๆอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้สภาพของเขาห่างไกลจากเมื่อหนึ่งเดือนก่อนราวกับสวรรค์และปฐพี