2005 - กระบี่เดียวสะเทือนโลก

2005 - กระบี่เดียวสะเทือนโลก

“หงเจิ้นชื่นชมเทพธิดาเยว่ฉานของสำนักเสริมฟ้ามานาน ที่มาวันนี้ก็เพื่อขอพบหน้าเทพธิดาสักครั้ง” เด็กหนุ่มชุดขาวคนนั้นพูดขึ้นอีกครั้ง

ผู้คนที่อยู่เคียงข้างเขาล้วนแข็งแกร่งมาก ในเวลานี้พวกเขาได้ปลดปล่อยรัศมีพลังที่ยิ่งใหญ่ออกมา

มีผู้คนเดินข้ามมาจากประตูภูเขา แต่งกายด้วยชุดสีขาวสวยงามราวกับเทพธิดา

“ตระกูลของข้าเต็มใจที่จะนำทั้งนิกายเสริมฟ้าเข้าสู่ดินแดนอมตะ” หงเจิ้นเด็กหนุ่มในชุดขาวกล่าว

“เหตุไฉนเจ้าถึงได้ซุ่มกำลังไว้ที่ด้านนอกของนิกายเรา” ชิงยี่เดินออกมาด้านนอกพร้อมกับบุคคลสำคัญของนิกาย

“ข้าได้ยินมาว่ามนุษย์คนหนึ่งที่ชื่อฮวงได้ก่อปัญหาขึ้นมากมาย วันนี้พวกเราคาดการณ์ว่าเขาจะมาที่นี่พวกเราจึงต้องการที่จะสังหารเขา” หงเจิ้นตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ในระยะไกลใบหน้าของสือฮ่าวเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก ตระกูลของหงเจิ้นต้องการที่จะทำลายสันติภาพก่อนออกเดินทางอย่างนั้นหรือ?

เขาทราบว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นตระกูลหงที่สุนัขตัวน้อยเคยบอกว่าบรรพบุรุษโบราณของพวกเขาเป็นสัตว์เลี้ยงของมัน

สองเดือนก่อนเมื่อเขาจับหวังต้าได้ มีคนจากตระกูลหงที่ก้าวออกมาปกป้องแต่สุดท้ายก็ถูกสุนัขตัวมาจัดการจนต้องหมอบคลานอยู่ที่พื้น

บัดนี้ตระกูลนั้นต้องการจะแก้แค้น? พวกเขาคิดจริงๆหรือว่าการดักซุ่มโจมตีที่นี่จะทำอะไรเขาได้

สือฮ่าวเงียบราวกับดอกบัวสีเขียวไม่มีความเคลื่อนไหว เท้าของเขายังคงยืนอยู่บนท้องฟ้าเฝ้าดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"เจ้ากลับไปเถอะ" ชิงยี่กล่าว

“ทายาทผู้มีชื่อเสียงนิกายของเรามีทางอื่นแล้ว อีกไม่นานพวกเราจะอพยพไป” ผู้เฒ่าคนหนึ่งก็พูดขึ้นเช่นกัน

“ฮะ อย่างนั้นเหรอ? มีมรดกโบราณอื่นๆของดินแดนอมตะที่บรรลุข้อตกลงกับพวกท่านแล้ว? อย่างไรก็ตามประการสำคัญที่ข้ามาที่นี่ก็เพื่อสังหารฮวง” หงเจิ้นในชุดขาวกล่าวอย่างเฉยเมย มือของเขาขยับไปข้างหลังท่าทางของเขาเย็นชาลงเล็กน้อย

“สามสิ่งมีชีวิตสูงสุด? หากมีเพียงพวกเขาก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาอะไรแต่เกรงว่าอาจจะมีผู้อมตะอยู่ด้วย?”

สือฮ่าวกล่าวเบาๆจากนั้นจึงตวัดกระบี่เซียนออกไปราวกับว่าดาวหางพุ่งชนโลก คลื่นรัศมีทลายท้องฟ้าอย่างรุนแรงแทบจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นสองส่วน

รัศมีอันเยือกเย็นส่องสว่างสวรรค์ทั้งเก้า!

ปู!

พลังกระบี่บดขยี้จักรวาลกวาดไปทั่ว ก่อนที่หงเจิ้นจะโต้ตอบได้ ช่องว่างระหว่างคิ้วของเขาก็ถูกแทงทะลุเสียแล้ว

เลือดพุ่งกระฉูดไปทั่ว ดวงตาของเขาเบิกกว้างอย่างสมบูรณ์ในขณะที่เขาล้มลงวิญญาณดั้งเดิมของเขาก็ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์

มีสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่ประสงค์จะซุ่มโจมตีสือฮ่าว แต่พวกเขาก็ไม่สามารถตอบโต้ได้ทันเวลา

ไม่มีใครคาดคิดว่าฮวงจะมาที่นี่ในเวลานี้!

กระบี่เล่มเดียวฟาดฟันข้ามฟากฟ้า!

แสงเย็นระยิบระยับราวกับสายธารดวงดาวที่กวาดไปทั่วจักรวาล

หงเจิ้นเสียชีวิตโดยตรง หลุมเลือดที่มีขนาดไม่ใหญ่มากปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของเขา เลือดยังคงไหลออกมาอย่างต่อเนื่องแม้ว่าเขาจะตายไปแล้วก็ตาม

“อา...”

ผู้คนที่อยู่ใกล้ๆร้องออกมา มีสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่ปล่อยเสียงคำรามทำให้สวรรค์และปฐพีตกตะลึง

พวกเขาไม่คิดว่าฮวงจะเป็นคนที่เด็ดขาดแน่วแน่และชั่วร้ายถึงขนาดนี้ อัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตระกูลหงกลับถูกทำลายลงอย่างง่ายดายไม่มีแม้แต่โอกาสตอบโต้

เสียงคำรามของพวกเขาเพียงพอที่จะทำให้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวร่วงหล่น บดขยี้ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากจนตาย

แต่ผู้สูงสุดของตระกูลหงไม่ได้โจมตีนิกายเสริมฟ้าเมื่อเสียงมาถึงหน้านิกายมันก็หักเลี้ยวหลบออกไปทันที

ด้วยเสียงซู่ ร่างสูงส่งปรากฏขึ้นต่อหน้าหงเจิ้น แสงหลากสีอันเป็นมงคลที่ไม่มีที่สิ้นสุดพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาปรารถนาจะช่วยชีวิตอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูล

อย่างไรก็ตาม มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน!

การโจมตีของสิ่งมีชีวิตสูงสุดเป็นสิ่งที่อัจฉริยะอาณาจักรปลดปล่อยตนเองไม่สามารถต้านทานได้ไม่ว่าพรสวรรค์ของเขาจะสูงส่งมากแค่ไหนก็ตาม

ร่างกายของหงเจิ้นยังคงเป็นปกติ แต่เพียงสัมผัสเล็กน้อยร่างกายของเขาก็กลายเป็นฝุ่นผงไปในทันที

พลังกระบี่ที่ปลดปล่อยออกมานั้นน่าหวาดหวั่นอย่างถึงที่สุด!

โดยปกติแล้วแม้ว่าผู้คนและวิญญาณดั้งเดิมจะตายแต่พวกเขาก็ยังสามารถเข้าสู่วัฏสังขารได้

แต่การที่กระบี่นี้ถูกปลดปล่อยออกมาทำร้ายหงเจิ้นมันเปี่ยมไปด้วยพลังของสังสารวัฏทำให้เขาไม่สามารถเข้าสู่วัฏจักรนี้ได้ตลอดกาล

หลังจากฝนแห่งแสงสว่างผ่านไป ทุกอย่างก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

ตง!

มีผู้คนที่เผชิญหน้ากันบนท้องฟ้า สิ่งมีชีวิตสูงสุดอีกสองคนโจมตีโดยต้องการจับตัวสือฮ่าว ด้วยผู้เชี่ยวชาญที่ยอดเยี่ยมสามคนที่นี่ฮวงย่อมไม่สามารถรอดไปได้

คนที่เขาฆ่าคือหงเจิ้นแต่สิ่งที่ถูกตัดออกไปคือศักดิ์ศรีของตระกูลหง

จิ!

ผู้สูงสุดคนที่สามก็โจมตีเช่นกัน เขาไม่สามารถช่วยเหลือหงเจิ้นได้เขาจึงเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและพุ่งทะยานสู่สรวงสวรรค์ด้วยไอสังหารที่เปี่ยมล้น

สถานที่ตั้งของนิกายเสริมฟ้านั้น เต็มไปด้วยหมอกขาว สว่างไสว เป็นสถานที่ที่สวยงามอย่างแท้จริง พลังงานมังกรพุ่งขึ้นไปในอากาศ

ในที่แห่งนี้ มีเกาะลอยฟ้า เมืองโบราณที่ไม่ล่มสลาย รวมทั้งยาศักดิ์สิทธิ์ที่มีกลิ่นหอม แม้แต่เต๋าที่เป็นอมตะก็ยังคงหลงเหลืออยู่

วันนี้การต่อสู้ครั้งใหญ่เกิดขึ้นนอกประตูภูเขา มันทำให้ค่ายกลปกป้องนิกายเสริมฟ้าฟื้นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์และส่งพลังงานมากมายมหาศาลเข้าปกคลุมทั่ว ทั้

“ฮวงสามารถครองโลกพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาน่าตกใจอย่างแท้จริง!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

“บุคคลประเภทนี้ ในยุคที่ยิ่งใหญ่ทั้งหมด มีได้เพียงคนเดียวเท่านั้น!” อีกคนพยักหน้า

“ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน แล้วยังไง? เขาจะสามารถเข้าสู่ดินแดนอมตะได้หรือไม่? ความสำเร็จทั้งหมดของเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว” ผู้อาวุโสอีกคนพูดพร้อมส่ายหัว

สิ่งนี้แสดงถึงทัศนคติที่แตกต่างกันในนิกายเสริมฟ้า

ดวงตาของชิงยี่เป็นระลอกคลื่นมองไปข้างหน้าอย่างใจเย็น

แสงหลากสีจากสวรรค์อันเจิดจ้าถูกปล่อยออกมาจากส่วนลึกของดวงตาของนาง เสื้อผ้าสีขาวของนางโบกสะบัดตอนนี้ร่างกายของนางถูกโอบล้อมไปด้วยพลังเซียนมากมายมหาศาลแล้ว

อย่างไรก็ตามหัวใจของนางไม่สงบเลย ลึกเข้าไปข้างในนางมีความขัดแย้งครั้งใหญ่ บางครั้งนางคือเยว่ฉานแต่บางครั้งนางก็คือชิงยี่

ในชีวิตนี้ชะตากรรมของนางถูกพัวพันกับบุคคลนั้นตลอดเวลา นางไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอย่างไรควรเลือกแบบไหนดี?

ดวงตาของชิงยี่กลายเป็นหมอกเต็มไปด้วยน้ำตา ในความงุนงง ฉากในอดีตปรากฏขึ้นทีละภาพและพุ่งเข้าหานาง

ทันทีหลังจากนั้นนางก็เงียบ เย็นเยียบราวกับดวงจันทร์ มีรัศมีที่อยู่ห่างไกลออกไป นี่คือเยว่ฉาน

นางได้พยายามก้าวข้ามขีดจำกัดแล้ว เพื่อที่จะไม่มีความคิดอื่นใดในสมองเพียงปรารถนาที่จะบรรลุความเป็นอมตะเท่านั้น

วิถีแห่งโลกฆราวาส ทั้งหมดต้องถูกทำลาย!

“ชิงยี่ เจ้ายังอยู่ไหม?” ในสวรรค์เบื้องบนสือฮ่าวต่อสู้อยู่กับเทพผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามเสียงของเขาดังก้องกังวาน

“สหายน้อยอย่าได้นึกถึงอดีตอีกต่อไปเลยในดวงตาของชิงยี่ได้ตัดเรื่องทางโลกออกไปหมดแล้วนางเพียงมุ่งมั่นสู่เส้นทางแห่งความเป็นอมตะเท่านั้น” ผู้อาวุโสจากสวรรค์สำนักเสริมฟ้ากล่าว

“สหายน้อยเจ้าควรไปเสียเถิดก่อนที่ศัตรูของเจ้าจะแห่มาที่นี่” ในหมู่พวกเขามีผู้อาวุโสคนหนึ่งซึ่งค่อนข้างเป็นมิตรและให้คำแนะนำเช่นนี้

สือฮ่าวมองไปทางชิงยี่และถามว่า

"วันนี้เข้ามารับเจ้า เจ้าจะไปกับข้าหรือไม่"

ร่างกายของชิงยี่เคลื่อนไหว นางยกแขนขึ้นช้าๆราวกับต้องการติดตามเขาไปเดี๋ยวนี้ แต่แล้วแขนนั้นก็ลดลงช้าๆไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป

นางกำลังประสบกับความขัดแย้งภายในมากขึ้นเรื่อยๆ วิญญาณทั้งสองที่รวมกันเป็นหนึ่งดูเหมือนพวกนางจะต้องการแยกจากกันอีกครั้ง นี่คือสิ่งที่อยู่ในใจของนาง