เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

667 - ปล้นสะดมตระกูลจิน

667 - ปล้นสะดมตระกูลจิน

667 - ปล้นสะดมตระกูลจิน


1977 - ปล้นสะดมตระกูลจิน

ตระกูลจินมีค่ายกลที่ยิ่งใหญ่ที่ปกป้องตระกูล ค่ายกลนี้มีประโยชน์อีกอย่างหนึ่งนั่นคือสามารถนำทางจินไท่จุนกลับจากดินแดนอื่นได้

ด้วยเสียงปูตงจินไท่จุนตกลงบนพื้น ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด ครึ่งหนึ่งของนางพังทลายไปแล้ว ทำให้ทุกคนจากตระกูลจินตกตะลึงอย่างแท้จริง บรรพบุรุษของพวกเขาได้รับบาดเจ็บจริงๆ

ในเกือบจะทันที สือฮ่าวและคนอื่นๆก็ตามมาถึงตระกูลจินอย่างรวดเร็ว

เป็นเพราะรถม้าจักรพรรดิเพิ่งพาจินไท่จุนออกไปไม่นานมากนัก ด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยมของสือฮ่าวเขาสามารถเคลื่อนไหวมาถึงที่นี่ได้ในเวลาอันรวดเร็ว

“ข้าสัมผัสได้ถึงบางอย่าง พุ่งเข้าไปข้างในและตามนางไป ทำให้ที่นี่เกิดความโกลาหลแล้วข้าจะสามารถทำลายค่ายกล” เจ้าหมาน้อยกล่าว

สือฮ่าวไม่ได้พูดอะไรอีก เขาฟาดฟันกระบี่ออกไปด้วยเจตจำนงของกระบี่ที่ไม่มีใครเทียบ ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทำลายอย่างง่ายดายภายใต้พลังของกระบี่หญ้าคา

ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นดินแดนบรรพบุรุษของตระกูลอมตะแต่ในเมื่อพวกเขายังไม่สามารถเปิดใช้งานค่ายกลอย่างเต็มประสิทธิภาพก็ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งพลังโจมตีของสือฮ่าวได้

ปู!

ศีรษะของผู้ยิ่งใหญ่อาณาจักรปลดปล่อยตนเองมากมายปลิวขึ้นฟ้า ร่างกายของพวกเขาล้มลงบนพื้นวิญญาณดั้งเดิมถูกทำลายภายใต้รัศมีพลังกระบี่

สือฮ่าวพุ่งเข้าไปยังส่วนลึกของดินแดนบรรพบุรุษเพื่อตามหาจินไท่จุน

“เจ้าสมรู้ร่วมคิดกับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืด ออกมาคุกเข่ารับผิดซะดีๆ!” สือฮ่าวคำราม

จินไท่จุนที่เพิ่งหนีกลับมายิ่งตื่นตระหนกมากขึ้น นางตะเกียกตะกายเข้าไปส่วนลึกของดินแดนบรรพบุรุษเพื่อจะควบคุมค่ายกลสังหารเซียน

เพียงแต่ว่าเมื่อคำพูดของสือฮ่าวดังเข้าหูของนางมันทำให้นางรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากจนทำอะไรไม่ถูก

“ดีมากทำให้นางลังเลตอนนี้ข้าสามารถควบคุมค่ายกลนี้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว!” เจ้าหมาน้อยกล่าว หลังจากนั้นมันชี้ให้เห็นถึงเส้นทางที่ทอดยาวเข้าสู่สวนยาของตระกูลจิน

ในอดีตจินไท่จุนมีความต้องการที่จะสังหารสือฮ่าวอยู่ตลอดเวลา หากไม่ใช่เพราะความคุ้มครองของผู้อาวุโสใหญ่ป่านนี้เขาคงตายไปนานแล้ว

แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่สุดท้ายแล้วจินไท่จุนก็ยังสามารถส่งเขาออกไปให้กับศัตรูต่างมิติที่ด้านนอกของเมืองจักรพรรดิ์ ทำให้เขาเกือบทิ้งชีวิตที่ต่างแดน

ในตอนนั้นเพื่อกำจัดสือฮ่าวนางไม่มีความลังเลที่จะทอดทิ้งศักดิ์ศรีของผู้บ่มเพาะจากเก้าสวรรค์สิบพิภพถึงกับยอมก้มหัวให้กับศัตรู

นางไม่เคยคิดว่าเด็กคนนั้นจะสามารถพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วถึงขนาดนี้ ตอนนี้สือฮ่าวกำลังพุ่งเข้าใส่ตระกูลจินด้วยกระบี่อีกทั้งยังต้องการที่จะสังหารนางด้วย

เรื่องนี้จะต้องเขย่าเก้าสวรรค์อย่างแน่นอน ตระกูลอมตะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดถึงกับถูกใครบางคนจู่โจม!

นอกจากที่ชายแดนรกร้างแล้วเก้าสวรรค์สิบพิภพก็แทบไม่เคยเกิดเหตุการณ์ที่ผู้สูงสุดถูกสังหาร!

จินไท่จุนบรรลุเต๋ามาตั้งแต่ยุคโบราณเกือบล้านปีที่แล้วแต่ตอนนี้นางกลับถูกไล่ล่าสังหารจนเส้นผมกระเซอะกระเซิงไปหมด ร่างกายของนางอาบไปด้วยเลือดกำลังดิ้นรนหนีตายอย่างสุดชีวิต

ตอนนี้นางเสียสติไปจริงๆแล้วด้วยคิดว่าความลับที่ติดต่อกับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดถูกเปิดเผยออกมา

ดังนั้นสิ่งเดียวที่อยู่ในความคิดของนางก็คือต้องเข้าสู่ส่วนลึกของดินแดนบรรพบุรุษและรักษาชีวิตไว้ให้ได้

ระหว่างทางไม่มีใครหยุดพวกสือฮ่าวได้ เพราะภายใต้รัศมีสูงสุดที่ปล่อยออกมา ทุกคนสั่นสะท้านด้วยความกลัว คุกเข่าลงกับพื้น เงยหน้าขึ้นไม่ได้

มีบางคนที่ลุกขึ้นและต่อต้านแรงกดดันแต่ในที่สุดร่างกายของพวกเขาก็แตกเป็นเสี่ยงๆร่างกายและวิญญาณถูกลบทิ้งอย่างสมบูรณ์

เฉาอวี่เซิ่งเห็นสิ่งนี้อย่างชัดเจน เส้นผมของเขาตั้งตรงด้วยความตกใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตระหนักว่าสิ่งมีชีวิตระดับผู้สูงสุดน่ากลัวมากแค่ไหน?

ตอนนี้ระยะห่างระหว่างเขากับสหายเก่ามีมากเกินไป แม้ว่าสือฮ่าวจะไม่ดำเนินการใดๆ เพียงแค่รัศมีพลังของเขาก็สามารถบดขยี้ทุกสิ่งได้แล้ว!

เหตุผลที่เฉาอวี่เซิ่งไม่ได้รับผลใดๆเลยก็เพราะว่าสุนัขตัวน้อยให้การปกป้องเขาเป็นหลัก

ระหว่างทางพลังงานแก่นแท้ก็พุ่งสูงขึ้น หินแปลกๆถูกจัดเรียงอยู่รอบๆ

"เก็บ!" สือฮ่าวตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

“พวกมันล้วนเป็นสมบัติที่หายาก ภายในพวกมันเป็นชิ้นส่วนศิลาแห่งความโกลาหลและอื่นๆ!” เจ้าหมาน้อยพูดพร้อมจะน้ำลายไหลแล้ว

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นวัตถุดิบหลักไม่ว่าจะเป็นการปรับแต่งชุดเกราะและอาวุธหรือแม้แต่ค่ายกลโบราณ เพียงแค่เศษของศิลาแห่งความโกลาหลเพียงอย่างเดียวก็สามารถทำให้ผู้อมตะหวั่นไหวได้แล้ว

ปกติแล้วไม่เคยมีแขกภายนอกเข้าสู่สถานที่แห่งนี้ต่อให้เป็นลูกหลานของตระกูลจินก็ตาม

อย่างไรก็ตามตอนนี้เพราะจินไท่จุนกำลังเสียขวัญและพยายามหลบหนีอย่างบ้าคลั่งมันจึงเป็นการนำทางให้กับพวกเขามาถึงที่นี่ได้อย่างง่ายดาย

สวนยา?

ข้างหน้ามีกลิ่นหอมมากมาย มีสวนผลไม้ปรากฏขึ้นพวกมันล้วนเป็นไม้ผลศักดิ์สิทธิ์ มีลูกท้อสีทองวาววับ เชอรี่สีแดงสด ผลกิเลนม่วงที่เป็นประกาย

สวนผลไม้นี้ไม่ธรรมดา มีผลไม้ศักดิ์สิทธิ์อยู่มากมายนี่เป็นยาขั้นเทพที่น่าตกตะลึงเป็นอย่างมาก

สุนัขตัวเล็กกระโจนออกไปด้วยเสียงเห่าและกินผลไม้ทันที

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ไม่ได้ให้ผลผลิตมากมายนัก ต้นไม้ทุกต้นมีผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเฉาอวี่เซิ่งเห็นสิ่งนี้ เขาก็โยนพวกมันเข้าปากทันทีเช่นกัน

สือฮ่าวโหดร้ายมากกว่าเขาถอนพวกมันขึ้นมาทั้งสวนและส่งเข้าไปในสิ่งประดิษฐ์เชิงพื้นที่เพื่อเก็บไว้

เขาไม่สามารถถอนขึ้นมาเฉพาะต้นของมันเพราะยาวิเศษพวกนี้ต้องพึ่งพาดินศักดิ์สิทธิ์ถึงจะสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้

เขาดึงทุกอย่างขึ้นมาแบบนั้น โดยพื้นฐานแล้วเป็นการปล้นการรากฐานจากตระกูลจิน

ตระกูลอมตะล้วนมีความแข็งแกร่งที่แตกต่างกัน ต้นไม้ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้คือหนึ่งในเบื้องหลังของรากฐานพวกเขา

“สวนยาศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ไหน” สุนัขตัวเล็กกำลังมองไปรอบๆ

สือฮ่าวก็กำลังค้นหาเช่นกัน เพราะนี่คือสิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริง แม้แต่ในดินแดนเซียนพวกมันก็ยังถือว่าเป็นยาชั้นเยี่ยมที่หายาก

คนของตระกูลจินกำลังจะร้องไห้ พวกเขาเข้าใจชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น คนพวกนี้เป็นแค่โจร! พวกเขายึดทุกสิ่งที่เห็นระหว่างทางและทำความสะอาดจนเหี้ยนเตียน

แม้กระทั่งสิ่งปลูกสร้างทุกสิ่งทุกอย่างพวกเขาก็ยังเก็บเข้าไปในสิ่งประดิษฐ์เชิงพื้นที่

อย่างไรก็ตาม พวกเขาจะทำอะไรได้? พวกเขาไม่มีอำนาจที่จะหยุดสิ่งนี้ ทุกคนคุกเข่าลงกับพื้น ร่างกายสั่นเทา ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

พวกเขามองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าโจรพวกนี้หน้าตาเป็นอย่างไร

“สุดยอดในตอนแรกข้าคิดว่าวังนี้สร้างจากหยก แต่จริงๆแล้วมันเป็นแค่… ห้องน้ำ! ตระกูลอมตะถึงกับฟุ่มเฟือยขนาดนี้มีความจำเป็นอะไรที่พวกเขาต้องใช้ประโยชน์จากมัน!” เฉาอวี่เซิ่งสาเริ่มสาปแช่งออกมา

เขาต่อสู้กับสุนัขตัวน้อยและในเวลาเดียวกันก็เลียนแบบสือฮ่าวซึ่งกำลังรวบรวมทุกอย่างที่เขาเห็น สือฮ่าวถอนรากถอนโคนแม้แต่พระราชวัง

สุดท้ายแล้วเขาขุดอาคารหยกขาวขนาดใหญ่ขึ้นมาก่อนจะพบว่ามันเป็นเพียงห้องน้ำ

สือฮ่าวพูดไม่ออกจริงๆ

“นั่นคือสิ่งที่เตรียมไว้สำหรับเด็กน้อยที่ยังไม่กลายเป็นเทพ!” สุนัขตัวน้อยแยกเขี้ยว เผยให้เห็นท่าทางดูถูกเหยียดหยาม

ในระยะไกลคนเหล่านั้นคุกเข่าลงบนพื้นกำลังร้องไห้จริงๆ โจรพวกนี้มาจากไหน ไม่ยอมละเว้นแม้แต่ห้องน้ำแล้วพวกเขายังจะปล่อยอย่างอื่นไปอย่างนั้นหรือ?

โจรพวกนี้เป็นเหมือนกับฝูงตั๊กแตนที่ไม่ว่าพวกเขาจะผ่านไปที่ใดทุกสิ่งทุกอย่างก็จะถูกเก็บไปจนหมดสิ้น!

หลังจากหลายปีที่ผ่านไปตระกูลจินถือได้ว่าเป็นหนึ่งในตระกูลอมตที่ทรงพลังมากที่สุด แม้แต่ตระกูลอมตะด้วยกันก็ยังมีหลายตระกูลที่ยอมก้มศีรษะให้กับพวกเขา?

หากพวกเขาเห็นสมบัติที่พวกเขาชอบในตระกูลอื่น ไม่นานหลังจากนั้นตระกูลอมตะอื่นๆก็จะมอบมันให้กับพวกเขา

แต่วันนี้พวกเขากลายเป็นเหยื่อ ผู้สูงสุดเข้ามาโจมตีเห็นได้ชัดว่าเพื่อปล้นสะดม ปล้นทุกอย่างในตระกูลของพวกเขา

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเสาหลักของตระกูล จินไท่จุนซึ่งกำลังหลบหนีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด แม้แต่ผู้นำตระกูลยังเป็นเช่นนี้คนที่เหลืออยู่จะไม่หวาดกลัวได้อย่างไร

จบบทที่ 667 - ปล้นสะดมตระกูลจิน

คัดลอกลิงก์แล้ว