บทที่ 20 ละครเรื่องใหม่

บทที่ 20 ละครเรื่องใหม่

ช่วงค่ำ ยุนเฟยกินมื้อเย็นกับสองแม่ลูกเสร็จแล้วก็ขอตัวกลับ พรุ่งนี้กองถ่ายเซียนกระบี่พิชิตมารก็หยุดพักผ่อนแล้ว!

ใกล้จะสิ้นปีแล้ว ต่างคนต่างก็กลับบ้านไปหาแม่กันทั้งนั้น!

บ่ายวันถัดมา ยุนเฟยกลับถึงบ้าน ดูเหมือนจะต้องไปซื้อของเตรียมรับเทศกาลตรุษจีนซะแล้ว!

คืนก่อนวันตรุษจีน เขาโทรไปอวยพรปีใหม่ตาลุงเคราดก จางอี้โหมว แล้วก็พวกผู้กำกับแก่ๆ อีกไม่กี่คน ส่วนคนที่ไม่สำคัญเท่าไหร่ก็แค่ส่งข้อความไปก็พอ!

สุดท้ายก็คือหลิวอี้เฟย กว่าจะคุยเสร็จก็ปาไปเป็นชั่วโมง!

งานกาล่าตรุษจีนไม่มีอะไรน่าดู ยุนเฟยเลยถือไหเหล้าออกมานั่งดูปลาว่ายน้ำในสวน นี่มันอารมณ์ไหนกันเนี่ย?

"ร่ำสุราลำพังเมามายคนเดียว!"

เดือนมกราคมผ่านไปในพริบตา ยุนเฟยกลับไปเรียนที่วิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง!

ตอนนี้เขาเป็นนักศึกษาปี 2 แล้ว ไม่ใช่เด็กใหม่ใสซื่ออีกต่อไป!

ในหอพัก จูย่าเหวินคึกคักเป็นพิเศษ โม้เรื่องอั่งเปาที่ได้มา พร้อมประกาศว่าจะเลี้ยงเพื่อนๆ ที่ร้านตงไหลซุ่นคืนนี้!

ยุนเฟยกับเพื่อนอีกสองคนยกมือเห็นด้วยทั้งสองข้าง! ของฟรีมีหรือจะพลาด!

ที่ร้านตงไหลซุ่น สี่หนุ่มล้อมวงกินหม้อไฟเนื้อแกะ ดื่มเหล้าเคล้าบทสนทนาอย่างออกรส!

ระหว่างนั้นมีคนมาขอลายเซ็นยุนเฟยด้วย ในที่สุดเขาก็มีชื่อเสียงแล้ว ไม่ใช่ไก่อ่อนอีกต่อไป!

จูย่าเหวิน หลัวจิน และหวงป๋อ ได้แต่มองตาปริบๆ ด้วยความอิจฉา พวกเขาก็อยากมีคนมาขอลายเซ็นบ้างเหมือนกัน!

"อาเฟย ช่วงนี้มีงานแสดงเข้ามาบ้างไหม?" หวงป๋อถาม

"ยังไม่มีเลย ละครมันไม่ได้หาง่ายขนาดนั้นนะ แค่นี้ฉันก็พอใจมากแล้ว ตอนนี้ตั้งใจเรียนไปก่อน เพิ่งจะอยู่ปี 2 เอง จะรีบไปทำไม!"

"พวกนายก็เหมือนกัน อย่ารีบร้อน ถึงอาจารย์หวังจะบอกว่าการฝึกฝนทำให้เก่งขึ้น แต่ถ้าพื้นฐานไม่แน่น ฝึกไปก็ไลฟ์บอย!"

"คราวนี้จางจื่ออี๋เล่น 'จอมใจบ้านมีดบิน' ได้สุดยอดจริงๆ ทำเอาฉันทึ่งไปเลย!"

"มิน่าล่ะ ผู้กำกับดังๆ ถึงชอบใช้นักแสดงจากวิทยาลัยการละครกลาง มันมีเหตุผลของมันนี่เอง!"

ทั้งสามคนเห็นด้วยกับยุนเฟย ผู้กำกับดังๆ จากวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่งดันชอบไปแคสต์เด็กจากวิทยาลัยการละครกลาง ทำเอาเด็กวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่งอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว!

จูย่าเหวินกระดกเหล้าเข้าปากแล้วบ่น "เฮ้อ! ฉันยังอิจฉาอี้เฟยอยู่เลย! งานแสดงไม่ขาดสาย ตอนนี้เพิ่งจะปี 2 ก็เล่นละครไป 3 เรื่อง หนังอีก 1 เรื่อง เมื่อไหร่ฉันจะดังกับเขาบ้างวะเนี่ย!"

"นายพูดอะไรไร้สาระ ใครบ้างไม่อิจฉาอี้เฟย? ใครๆ ก็อยากเดินตามรอยเธอทั้งนั้น แต่ถามหน่อยว่ามันเป็นไปได้ไหม?"

"ขนาดประสบการณ์ของเจ้าเฟยยังน่าอิจฉาเลย!" หลัวจินเสริม

"เอาน่าๆ จะคุยเรื่องพวกนี้ทำไม? ฉันเชื่อว่าพวกเราทั้งสี่คนในห้องนี้ อนาคตต้องได้เป็นนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมกันทุกคน!"

"มา! ว่าที่นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จูย่าเหวิน, หลัวจิน, หวงป๋อ และฉัน ยุนเฟย ชนแก้ว!"

"เยี่ยม! แด่ว่าที่นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ชนแก้ว!"

ในขณะที่ทั้งสี่กำลังชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในร้านตงไหลซุ่น ขณะกำลังจองโต๊ะที่เคาน์เตอร์ เขาเหลือบไปเห็นทั้งสี่คนกำลังดื่มกินกันอย่างออกรส!

เขาคุ้นหน้าหนึ่งในสี่คนนั้นเป็นพิเศษ และจำได้ทันทีว่าคือยุนเฟย ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่!

เขาตัดสินใจเดี๋ยวนั้นว่าจะเข้าไปทักทาย!

ถังจี้หลี่ค่อยๆ เดินเข้าไปที่โต๊ะของทั้งสี่!

ยุนเฟยกับเพื่อนๆ ชะงักไปเล็กน้อย มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?

ยุนเฟยสำรวจผู้มาใหม่ เขาใส่สูทสวมเสื้อโค้ททับ อายุราวๆ 40 ดูภูมิฐาน!

ยุนเฟยเอ่ยถาม "คุณครับ มีธุระอะไรกับพวกเราหรือเปล่าครับ?"

ถังจี้หลี่เห็นยุนเฟยจำเขาไม่ได้ก็หน้าเจื่อนไปนิด ดูเหมือนเขาจะยังดังไม่พอนะเนี่ย! แต่ก็ยิ่งทำให้เขาสนใจเด็กหนุ่มคนนี้มากขึ้น!

เขาหัวเราะ "ฉันนึกว่าฉันดังพอตัวแล้วนะ ไม่คิดว่าพวกนายจะจำไม่ได้!"

เขาพูดด้วยสำเนียงจีนกลางแปร่งๆ ติดสำเนียงฮ่องกง!

ยุนเฟยหันไปมองหวงป๋อและคนอื่นๆ ส่งสายตาถามว่า "พวกนายรู้จักเขาไหม?"

ทั้งสามส่ายหน้า บอกเป็นนัยว่าไม่รู้จัก!

ยุนเฟยเพ่งมองผู้มาใหม่อีกครั้ง ยิ่งมองก็ยิ่งคุ้น!

ดวงตาของถังจี้หลี่เปื้อนยิ้ม เหมือนจะบอกว่า "ไอ้หนุ่ม รีบๆ นึกชื่อฉันให้ออกซะที!"

ยุนเฟยค้นความทรงจำอย่างหนัก จู่ๆ ชื่อหนังเรื่องหนึ่งก็ผุดขึ้นมา: 'ดาบทะลุฟ้า ฟัดทะลุเวลา' เขาคือถังจี้หลี่!

ยุนเฟยฉีกยิ้มกว้างทันที...

ถังจี้หลี่เห็นยุนเฟยยิ้ม เหมือนจะเดาออกแล้ว แววตาคาดหวังยิ่งฉายชัด ตะโกนก้องในใจ "ไอ้หนู รีบๆ พูดออกมาซะที จะลงแดงตายอยู่แล้วเว้ย..."

จังหวะนั้นเอง ยุนเฟยก็พูดขึ้น "อะแฮ่ม ถ้าผมจำไม่ผิด คุณคือผู้กำกับถังจี้หลี่ใช่ไหมครับ! ฮ่าๆ ไม่ทราบว่าผมทายถูกหรือเปล่า?"

ได้ยินดังนั้น ถังจี้หลี่ก็ระเบิดหัวเราะร่า เอื้อมมือไปตบไหล่ยุนเฟย "ฮ่าๆๆๆๆ! ไอ้หนุ่ม ตาถึงนี่หว่า ฮ่าๆๆๆๆ!"

ถังจี้หลี่ดีใจสุดขีด! ดีใจจากก้นบึ้งหัวใจ! เหมือนได้ดื่มโค้กเย็นเจี๊ยบกลางฤดูร้อน! ซาบซ่าจนขนลุกชัน...

หวงป๋อกับเพื่อนอีกสองคนก็ตกใจมาก ที่แท้คือถังจี้หลี่ ผู้กำกับจากฮ่องกง! เขาค่อนข้างดังทีเดียว มิน่าพวกเขากลับจำไม่ได้!

ตอนนี้พวกเขาตื่นเต้นกันใหญ่ ที่เขาเดินเข้ามาทักแบบนี้หมายความว่าไง? ถูกใจใครสักคนในกลุ่มหรือเปล่า? เป็นไปได้สูงมาก!

ไม่อย่างนั้นจะเดินมาหาทำไม? พวกเขาไม่มีชื่อเสียงอะไรเลย เดี๋ยวนะ! ยุนเฟยมีนี่นา!

เป็นไปได้สูงว่าเขามาหายุนเฟย ทั้งสามที่เพิ่งตั้งสติได้ก็เริ่มอิจฉาตาร้อนผ่าวอีกครั้ง!

ยุนเฟยลากเก้าอี้มาเพิ่ม!

"ผู้กำกับถัง เชิญนั่งครับ! ถ้าไม่รังเกียจ ร่วมวงกับพวกเราหน่อยไหมครับ!" ยุนเฟยเชื้อเชิญ

"ไม่รังเกียจหรอก ไอ้หนุ่ม มารยาทงามใช้ได้!" ถังจี้หลี่หัวเราะ

ยุนเฟยรินเหล้าให้เขาแก้วหนึ่ง เพิ่มถ้วยตะเกียบอีกชุด แล้วทั้งสี่ก็ยกแก้วคารวะ!

"พวกนายไม่อยากรู้เหรอว่าฉันมาทำไม?" ถังจี้หลี่ถาม

ยุนเฟยยิ้ม "อยากรู้สิครับ แต่พวกเราก็พอเดาได้บ้าง!"

"ไหนลองว่ามาซิ..." ถังจี้หลี่ไม่รู้ทำไม วันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ!

"หนึ่งในพวกเราสี่คนคงมีบุคลิกตรงกับตัวละครในใจผู้กำกับถัง ท่านถึงได้เดินเข้ามา! แต่จะเป็นใครนั้น พวกเราก็ไม่ทราบครับ!"

"แน่นอนว่า ถ้าผู้กำกับถังถูกใจทั้งสี่คนเลยจะยิ่งดีครับ! ฮ่าๆ!" ยุนเฟยหยอด

"ฮ่าๆ ไอ้หนุ่ม ฉันถูกใจคนนึงจริงๆ... คนคนนั้นก็คือนายนั่นแหละ!"

"ฉันมีหนังจะเปิดกล้องเดือนเมษายน ขาดนักแสดงสมทบชายบทสำคัญอยู่คนนึง พระเอกวางตัวไว้แล้วคือเฮียเฉิน (เฉินหลง)!"

พอถังจี้หลี่พูดมาขนาดนี้ ยุนเฟยก็เข้าใจแจ่มแจ้ง มันคือเรื่อง 'The Myth' ไม่ผิดแน่!

ยุนเฟยพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ขอบคุณผู้กำกับถังที่ให้เกียรติครับ ค่าตัวผม 3 ล้านหลังหักภาษีครับ!"

หา? ถังจี้หลี่อึ้ง หวงป๋อและเพื่อนอีกสองคนก็อึ้ง!

จู่ๆ ก็เรียกค่าตัวเลยเนี่ยนะ? บทยังไม่ทันได้ดูเลย?

"เดี๋ยวสิไอ้หนุ่ม ทำไมไม่ทำตามขั้นตอนปกติล่ะ? ไม่ขอดูบทก่อนเหรอ?" ถังจี้หลี่ท้วง

ยุนเฟยหัวเราะเบาๆ "จะมีอะไรให้อ่านอีกล่ะครับ ได้เล่นประกบเฮียเฉินนี่ความฝันของคนนับล้านเลยนะ ในเมื่อผู้กำกับถังอุตส่าห์ถูกใจผม ผมยังต้องดูบทอีกเหรอครับ?"

"ผมแสดงความจริงใจที่สุดแล้ว ผมเสนอราคาไปแล้ว แค่ผู้กำกับถังพยักหน้า ผมก็พร้อมถวายร่างร้อยกว่าโลนี้ให้ท่านใช้งานเลยครับ!"

ถังจี้หลี่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดหัวเราะลั่น เขาไม่ได้เจอเด็กหนุ่มน่าสนใจแบบนี้มานานแล้ว มิน่าจางอี้โหมวถึงบอกว่าชอบเด็กคนนี้มาก!

คุยกันไม่ถึงสิบนาที ตัวเขาเองก็เริ่มถูกใจไอ้หนุ่มนี่เข้าแล้วสิ!

"ไอ้หนุ่ม! ฉันชักจะถูกใจนายเข้าแล้ว นอกจาก 3 ล้านแล้ว มีข้อเรียกร้องอะไรอีกไหม? ลองขอมาได้ แต่อาจจะไม่ให้ก็ได้นะ!" ถังจี้หลี่หัวเราะ!

ยุนเฟยเหลือบมองหวงป๋อและเพื่อนอีกสองคน พลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา เขาพูดว่า "มีข้อเรียกร้องเล็กๆ อีกข้อครับ ผู้กำกับถัง ไหนๆ ท่านก็กินเนื้อดื่มเหล้ากับพวกเราแล้ว ผมหวังว่าผู้กำกับถังจะช่วยจัดบทให้พี่น้องผมอีกสามคนด้วยครับ"

"พวกเขาทั้งสามคนเป็นนักศึกษาปี 2 วิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง เรียนการแสดงมาโดยตรง ฝีมือหายห่วง ผมไม่ขออะไรมาก บทสมทบเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้ ขอแค่ได้โชว์หน้าก็พอ ถ้าได้ค่าขนมสักห้าหมื่น หกหมื่น เจ็ดหมื่น หรือแปดหมื่นหยวนด้วยจะยิ่งดีครับ!"

"ฮ่าๆๆๆๆ!" ถังจี้หลี่กลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะลั่นร้าน!

ทำเอาคนโต๊ะข้างๆ หันมามองกันเป็นตาเดียว!

ถังจี้หลี่รู้ตัวว่าเสียมารยาท รีบกลั้นหัวเราะแล้วชี้นิ้วไปที่ยุนเฟย!

"หึๆ ไม่มีปัญหา กองถ่ายเราต้องการคนเยอะอยู่แล้ว ฉันให้หน้านายเรื่องนี้!"

"เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้พวกนายมาหาฉันที่โรงแรม ฉันจะร่างสัญญาให้แล้วเซ็นกันเลย!"

"ขอบคุณครับผู้กำกับถัง!" ทั้งสี่คนประสานเสียงขอบคุณถังจี้หลี่!

จากนั้นก็กลับมาชนแก้วกันต่อ ถังจี้หลี่คุยเก่งและมีอารมณ์ขันมาก!

ทั้งสี่คนมอมเหล้าเขาจนเมาแอ๋! สุดท้ายผู้ช่วยต้องมาหิ้วปีกกลับไป!

หลังจากถังจี้หลี่กลับไปแล้ว หวงป๋อกับเพื่อนอีกสองคนก็เก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ ปากฉีกยิ้มจนแก้มปริ!

พวกเขารุมขอบคุณยุนเฟย บอกว่าเป็นเพราะเขาแท้ๆ ถึงจะไม่ได้บทใหญ่โตอะไร แต่ได้ร่วมงานกับกองถ่ายของเฮียเฉิน ก็ถือเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลแล้ว!

ทีนี้พวกเขาก็มีเรื่องไปโม้กับเพื่อนฝูงได้แล้วสิ...