บทที่ 6: สวมบทบาท

บทที่ 6: สวมบทบาท

คำตอบของหยุนเฟยเล่นเอาทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก!

โดยเฉพาะ 'เจ้าหนวดงาม' ที่รู้สึกคันยิบๆ ในหัวใจราวกับโดนแมวข่วน เขาอยากรู้แทบตายว่าทำไมหยุนเฟยถึงไม่ชอบตัวละครต้วนอวี้!

เขาจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "ทำไมล่ะ? ทำไมเธอถึงไม่ชอบตัวละครต้วนอวี้? ไหนลองบอกมาซิ ฉันรอฟังอยู่!"

สิ้นเสียงของเจ้าหนวดงาม ทุกคนต่างก็หูผึ่ง รอฟังว่าหยุนเฟยจะพูดอะไรออกมา!

"ได้ครับ งั้นผมจะเล่าให้ฟัง!" หยุนเฟยหยุดเว้นจังหวะนิดหนึ่งก่อนจะพูดต่อ "ผมเคยอ่านนิยายต้นฉบับเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ต้วนอวี้ถือเป็นหนึ่งในสามพระเอกหลัก และเป็นลูกรักของสวรรค์อย่างแท้จริง!"

"เขาเกิดมาพร้อมกับคาบช้อนเงินช้อนทอง ได้สืบทอดอำนาจ แต่งงานกับสาวงาม และได้ขึ้นครองราชย์! ประสบการณ์ชีวิตแบบนี้ ผู้ชายคนไหนบ้างจะไม่รู้สึกอิจฉา!"

"แต่ผมไม่ชอบท่าทางที่เขาคอยตามง้อผู้หญิงจนเสียเกียรติองค์ชายต้าหลี่ นี่มันไม่ใช่พวก 'ทาสรักหน้าโง่' หรอกเหรอครับ? นั่นแหละเหตุผลที่ผมไม่ชอบเขา!"

"ไอ้ 'ทาสรักหน้าโง่' นี่มันแปลว่าอะไร?" เจ้าหนวดงามถามแทรกขึ้นมา พูดแทนความสงสัยของทุกคนในที่นั้น!

"ทาสรัก ก็คือพวกบูชาความรัก เป็นทาสรักไปสุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว! ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ของต้วนอวี้สวมเขาให้พ่อของเขา ป่านนี้เขาคงไม่เหลืออะไรจริงๆ หรอกครับ!"

"ฮ่าๆๆๆๆๆ" เจ้าหนวดงามระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ!

คนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็พากันอมยิ้ม!

เจ้าหนวดงามตบไหล่หยุนเฟยแล้วหัวเราะร่า "แค่เพราะเขาเป็นทาสรัก เธอเลยไม่ชอบต้วนอวี้งั้นรึ?"

หยุนเฟยพยักหน้า!

"งั้นเธอชอบใครในเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า? ฉันจะให้เธอลองทดสอบบทดู!"

หยุนเฟยฉีกยิ้ม "มู่หรงฟู่ แห่งกูซูครับ!"

เจ้าหนวดงามอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า "โอ้! ไม่ชอบพระเอก แต่อยากเล่นบทรองงั้นรึ? แม้แต่เฉียวฟงหรือซีจุ๊ เธอก็น่าจะลองเล่นได้นะ!"

"ผู้กำกับจางครับ เดิมทีผมไม่ได้กะว่าจะมาแคสต์งานอยู่แล้ว นี่มันไม่ใช่พรหมลิขิตหรอกเหรอครับ? ผมแค่ชอบมู่หรงฟู่ ถ้าได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ผมไม่ฝืนครับ!" หยุนเฟยกล่าวด้วยท่าทีเรียบเฉย ชัดเจนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะแก่งแย่งชิงดี

เจ้าหนวดงามพลันทำสีหน้าจริงจังแล้วเอ่ยสอน "ไอ้หนู ในวงการบันเทิงน่ะ ถ้าไม่ก้าวเดินหน้าก็มีแต่จะถอยหลัง เธอจะไม่ขวนขวายได้ยังไง!"

หยุนเฟยหัวเราะเบาๆ "ไร้ความต้องการ ก็ไร้จุดอ่อนครับ!"

เจ้าหนวดงามจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหยุนเฟย แล้วก็พบว่ามันไร้ซึ่งความทะยานอยากจริงๆ เหมือนกับคำพูดของเจ้าตัวไม่มีผิด!

แต่เมื่อนึกถึงคำว่า 'ไร้ความต้องการ ก็ไร้จุดอ่อน' เขาก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาเลย!

การจะหากินในวงการบันเทิง ทรัพยากรต่างๆ ต้องแลกมาด้วยความพยายามของตัวเองหรือไม่ก็เส้นสาย ไม่อย่างนั้นก็คงจะจางหายไปในความมืดมนอย่างแน่นอน!

แต่เจ้าหนวดงามถูกชะตากับหยุนเฟยจริงๆ เขาชื่นชมเด็กคนนี้จากใจจริง น่าทึ่งมาก!

เจ้าหนวดงามหันไปหาอวี๋หมิ่นที่อยู่ข้างๆ แล้วสั่งว่า "พาเด็กคนนี้ไปแต่งหน้าทำผม แล้วให้ลองบทมู่หรงฟู่! ส่วนหลิวอี้เฟย ให้ใส่ชุดของหวังอวี่เยียน พวกเธอสองคนมาลองเล่นบทคู่กันดู!"

เจ้าหนวดงามตัดสินใจในขั้นสุดท้าย!

หลิวอี้เฟยสวมวิญญาณตัวละครทันที เธอเดินเข้าไปหาหยุนเฟยด้วยสีหน้าโศกเศร้าและเอ่ยว่า "ท่านพี่! ท่านก็รู้ว่าใจข้ามีเพียงท่าน ทำไมท่านถึงทำกับข้าเช่นนี้..."

ทุกคนเฝ้าดูด้วยความประหลาดใจที่หลิวอี้เฟยอินกับบทบาทได้เร็วขนาดนี้! พวกเขาจึงหันไปมองหยุนเฟย เพื่อดูว่าเขาจะตอบโต้อย่างไร!

หยุนเฟยเองก็คาดไม่ถึงว่าเธอจะด้นสดนอกบท!

ในวินาทีนั้น เขาจะยอมเสียหน้าไม่ได้ เขาจ้องมองเธอด้วยสีหน้าซับซ้อน สองมือไพล่หลัง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "น้องหญิง เจ้าก็รู้ว่าพี่มุ่งมั่นที่จะกอบกู้บ้านเมือง เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ไม่ใช่สิ่งที่พี่ต้องการ!"

ใบหน้าของหลิวอี้เฟยซีดเผือด น้ำตาคลอเบ้า เธอหันหลังกลับแล้วเดินจากไป...

เยี่ยม! เยี่ยมมาก! อวี๋หมิ่นตื่นเต้นสุดขีด เด็กหนุ่มสาวสองคนนี้เก่งจริงๆ สวมบทบาทได้ในพริบตา เขาชอบมาก!

เจ้าหนวดงามเองก็แสดงความยินดีออกมา การแสดงสดของพวกเขายอดเยี่ยมมาก!

เขาไม่คิดเลยว่าทักษะการแสดงของหลิวอี้เฟยจะดีขนาดนี้ สั่งน้ำตาได้ดั่งใจ!

หลิวเสี่ยวลี่เองก็ตกตะลึงในตัวลูกสาวไม่แพ้กัน แม่หนูคนนี้ร้องไห้ง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตอนถ่ายทำเรื่องบ้านตระกูลจิน ให้ตายยังไงก็ร้องไม่ออก ไม่รู้ว่าต้องใช้น้ำตาเทียมไปกี่ขวด แต่ตอนนี้กลับร้องไห้ได้ขนาดนี้เนี่ยนะ?

น่าแปลกใจจริงๆ!

หลิวอี้เฟยเองก็เขินอายแทบแทรกแผ่นดินหนี เดิมทีเธอแค่อยากจะแกล้งหยุนเฟยเล่น แต่ดันร้องไห้ออกมาจริงๆ ซะงั้น น่าขายหน้าชะมัด!

แต่พอคิดถึงน้ำเสียงของหยุนเฟยเมื่อครู่ ท่าทีที่เขาเลือกบ้านเมืองมากกว่าเธอ มันทำให้เธอรู้สึกร้าวรานใจจริงๆ!

เจ้าหนวดงามและทีมงานเดินเข้าไปในห้องใหญ่ เรียกหมายเลขเพื่อทดสอบหน้ากล้องทีละคน ส่วนหลิวอี้เฟยและหยุนเฟยก็เข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและแต่งหน้า!

เมื่อทั้งสองเดินออกมาจากห้องแต่งตัวอีกครั้ง ทุกคนถึงกับตาพร่า!

หวังอวี่เยียนช่างงดงามเหลือเกิน ส่วนมู่หรงฟู่น่ะเหรอ? นี่มันตัวจริงหลุดออกมาจากนิยายชัดๆ!

หยุนเฟยเดินนำหน้า โดยมีหลิวอี้เฟยเดินตามหลังมาช้าๆ ทุกคนที่มองภาพนี้ต่างรู้สึกมึนงงเล็กน้อย ราวกับว่าพวกเขาหลุดเข้าไปอยู่ในโลกของแปดเทพอสูรมังกรฟ้าจริงๆ!

เมื่อมาถึงห้องทดสอบ แววตาของเจ้าหนวดงามเป็นประกาย มันช่างสมบูรณ์แบบ!

ผู้กำกับคนอื่นๆ ต่างก็ยิ้มเห็นด้วย พวกเขาเหมาะสมมากจริงๆ!

ทีมงานให้หยุนเฟยและหลิวอี้เฟยแสดงฉากหนึ่งตามบท

ทั้งสองแสดงบทลูกพี่ลูกน้องคู่กัน เจ้าหนวดงามโบกมือเรียกให้คนนำสัญญามา โดยบอกว่าจะเซ็นสัญญากับทั้งคู่เดี๋ยวนั้นเลย!

สำหรับความยาวทั้งหมด 40 ตอน หลิวอี้เฟยได้รับค่าตัว 8,000 หยวนต่อตอน เนื่องจากเธอมีประสบการณ์จากเรื่องบ้านตระกูลจินมาแล้ว!

อย่างไรก็ตาม บทหวังอวี่เยียนไม่ได้มีทุกตอน ดังนั้นราคาเหมาจ่ายจึงอยู่ที่ 300,000 หยวนหลังหักภาษี!

ส่วนหยุนเฟย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นหน้าใหม่ แต่เจ้าหนวดงามประเมินค่าเขาไว้สูงมาก จึงเสนอให้ 5,000 หยวนต่อตอน บทของเขามีประมาณ 35 ตอน ดังนั้นราคาเหมาจ่ายคือ 180,000 หยวนหลังหักภาษี!

หลิวเสี่ยวลี่กังวลว่าหยุนเฟยจะเสียเปรียบ จึงช่วยเขาตรวจสอบสัญญา หลังจากยืนยันว่าไม่มีปัญหา หยุนเฟยก็จรดปากกาเซ็นทันที!

เจ้าหนวดงามกำชับให้พวกเขารอการแจ้งเตือนเมื่อบทอื่นๆ ลงตัวแล้ว แต่ตอนนี้ต้องเก็บเป็นความลับ ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด!

หยุนเฟยรู้ทันทีว่าเจ้าหนวดงามคงต้องการใช้คนอื่นเพื่อสร้างกระแสโปรโมท!

ทั้งสามคนเดินออกจากห้อง ทั้งสองไปล้างเครื่องสำอางออก เวลานี้เกินห้าโมงเย็นไปแล้ว แต่ท้องฟ้ายังคงสว่างจ้า ช่วงฤดูร้อนกลางวันยาวนาน กลางคืนสั้นนัก!

หยุนเฟยขับรถไปส่งสองแม่ลูกที่บ้าน ระหว่างทางก็แวะซื้อผักเพื่อไปทำมื้อเย็น!

ตลอดทาง หลิวอี้เฟยพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด บอกว่าหยุนเฟยควรขอบคุณพวกเธอแม่ลูกนะ ถ้าไม่มีพวกเธอ หยุนเฟยคงไม่ได้โอกาสนี้!

"ที่จริงผมต้องขอบคุณรถบ้านคุณน้าต่างหากครับ ถ้ามันไม่เสีย ผมคงไม่มีโอกาสนี้ ฮ่าๆๆๆ!" หยุนเฟยแหย่กลับ

หลิวเสี่ยวลี่หัวเราะ "เถียงไม่ออกเลย เดี๋ยวต้องเอามันไปล้างและดูแลอย่างดีซะหน่อย แต่ยังไงซะ หยุนเฟยก็เก่งจริงๆ นั่นแหละ!"

หลิวเสี่ยวลี่ชมหยุนเฟยไม่ขาดปาก เมื่อมาถึงหน้าบ้านของหยุนเฟย หลิวเสี่ยวลี่ก็นึกขึ้นได้ว่าลืมซื้อของฝาก มันดูเสียมารยาทมากที่มาบ้านหยุนเฟยครั้งแรกด้วยมือเปล่า!

ทันทีที่ลงจากรถ เธอกำลังจะลากลูกสาวไปซื้อของ แต่หยุนเฟยรีบห้ามไว้ "คุณน้าครับ หลิวอี้เฟย ผมอยู่บ้านคนเดียว จะซื้อของฝากมาทำไมครับ!"

หยุนเฟยเกลี้ยกล่อมจนหลิวเสี่ยวลี่จำต้องยอมแพ้ ทั้งสามเดินเข้าสู่ลานบ้าน ตลอดทางแม่และลูกสาวต่างมองดูลานบ้านของหยุนเฟยด้วยดวงตาเบิกกว้าง

"สวยจังเลย! ดูหรูหราและมีรสนิยมมาก ใช่ไหมคะแม่!" หลิวอี้เฟยกล่าว

หลิวเสี่ยวลี่พยักหน้า ลานบ้านกว้างขวางมาก มีศาลาและหอคอยกระจายอยู่ทั่ว มีภูเขาจำลองและสระน้ำ ตกแต่งในสไตล์โบราณ การได้เห็นทิวทัศน์แบบนี้ทำให้รู้สึกผ่อนคลายทันที!

เมื่อเห็นว่าพวกเธอสนใจชมลานบ้าน หยุนเฟยจึงหยิบกระปุกอาหารปลาจากในบ้านมายื่นให้หลิวอี้เฟย "คุณน้า หลิวอี้เฟย เดินเล่นตามสบายนะครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปทำกับข้าวก่อน ผมอยู่บ้านคนเดียว ไม่ต้องเกรงใจนะ ฝากให้อาหารปลาด้วยครับ!"

สองแม่ลูกช่วยกันให้อาหารปลา

"ได้เลย ได้เลย!" หลิวอี้เฟยรับอาหารปลามาและตอบรับเสียงหวาน

สองแม่ลูกเดินชมลานบ้านด้วยความสนใจ ยิ่งดูก็ยิ่งประหลาดใจ ที่นี่มันกว้างใหญ่จริงๆ!