644 - หม้อที่แปลกประหลาด

1954 - หม้อที่แปลกประหลาด

หม้อใบนี้หมุนวนไปด้วยแสงอันอ่อนโยน มันช่างละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง แต่การปรากฏตัวของมันยิ่งแปลกประหลาดมากกว่า

ในขณะเดียวกันตอนนี้มันหดตัวลงสูงเพียงหนึ่งนิ้วค่อนข้างเล็ก หากไม่มีใครให้ความสนใจพวกเขาอาจมองข้ามเรื่องนี้ไปด้วยซ้ำ

มันเป็นสีขาวราวกับหิมะและเป็นประกายราวกับแกะสลักจากกระดูกเซียน

มันเป็นสิ่งที่มาจากอดีตแน่นอน!

แม้ว่ามันจะมีขนาดที่เล็กลง แต่สือฮ่าวก็จำมันได้ไม่ผิดพลาด มันคือหม้อใบเดิมที่เคยสูญหายไปในตอนนั้น บัดนี้มันกลับมาแล้ว

“เจ้าจะไปไหน!” สิงโตสีทองบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ไม่ว่าจะเป็นลมปั่นป่วนและก้อนเมฆอันมหาศาลทุกสิ่งทุกอย่างถูกดูดเข้าไปในปากของมัน

มันต้องการที่จะกลืนกินนกกระจอกห้าสีตัวนั้นด้วยคำเดียวตอนนี้มันโกรธแค้นอย่างแท้จริง

มูลนกกองหนึ่งถูกทิ้งไว้บนจมูกของมันสร้างความอัปยศอดสูมาหลายสิบปี ในที่สุดวันนี้มันก็มีโอกาสได้แก้แค้น

อย่างไรก็ตามมันสายเกินไปแล้ว นกกระจอกที่หมุนวนด้วยความสุกใสของสายรุ้งนั้นเร็วเกินไป เมื่อมันพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าร่างของมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ร่างของมันหายไปในขอบฟ้าเหลือเพียงสิงห์โตทองที่กำลังโกรธแค้นอย่างเต็มที่

“กลับมาที่นี่เดี๋ยวนี้!” สิงโตสีทองคำรามออกมาขนสีทองของมันตั้งตรงพร้อมกับไล่ตามออกไปอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามมันตามไม่ทันนกกระจอกห้าสีตัวนั้นทิ้งห่างมันไปไกลแล้ว

แต่ตอนนี้ไม่มีใครให้ความสนใจมันเลยทุกคนต่างจ้องไปที่หม้อขนาดเล็กนั้น

พวกเขาทุกคนรู้ว่าสิ่งนี้ไม่ธรรมดาจากการมองเพียงครั้งเดียวพวกเขารู้สึกว่ามันลึกลับและไม่อาจหยั่งรู้ได้

เป็นเพราะแม้ว่าหม้อขนาดเล็กดูเหมือนว่ามันเป็นสีขาวสะอาดสะอ้านและหมุนไปด้วยรัศมีศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ยังให้ความรู้สึกลึกลับแก่ทุกคน

โดยเฉพาะเมื่อมันร่วงลงมากระแทกพื้นกลับไม่มีรอยเปรอะเปื้อนแม้แต่น้อย

มันมีขนาดเล็ก แต่ตอนนี้ทุกอย่างภายในหม้อทำให้เกิดความรู้สึกที่ไม่ชัดเจนราวกับว่ามีความสับสนวุ่นวายอยู่เต็มไปหมด

และเมื่อทุกคนส่องลงไปในหม้อกลับไม่สามารถมองเห็นก้นของมันได้

นี่เป็นเรื่องแปลกมาก มันสูงแค่นิ้วทำไมมองไม่เห็นก้นของมัน?

สือฮ่าวก้าวไปข้างหน้าเป็นคนแรก เขายื่นนิ้วชี้ของเขาลงไปในหม้อด้วยความระมัดระวัง

“ยี่?!” สือฮ่าวตกใจมากสีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เป็นเพราะเมื่อเขาลืมตาขึ้นเขาได้มองเห็นฉากที่ไม่ชัดเจนบางอย่างที่เกิดขึ้นจากนิมิตของหม้อ เพียงแต่ว่ามันไม่ชัดเจนอย่างยิ่ง

หม้อนั้นสูงเพียงหนึ่งนิ้วหรือมากกว่านั้นเล็กน้อย แม้ว่าจะเปิดดวงตาสวรรค์แต่ก็ไม่มีทางมองเห็นก้นของมันได้อย่างสมบูรณ์

ความรู้สึกแบบนี้แปลกประหลาดมากราวกับว่ามันเป็นท้องฟ้าอันยิ่งใหญ่ที่เต็มไปด้วยดวงดาว

“ผนังหม้อมีรอยแตกไม่เรียบเนียนคล้ายกับว่ามีอะไรหลุดออกไปสองสามชิ้น!”

เมื่อสือฮ่าวตรวจสอบอย่างละเอียดเขาก็พบว่าร่องรอยเหล่านั้นถูกสร้างขึ้นโดยใครบางคนทำให้เกิดเป็นร่อง

แน่นอนว่ามันจางมากไม่เช่นนั้นหม้อจะเต็มไปด้วยรู

เดิมหม้อเป็นแบบนี้หรือใครบางคนแกะผนังของมันออกมาโดยเจตนาหรือเพื่อปกปิดหรือลบร่องรอยอะไรบางอย่าง?

สือฮ่าวขมวดคิ้วเนื่องจากรอยจางๆเหล่านั้นมีความสมมาตรอย่างมากมันดูไม่เหมือนรอยแตกที่เกิดขึ้นโดยปกติ

นี่เป็นของขวัญแสดงความยินดีจากนกกระจอกห้าสีหรือไม่?

“วัสดุคล้ายกับแผนภาพหมื่นวิญญาณ!”

สือฮ่าวเงยหน้าขึ้นมองไปที่ขอบฟ้า วันนี้ค่อนข้างน่าแปลกใจที่นกน้อยแปลกๆตัวนี้ปรากฏตัวขึ้นทำให้เขาประหลาดใจอย่างแท้จริง

ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องมีการพิสูจน์อื่นใด ทุกคนในหมู่บ้านหินผารู้ดีว่านกตัวนี้มีความพิเศษเพียงใด

ผ่านไปหลายสิบปีมันก็ยังคงอยู่ที่นั่นไม่เปลี่ยนแปลงเลย ความแข็งแกร่งของมันไม่มีใครสามารถมองทะลุเบื้องหลังได้ ที่สำคัญแม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่มีใครจับมันได้จริงๆหากว่ามันไม่ต้องการ!

“นกตัวนี้สามารถเคลื่อนที่ผ่านความว่างเปล่าโดยกลมกลืนกับสวรรค์และปฐพี ไม่งั้นข้าคงจับได้นานแล้ว!” สิงโตทองโกรธมากและบ่นพึมพำออกมาเบาๆ

พิธีแต่งงานยังคงดำเนินต่อไปนี่เป็นเพียงการสลับฉากเท่านั้น หลังจากตกใจและเสียงดังเล็กน้อยทุกคนก็กลับมามีความสุขและสนุกสนาน

“ประการแรกคำนับฟ้าดินประการที่สองคำนับพ่อแม่! ประการที่สามสามีภรรยาคำนับซึ่งกันและกัน!”

ภายใต้เสียงหัวเราะและเสียงโห่ฮาทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น ทั้งคู่โค้งคำนับซึ่งกันและกัน

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้บ่มเพาะแต่พิธีแต่งงานก็ไม่ต่างจากของปุถุชน

หมู่บ้านหินผาค่อยๆแข็งแกร่งขึ้นแม้ว่าสถานะของชนเผ่าจะสูญหายไปแล้วแต่วัฒนธรรมของพวกเขาก็ยังคงดำเนินไปในรูปแบบเดิม

หัวใจของอวิ๋นซีสั่นเล็กน้อย ตอนนี้นางกลายเป็นภรรยาที่แท้จริงของสือฮ่าวคู่บำเพ็ญเต๋าคนเดียวของเขา?

ราวกับว่านางกำลังฝัน แม้ว่านางจะเตรียมจิตใจแล้ว แต่ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ

แต่นางก็ยังรู้สึกว่ามันค่อนข้างกะทันหัน ก่อนหน้านี้พวกเขายืนหยัดต่อสู้ด้วยกันเดินทางผ่านชีวิตและความตาย ...

แม้ว่าจะมีหลายครั้งที่นางเคยฝันถึงเรื่องนี้แต่สุดท้ายเมื่อมันเกิดขึ้นจริงนางก็ยังตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก

ในอดีตสือฮ่าวปกป้องนางระหว่างเดินทางกลับไปที่ตระกูลเทพสวรรค์แต่ในท้ายที่สุดเขาเกือบจะได้รับอันตรายถึงตาย

ในเวลาต่อมาเขากลายเป็นศัตรูที่ตระกูลเทพสวรรค์ต้องก้มหัวให้อย่างขมขื่น

ในช่วงเวลานั้นนางรู้สึกแย่อย่างแท้จริงเมื่อรู้ว่าเส้นทางระหว่างพวกเขาจะต้องเดินขนานกันไม่มีวันบรรจบ

“โอ้โอ้ได้เวลาเล่นสนุกกับคู่บ่าวสาวแล้ว!” เด็กกลุ่มหนึ่งร้องเสียงดัง

หลายปีผ่านไปเด็กๆทุกคนก็เติบโตขึ้นจนกลายเป็นผู้ใหญ่นี่เป็นเด็กกลุ่มใหม่ จำนวนประชากรของหมู่บ้านหินผาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเติบโตและทวีคูณโดยไม่สิ้นสุด

เด็กๆกลุ่มนั้นต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องอย่างไม่หยุดยั้งแม้กระทั่งกลุ่มวัยรุ่นที่เข้ามาก็ส่งเสียงเฮฮาไปพร้อมกับพวกเขา

“เจ้าเด็กน้อยถ้าพวกเจ้าส่งเสียงดังอีกข้าจะจับเจ้าทีละคนแล้วโยนเจ้าไปที่ทะเลเหนือ!” ต้าจวงคำราม

ฮ่าฮ่าฮ่า ...

ในระยะไกลฉินอี้หนิงและสือจื่อหลิงต่างหัวเราะมีความสุขมากราวกับว่าพวกเขาได้รับการปลดเปลื้องภาระทางจิตใจ

ลูกชายคนโตของพวกเขาแต่งงานและตอบสนองความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของพวกเขาแล้ว

“ดีดีดี!” สือหยุนเฟิงหัวหน้าเผ่าชราก็พยักหน้าอย่างต่อเนื่องเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าอายุของเขาจะมากขึ้นเรื่อยๆแต่จิตวิญญาณของเขาก็แข็งแกร่งมากและค่อยๆแข็งแกร่งขึ้น

พลังโลหิตของเขาไม่ได้เหือดแห้ง ในทางตรงกันข้ามร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ มันเกี่ยวข้องกับการบ่มเพาะและสภาพแวดล้อมของหมู่บ้านหินผาด้วย

จำนวนยาศักดิ์สิทธิ์ที่นี่มีอยู่ไม่น้อยอย่างแน่นอน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ ต้นไม้เทพสวรรค์…ล้วนทำให้แก่นแท้ทางวิญญาณเพิ่มขึ้นเป็นเกลียวพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ซ่านไปในอากาศหล่อเลี้ยงทุกคนในหมู่บ้านทั้งชายหญิงเด็กและผู้ใหญ่

ความสามารถของคนรุ่นใหม่ของหมู่บ้านหินผามีมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

เป็นเพราะแม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในครรภ์มารดา แต่พวกเขาก็ได้รับการหล่อเลี้ยงจากแก่นแท้ที่ไหลออกมาจากยาขั้นเทพ

เช่นนี้เมื่อพวกเขาเกิดมาพวกเขาจะไม่สามารถมีพลังอย่างน่าอัศจรรย์ได้อย่างไร?

ทางทิศเหนือเป็นลานเล็กๆถูกตัดขาดโดยค่ายกลที่ป้องกันไม่ให้บุคคลภายนอกเข้ามา นี่เป็นเหมือนสวนสวรรค์ที่ไม่ค่อยมีใครเห็น

สวนหินล้อมรอบสถานที่แห่งนี้ต้นไม้ที่สวยงามเขียวชอุ่มและอุดมสมบูรณ์กระจายอยู่ทุกที่

สหายขอเต๋าเหล่านี้ที่มีความสัมพันธ์ซับซ้อนนั่งลงหันหน้าเข้าหากัน ตอนนี้พวกเขาเงียบมากไม่มีใครพูดอะไรเลย

ผิวของอวิ๋นซีนั้นละเอียดอ่อนเหมือนหยกที่สวยงามดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด เมื่อนางมองไปที่สือฮ่าวเลือดฝาดสีแดงก็ปรากฏบนแก้มน้อยๆของนาง

นางไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะหัวใจของนางนั้นโหมกระหน่ำเต้นแรงมากเกินไป