บทที่ 28 งานเลี้ยงใต้แสงเทียน

บทที่ 28 งานเลี้ยงใต้แสงเทียน

แน่นอนว่าหลินอี้มีความสุขมากที่ได้รับคำชมจากภรรยา เขาเก็บความดีใจไว้แล้วหัวเราะพลางพูดว่า “พอแล้ว พอแล้ว! ฉันฟังเธอพูดมาหลายครั้งแล้ว เรามาเริ่มกินกันเถอะ!”

หานเสวี่ยเวยมองอาหารมากมายบนโต๊ะ ก็อดใจไม่ไหวจริง ๆ เพราะไม่มีใครสามารถต้านทานอาหารที่อุดมสมบูรณ์ขนาดนี้ได้!

เธอแทบจะควบคุมความอยากอาหารของตัวเองไม่ได้แล้ว!

ทั้งสองคนไม่พูดอะไร ก็เริ่มกินทันที!

หานเสวี่ยเวยชิมทุกจาน และชมไม่หยุดปาก จนแทบจะไม่มีเวลาพูดเลย

หลังอาหารค่ำเสร็จ หานเสวี่ยเวยก็ยกชามและตะเกียบเข้าไปในครัว พอเห็นกำลังจะล้างจาน หลินอี้ก็รีบห้ามไว้ทันที “ภรรยา! งานแบบนี้จะให้เธอทำได้ยังไง? ตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อยู่นะ! สามีคนไหนในโลกจะทนดูภรรยาตัวเองท้องใหญ่ล้างจานได้!”

“คนดี! เชื่อฉันนะ ตอนนี้เธอไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากพักผ่อน ที่เหลือให้สามีจัดการเอง!”

ขณะพูด หลินอี้ก็ผลักหานเสวี่ยเวยไปที่โซฟาหน้าทีวี พร้อมทั้งแกะส้มให้เธอด้วย

ต้องบอกว่าหานเสวี่ยเวยถูกตามใจจนกลายเป็น ภรรยาตัวน้อยที่ถูกตามใจ จริง ๆ!

เธอรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ดวงตาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่รองเท้าแตะคู่รักของทั้งสองคน!

ฉากนี้ดูน่ารักมาก!

ในชั่วขณะนั้น ความสุขของหานเสวี่ยเวยก็พุ่งสูงขึ้น! เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกในตอนนี้!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ น้ำตาของหานเสวี่ยเวยก็แทบจะไหลออกมา!

รู้สึกว่าทุกวันที่อยู่กับหลินอี้มีเรื่องเซอร์ไพรส์ที่แตกต่างกันไป!

เธอรู้ดีว่าการได้เจอผู้ชายแบบนี้ในชีวิตแต่งงานนั้นโชคดีขนาดไหน! และมีความสุขขนาดไหน!

เพราะสามีหลายคนหลังแต่งงานก็ไม่สนใจครอบครัว ไม่ยอมทำงานบ้านด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการทำอาหารเก่ง ๆ เหมือนหลินอี้แล้ว!

ทันทีที่หลินอี้จัดหานเสวี่ยเวยให้นั่งบนโซฟาเรียบร้อย ระบบในสมองก็แจ้งเตือนอีกครั้ง!

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์! ที่ทำให้ความสุขของภรรยาเพิ่มขึ้นด้วยวิธีเอาใจ! ได้รับรางวัลสำเร็จ 200,000 หยวน!”

เสียงเพิ่งจบ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ดังขึ้นสองครั้ง

ให้ตายสิ!!!

แบบนี้ก็ได้เหรอ? แค่ภรรยามีความสุขเพิ่มขึ้นก็ได้รางวัลแล้ว?

เป็นแบบนี้นี่เอง! เอาล่ะ ตอนนี้ฉันเริ่มคุ้นเคยกับระบบในร่างกายของฉันแล้ว!

พอเช้าวันรุ่งขึ้น หลินอี้ก็ทิ้งโอกาสที่จะนอนตื่นสาย แล้วรีบปีนขึ้นจากเตียง!

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบง่าย เขาก็เริ่มทำอาหารเช้าด้วยความรักในครัว

หลังจากทำอาหารเสร็จ เขาก็ไปที่ห้องนอนเพื่อปลุกหานเสวี่ยเวย ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงครึ่งแล้ว

เขาได้รู้จากความรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงลูกที่อ่านมาว่า ว่าที่คุณแม่ควรทานอาหารเช้าก่อนเก้าโมงเช้า ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งคนท้องและทารก

ดังนั้นเขาจึงจับเวลาปลุกหานเสวี่ยเวยตอนแปดโมงครึ่งพอดี

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเข้าไปในห้องนอนของหานเสวี่ยเวย เธอก็เปิดประตูออกมาเองแล้ว

อาจเป็นเพราะเมื่อวานดื่มน้ำมะนาวมากไป และนอนเร็ว ทำให้เช้านี้เธอตื่นเองตามธรรมชาติเพื่อเข้าห้องน้ำ

คู่หนุ่มสาวสบตากันที่หน้าประตูห้องนอน แล้วก็หัวเราะออกมา

ตอนแรกหานเสวี่ยเวยมักจะหลีกเลี่ยงการเข้าห้องน้ำเมื่อมีสามีอยู่ด้วย แม้ว่าจะเป็นสามีภรรยากันแล้ว แต่ก็ยังมีความเกรงใจกันอยู่บ้าง

แต่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันอย่างใกล้ชิดมาหลายวัน ความสัมพันธ์ก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะแยกกันไม่ออก ดังนั้นหานเสวี่ยเวยจึงไม่รังเกียจที่จะเจอหน้าสามีในสภาพหน้าสดเลย

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบง่าย ทั้งสองคนก็มาที่โต๊ะอาหารเพื่อทานอาหารเช้าด้วยกัน ทันทีที่ทานเสร็จ โทรศัพท์มือถือของหลินอี้ก็สั่นอีกครั้ง ระบบแจ้งว่าเขาได้รับรางวัลจากการเอาใจภรรยา!

หลินอี้ดีใจจนแทบจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่ การเอาใจภรรยาเป็นสิ่งที่เขาควรทำอยู่แล้ว ไม่คิดว่าตอนนี้ทำสิ่งที่ควรทำกลับได้รับรางวัลด้วย มันดีเกินไปแล้ว!

“ภรรยาที่รัก วันนี้ดูเหมือนจะไม่มีแผนการอะไรอื่น เราไปเลือกซื้อรถกันดีไหม?” หลินอี้ถามเบา ๆ

“แต่ฉันให้คำแนะนำที่ดีไม่ได้เลยนะ ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องรถยนต์เลย แม้แต่รุ่นรถก็ยังไม่รู้จัก…” หานเสวี่ยเวยลังเลเล็กน้อย

“ไม่เป็นไรครับ ตราบใดที่เธอคิดว่าการตกแต่งภายในสวยงาม นั่งสบาย ก็ซื้อเลย! เราไม่ขาดเงินหรอก!”

หานเสวี่ยเวยได้ฟังก็ยิ้ม แล้วพูดติดตลกว่า “ดูคุณพูดสิคะ สบายก็ซื้อเลยเหรอ? ไม่รู้ว่าเงินของเราจะพอไหมนะ ถ้าฉันเลือกรถราคาหลายสิบล้านขึ้นมาล่ะคะ?”

“ดูเธอพูดสิ! แน่นอนว่าต้องซื้อสิ! ตราบใดที่ภรรยาฉันชอบ ต้องได้มาให้หมด! ถ้าไม่ไหวจริง ๆ เราก็กู้เงินก็ได้!” หลินอี้พูดอย่างใจกว้าง

ราคาเป็นสิบล้านแล้วไง? ถ้าภรรยาชอบก็ต้องซื้อ ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่ใช่คนที่เอาเงินจำนวนนี้ออกมาไม่ได้!

“กู้เงินเหรอคะ? ไม่ได้นะ ฉันได้ยินมาว่าการกู้ซื้อรถดอกเบี้ยสูงมากเลย” หานเสวี่ยเวยได้ฟังก็ส่ายหน้าทันที เธอรู้ว่าครอบครัวหลินอี้มีเงิน แต่เงินก็ควรจะประหยัดไว้บ้าง

“วันนี้ฉันจะไปเลือกซื้อรถกับคุณนะ! ไม่จำเป็นต้องซื้อแพงมาก แค่ราคาเหมาะสมและใช้งานได้ดีก็พอแล้ว เราแค่ใช้เป็นยานพาหนะ ไม่ได้ต้องการอะไรที่หรูหรามากนัก เป็นอย่างไรบ้างคะ?”

แน่นอนว่าเธอไม่รู้ว่าสามีของเธอมีเงินเก็บอยู่เท่าไหร่ แต่พูดตามตรง ตอนนี้ทั้งสองคนเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย การซื้อบ้านหลังนี้ก็คงใช้เงินไปไม่น้อยแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นธุรกิจของครอบครัวเขาก็ไม่ดี ดังนั้นจึงไม่ควรมีเงินเก็บมากนัก

หานเสวี่ยเวยที่เข้าใจโลกเป็นอย่างดีจึงไม่มีความต้องการเรื่องรถมากเกินไป

เพราะในความคิดของเธอ รถยนต์เป็นเพียงยานพาหนะเท่านั้น ความหรูหราไม่มีประโยชน์อะไร ขอแค่ใช้งานได้จริงและสบายก็พอแล้ว

หลินอี้ได้ฟังก็ยิ้ม แล้วพูดว่า “ฉันฟังภรรยาครับ ดังนั้นฉันก็เลยอยากพาเธอมาช่วยฉันออกความคิดเห็นไง! ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะหน้ามืดตามัวซื้อรถราคาแพงเกินไปก็ได้นะ”

“หลังจากคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก ฉันตั้งใจจะซื้อรถสามคันในคราวเดียว คันหนึ่งสำหรับเราสองคนใช้ คันหนึ่งมีพื้นที่กว้างหน่อยไว้สำหรับพี่เลี้ยงและขนส่งของ และคันสุดท้ายเป็นรถส่วนตัวสำหรับป้าหวังไว้ใช้ไปตลาด ถ้าคำนวณแบบนี้ งบประมาณน่าจะอยู่ที่หลายล้านหยวนเลยนะ!”

“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ? สามีคะ รถสามคันนี้อย่างน้อยก็ต้องสองล้านหยวนใช่ไหมคะ? คุณเตรียมงบไว้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันรู้สึกว่าคุณหาเงินเก่งมากเลย!”

หานเสวี่ยเวยแสดงความประหลาดใจ ครอบครัวทั่วไปจะสามารถซื้อรถได้ตามใจชอบได้อย่างไร? ยิ่งกว่านั้นยังซื้อสามคันในคราวเดียวอีก!

การซื้อรถไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ ค่าบำรุงรักษาประจำวันและค่าประกันต่าง ๆ ก็เป็นค่าใช้จ่ายที่สูงมาก

นี่ตั้งสามคันนะ! ค่าใช้จ่ายรายเดือนอาจจะสูงถึงหลายพันหยวนเลย!

แล้วหลินอี้เตรียมงบประมาณไว้เยอะขนาดนี้เพื่อซื้อรถ? หานเสวี่ยเวยก็สงสัยเล็กน้อยว่าหลังจากซื้อรถแล้ว สามีจะเหลือเงินเท่าไหร่

ถ้าใช้เงินหมดในช่วงแรก การเลี้ยงลูกก็จะลำบากนะ!