บทที่ 10 ขอแต่งงานสำเร็จ

บทที่ 10 ขอแต่งงานสำเร็จ

พ่อแม่ของครอบครัวหานปฏิเสธคำเชิญของญาติฝ่ายชายโดยอ้างว่าไม่สะดวก และเลือกที่จะพักในโรงแรมแทน

พวกเขาวางแผนจะรอจนกว่าหนุ่มสาวทั้งสองจะจดทะเบียนสมรสในวันรุ่งขึ้น และจัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้วจึงจะเดินทางกลับ

หลินอี้มองดูข้าวของที่เต็มห้องนั่งเล่น ก็รู้สึกท่วมท้นไปด้วยความรู้สึก

เวลาผ่านไปรวดเร็วจริง ๆ พริบตาเดียว เรื่องสำคัญในชีวิตของเขาก็ถูกตัดสินใจแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังมีทั้งภรรยาและลูก ๆ พร้อมกันอีกด้วย

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเติบโตขึ้นแล้ว บ่าทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความรับผิดชอบอันหนักอึ้ง

เขารู้สึกว่าทุกอย่างเหมือนความฝัน

หานเสวี่ยเวยนั่งพักอยู่บนโซฟา เอนกายพิงพนักอย่างสบายอารมณ์

หลินอี้เงยหน้ามองหานเสวี่ยเวย

พบว่าใบหน้าของเธอมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

ในความทรงจำ หานเสวี่ยเวยมีรูปหน้าเรียวเล็ก คางแหลม

ตอนนี้คาดว่าเพราะการตั้งครรภ์ ทำให้ใบหน้าเรียวเล็กกลายเป็นรูปไข่ แต่ก็ไม่ได้บั่นทอนความงามของเธอแม้แต่น้อย

เมื่อเทียบกับสาวงามที่ผ่านการศัลยกรรมตกแต่งมาแล้ว หานเสวี่ยเวยที่อยู่ตรงหน้าเป็นความงามตามธรรมชาติที่สง่างามและโดดเด่น

ที่ผ่านมา หานเสวี่ยเวยเป็นถึงดาวมหา’ลัยที่สวยที่สุดของเซียงเฉิงมาตลอด เพียงแต่เธอมีนิสัยเย็นชาและเก็บตัว มุ่งมั่นกับการเรียนเป็นหลัก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยคบใครมาก่อน

เธออาศัยความงามตามธรรมชาติและรูปร่างที่เพรียวบาง กลายเป็นเทพธิดาในดวงใจของชายหนุ่มเกือบทั้งมหาวิทยาลัยเซียงเฉิง

แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้มากเกินไป

ก่อนที่จะคบกับหลี่จิ้งเหวิน หลินอี้ก็เคยหวั่นไหวกับหานเสวี่ยเวยอย่างมากเช่นกัน

เพียงแต่หลี่จิ้งเหวินชิงลงมือก่อน แสดงความรักใคร่แก่เขาอย่างสุดหัวใจ และดูแลทุกเรื่องอย่างเอาใจใส่

หลินอี้เห็นว่าเธอหน้าตาดี และรักใคร่เขาอย่างจริงใจ จึงตอบตกลงคบกับเธอ

แต่ไม่คิดเลยว่า โชคชะตาจะนำพาให้เขาและหานเสวี่ยเวยได้กลับมาอยู่ด้วยกัน และมาถึงขั้นที่จะแต่งงาน

ไม่เพียงเท่านั้น ด้วยความผิดพลาด พวกเขายังมีลูกด้วยกันถึงสามคน

หานเสวี่ยเวยชอบเขามาตลอด และเป็นฝ่ายสารภาพรักก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของหลินอี้ ไม่คิดเลยว่าดอกไม้สูงส่งแห่งมหาวิทยาลัยเซียงเฉิงดอกนี้ จะมาตกอยู่ในมือของเขาในที่สุด

หานเสวี่ยเวยได้สติกลับคืนมา เมื่อเห็นหลินอี้จ้องมองเธอไม่วางตา ก็รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อ เธอใช้มือลูบหน้าตัวเองแล้วถามว่า “หน้าฉันมีอะไรสกปรกติดอยู่หรือเปล่า?”

“ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ?”

หลินอี้ยิ้มอย่างอ่อนโยน ส่ายหน้าเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “เวยเวย เธอน่ารักจริง ๆ!”

หานเสวี่ยเวยตกตะลึง ทำไมหลินอี้ถึงพูดออกมาตรง ๆ แบบนี้ได้นะ? ทันใดนั้นใบหน้าของเธอก็แดงก่ำราวกับกุ้งต้ม

คำพูดไม่กี่ประโยคที่ตรงไปตรงมาของหลินอี้ ทำให้ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนใกล้ชิดกันมากขึ้นมาก หานเสวี่ยเวยนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจว่าเวลาผ่านไปรวดเร็วจริง ๆ

เธอเงยหน้ามองหลินอี้ นึกขึ้นได้ว่าเขายังมีแฟนเก่า ก็อดรู้สึกกังวลไม่ได้ เธอจึงเงยหน้าถามว่า “หลินอี้ พรุ่งนี้เราก็จะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว คุณคิดดีแล้วจริง ๆ ใช่ไหม?”

“ถ้าคุณยังไม่แน่ใจว่าจะแต่งงานกับฉันไหม เรายังสามารถเลื่อนวันจดทะเบียนออกไปได้นะ”

หลินอี้รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็เข้าใจได้ เขารีบจับมือหานเสวี่ยเวยไว้แน่น แล้วพูดว่า “เวยเวย หรือว่าเราเร็วเกินไป จนเธอปรับตัวไม่ทัน?”

“เธอไม่ต้องคิดแบบนั้นเลยนะ ฉันไม่ได้รู้สึกเฉย ๆ กับเธอ ฉันเคยหวั่นไหวและมีใจให้เธอมาก่อน ตั้งแต่ตอนปีหนึ่งแล้ว พอเห็นเธอครั้งแรก หัวใจของฉันก็เต้นแรง”

“แต่ตอนนั้นเธอดูลึกลับและเข้าถึงยาก ฉันเลยไม่กล้าเข้าใกล้ เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น เธอน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว ฉันก็ไม่อยากจะพูดถึงอีก”

“ส่วนเรื่องแต่งงาน ฉันคิดดีแล้วจริง ๆ หานเสวี่ยเวย เธอคือคนที่ หลินอี้ คนนี้ตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอด และเป็นคนที่ฉันจะทะนุถนอมไปตลอดชีวิต”

หานเสวี่ยเวยได้ฟังก็ลืมปฏิกิริยาที่ควรมีไปเสียสนิท คำพูดของหลินอี้เกินความคาดหมายของเธออย่างสิ้นเชิง

ไม่คิดเลยว่าคนที่เธอรัก จะมีใจให้เธอมานานแล้ว

นี่คือความรักที่สมหวังตามตำนานหรือเปล่า?

ทันใดนั้น แววตาของหานเสวี่ยเวยก็เปล่งประกายความตื่นเต้นอย่างที่สุด

หลินอี้ถูกความรู้สึกของเธอแผ่ซ่านเข้ามาในใจ เขารีบก้าวเข้าไปจับมือทั้งสองข้างของหานเสวี่ยเวยไว้ จากนั้นก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง

เขาหยิบแหวนขอแต่งงานที่แอบไปซื้อมาออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วพูดเสียงดังว่า “คุณหานเสวี่ยเวยครับ คุณยินดีแต่งงานกับคุณหลินอี้ไหมครับ?”

“จากนี้ไป เราจะดูแลกัน ทะนุถนอมกัน ไม่ว่าความยากจนหรือความเจ็บป่วย เราจะอยู่เคียงข้างกันจนแก่เฒ่า คุณยินดีไหมครับ?”

หานเสวี่ยเวยมองหลินอี้ ฟังคำพูดของเขา ก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง เธอรีบเช็ดน้ำตาอย่างแรง เอามือปิดปากไว้ กลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ออกมาเพราะความตื้นตันใจ

หลินอี้รอคำตอบอยู่นาน จึงพูดอีกครั้งว่า “คุณหานเสวี่ยเวยครับ กรุณาแต่งงานกับผมเถอะครับ!”

“ได้ค่ะ! ได้ค่ะ! ฉันยินดีค่ะ!”

น้ำตาของหานเสวี่ยเวยร่วงหล่นราวกับสายฝน เธอพูดด้วยเสียงสะอื้น

หลินอี้ยืนขึ้น โอบกอดหานเสวี่ยเวยไว้ในอ้อมแขนอย่างลึกซึ้ง พลางลูบหลังที่สวยงามของเธอเบา ๆ และปลอบโยนว่า “คนโง่เอ๊ย ไม่ร้องไห้แล้วนะ เชื่อฉันนะ ฉันจะรับผิดชอบเธอจนถึงที่สุด”

ในเวลานั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นในสมองของหลินอี้ทันที

“ติ๊ง!”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ เนื่องจากคุณได้ให้คำมั่นสัญญา มอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้กับลูกน้อย ระบบจึงตัดสินใจมอบรางวัล เงินทุนแต่งงาน 5 ล้านหยวน ให้คุณ”

“ติ๊งต่อง!”

โทรศัพท์ของหลินอี้ดังขึ้น เป็นการแจ้งว่ารางวัล 5 ล้านหยวนเข้าบัญชีแล้ว

โอ้โห!

การขอแต่งงานสำเร็จก็มีรางวัลด้วย แถมให้มาถึง 5 ล้านหยวน ต่อไปการเลี้ยงดูภรรยาและลูก ๆ ก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปแล้ว

หลินอี้รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากในใจ

ในขณะเดียวกัน เขาก็ตั้งใจไว้แล้วว่า หลังจากเรียนจบ นอกเหนือจากการใช้เวลากับภรรยาแล้ว เขาจะต้องหางานทำอย่างจริงจัง และอย่าลืมสอบถามระบบว่าจะกระตุ้นภารกิจพิเศษได้อย่างไร

สำหรับตอนนี้ การหาเงินคือเรื่องสำคัญที่สุด

บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองอบอุ่นและกลมกลืน

ผ่านไปสักพัก หลินอี้ก็ถามอย่างอ่อนโยนว่า “เวยเวย อยู่มาตั้งนาน คงจะหิวแล้วใช่ไหม? เดี๋ยวฉันไปอุ่นเกี๊ยวซ่าที่ห่อกลับมาให้เธอกินดีไหม?”

“อืม... ขอบคุณค่ะ!”

หานเสวี่ยเวยรู้สึกหวานซึ้งในใจ พูดด้วยเสียงหวาน

หลังจากรู้ว่าหานเสวี่ยเวยตั้งท้อง หลินอี้ได้ค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องบนโทรศัพท์มือถือ เขารู้ว่าคนท้องมักจะหิวได้ง่าย และอาหารการกินก็ต้องดีกว่าปกติมาก

ดังนั้น ตอนทานอาหารที่โรงแรม เขาจึงสั่งเกี๊ยวซ่าห่อกลับบ้านโดยเฉพาะ เพื่อนำมาให้หานเสวี่ยเวยทานเป็นอาหารมื้อดึก

ความอ่อนโยนและการกระทำของหลินอี้เป็นสิ่งที่หานเสวี่ยเวยไม่เคยคาดคิดมาก่อน เมื่อเห็นเงาของเขากำลังวุ่นวายอยู่ เธอก็รู้สึกหวานชื่นในใจ

คฤหาสน์ที่พวกเขาอาศัยอยู่ได้รับการตกแต่งอย่างดี มีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน ไม่ต้องกังวลอะไรเลย แม้แต่ของตกแต่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ถูกจัดวางไว้ในตำแหน่งที่เหมาะสมแล้ว

ในช่วงบ่าย มารดาทั้งสองท่านต่างขยันขันแข็ง จัดการทำความสะอาดห้องนอนหลักเรียบร้อยแล้ว ส่วนบริเวณอื่น ๆ ก็ทำความสะอาดไปบ้างแล้ว พอให้อยู่ได้

รอจนถึงวันพรุ่งนี้ ค่อยหาบริษัททำความสะอาดมาทำความสะอาดอย่างละเอียดอีกครั้ง ก็จะสามารถย้ายเข้ามาอยู่ได้อย่างสบายใจ.