ตอนที่ 54 สวรรค์ลงทัณฑ์ (ฟรี)

ขณะที่ลมหายใจทำลายล้างของมังกรกวาดเข้ามาหาเขา สมองของออร์สันก็หมุนเร็วสุดขีด คิดหาทางรอดอย่างบ้าคลั่ง

สายตาเขาเหลือบไปเห็นสะพานหักที่อยู่ไม่ไกลนัก การจะหนีจากการโจมตีของบอสแทบเป็นไปไม่ได้เลย เว้นแต่ว่าเขาจะกระโดดลงหน้าผา

มันเป็นการพนันที่สิ้นหวัง ด้วยความสูงระดับนี้ หากบอสตกลงไปจะเสีย HP ราว 50,000 แต่สำหรับออร์สันที่มีพลังชีวิตอันเปราะบาง นั่นหมายถึงความตายที่แน่นอน

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ออร์สันเลือกกระโดดพุ่งลงสู่เหวลึก

ร่วงลงมา…

ร่างของเขาดิ่งผ่านอากาศ ออร์สันเริ่มนับเวลาในใจ

“ห้าวินาที… สี่วินาที…”

ด้านหลัง ลมหายใจมังกรสีเขียวกำลังไล่ตามมา ทุกสิ่งที่มันผ่านแตกสลาย พื้นและกำแพงแยกออกเหมือนถูกฟันด้วยคมดาบศักดิ์สิทธิ์ ก้อนหินขนาดใหญ่จำนวนมากพังถล่ม ไล่ตามร่างของออร์สันที่กำลังตกอย่างรวดเร็ว

นี่คือฉากการทำลายล้างอย่างแท้จริง ไม่มีทางหนี และไม่มีทางรอด

ขณะที่พื้นด้านล่างใกล้เข้ามา ออร์สันก็พึมพำเสียงเบา

“ร่างวิญญาณ!”

แสงสีเงินพุ่งออกจากร่างของเขา สว่างไสวราวกับเศษเสี้ยวของกาแล็กซี ส่องสว่างไปกว่าครึ่งหนึ่งของดันเจียนใต้ดิน

[ต้านทานดาเมจ เปิดใช้งาน!]

[ต้านทานความเสียหายจากการตก เปิดใช้งาน!]

[ต้านทานแรงกระแทก เปิดใช้งาน!]

ลมหายใจมังกรสีเขียวพัดผ่านตำแหน่งของออร์สัน แต่กลับทะลุผ่านอกของเขาไปราวกับเป็นภาพลวงตา

ก้อนหินที่พุ่งชนร่างเขาแตกสลายเป็นผงทันที ราวกับถูกพลังศักดิ์สิทธิ์บดขยี้ ในชั่วขณะนั้นเขาดูราวกับได้รับการคุ้มครองจากเทพเจ้า

ออร์สันยืนอยู่ท่ามกลางแสงเรืองรองโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ในมือของเขาคือรูปปั้นที่แตกหัก ที่มาของแสงศักดิ์สิทธิ์นั้น

[รูปปั้นราชินีเอลฟ์]

[ผล: ร่างวิญญาณ ต้านต่อดาเมจทั้งหมดเป็นเวลา 3 วินาที]

ออร์สันถอนหายใจยาว

แม้จะเป็นเพียงโบราณวัตถุที่เสียหาย แต่มันก็ยังเป็นสมบัติระดับเทพที่ประเมินค่าไม่ได้ เขานึกไม่ออกเลยว่าหากมันสมบูรณ์เต็มรูปแบบ จะทรงพลังขนาดไหน

ด้านบน ราชามันคาลันกำลังลังเล เบ้าตาที่กลวงโบ๋ของมังกรกระดูกหดแคบลง ราวกับไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น มันไม่คิดว่ามนุษย์ตัวจ้อยจะรอดมาได้

ด้วยความโกรธ มันจึงพ่นลมหายใจมังกรออกมาอีกครั้ง

“บ้าเอ๊ย! ทำไมอะไรที่เกี่ยวกับมังกรในเกมนี้ถึงรับมือยากทุกอย่างเลยวะ!” ออร์สันสบถ

มังกรกระดูกไม่ใช่มังกรที่แท้จริง มันเป็นสิ่งมีชีวิตอันเดดที่ถูกสร้างขึ้นจากซากของมังกรระดับสูงด้วยเวทมนตร์มืด

แต่ถึงจะอยู่ในสภาพแบบนั้น มังกรกระดูกระดับลอร์ดก็ยังไม่ต่างจากภัยพิบัติเดินได้

ลมหายใจมังกรเทียบเท่ากับเวทระดับ A มันไม่มีคูลดาวน์ และมีพลังทำลายล้างมหาศาล บอสอย่างมันคาลันสามารถพ่นออกมาได้เป็นสิบครั้งโดยไม่หมดแรง

แววตาของออร์สันเย็นเยียบ เขาหมุนไม้เท้าเมจตระกูลจิ้งจอกแล้วตะโกน

“มังกรเพลิง! ลากมันลงมา!”

ขณะที่มันคาลันแอ่นตัวเตรียมจะพ่นลมหายใจ มังกรเพลิงก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของมัน

ตูม!!

มังกรเพลิงกระแทกเข้าใส่ลำคอของมันคาลันอย่างรุนแรง ทำให้เกิดควันดำพวยพุ่งจากจุดปะทะ

ลมหายใจมังกรที่ยังไม่ทันถูกปล่อยระเบิดขึ้นภายในลำคอของมันเอง เกิดเป็นแรงสะท้อนกลับอย่างรุนแรง

-100,000!

เสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากมังกรกระดูก รูขนาดกว้างกว่าสองเมตรเปิดอ้าอยู่ที่ลำคอของมัน และ HP ของมันก็หายไปก้อนใหญ่เช่นกัน

มังกรคือผู้ล่าที่อยู่บนจุดสูงสุดและแทบจะไร้เทียมทาน แต่พลังอันรุนแรงของมันก็ซ่อนจุดอ่อนที่สำคัญเอาไว้ ลมหายใจมังกรแม้จะทรงพลังแต่ก็คือดาบสองคม

หากถูกรบกวนระหว่างร่ายจะเกิดแรงสะท้อน สร้างดาเมจมหาศาลและติดสถานะ [อ่อนแอ] เป็นเวลา 1 นาที

ดีบัฟนี้จะลดค่าสเตตัสทั้งหมดของมันคาลันลงครึ่งหนึ่ง ยกเว้น HP

ออร์สันยิ้มมุมปาก มันคาลันเชื่องช้าและไร้ประสบการณ์ ชัดเจนว่ามันยังควบคุมร่างอันเดดของตัวเองได้ไม่คล่อง

มังกรตัวจริงที่เขาเคยเจอในชาติก่อนนั้นเจ้าเล่ห์กว่ามาก พวกมันจะเปิดใช้สกิลต้านทานก่อนพ่นลมหายใจเสมอ ทำให้จุดอ่อนนี้ไร้ผล

-50,000!

ร่างยักษ์ของบอสกระแทกพื้น ฝุ่นฟุ้งกระจาย แรงกระแทกจากการตกยังสร้างดาเมจซ้ำเข้าไปอีก

แรงส่งทำให้ร่างของมันเด้งขึ้นจากพื้นเล็กน้อย และออร์สันก็ไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป

“ลูกไฟระเบิด!”

ลูกไฟพุ่งชนหน้าอกของบอส ระเบิดจนร่างมันลอยขึ้นจากพื้นราวครึ่งเมตร

ออร์สันตามด้วยการโจมตีพื้นฐานอย่างแม่นยำ ทำให้ร่างของมันคาลันลอยค้างอยู่กลางอากาศ

สำหรับคนอื่น นี่เป็นภาพที่ไร้สาระมาก

กลไกการลอยตัวของมิติอนันต์นั้นขึ้นชื่อเรื่องใช้งานยาก การได้เห็นเมจคนหนึ่งเดาะบอสระดับลอร์ดกลางอากาศ จะทำให้เมจคนอื่นรู้สึกสิ้นหวังทันที

จำนวนคอมโบ: 5!

จำนวนคอมโบ: 10!

เมื่อสกิลต้านทานหมดลง มันคาลันก็กลายเป็นแค่กระสอบทรายที่ถูกซ้อมโดยไร้ทางตอบโต้

ในช่วงแรก สมัยที่ออร์สันมีความเร็วโจมตีแค่ 0.5 เขาสามารถเดาะราชินีแห่งความมืดจนตายได้ด้วยการโจมตีพื้นฐานล้วนๆ

ตอนนี้เมื่อมีเวทให้ใช้ครบมือ มังกรกระดูกตัวนี้ก็เป็นเพียงของเล่นชิ้นใหญ่เท่านั้น

การโจมตีต่อเนื่องของออร์สันส่งร่างมันคาลันจากระดับครึ่งเมตร ลอยขึ้นไปสูงกว่าร้อยเมตร

จำนวนคอมโบ: 200!

เมื่อประเมินจาก HP ที่เหลือของบอส ออร์สันก็ร่ายเวทสุดท้าย

[หนามศิลาสั่นสะเทือน]

เสาหินยักษ์พุ่งขึ้นจากพื้น แทงทะลุหน้าอกของมันคาลัน ร่างของมันร่วงตกลงมาอย่างรุนแรง

“ตายซะ!”

-50,000!

ดาเมจจากการตกคือจุดจบของมัน มังกรกระดูกระดับลอร์ดถูกสังหารด้วยแรงตกกระแทกอย่างคาดไม่ถึง

[คุณได้สังหาร ราชามันคาลัน ได้รับ EXP 80,000!]

ประกาศระบบดังกึกก้องไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์

[ประกาศระดับภูมิภาค: ผู้เล่น ออร์ก็อด สร้างความตะลึงให้โลกด้วยการโซโล่บอสดันเจียนระดับตำนาน สิ่งมีชีวิตระดับลอร์ด: ราชามันคาลัน!]

[รางวัล: แต้มค่าสถานะฟรี +90, แต้มสกิล +40, ชื่อเสียง +20,000, ทอง +100]

แชทโลกเงียบงันไปสามวินาทีเต็ม

[ความโดดเดี่ยวที่ไม่ย่อท้อ]: “โซโล่… ดันเจียนระดับตำนาน พระเจ้า…”

[ใบมีดแผลเป็น]: “จะมีใครหยุดหมอนี่ได้ พวกเรายังลำบากกับบอสธรรมดาอยู่เลย เขาไปโซโล่ระดับลอร์ดแล้ว”

[คนรวย]: “โอ้ ดูสิใครโผล่มา กิลด์มาสเตอร์ของเรานั่นเอง! แม่งเอ๊ย อวดอีกแล้ว ฉันพนันเลยว่าเขากำลังอ่านแชทแล้วยิ้มอยู่แน่”

[คนบ้า]: “แบรดลีย์ หยุดบ่นแล้วไปหาสมาชิกเพิ่มได้แล้ว! ฉันประกาศไว้ตรงนี้ ใครมีแค้นกับออร์ก็อดไปเคลียร์กับเขาซะ อย่าลากฉันไปโดนในสงคราม!”

เปลือกตาของออร์สันกระตุก ไอ้สองคนนี้ไม่เคยพลาดโอกาสแซวเขาเลยจริงๆ

แม้แต่กิลด์ใหญ่สายกร่างอย่างกิลด์จูบมังกรก็ยังเงียบกริบ

การท้าทายความสำเร็จของออร์สันตอนนี้ก็มีแต่จะโดนหัวเราะเยาะ

ออร์สันถอนหายใจ แล้วเปิดแชทกิลด์

“พอได้แล้ว ฉันทำรายชื่อคนที่จะชวนไว้ให้แล้ว ติดต่อไปถามความสมัครใจของพวกเขา”

เขามอบตำแหน่งรองหัวหน้ากิลด์ให้แบรดลีย์กับคนบ้า พร้อมส่งรายชื่อคนสิบคนให้

[แบรดลีย์]: “เดี๋ยวนะ นายจะชวนนักบวชเลเวล 10 เนี่ยนะ ล้อเล่นใช่ไหม?”

[ออร์สัน]: “ไม่ล้อเล่น สิบคนนี้ห้ามขาด จัดการที่เหลือตามใจ”

รายชื่อทั้งหมดเป็นผู้เล่นเลเวลต่ำที่ดูธรรมดาไร้พิษสง แต่มีเพียงออร์สันเท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขาจะกลายเป็นกระดูกสันหลังของผู้สังหารเทพในอนาคต