ตอนที่ 50: นักบวชวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ระดับ S (ฟรี)

“ความลับแห่งการยกระดับงั้นเหรอ… ถ้าจำไม่ผิด ดันเจียนนี้ SSR คือกลุ่มแรกที่เคลียร์และปลดล็อกได้”

ในมิติอนันต์ เมื่อผู้เล่นทำเควสต์ลับสำเร็จ ดันเจียนที่เกี่ยวข้องจะถูกเปิดให้ผู้เล่นคนอื่นเข้าได้ด้วยระดับความยากที่ลดลง เพื่อกระตุ้นการสำรวจ

ออร์สันจำดันเจียนความลับแห่งการยกระดับได้ มันคือดันเจียนระดับตำนาน หากเขาไม่ได้ทำเควสต์หินผนึกที่หายไปให้เสร็จก่อนหน้านี้ SSR ก็น่าจะได้ความสำเร็จในการเคลียร์ดันเจียนระดับตำนานครั้งแรกไป

“ท่านจะมอบเควสต์นี้ให้กับคนอื่นด้วยหรือเปล่า?” ออร์สันถามไวแยนเดอร์ด้วยน้ำเสียงกดดัน

คนแคระชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูรู้สึกผิดนิดๆ “เด็กน้อย ข้าดูคนเป็นนะ เจ้าน่ะ ทำได้แน่นอน!”

ตามคาด เควสต์ของไวแยนเดอร์ไม่ได้เป็นความลับสำหรับออร์สันคนเดียว SSR ก็ต้องรู้เรื่องนี้แน่ และจากท่าทีของเขา มีโอกาสสูงว่า SSR จะเอาวัตถุดิบคุณภาพสูงมาส่งเพื่อเปิดเควสต์แล้ว

เมื่อคิดได้แบบนั้น ออร์สันก็รู้ว่าเขาต้องรีบ

เขารู้ดีว่า SSR ในช่วงนี้เต็มไปด้วยผู้เล่นมืออาชีพ พวกเขามีประสิทธิภาพการรบเหนือกว่ากิลด์สายเงินอย่างกิลด์จูบมังกรอยู่หลายระดับ ความสามารถในการพิชิตดันเจียนยากๆ ของพวกเขาไม่มีใครเทียบได้

ออร์สันปักหมุดตำแหน่งเควสต์บนแผนที่ แล้วพุ่งตรงไปยังหุบเขาเยือกแข็งทันที

สามสิบนาทีต่อมา เขาก็มาถึงทุ่งหิมะกว้างสุดลูกหูลูกตา

[ผู้บุกรุกทุ่งน้ำแข็ง เลเวล 27]

[HP: 36,000 / 36,000]

[พลังโจมตี: 580]

[สกิล: ยิงต่อเนื่อง, กระโจนฟัน]

ทั่วทั้งทุ่งเต็มไปด้วยมอนสเตอร์อีลิต อีกทั้งพวกนี้ยังแข็งแกร่งกว่าพวกที่อยู่แถวแพนดาโนลินอย่างเห็นได้ชัด

ยังไม่ทันที่ออร์สันจะได้ก้าวเข้าไปลึก กลุ่มผู้บุกรุกทุ่งน้ำแข็งก็พุ่งเข้าหาเขา

ออร์สันยกไม้เท้าตระกูลจิ้งจอกขึ้น เรียกพายุฝนลงมาจากท้องฟ้า

เวทน้ำระดับ C: คมฝนคลื่นทะเล

-200

-200

…

เวทนี้สร้างดาเมจต่อเนื่องไม่สูง แต่ครอบคลุมรัศมี 30 เมตร และยังทำงานร่วมกับสภาพพื้นที่เป็นน้ำแข็ง ทำให้ศัตรูลื่น ชะลอ หรือถึงขั้นล้มกลิ้งได้

ทันทีที่พวกมันเสียหลัก ออร์สันก็อัญเชิญมังกรเพลิงออกมา

-4170

-4170

…

จากระยะเกินกว่า 100 เมตร เวทสี่ธาตุของออร์สันไหลลื่นราวกับเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีช่องว่างให้ศัตรูสามารถโต้กลับได้เลย

คริติคอล -1500

-750

ด้วยอุปกรณ์ระดับฮีโร่เลเวล 20 ครบชุด พลังเวทของออร์สันพุ่งถึง 800 แม้แต่การโจมตีพื้นฐานก็ยังสร้างดาเมจคริติคอลได้รุนแรง

เขาอดคิดไม่ได้ว่า หลังปลุกพลังคลาสและสวมอุปกรณ์ระดับตำนานสามชิ้น ดาเมจของเขาจะพุ่งไปไกลแค่ไหน

หลังจากกวาดล้างมอนสเตอร์อีลิตได้อย่างง่ายดาย ออร์สันก็เดินหน้าต่อไป

ทันใดนั้นเสียงการต่อสู้ก็ดังมาจากด้านหน้า

ออร์สันหยุดฝีเท้าและมองไปอย่างระมัดระวัง

ใกล้ปากหุบเขา ร่างยักษ์สูงกว่าสิบเมตรกำลังถูกผู้เล่นหลายสิบคนรุมโจมตี

[ราชาโทรลล์ทุ่งน้ำแข็ง เลเวล 27]

[HP: 637,000 / 800,000]

[พลังโจมตี: 850]

[สกิล: อำนาจโทรลล์, ทุบไม่ปรานี, ฟาดกระดูกแตก]

ผิวสีน้ำเงินอมเขียวของมันสะท้อนแสงเย็น มือกำค้อนเหล็กยักษ์ฟาดพื้นทุกครั้ง ทำให้หิมะถล่มและเกิดแรงสั่นสะเทือนกระจายไปทั่ว ฉากตรงหน้าอลังการและวุ่นวายสุดๆ

แม้พลังของบอสจะโหด แต่การประสานงานของผู้เล่นก็ลงตัวมาก แทงก์แนวหน้ารับแรงกระแทกได้อย่างแม่นยำ

ออร์สันสังเกตเห็นความผิดปกติ แม้จะมีผู้เล่นราวสามสิบคน แต่มีเพียงไม่กี่คนที่โจมตีบอส ที่เหลือยืนคุมพื้นที่ คอยสอดส่องรอบด้าน

“กันคนอื่น… หรือกันมอนเสริม?” เขาพึมพำ

รูปแบบการยืนตำแหน่งและจังหวะการรบ บอกชัดว่าพวกนี้ไม่ใช่มือใหม่ แต่เป็นมืออาชีพ

“SSR มาถึงก่อนแล้ว…”

สายตาออร์สันเย็นวาบ เมื่อเห็นนักรบถือดาบคู่ที่นำการโจมตี: รีฟเวอร์

รีฟเวอร์กระโดดขึ้นกลางอากาศ แล้วหมุนตัวราวกับพายุ ดาบยาวทั้งสองฟาดเข้าที่อกของราชาโทรลล์ซ้ำๆ

คริติคอล -1100

-550

-550

…

เอฟเฟกต์แสงศักดิ์สิทธิ์บนดาบช่วยเพิ่มดาเมจ การเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหล หลบการโต้กลับของบอสได้อย่างช่ำชอง

รีฟเวอร์ลงพื้นพร้อมรอยยิ้ม “บอกแล้วไง บอสตัวนี้ช้าเกินไป ฉันโซโล่ยังได้”

[SSR – บลัดซีคเกอร์]: “ท่าหมุนเมื่อกี้โคตรโหด ฉันเห็นเขาโซโล่บอสเลเวล 20 มาแล้ว แบบไม่โดนตีเลยสักที”

[SSR – มอร์เนอร์]: “มีรีฟเวอร์อยู่ ดันเจียนระดับตำนานก็แค่เรื่องง่าย”

รีฟเวอร์ตอบเสียงเรียบ “เลิกเกาะฉันได้แล้ว ไปฝึกให้หนักกว่านี้หน่อย”

ทันใดนั้นเสียงเย็นๆ ก็ดังแทรกขึ้นมา

“ถ้าเก่งขนาดนั้น ทำไมยังโซโล่ออร์สันไม่ได้ล่ะ?”

รอยยิ้มของรีฟเวอร์หายวับ “ครั้งก่อนมันฟลุค ครั้งหน้าถ้าเจอหมอนั่น ฉันจัดการมันแน่”

ราชาโทรลล์โกรธแค้นจากการโดนโจมตี มันคำรามเสียงดังกึกก้อง

[สกิล: อำนาจโทรลล์]

พื้นดินสั่นสะเทือน อัศวินหมาป่าโทรลล์กว่าร้อยตัวโผล่ออกมาจากทุ่งหิมะ

มอนสเตอร์อีลิตแต่ละตัวมี HP ถึง 60,000 สร้างแรงกดดันอย่างมากต่อทีม SSR

“กันมอนเสริมออกจากระยะร่ายของฉัน!”

เสียงของนักบวชในชุดคลุมขาวที่พูดแทงใจรีฟเวอร์ดังขึ้น เธอสั่งการทันที

“ทีมสอง สาม สี่ รับผิดชอบฝั่งซ้าย! ไรลีย์ คุ้มกันฉัน ฉันจะซัพพอร์ตรีฟเวอร์กับทีมหลัก!”

คำสั่งถูกปฏิบัติตามอย่างแม่นยำ มอนเสริมถูกสกัดไว้ ไม่สามารถเข้าถึงบอสได้

จากจุดซ่อนตัว ออร์สันหรี่ตาลง “เสียงนั้น… เป็นเธอ”

ราชาโทรลล์ฟาดค้อนใส่แนวหน้า อัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่สวมอุปกรณ์ฮีโร่เลเวล 20 สามชิ้นถูกซัดลอยเหมือนตุ๊กตา

-1330

-1557

-1600

แม้จะมี HP กว่า 7,000 ก็ยังแทบยืนไม่อยู่

ทันใดนั้นนักบวชชุดขาวก็ก้าวออกมา วงเวทหกแฉกสีเงินส่องสว่างใต้เท้าของเธอ

[เวทแสงศักดิ์สิทธิ์: พรคุ้มครอง!]

[เวทแสงศักดิ์สิทธิ์: บทคร่ำครวญนิรันดร์!]

[พลังป้องกันกายภาพ +300]

[ฟื้นฟู HP +800]

+900

+1000

พลังชีวิตของอัศวินพุ่งกลับเต็ม พลังป้องกันก็ทานสูงขึ้น ดาเมจจากการโจมตีถัดมาของบอสลดลงเหลือแค่พันเดียว

ยังไม่จบ แสงสีเงินอีกระลอกแผ่ปกคลุมทั้งสนามรบ

[เวทแสงศักดิ์สิทธิ์: ชีวิตไม่ยอมสยบ!]

ออร่าฟื้นฟูครอบคลุมผู้เล่นยี่สิบคน มอบ:

[ฟื้นฟู HP ต่อวินาที +200]

[เพิ่ม HP สูงสุด]

[เพิ่มพลังต้านทานกายภาพและเวท]

ด้วยบัฟ ทำให้สมรภูมิมีเสถียรภาพทันที ทีม SSR เริ่มพลิกสถานการณ์กดดันบอสกลับ

“พี่สาวโคตรเทพ! เธอคือฮีลเลอร์อันดับหนึ่งของภูมิภาค!”

“ระดับภูมิภาคอะไรกัน ทั้งเซิร์ฟ ไม่ ทั้งโลก!”

ตั้งแต่เกมเปิด SSR เคลียร์ทุกอย่างได้ง่ายดายก็เพราะเธอ

“นั่นคือคลาสนักบวชวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ระดับ S… สินะ”

สีหน้าออร์สันหม่นลง

นักบวชผมทองในชุดขาว ดูอ่อนโยนและศักดิ์สิทธิ์ แต่เขารู้ดีว่าเธอโหดไม่แพ้ใคร

ใน SSR ไม่มีใครที่ออร์สันระวังมากไปกว่า เวดจ์ นักบวชศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งจากดาบและการพิชิต

ในฐานะกัปตันทีม เธอมีอำนาจเป็นรองเพียงเจ้าของคลับ และสำหรับออร์สัน เธอคือมันสมองที่แท้จริงของ SSR