669 - ญาณวิเศษอันล้ำค่า

1879 - ญาณวิเศษอันล้ำค่า

“เฮ้อไม่ใช่ว่าเราไม่อยากให้เจ้า แต่มันยากไปหน่อย” ท่านปู่นกกล่าว สายตาของเขามองไปที่นกน้อยที่อยู่บนไหล่ของเขาซึ่งตอนนี้มันมีสีหน้าว่างเปล่า

สือฮ่าวมองไปที่พวกเขา สภาพของทั้งสองนี้ไม่ค่อยดีนักแม้แต่นกน้อยก็ประสบปัญหาบางอย่าง

“อย่าบอกนะว่าพวกท่านกำลังตกลงไปในความชั่วร้ายไม่สามารถประคองตัวได้อีกต่อไป” สือฮ่าวถามด้วยความกังวล

เมื่อเขามาครั้งที่แล้วเขาสังเกตเห็นปัญหาบางอย่าง วิญญาณของทั้งสองที่ได้รับความไว้วางใจให้อยู่ในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าและตอนนี้มีปัญหาใหญ่เกิดขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นสัญญาณของการเสื่อมสภาพ

“ตอนนี้เรายังพอฝืนอยู่ได้” ผู้อาวุโสเหรียญเงินพูดพลางลูบเคราของเขา

“เจ้ามังกรตัวนี้ถูกปราบแล้วหรือ?” ผู้อาวุโสเหรียญเงินถาม

มังกรแดงโกรธทันทีมันกรอกตามองพวกเขาทั้งสองคน แม้ว่ามันจะรู้ว่าทั้งสองอาจเป็นผู้ควบคุมอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า แต่มันก็ยังไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“นี่คือศิษย์ของข้าในอนาคตเขาจะสืบทอดคำสอนบางอย่างของข้า” สือฮ่าวตอบ

“เจ้าหนูเจ้าอายุเท่าไหร่เองถึงกล้ารับลูกศิษย์?” ผู้อาวุโสเหรียญเงินยิ้มเยาะ

อย่างไรก็ตามเขารู้สึกว่ามังกรสีแดงเข้มตัวนี้กลายเป็นศิษย์ของสือฮ่าวนั้นเป็นเรื่องค่อนข้างเหมาะสม

“เฮ้อข้าต้องทรมานกับคำสาปสังหารอมตะอาจเหลือเวลาอีกไม่มาก ข้าต้องทิ้งทุกอย่างไว้ให้ลูกศิษย์สานต่อแล้ว” สือฮ่าวแสร้งทำเป็นเจ็บปวด

"อะไร?" พวกเขาสองคนตกใจ ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความจริงจังอย่างยิ่ง

คำสาปสังหารอมตะนี่คืออะไร? แม้แต่ผู้อมตะที่แท้จริงก็ยังพิการโดยไม่มีข้อยกเว้น มันทรงพลังและน่ากลัวอย่างถึงที่สุด!

“ผู้อาวุโสมีวิธีกำจัดมันหรือไม่” สือฮ่าวขอคำแนะนำด้วยความนอบน้อม

เป็นเพราะในขณะที่อยู่ในดินแดนปิดผนึกเขาได้ถามชายชุดขาวว่าจะกำจัดคำสาปนี้ได้อย่างไร อย่างน้อยราชันย์ดินแดนปิดผนึกก็ไม่สามารถกำจัดมันได้มีเพียงระงับมันไว้ชั่วคราวเท่านั้น

อย่างไรก็ตามว่ากันว่านอกจากราชาอมตะที่โดนคำสาปนี้ด้วยตัวเองเท่านั้นถึงจะสามารถกำจัดมันได้ หากเป็นคนอื่นที่โดนเข้าไปก็มีแต่ต้องพิการเพียงแต่จะช้าหรือเร็วเท่านั้น

สือฮ่าวรู้สึกตะลึงเล็กน้อยในเวลานั้น ไม่มีทางรักษาได้จริงหรือ!

ราชันย์ดินแดนปิดผนึกกล่าวว่าหากเขาสามารถผ่านมันไปได้มันจะทำให้เขาแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

ถ้าสือฮ่าวสามารถเอาชนะมันได้จริงๆเขาก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรปลดปล่อยตนเองที่แข็งแกร่งมากที่สุดในประวัติศาสตร์

ในเวลานั้นสือฮ่าวยิ้มอย่างขมขื่น ผู้บ่มเพาะอาณาจักรปลดปล่อยตนเองที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์จะมีประโยชน์อะไร? แม้แต่ผู้อมตะที่แท้จริงก็ยังพิการในที่สุด!

แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้วว่าราชันดินแดนปิดผนึกต้องการสื่อถึงอะไร สิ่งที่ชายชุดขาวต้องการในตอนนี้คือคนที่เหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆทั้งหมด

อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเหนือกว่าเขาซึ่งเป็นราชันย์แห่งดินแดนปิดผนึกชีวิต

มิฉะนั้นการขัดเกลาสือฮ่าวจะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไร สุดท้ายแล้วเขาก็จะเหมือนกับแปดผู้อมตะที่แท้จริงก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งหมดตายในตอนท้าย

ศัตรูและสถานการณ์ที่ราชันย์แห่งดินแดนปิดผนึกต้องเผชิญอาจน่ากลัวอย่างยิ่งไม่เช่นนั้นตัวเขาเองก็คงไม่ตายไป

สือฮ่าวรู้ว่าชายชุดขาวต้องการมุ่งหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งของเขื่อน แต่ในตอนนั้นแม้ว่าเขาจะกลับมาได้แต่เขาก็ร่วงหล่นหลังจากนั้นไม่นาน

ผู้สืบทอดที่คนประเภทนี้ต้องการจะต้องมีความแข็งแกร่งมากยิ่งกว่าเขา แข็งแกร่งยิ่งกว่าผู้ฝึกฝนทุกคนที่ปรากฏในประวัติศาสตร์!

คำสาปสังหารอมตะสามารถถูกทำลายได้เมื่อมันอยู่ในร่างกายของราชาอมตะ สิ่งนี้จะเป็นเครื่องทดสอบสือฮ่าวซึ่งราชันของดินแดนปิดผนึกวาดหวังไว้

สือฮ่าวทำได้เพียงแค่ถอนหายใจ การทดสอบประเภทนี้รุนแรงเกินไปจริงๆ

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเมื่อเขาเห็นท่านปู่นกและผู้อาวุโสเหรียญเงินเขาจึงรีบขอคำแนะนำอย่างรวดเร็ว นี่มันไม่ต่างจากการให้ยาแก่ม้าตายต่างม้าเป็นเลย

“ในยุคที่พวกเราเกิดมาก็เคยได้ยินเรื่องของคำสาปสังหารอมตะเช่นเดียวกันแต่เราก็ไม่ได้มีความประทับใจกับมันมากเท่าไหร่ รู้สึกว่าจะไม่มีวิธีการรักษาให้หายได้” ผู้อาวุโสเหรียญเงินกล่าว

สือฮ่าวรู้แล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติกับพวกเขามาระยะหนึ่งแล้วพวกเขาอาจลืมบางสิ่งบางอย่างในอดีตไป

“ไม่มีเหตุผลที่จะซ่อนอะไรจากเจ้า เราได้รับบาดเจ็บยิ่งไปกว่านั้นเรากำลังปกป้องบางสิ่งซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้สภาพของเราแย่ลง” ผู้อาวุโสเหรียญเงินกล่าว

เขายอมรับว่าเขามักจะลืมบางสิ่งและมันก็เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

“พวกท่านสองคนกำลังปกป้องอะไร” สือฮ่าวตกใจ

“ไปเถอะเราจะนำญาณวิเศษอันล้ำค่าของเจ้ามาให้ตอนนี้ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะได้มันมาหรือไม่ มันอยู่ในสถานที่ที่เราต้องปกป้อง” ท่านปู่นกกล่าว

จิตใจของสือฮ่าวกระตุกเล็กน้อย เขารู้ว่าเขากำลังจะได้สัมผัสกับสิ่งลึกลับที่ซ่อนอยู่ของอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าซึ่งอาจเป็นความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

มังกรแดงมีความกังวลใจอย่างมาก เป็นเพราะบางครั้งพวกเขาพูดโดยหันหลังให้มัน พวกเขาแอบส่งเสียงไม่ให้มันได้ยิน

มีบางสิ่งที่สำคัญซึ่งเป็นความลับไม่อาจให้มันรู้ได้

พวกเขาเดินตามเส้นทางที่นำไปสู่ท้องฟ้าผ่านก้อนเมฆผ่านถนนโบราณไปสู่พื้นที่อันไร้ขอบเขตและเต็มไปด้วยพลังแห่งความโกลาหล

เส้นทางที่ปูด้วยกระเบื้องสีน้ำเงินกระจายอยู่ในความว่างเปล่า สือฮ่าวและคนอื่นเดินไปที่จุดสิ้นสุด พวกเขามาถึงพระราชวังโบราณขนาดใหญ่ซึ่งเป็นที่แน่ใจแล้วว่ามันคือคุกชนิดหนึ่ง

นี่เป็นสถานที่แบบไหนกันนะ? เขาเต็มไปด้วยความมึนงง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นสถานที่ภายในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าที่ไม่เคยเปิดเผยต่อบุคคลภายนอก มีความลับที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ภายใน!

“ระวังอย่าเข้าใกล้เกินไป” ท่านปู่นกเตือน

เมื่อพวกเขาเข้าใกล้วังโบราณสีดำขนาดยักษ์พวกเขาก็หยุดที่ด้านนอก

ในพระราชวังนั้นมืดมาก  พวกมันมีรูปปั้นหินที่เก่าแก่และลึกลับแม้จะผ่านไปเป็นเวลานานแต่ก็ไม่มีฝุ่นละอองปกคลุมมากนัก

อย่างไรก็ตามรูปปั้นเหล่านี้มีโซ่ล้อมรอบร่างกายของพวกมันไว้อย่างแน่นหนา

สือฮ่าวรู้ว่าทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากพลังทางวิญญาณรวมถึงโซ่เหล่านั้นซึ่งล้วนเป็นกฎธรรมชาติที่ไม่มีใครเทียบได้

ทันทีที่พวกเขาเข้าใกล้สือฮ่าวก็สัมผัสได้ถึงพลังพิเศษ มันลึกลับมากและเป็นภัยคุกคามต่อเขา

ต้องเข้าใจว่าเขาได้มาถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรปลดปล่อยตนเองแล้ว แต่เขายังคงรู้สึกราวกับว่าถูกจ้องมองโดยสัตว์ร้ายและสัมผัสได้ถึงอันตราย สถานที่แห่งนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

บนรูปปั้นหินโบราณมีหมอกสีดำจางๆหมุนวนอยู่โดยมีพลังปีศาจกระจายออกมาอยู่ตลอดเวลา

“พวกท่านตกอยู่ในความเลวทรามเพราะพวกมัน?” สือฮ่าวถามทั้งสองคนด้วยความตกใจ

“ก็มีเหตุผลอื่นเช่นกัน” ท่านปู่นกกล่าว

นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจมากเกินไป! รูปปั้นเหล่านี้น่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือ?

สือฮ่าวมองไปด้านหน้า นอกวังนี้เป็นคุกขนาดใหญ่ภายในมีแท่นบูชาที่แปลกประหลาดมาก แท่นบูชาเหล่านี้ทุกแท่นมีภาชนะปิดผนึกซึ่งมีร่องรอยของเลือดไหลซึมออกมา

แท่นบูชาถูกยืมมาเพื่อปิดผนึกไหเลือดแต่ก็แทบจะไม่สามารถปิดผนึกมันได้ จนมีเลือดบางส่วนไหลออกมา

มีแท่นบูชาหลายสิบแห่ง ภาชนะหลายสิบใบ!

สือฮ่าวขมวดคิ้ว หมอกสีดำชนิดนี้ค่อนข้างคุ้นเคยมันคือความอัปมงคล มันเหมือนกับหมอกสีดำน่ากลัวที่ผู้อาวุโสใหญ่เผชิญหน้า ในท้ายที่สุดหมอกสีดำนี้ก็พาเขาจากไปตลอดกาล

“ญาณวิเศษล้ำค่าที่เจ้าต้องการถูกปิดผนึกไว้ตรงนั้น ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่มีปัญญาเอามันมาได้” ท่านปู่นกกล่าว

มีตำรากระดูกสองเล่มหนึ่งชิ้นในวังสีดำหนึ่งชิ้นในคุก

“มันเป็นญาณวิเศษล้ำค่าแบบไหน?” สือฮ่าวถาม

“ญาณวิเศษล้ำค่าที่ไม่มีใครเทียบได้ในโลกนี้มันคือญาณวิเศษล้ำค่าที่เจ้าต้องการมากที่สุด!” ผู้อาวุโสเหรียญเงินกล่าว

สือฮ่าวมองไปข้างหน้าดวงตาของเขาเริ่มลุกโชนด้วยความปรารถนา ตำรากระดูกทั้งสองนั้นมีความพิเศษทั้งคู่ พวกมันดูธรรมดา แต่ตัวอักขระลึกลับที่อยู่บนปกของตำรานั้นปลดปล่อยพลังอมตะออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

“มันไม่ใช่ญาณวิเศษของตระกูลข้า” มังกรแดงกล่าวด้วยความกังวลและผิดหวังเล็กน้อย

ภายใต้ 'คำพูดที่มีเหตุผล' ของสือฮ่าวมันได้แต่ก้มศีรษะลงอย่างเชื่อฟัง เป็นเพราะมันต้องการที่จะกลายเป็นมังกรที่แท้จริงซึ่งรู้ญาณวิเศษอันล้ำค่าของตระกูลตัวเอง

อย่างไรก็ตามหลังจากมาถึงอาณาจักรแห่งความว่างเปล่ามันก็พบว่าความฝันทั้งหมดนี้อาจกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีวันเกิดขึ้น