ตอนที่ 8: เด็กผู้หญิงมากมาย

[เพื่อนของคุณ มงกุฎแตกร้าว ได้เข้าสู่ระบบแล้ว]

ผ่านไปสิบนาที มงกุฎแตกร้าวก็ปรากฏตัวในป่าหมอก พร้อมกับกลุ่มเล็กๆ

[อัลติเมตสวีตฮาร์ต ขอเข้าร่วมปาร์ตี้ของคุณ]

[บิ๊กเบบี้ ขอเข้าร่วมปาร์ตี้ของคุณ]

[ลิตเติลเบบี้…]

ออร์สันกะพริบตา มองคำขอเข้าปาร์ตี้ที่เด้งขึ้นมา อะไร… ทั้งหมดเป็นผู้หญิงงั้นเหรอ? แล้วชื่อไอดีพวกนี้มันอะไรกัน!?

คำขอสุดท้ายยิ่งเกินรับไหว ผู้เล่นหญิงที่ใช้ไอดีว่า [ถุงน่องดำของคุณชาย] ใครมันตั้งชื่อแบบนี้!?

บ้าจริง!

เขาบอกให้มงกุฎแตกร้าวพา “เพื่อนมานิดหน่อย” ไม่ใช่ยกฮาเร็มมาทั้งชุด! นี่มันแทงใจดำหนุ่มโสดทั้งเซิร์ฟชัดๆ!

สีหน้าออร์สันหม่นลง เมื่อมงกุฎแตกร้าวเดินเข้ามาพร้อมผู้หญิงสี่คน

ทั้งสี่คนขายาว ผิวขาว หน้าตาสะสวย รูปร่างก็… ชวนเสียสมาธิสุดๆ ถึงออร์สันจะรู้ว่านี่เป็นแค่อวตาร และเขาก็อดคิดไม่ได้ว่า ตัวจริงอาจจะไม่ตรงปกก็ได้

ถึงอย่างนั้นภาพผู้หญิงสวยสี่คนล้อมรอบมงกุฎแตกร้าว ก็ยังทำเขาให้รู้สึก… กลืนไม่ลงอยู่ดี

แววตาออร์สันเริ่มจริงจัง ความอิจฉาผุดขึ้นมาเงียบๆ

คนรวยนี่มันมีทุกอย่างจริงๆ ผู้ชายส่วนใหญ่แค่มีผู้หญิงเล่นเกมด้วยสักคนยังยาก แต่นี่พามาทีเดียวสี่คน สี่คนเชียวนะ! มันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย!

ออร์สันทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงยื่นคำขาดทันที “ค่าช่องปาร์ตี้ตอนนี้ 500,000 หยวน ลดให้ 12% เหลือ 440 เหรียญทอง จ่ายล่วงหน้า”

“เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาครับอาจารย์” มงกุฎแตกร้าวตอบอย่างมั่นใจ พอเห็นท่าทีสุขุมและแรงกดดันที่ออร์สันแผ่ออกมา เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าอีกฝ่ายดูน่าเกรงขามขึ้นไปอีก

อัลติเมตสวีตฮาร์ต ซึ่งเป็นอัศวิน หาวเบาๆ แล้วพึมพำ “ผู้เชี่ยวชาญเกมล่ะ? อยู่ไหน ฉันไม่เห็นใครพิเศษเลยนะ”

บิ๊กเบบี้เสริมทันที “ใช่ๆ คนแบบนี้เนี่ยนะจะแบกเรา ระวังเถอะ เดี๋ยวเราอาจต้องช่วยแบกกลับ”

[ถุงน่องดำของคุณชาย]: “คุณชาย~ ทำไมไม่กินอาหารเช้าที่ฉันทำให้ล่ะ ฉันเสียใจนะ”

ลิตเติลเบบี้มองออร์สันอย่างระแวง “องค์ชายเหนือ นี่มันโกงหรือเปล่า? คราวก่อนมีคนอ้างว่าเป็นศิษย์ของเทพเมจ แล้วคุณก็โดนค่าเรียนไปตั้งห้าล้าน”

มงกุฎแตกร้าวรีบแย้ง “เขาเก่งจริงๆ นะ! เก่งมากๆ เลย!”

ออร์สันชะงัก “เดี๋ยวก่อน… ชื่อจริงของนายคือ คงเป่ยจวิน ใช่ไหม?”

[มงกุฎแตกร้าว]: “โอ้ อาจารย์รู้จักผมด้วยเหรอ?”

ออร์สันตะลึงทันที ความทรงจำหนึ่งผุดขึ้นมา เขานึกถึงคดีความฉาวโฉ่ในยุคที่เล่นดาบและการพิชิต มีข่าวว่ามีคนโกงเงินองค์ชายเหนือแห่งตระกูลคิงไปตั้งห้าล้าน…

นี่มันราชานกยูงตัวจริง!

ออร์สันสูดหายใจลึก คนตรงหน้าคือหนึ่งในทายาทมหาเศรษฐีสี่ตระกูลใหญ่แห่งนิวยอร์ก ว่าที่ผู้สืบทอดตระกูลคิง!

คงเป่ยจวิน ทั้งรวย ทั้งดวงดีเรื่องผู้หญิง เป็นหนึ่งในตัวละครระดับตำนานของกระดานจัดอันดับประเทศ

และในขณะเดียวกันก็เป็นเมจโหมดฮาร์ดคอร์คนแรกที่ตายด้วยน้ำมือซัคคิวบัส

ผู้ชายคนนี้อายุแค่ 21 แต่เขามีชีวิตรักที่เกมเมอร์สายฝังตัวห้องใต้ดินได้แต่มองตาปริบๆ

“แฮ่ม… ผมเคยอ่านเรื่องคุณผ่านฟอรั่มมาบ้างน่ะ” ออร์สันไอเขินๆ

“ฮ่าๆ ข่าวลือในเน็ตก็แค่เรื่องเล่าในเมืองน่ะ” มงกุฎแตกร้าวหัวเราะอย่างภาคภูมิ “แต่ผมเห็นคุณใช้ไอดีเดียวกับอาจารย์ผม ออร์กอด แสดงว่าคุณก็ชื่นชมเทพเมจเหมือนกันสินะ!”

เพ้อเจ้อ…

ออร์สันกลอกตา เขาไปมีศิษย์แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

ในชาติก่อน ราชานกยูงคนนี้เก่งได้ก็เพราะทรัพยากรไร้ขีดจำกัดของตระกูล ไม่อย่างนั้นเมจระดับสูงจะตายกับซัคคิวบัสได้ยังไง?

อัลติเมตสวีตฮาร์ตหัวเราะแซว “มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าคุ้มเงินจริงๆ นี่จะไม่ใช่การโดนหลอกครั้งที่ 38 ใช่ไหม?”

“ไม่มีทาง! คราวนี้ไม่เหมือนเดิม!” มงกุฎแตกร้าวเชิดหน้าอย่างคุณชายตัวจริง ออร์สันมองสีหน้าไร้เดียงสานั่นแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า การเป็นคนรวยนี่มันดีจริงๆ

ด้วยเสียงกริ๊ง 440 เหรียญทองก็เข้ามาในบัญชีของเขาทันที

ออร์สันถอนหายใจโล่งอก รวมกับเงินจากการขายอุปกรณ์ก่อนหน้า ตอนนี้เขาสามารถจ่ายค่าผ่าตัดให้น้องสาวได้ครบในคราวเดียวแล้ว!

ลิตเติลเบบี้เลิกคิ้ว “แบกเดี่ยวห้าคนเนี่ยนะ เชื่อยากจัง…”

“เงียบแล้วดูอาจารย์ทำงานไปเถอะ” มงกุฎแตกร้าวตอบอย่างมั่นใจ

“ฉันพูดมากงั้นเหรอ? ถ้านายไม่ซื่อบื้อ ฉันก็คงไม่ต้องพูดหรอก!”

มงกุฎแตกร้าวจ้องเธอเขม็ง แต่ก็ยืนแข็งได้ไม่ถึงสองวินาที ก่อนจะโดนดุจนเงียบไปเอง

แม้แต่ผู้เล่นระดับเลเวล 10 ชั้นนำ ก็ยังแบกปาร์ตี้ได้มากสุดแค่สี่คน มากกว่านั้นแม้แต่พวกเขายังลำบาก แถมทีมนี้ยังไม่มีฮีลเลอร์เลยสักคน ต่อให้พกยาฟื้นฟูมาเป็นกระสอบ เมจตัวบางก็ไม่มีทางรับดาเมจมอนสเตอร์ได้

ออร์สันส่งข้อความในแชตพื้นที่ทันที “ขอใช้จุดฟาร์มหนึ่งชั่วโมง ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ”

[สกายสแลชเชอร์]: “ไปตายซะ! ไปให้พ้น!”

ออร์สันแค่นยิ้ม แล้วปล่อย [ลูกไฟลูกโซ่] ใส่พื้นที่ฟาร์มของกิลด์จูบมังกรทันที

ตูม!

การระเบิดทำให้หมอกกระจายทันที สกายสแลชเชอร์กับพรรคพวกชะงัก หมาป่าวิญญาณหกตัวถูกกวาดล้างในพริบตา

[คุณสังหาร [หมาป่าวิญญาณ] ได้รับค่าประสบการณ์ +20]

…

รอยยิ้มเยาะของอัลติเมตสวีตฮาร์ตแข็งค้าง เธอมองออร์สันด้วยความตกใจ “เขาฆ่ามอนเลเวล 8 ด้วยการโจมตีเดียว?”

[บิ๊กเบบี้]: “แถมเป็นดาเมจหมู่ด้วย… นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว”

[อัลติเมตสวีตฮาร์ต]: “พระเจ้า ระยะของเขาคือเท่าไหร่ มันไกลกว่าเมจทั่วไปเยอะมาก!”

ออร์สันหัวเราะ ไกลกว่างั้นเหรอ? ด้วยระยะหนึ่งกิโลเมตร ป่าหมอกแทบทั้งแผนที่อยู่ในมือเขา เหลือเพียงพื้นที่ไว้ให้ผู้เล่นอื่นเพียงเล็กน้อย และจุดฟาร์มของกิลด์จูบมังกรคือเป้าหมายหลักของเขา

[เอลเดอร์เอสคาเลเตอร์]: “ใครมันอยากตายวะ!? พวกเรากำลังฟาร์มอยู่ดีๆ ใครซุ่มโจมตี!”

[สกายสแลชเชอร์]: “ชิบหาย เหมือนโดนผีหลอก!”

การยิงระยะไกลอย่างต่อเนื่องของออร์สันทำให้พวกนั้นปั่นป่วน เสียงกรีดร้องจากฝั่งนั้นช่วยให้เขาปรับมุมยิงได้แม่นยำขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งเขายิงโดนมากเท่าไร สมาชิกกิลด์จูบมังกรก็ยิ่งเดือดในแชตพื้นที่

มิติอนันต์เป็นเกมสมจริงขั้นสุด แชตพื้นที่ไม่เพียงเห็นข้อความ แต่ถ้าอยู่ใกล้พอจะได้ยินเสียงจริงของกันและกันด้วย

สำหรับทหารผ่านศึกอย่างออร์สัน การระบุตำแหน่งจากเสียงเป็นทักษะที่ฝังอยู่ในสัญชาตญาณมานานแล้ว

ยกเว้นถุงน่องดำของคุณชายที่ยังบ่นเรื่องอาหารเช้า อีกสามคนของมงกุฎแตกร้าวต่างพูดไม่ออก

พวกเธอใช้เวลาแปดชั่วโมงในหมู่บ้านมือใหม่กว่าจะถึงเลเวล 5 แต่ตอนนี้แค่นั่งเฉยๆ ไม่ต้องทำอะไรสิบนาที ก็ขึ้นเลเวล 6 แล้ว

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือออร์สัน เขายืนร่ายเวทไม่หยุดอยู่ที่เดิมตลอด ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าลูกไฟของเขาไปตกตรงไหน

พวกเธอเห็นแค่แสงวาบในหมอกและหมาป่าวิญญาณที่ล้มลงเป็นฝูง

มงกุฎแตกร้าวยิ้มอย่างภูมิใจ “เห็นไหม บอกแล้วว่าเพื่อนผมโหด! คุ้มทุกเหรียญเลยใช่ไหม สี่หมื่นนั่นน่ะ!”

พร้อมด้วยเสียงเพลงประกอบ เขาเต้นเหมือนอยู่ในคอนเสิร์ต อวดสาวทั้งสี่อย่างไม่อายใคร

ออร์สันเหลือบมองราชานกยูงที่กำลังสุขสันต์กับฮาเร็มของเขา บัดซบ เขาอยากถีบหมอนี่ให้ตกหน้าผาจริงๆ

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง หมาป่าวิญญาณถูกสังหารไปแล้วกว่า 800 ตัว

MP ของออร์สันใกล้ทะลุ 11,000 [เปลวเพลิงแผดเผา] เลเวล 8 สร้างดาเมจเผาได้ 880 ต่อครั้ง

แม้ EXP จะถูกแบ่งให้ผู้เล่นห้าคน มงกุฎแตกร้าวก็ขึ้นเลเวล 5 ส่วนสาวๆ ทั้งสี่ขึ้นถึงเลเวล 7 แต่ EXP จากมอนเริ่มลดลงแล้ว

และเพราะร่ายเวทต่อเนื่องไม่หยุด MP ของออร์สันจึงลดลงอย่างรวดเร็ว เขาหยุดพักแล้วใช้ [ทำสมาธิ] เพื่อฟื้นฟู

ทันใดนั้นเสียงตะโกนก็ดังก้องมาจากหมอก “ให้ตายสิวะ ไอ้ออร์กอดอยู่ไหน! ออกมาเดี่ยวนี้!”

อัศวินในชุดเกราะสีเขียวก้าวออกมา พร้อมนักดาบหญิงข้างกาย

ผู้เล่นกิลด์ชั้นนำอีกหลายสิบคนปรากฏตัวจากเงามืด จ้องปาร์ตี้ของออร์สันด้วยสายตาอาฆาต

แม้จะไม่ได้รับดาเมจจริง แต่ใบหน้าพวกเขาก็เปื้อนเขม่าดำจากลูกไฟจนดูสภาพไม่จืด