1872  - นกกระจอกห้าสี

1872  - นกกระจอกห้าสี

ในขณะนั้นหัวหน้าเผ่าคนเก่าสือหยุนเฟิงจึงได้ตะโกนด่าพวกเขาไปคำสองคำจนทุกคนหน้าแดงและรีบถอยออกมาด้วยความอับอาย

สิ่งสำคัญคือพวกเขาตื่นเต้นมากเกินไป นี่ไม่ใช่ไข่มังกรวารีแต่เป็นไข่มังกรที่แท้จริง!

ในสายตาของทุกคนสิ่งนี้เทียบเท่ากับผู้อมตะที่แท้จริงซึ่งอาจจะยิ่งใหญ่กว่าด้วยซ้ำ ร่างในตำนานประเภทนี้ปรากฏตัวในหมู่บ้านดังนั้นพวกเขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร?

อวิ๋นซีก็มึนงงเช่นกันนางยืนอยู่ใกล้ๆและมองไปที่สือฮ่าว ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเอาไข่มังกรกลับมาจริงๆ? นี่มันท้าทายสวรรค์มากแค่ไหน?

นี่คือรังของมังกรที่แท้จริงทุกสิ่งทุกอย่างถูกนำกลับมาพร้อมกัน!

“ ตอนนี้ข้าเชื่อแล้วว่าท่านอาตัวเล็กไม่มีใครเทียบได้ในสวรรค์! ข้าได้ยินมาว่าเขาชอบปล้นรังนกที่ดุร้ายขุดถ้ำสัตว์อสูร

ชื่อเสียงทางด้านนี้ของเขาไม่มีใครเทียบได้! ในเวลานี้แม้แต่รังของมังกรที่แท้จริงก็ยังถูกเขาปล้นกลับมา!” เด็กน้อยที่ยังมีน้ำมูกไหลออกจากจมูกมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความชื่นชม

กลุ่มเด็กทั้งหมดหัวเราะคิกคักรวมทั้งเอ้อเมิ่ง หูซีและคนอื่นๆ เพราะนี่คือสิ่งที่พวกเขาทำไปพร้อมๆกับสือฮ่าวเมื่อตอนที่พวกเขายังเด็ก

สือจื่อหลิงและภรรยาของเขาตกตะลึงจนอ้าปากค้าง พวกเขารีบมาถึงที่นี่และพบกับความตกใจอย่างแท้จริง

ชาวบ้านก็ตะลึงกันหมด นี่เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจมากจริงๆ! ถ้าหมู่บ้านทั้งนี้สามารถเลี้ยงมังกรความรุ่งโรจน์ของพวกเขาจะมีถึงระดับไหน? พวกเขาทั้งหมดเริ่มหัวเราะด้วยท่าทางเพ้อฝัน

“ฮ่าฮ่ามันยอดเยี่ยมเกินไป! หมู่บ้านของเรากำลังจะต่อต้านสวรรค์หรือไม่? เราจะเลี้ยงมังกร!” ต้าจวงเกาหัวของตัวเองและหัวเราะอย่างมีความสุข

หลังจากเวลาผ่านไปนานสถานที่แห่งนี้ก็สงบลง สือฮ่าวเริ่มศึกษาเพื่อค้นหาวิธีการให้มังกรที่แท้จริงออกมา

เขาแน่ใจแล้วว่าไข่อีกสองฟองได้ตายไปแล้ว แต่เก๋อกู่ก็ยังสบายดี

“ ชิงเฟิงเจ้ากลับไปที่วังหลวงก่อน ค้นหาตระกูลทั้งหมดที่ก่อกบฏในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งให้ค้นหาสายลับจากอาณาจักรสายฝน หลังจากนั้นข้าจะให้พวกมันทั้งหมดชดใช้” เขามอบสมบัติป้องกันชีวิตบางอย่างให้กับชิงเฟิง

นอกจากนี้เขายังให้สิงห์โตทองคอยติดตามชิงเฟิงไปด้วย

สำหรับตัวเขาเองเขาจดจ่ออยู่กับไข่มังกรนี้ยิ่งไปกว่านั้นเริ่มที่จะช่วยมันฟักไข่ด้วยตัวเอง

หลังจากความแปลกใหม่ผ่านไปหมู่บ้านหินผาก็สงบลงในที่สุด

“เจ้าไม่กังวลเกี่ยวกับร่างกายของตัวเองแต่ยังมัวไปฟักไข่มังกรอยู่อีก?” อวิ๋นซีถอนหายใจเบาๆ ในความคิดของนางจุดสิ้นสุดในการเป็นผู้บ่มเพาะของสือฮ่าวอยู่ไม่ไกลแล้ว

“หากเจ้าได้กินไข่ของมังกรจะสามารถสลายคำสาปสังหารอมตะได้หรือไม่?” นางเป็นกังวลอย่างยิ่งกับอาการของสือฮ่าว

“ มันช่วยไม่ได้นั่นคือคำสาปที่แม้แต่ผู้อมตะที่แท้จริงก็ไม่สามารถช่วยเหลือได้

หากเจ้าเป็นห่วงข้าจริงๆเจ้าเพียงคลอดทารกให้ข้าเท่านั้น ในอนาคตข้าจะเลี้ยงดูเขาเพื่อที่เขาจะได้แก้แค้นให้ข้า” สือฮ่าวค้นคว้าไข่มังกรในขณะที่พูดเรื่องไร้สาระ

ใบหน้าของอวิ๋นซีเป็นสีแดงก่ำพร้อมกับโยนเด็กน้อยคนหนึ่งไปที่คอของสือฮ่าวก่อนที่จะหันหน้าเดินหนีไป

“อ่าฮะท่านอานี่ไม่ใช่ความผิดของข้า!” เด็กน้อยคนนั้นหัวเราะอย่างสนุกสนาน

“ไม่ต้องกังวล” สือฮ่าวหัวเราะจากนั้นก้มศีรษะลงและไตร่ตรองต่อไป

สองวันต่อมาสือฮ่าวเริ่มบดเขามังกร ตอนแรกยังแอบเสียดายนิดๆ เขามังกรเป็นของแบบไหน? มันท้าทายสวรรค์เกินไปสามารถตัดแบ่งจักรวาลอันยิ่งใหญ่ออกจากกันได้!

อย่างไรก็ตามเขาพบว่าเขามังกรที่หักนี้ไม่สามารถบดเป็นผงได้ เมื่อมันถูบนไข่มังกรมันจะส่องแสงและถูกดูดซึมโดยตรงจากไข่นั้น

เก๋อกู่ไม่ได้พูดอะไรเลยมันก็มองทุกอย่างเงียบๆแต่ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระดูกเซียนที่เหลือไว้โดยมังกรที่แท้จริง ซึ่งเทียบเท่ากับขี้เถ้าของพุทธโบราณถูกดูดซึมทำให้ไข่ของมังกรมีลวดลายที่สดใสมากยิ่งขึ้น

สือฮ่าวอ้าปากค้าง ไข่มังกรนี้ท้าทายสวรรค์แค่ไหน?

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ความเสียหายของไข่มังกรนั้นรุนแรงเกินไป มันต้องการการเติมเต็มของแก่นแท้มังกรจากนั้นมันจะสามารถชดเชยข้อบกพร่องที่มีมาแต่กำเนิดได้

เราต้องเข้าใจว่าไข่มังกรจะให้กำเนิดมังกรที่แท้จริง! สิ่งนี้พิสูจน์แล้วว่ามันมีศักยภาพที่ไม่อาจจินตนาการ

สำหรับการดูดซับแก่นแท้ของผงเขามังกรและกระดูกเซียนนั้นเป็นเรื่องปกติซึ่งสามารถชดเชยสิ่งที่ขาดไป

สือฮ่าวใช้สมุนไพรเกล็ดมังกรเช่นกันและต้องใช้มากถึงสามสิบต้นเลยทีเดียว

นอกเหนือจากนี้เขายังใช้ยาศักดิ์สิทธิ์เป็นจำนวนมาก โดยเลือกเฉพาะก้านและใบเพื่อทำการปรับแต่งไข่ของมังกรที่แท้จริงทำให้มันปลดปล่อยแสงสดใสห้าสีออกมา

เขาได้มอบสิ่งที่ต้องมอบให้กับมังกรที่แท้จริงหมดแล้วเหลือเพียงสมุนไพรเกล็ดมังกรบางส่วนที่ไม่สามารถดูดซึมได้

สิ่งที่ขาดหายไปมีเพียงสมุนไพรหยางเก้าแปลง เขาจะหาสิ่งนั้นได้ที่ไหน?

“ท่านอานกกระจอกห้าสีตัวนั้นกำลังรังแกข้า!” ในระยะไกลเด็กคนหนึ่งตะโกน

จิตใจของสือฮ่าวกระตุกทันที นกกระจอกห้าสีตัวนั้นยังอยู่ในหมู่บ้าน?

กี่ปีผ่านไปแล้ว? แต่มันยังอยู่ที่นี่จริงๆ!

เมื่อเขากลับมาเขาอยากจะพบมันมาก แต่เขากลับลืมไปเพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับไข่ของมังกร

"มันอยู่ที่ไหน? มันรังแกเจ้าได้อย่างไร”

“เราเห็นมันที่ภูเขาด้านหลังมันขว้างไม้มาที่หัวของข้า”

เด็กคนหนึ่งบอกเขา พวกเขาก็เหมือนกับตอนที่สือฮ่าวยังเล็กๆและไล่ตามนกกระจอกห้าสีตัวนั้น แต่ไม่เคยจับมันได้สำเร็จ

ส่วนพวกผู้ใหญ่ทั้งหมดรู้สึกเคารพต่อนกกระจอกห้าสีตัวนี้เป็นอย่างมาก พวกเขาย่อมไม่กล้าที่จะยั่วโมโหมัน

พวกเขารู้สึกว่ามันลึกลับถึงกับสามารถทำให้สือฮ่าวฟื้นคืนชีพขึ้นมา

"ให้ข้าไปดูหน่อย." สือฮ่าวจ้องไปที่ไม้ในมือของเด็กคนนั้น

สิ่งนี้เกิดขึ้นจากพืชที่เหี่ยวแห้งไปแล้วแต่มันค่อนข้างมีความเหนียวหนึบ

บ้าน่า?

เขาตกใจมากพืชแห้งชนิดนี้มีพลังแก่นหยางที่น่าเหลือเชื่อ มันเป็นของที่ท้าทายสวรรค์มากเกินไป!

“อย่าบอกนะว่า…นี่คือสมุนไพรหยางเก้าแปลง!” สือฮ่าวพูดกับตัวเอง

ยิ่งเขาศึกษามันมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ายาแห้งนี้มีความพิเศษ ในท้ายที่สุดเขายังบดเป็นผงเพื่อให้ไข่มังกรได้ดูดซับ

“นี่คือสมุนไพรหยางเก้าแปลงที่เจ้าต้องการหรือไม่”

“ไม่ใช่ แต่มีประสิทธิภาพที่ใกล้เคียง” เก๋อกู่ตอบ

ในท้ายที่สุดสือฮ่าวก็ช่วยปรับแต่งเป็นการส่วนตัวและค้นหาแก่นแท้ของสวรรค์ปฐพีเพื่อให้มันดูดทรัพย์หวังว่าสักวันหนึ่งมันจะออกจากไข่มากลายเป็นมังกรที่แท้จริง

“ไปเรียกสิงโตทองมาหาข้า” สือฮ่าวเรียกเด็กๆในหมู่บ้านออกมา

หลังจากนั้นไม่นานสิงโตทองก็มาถึง มันสับสนนิดหน่อย

“ข้ามีภารกิจมอบให้เจ้า เจ้ามุ่งหน้าไปที่รังแห่งนั้นและจับนกตัวนั้นมาให้ข้า” สือฮ่าวสั่ง

ดวงตาของสิงโตสีทองสว่างขึ้นตอนนี้กำลังมองไปข้างหน้า นี่เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใด ฮวงถึงให้ความสำคัญกับมันขนาดนี้? มันอดไม่ได้ที่จะถามว่า

“มันเป็นรังของหงส์เพลิงที่แท้จริงหรือเปล่า?”

"ใกล้เคียง" สือฮ่าวตอบอย่างคลุมเครือ

“อาณาจักรที่ต่ำกว่านั้นท้าทายสวรรค์เกินไปจริงๆ!” สิงโตสีทองส่งเสียงร้องแปลกๆด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

ในท้ายที่สุดเมื่อสือฮ่าวบอกตำแหน่งที่แน่นอนให้มันมันก็รีบวิ่งไปทันที แต่เมื่อมันไปถึงใบหน้าของมันก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง

รังของหงเพลิงที่แท้จริง? นี่มันรังของนกกระจอกชัดๆ?

มันรู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างมาก นี่คืองานที่ฮวงมอบให้? นี่เป็นการดูถูกมันมากเกินไป ราชสีห์ผู้กล้าจะต้องมาแอบซ่อนอยู่ในรังของนกกระจอก?!

มันคำรามอยากจะขัดขืน

“นี่คืองานสำคัญอย่างยิ่ง หน้าที่ของเจ้าคือต้องจับนกกระจอกห้าสีตัวนั้นมาให้ได้!” สายตาของสือฮ่าวเอาจริงเอาจังเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้อธิบายอะไร

สิงโตสีทองโกรธมากมันกัดฟันดังกรอด แต่สุดท้ายมันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากย่อขนาดของตัวเองและลงไปนอนเฝ้าอยู่ในรังของนกกระจอก

ในขณะนั้นมันสาปแช่งสือฮ่าวออกมาไม่หยุด

อย่างไรก็ตามเมื่อสิงโตทองเข้ามาถึงด้านในของรังมันก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก สถานที่แห่งนี้สะดวกสบายและสะอาดสะอ้านปกคลุมไปด้วยหญ้าไหมสีทองหายาก

“ไม่เป็นไรข้าจะใช้สถานที่แห่งนี้ในการบ่มเพาะ!” มันหลับตาและเริ่มบ่มเพาะคนเดียวจริงๆ