บทที่ 29: ซาโบ
บทที่ 29: ซาโบ
"หมัดอัคคี!"
เสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดดังก้อง ลูกไฟเจิดจ้ากระแทกคิงปลิวว่อน เปลวเพลิงมหาศาลกลืนกินร่างคิง และระเบิดเขากระแทกพื้นดิน!
จากเปลวเพลิง ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏตัวขึ้น ร่างกายยังคงลุกโชนด้วยไฟ
"ซาโบ! ดีจังเลย! ดีจริงๆ!"
ซันจิมาถึงในที่สุด ร่างกายเขาก็ลุกไหม้ด้วยไฟเช่นกัน แต่ต่างจากซาโบ ไฟบนตัวเขาเป็นสีเลือด
"ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน! นายพาพวกเขารีบหนีไปจากที่นี่ซะ"
ซาโบโบกมือ ดับไฟบนร่างซันจิ เขานั่งลงตรวจดูอาการบาดเจ็บของลูฟี่ ช็อปเปอร์ และโรบิน
"ถึงจะสาหัส แต่ยังมีหวัง ซันจิ นายพาพวกเขาไปทางอุด้ง เรือของกองทัพปฏิวัติและเรือของพวกนายอยู่ที่นั่น ออกทะเลไปได้เลย!"
ซันจิลังเล "แล้วนายล่ะ?"
ซาโบโบกมือ "ฉันไม่เป็นไร ฉันเอาตัวรอดได้ นายไปก่อน เดี๋ยวฉันจะดูว่าจะจัดการปัญหานี้ได้ไหม"
"อย่าประมาทนะ! ศัตรูแข็งแกร่งมาก!" ซันจิเตือนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ซาโบพยักหน้า โบกมือลา แล้วเปลี่ยนร่างเป็นเปลวไฟพุ่งลงสู่พื้นดิน
ซันจิรู้ว่าเขาจะไปจัดการคิง
"แฟรงกี้ เป็นไงบ้าง? ยังวิ่งไหวไหม?" ซันจิพลิกรถรบแฟรงกี้ให้ตั้งตรง และช่วยพยุงคนอื่นๆ เข้าไปในตัวรถ มองดูบาดแผลของลูฟี่และช็อปเปอร์ ซันจิปวดใจเหลือเกิน
"สบายมาก! สภาพฉันวันนี้ซูเปอร์สุดๆ! เกาะแน่นๆ นะ! ฉันจะเร่งเครื่องแล้ว!"
รถรบแฟรงกี้บรรทุกซันจิและคนอื่นๆ เคลื่อนที่ออกจากสนามรบอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าสู่อุด้ง!
ใต้ดิน ซาโบคว้าตัวคิงที่ไหม้เกรียม ล็อคคอแน่น แล้วบินไปทางจินเบ
ตูม!
ยังไม่ทันจะถึง เขาเห็นร่างของจินเบปลิวกลับมาด้วยความเร็วสูง กระแทกพื้นอย่างแรง
"จินเบ!" ซาโบปล่อยคิง แล้วบินไปหาจินเบ
"ฉันไม่เป็นไร แค่ก แค่ก!" จินเบกุมหน้าอก ที่นั่นมีรอยหมัดขนาดใหญ่ยุบลงไปลึก
"เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ทำไมมีตัวเก่งๆ โผล่มาอีกแล้ววะ?"
ซีซาร์ก้าวยาวๆ เข้ามา แกว่งดาบใหญ่อย่างสบายอารมณ์
"แกใช่ไหมที่ทำกับลูฟี่แบบนั้น?" แววตาซาโบเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเกลียดชัง เขากำหมัดแน่น
"เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ผู้ชนะคือกฎ จำเป็นต้องโกรธขนาดนั้นเลยเหรอ?" ซีซาร์ทำท่าทางไม่ยี่หระ
ซาโบยิ่งโกรธจัด หมัดขวาลุกเป็นไฟ ชกออกไป!
"หมัดอัคคี!"
คลื่นไฟยักษ์กลืนกินซีซาร์ทันที เผาไหม้พื้นดินจนดำเกรียม
"ไฟเหรอ? สายโลเกีย ผลเมระ เมระ? หึหึ พลังกระจอกชะมัด" เสียงเยาะเย้ยของซีซาร์ดังออกมาจากกองเพลิง ทำให้หัวใจซาโบกระตุกวูบ
"ไอเย็นยะเยือก - ดาบเหมันต์!"
แสงดาบเจิดจ้าสว่างวาบ ไฟดับมอดลงทันที ทางน้ำแข็งกว้างปรากฏขึ้นบนพื้น แสงดาบพร้อมไอเย็นกัดกระดูกพุ่งเข้าใส่หน้าซาโบในพริบตา!
"เร็วมาก!"
ร่างของซาโบแยกออกเป็นสองส่วน หลบแสงดาบ แล้วพุ่งขึ้นฟ้า ชกหมัดไฟใส่อีกครั้ง พุ่งเข้าหาซีซาร์ราวกับอุกกาบาต!
"พายุหิมะ!" ซีซาร์อ้าปากพ่นไอเย็นยะเยือกออกมาไม่หยุด แช่แข็งเปลวไฟที่ซาโบส่งมา และลามไปถึงตัวซาโบ
"บัดซบ แพ้ทางมันเต็มๆ" ซาโบเปลี่ยนร่างเป็นไฟหนีออกมาอีกครั้ง
ในขณะนี้ จินเบก็เข้าโจมตีซีซาร์อีกครั้ง
"คาราเต้มนุษย์เงือก - หมัดห้าหมื่นกระเบื้อง!"
หมัดขวาของจินเบพุ่งออกไป อากาศสั่นสะเทือน แรงกระแทกมหาศาลเลาะหน้าดินออกเป็นแถบ
"เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าชอบต่อยหมัดที่สุด!" ซีซาร์หัวเราะร่า ไม่คิดจะหลบเลย หมัดยักษ์เคลือบฮาคิ ไร้ซึ่งเทคนิค ปะทะกับจินเบทันที!
ตูม!
สีหน้าจินเบเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หมัดขวาของเขาเหมือนชกใส่ภูเขาเหล็ก พลังอันน่าสะพรึงกลัว แม้แต่ยอดฝีมือมนุษย์เงือกอย่างเขาก็ยากจะต้านทาน ข้อมือปวดร้าว หมัดของซีซาร์กดทับหมัดเขา กดลงมาที่แขน แล้วกระแทกเข้าที่หน้าอก!
"อ๊ากกก!" จินเบกระอักเลือด ร่างปลิวกลับไปราวกับอุกกาบาตอีกครั้ง!
"กรงเล็บมังกร!" ร่างของซาโบวูบมาด้านหลังหัวซีซาร์ นิ้วทั้งห้าทำท่ากรงเล็บ เคลือบฮาคิเกราะสีดำ บีบเข้าที่ท้ายทอยซีซาร์!
ซีซาร์ไม่หลบเลย ฮาคิหนาๆ ปกคลุมท้ายทอย แล้วเขาก็โขกหัวกลับหลังอย่างแรง!
ปัง!
นิ้วทั้งห้าของซาโบบิดเบี้ยว ถูกแรงกระแทกของซีซาร์ส่งกระเด็นไปหลายสิบเมตร ตกลงไปที่แทบเท้าไคโด
"สามโลกาวินาศ! นารากุ!"
ไคโดยกกระบองขึ้นสูง แล้วฟาดลงมาอย่างแรง!
"ฟีนิกซ์! ตราประทับฟีนิกซ์!"
จังหวะที่ซาโบกำลังจะโดนฟาด ร่างฟีนิกซ์เพลิงสีฟ้าของมัลโก้ก็พุ่งมาเตะเข้าที่เอวไคโด ส่งไคโดเซถอยหลังไป
"บ้าเอ๊ย! ทำไมมันแข็งแกร่งขนาดนี้? ไอ้หมอนั่น ฉันประมาทไป อารามากิต้องโดนมันเล่นงานแน่ๆ!"
ใบหน้าของซาโบบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด นิ้วมือขวาสามนิ้วหัก เขาฝืนความเจ็บปวดดัดนิ้วกลับทีละนิ้ว
"โทษที ฉันรักษาให้นายหายขาดไม่ได้ หึหึ แค่ก แค่ก" มัลโก้ยิ้มขื่น ไอโขลกๆ กระอักเลือดออกมาอีกหลายคำ สีหน้าดูแย่ลงเรื่อยๆ
"มัลโก้! ไหวไหม?" ซาโฟรีบเข้าไปพยุง
"มาม้า มาม้า เจ้าหมวกฟางหนีไปอีกแล้วเหรอ? หืม? ทำไมตรงนั้นยังมีคนอยู่อีก? นั่นมันคิด นี่นา ยืนเหม่ออะไรตรงนั้น?"
หลินหลินเดินส่ายสะโพกเข้ามา ไม่สนใจซาโบและมัลโก้ที่อยู่บนพื้น มุ่งตรงไปหาคิดที่ยืนเหม่อลอย
ดาบใหญ่ในมือเงื้อขึ้นแล้ว ออร่าทรงพลังพลุ่งพล่าน
"หอกแห่งเอลบัฟ - อิโคคุ!"
พื้นดินแตกกระจาย รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่คิด!
"เพลิงเทพเจ้า! จักรพรรดิเพลิง!"
ซาโบคำราม เปลวเพลิงมหาศาลระเบิดออกจากร่าง กลายเป็นดวงอาทิตย์เจิดจ้า พุ่งเข้าชนอิโคคุของหลินหลินอย่างจัง!
"ทำลายมันซะ!"
ลูกไฟยักษ์สว่างจ้าราวดวงอาทิตย์ เกือบจะทำลายอิโคคุของหลินหลินได้ ท่ามกลางความตกใจของหลินหลิน มันปะทะกับท่าไม้ตายของเธอเต็มๆ!
"เยือกแข็งพันลี้!"
ซีซาร์คำราม วงแหวนไอเย็นสีฟ้าส่องประกายระเบิดออกจากร่าง แผ่ขยายไปไกลหลายพันเมตรในพริบตา ไอเย็นกัดกระดูกปะทะกับลูกไฟยักษ์ของซาโบ!
ตูม!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง ร่างของซาโบถูกแรงระเบิดซัดกระเด็น กลายเป็นเปลวไฟปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า
"แต่ละคนนี่น่ารำคาญจริงๆ ข้าไม่อยากเล่นแล้ว ไคโด หลินหลิน โจมตีพร้อมกัน! ท่าผสานสามคน!"
ซีซาร์ตะโกน กล้ามเนื้อแขนปูดโปน ดาบใหญ่ในมือ ฮาคิเกราะและฮาคิราชันย์ในตัวระเบิดออกมาพร้อมกัน เคลือบดาบใหญ่ไว้!
"รับทราบ พี่ซีซาร์~!" หลินหลินขานรับเสียงหวาน กำดาบจักรพรรดิแน่น ปล่อยฮาคิทั้งหมดออกมาเช่นกัน!
ไคโดเงียบ หยิบกระบองขึ้นมา ฮาคิราชันย์พันรอบกระบอง!
"เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าไม่ได้ใช้ท่านี้มา 38 ปีแล้ว มาดูกันว่าจะระเบิดนครหลวงบุปผานี้ได้ไหม!"
ซีซาร์หัวเราะร่า ดาบใหญ่จูหลงในมือฟาดฟันออกไปทันที!
ในเวลาเดียวกัน หลินหลินและไคโดก็โจมตีพร้อมกัน!
สามยอดฝีมือระดับท็อปของโลกโจมตีประสานกัน!
"หัวหน้า! ถ้ายังไม่ออกมา พวกเราตายแน่!" ซาโบหน้าถอดสี เหงื่อแตกพลั่ก สัมผัสได้ถึงความตายที่คืบคลานเข้ามา!
วูบ วูบ วูบ!
ท่ามกลางฟ้าดิน ลมกรรโชกแรง บนพื้นดิน ฝุ่นฟุ้งกระจาย ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวดั่งจักรพรรดิปกคลุมทั่วผืนปฐพี!
ในเวลาเดียวกัน บนท้องฟ้าอีกด้านหนึ่ง ชายแขนเดียวผมแดง เดินย่ำอากาศมาอย่างกับเดินบนพื้นราบ!