บทที่ 21: ซีพีซีโร่! คิดขาขาด

คุกเหมืองอุด้ง!

อารามากิมองดูไคโดและบิ๊กมัมถูกซีซาร์ชุบชีวิตขึ้นมา ในใจบังเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม

กัปตันกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมและกัปตันกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร อดีตสี่จักรพรรดิ กลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์

และยิ่งไปกว่านั้น เมื่อได้ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งกว่ามาร่วมด้วย พันธมิตรที่ทรงพลังนี้จะก่อให้เกิดขั้วอำนาจระดับซุปเปอร์ขึ้นใหม่ในโลกใหม่

แถมขั้วอำนาจนี้ยังแข็งแกร่งสุดขีด แซงหน้ากลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิอื่นๆ ไปแล้วอย่างเห็นได้ชัด

ผลที่ตามมาคือ โลกใหม่ที่เพิ่งจะสงบลงหลังจากการผลัดเปลี่ยนขั้วอำนาจสี่จักรพรรดิเก่าและใหม่ จะต้องจมดิ่งสู่พายุเลือดอีกครั้ง

“ไอ้เวรนั่นกล้าพูดจาแบบนั้นกับท่านซากาซึกิ ออกไปได้เมื่อไหร่ ฉันจะทำให้แกชดใช้!” อารามากิโกรธจัด เพราะเมื่อวานเขาเห็นกับตาว่าซีซาร์ดูหมิ่นอาคาอินุ ซึ่งทำให้อารามากิผู้เทิดทูนอาคาอินุแทบจะระเบิดด้วยความโกรธ

วูบ!

“หือ? ใครน่ะ?” อารามากิเพ่งมองออกไปนอกกรงขัง แต่ไม่เห็นใครเลย ได้ยินเพียงเสียงลมวูบไหวเบาๆ

ฉึก ฉึก ฉึก!

ลูกสมุนโจรสลัดที่ถูกทิ้งไว้เฝ้าอารามากิ ยังไม่ทันจะตั้งตัว ก็ถูกมือดำทมิฬบดขยี้ลำคอจนสิ้นใจ

ตึก ตึก ตึก

นอกกรงขัง ชายร่างสูงผอมท่าทางประหลาดปรากฏตัวขึ้น สวมหมวกสีขาวและหน้ากากปิดบังใบหน้า

“CP0 (ซีพีซีโร่)? เยี่ยมมาก รีบหาทางไขกุญแจมือหินไคโรให้ฉันหน่อย ท่านซากาซึกิติดต่อพวกนายเหรอ?”

อารามากิแสดงสีหน้าประหลาดใจ เขารู้มานานแล้วว่ามีสายลับของรัฐบาลโลกแฝงตัวอยู่ในวาโนะคุนิ

ดังนั้น หลังจากพ่ายแพ้และถูกซีซาร์จับตัวได้ อารามากิจึงไม่ได้กังวลมากนัก

เพราะเขามั่นใจว่า CP0 ต้องมาช่วยเขาแน่นอน

นอกกรงขัง สมาชิก CP0 สวมหน้ากากก้าวเข้ามาข้างใน กรงไม่ได้ล็อค อารามากิแค่ถูกล่ามด้วยโซ่และกุญแจมือหินไคโรติดกับผนังหิน

“อารามากิ? หึหึ ไม่เจอกันนานเลยนะ ไม่นึกว่านายจะพ่ายแพ้หมดรูปขนาดนี้ แถมเจ็บหนักปางตาย น่าประหลาดใจจริงๆ”

สมาชิก CP0 ไม่รีบร้อนทำลายโซ่ตรวน แต่กลับเอ่ยปากพูด น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจและ... เยาะเย้ย?

รอยยิ้มดีใจบนหน้าอารามากิค่อยๆ แข็งค้าง เขาขมวดคิ้ว “แกไม่ใช่ CP0! แกเป็นใคร?”

ชายสวมหน้ากากหัวเราะเบาๆ แล้วถอดหน้ากากออก

ชายหนุ่มผมบลอนด์ปรากฏตัวขึ้น พร้อมรอยแผลเป็นที่ดวงตาข้างหนึ่ง

เขาไม่ใช่ใครอื่น!

“ซาโบ! เสนาธิการกองทัพปฏิวัติ! ทำไมเป็นแก?!”

ดวงตาของอารามากิฉายแววตกใจ ราวกับไม่อยากจะเชื่อ

ซาโบหัวเราะเบาๆ มือขวาทำท่ากรงเล็บมังกร คว้าหัวอารามากิ แล้วก้มลงสบตา “อารามากิ นายมาทำอะไรที่วาโนะคุนิ? คงไม่ได้กะจะมาหาเรื่องน้องชายฉันหรอกนะ? หึหึหึ ในที่สุดเขาก็กลายเป็นเทพพระอาทิตย์ กลายเป็นสี่จักรพรรดิ ประสบความสำเร็จขนาดนี้ พวกทหารเรืออย่างนายใจกว้างหน่อยไม่ได้รึไง?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ใช่แล้ว ฉันมาเอาหัวเจ้าหมวกฟางจริงๆ นั่นแหละ ซาโบ! ถ้าฟูจิโทระไม่ออมมือให้ที่โฮลี่แลนด์ แกไม่มีทางหนีรอดไปได้หรอก! แกมีจุดประสงค์อะไรที่วาโนะคุนิ?!”

หน้าของซาโบทะมึนลง นิ้วทั้งห้าที่เคลือบฮาคิสีดำบีบแน่น จนกะโหลกของอารามากิบิดเบี้ยว

“อ๊ากกก! ฆ่าฉันเลยสิวะถ้าแกกล้า! พวกกองทัพปฏิวัติก็เหมือนโจรสลัดนั่นแหละ สมควรถูกกำจัดให้สิ้นซาก!” อารามากิกรีดร้อง

“ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องของเอซเกิดซ้ำรอยกับลูฟี่เด็ดขาด! การตื่นขึ้นของลูฟี่และการกลายเป็นเทพพระอาทิตย์นิกะ คือแสงสว่างแห่งประวัติศาสตร์ สมควรแก่การปกป้องอย่างเต็มที่จากกองทัพปฏิวัติของเรา อารามากิ ฉันจะพานายไปเกาะซานติเอโก้ เส้นทางพลเรือเอกของนายจบลงแค่นี้แหละ”

ซาโบออกแรงบีบ ทำให้อารามากิหมดสติไป จากนั้นเขาก็ทำลายโซ่ตรวน หิ้วร่างอารามากิที่ถูกมัดแน่น เดินออกจากคุกเหมืองอุด้งไป

นครหลวงบุปผา!

“ซีซาร์! ฉันจะฆ่าแก!”

ลูฟี่โกรธจัด ผมสีขาวปลิวไสว ร่างกายลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีขาวซีด หมัดเคลือบฮาคิราชันย์ ต่อยเข้าที่หน้าอกของซีซาร์

“หึหึหึ! เจ้าหมวกฟาง นี่คือราคาที่แกต้องจ่ายที่เข้ามายุ่งเรื่องของวาโนะคุนิ! อายุแค่นี้ริอาจทำตัวเป็นวีรบุรุษ เที่ยวปกป้องคนนั้นคนนี้ คิดว่าตัวเองเป็นใคร? พระผู้ช่วยให้รอดเหรอ? แกมันก็แค่โจรสลัดบัดซบคนหนึ่ง!”

เมื่อครู่นี้ในการต่อสู้อันโกลาหล ซีซาร์ฟันแฟรงกี้พร้อมหุ่นยนต์ขาดครึ่งท่อนที่เอว

แฟรงกี้เป็นไซบอร์ก โครงสร้างร่างกายส่วนใหญ่ถูกดัดแปลงเป็นโลหะด้วยตัวเขาเอง

แม้ดาบของซีซาร์จะฆ่าแฟรงกี้ไม่ตาย แต่แฟรงกี้ก็หมดสติไปแล้ว และถ้าไม่ได้รับการรักษาทันเวลา เขาจะตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง

มัลโก้รีบเข้าไปห้ามเลือดให้แฟรงกี้ทันที แต่สำหรับร่างกายครึ่งคนครึ่งเหล็กของแฟรงกี้ พลังรักษาของเขาช่วยอะไรได้ไม่มากนัก

“นามิ! โรบิน! บรูค! ช็อปเปอร์! อุซป! พาแฟรงกี้หนีออกจากสนามรบไปก่อน! การต่อสู้นี้ไม่เหมาะกับพวกนาย มันอันตรายเกินไป! รักษาชีวิตตัวเองไว้!”

ลูฟี่ตาแดงก่ำ คราบน้ำตายังเปรอะเปื้อนแก้ม

ซีซาร์ฟันหุ่นเชิดเหล็กยักษ์ของคิดกระเด็นด้วยดาบเดียว แล้วหันมาโจมตีลูฟี่อีกครั้ง!

“เจ้าหมวกฟาง! เพิ่งรู้ตัวว่าอันตรายเหรอ? สายไปแล้ว!”

“จูหลง! กวาดล้างพวกมดปลวกให้ข้าที!”

ซีซาร์บิดข้อมือ จู่ๆ ก็ขว้างดาบใหญ่จูหลงออกไปราวกับพุ่งแหลน เฉียดผ่านร่างลูฟี่ไปในพริบตา

“โฮก!”

ดาบใหญ่กลายร่างเป็นมังกรยักษ์สีม่วง อ้าปากพ่นพิษร้ายแรงออกมา!

“โทราโอะ!” ลูฟี่คำราม

“ROOM!” ลอว์ยื่นมือขวาออก โดมพลังเตรียมจะย้ายตำแหน่งมังกรจูหลง

“เหอะ! พลังน่ารำคาญไม่จบไม่สิ้น!”

ซีซาร์ปวดหัวกับพลังของลอว์มาก การสลับเทเลพอร์ตไปมาของลอว์เหมือนยาวิเศษ ไม่เพียงแต่คุมเกมได้ทั่วสนาม แต่ยังช่วยเพื่อนร่วมทีม สับเปลี่ยนตัว และลอบกัดได้อีก

ที่สำคัญที่สุดคือ ระยะทำการกว้าง และใช้ได้ทันที!

“ร่างพญาอินทรี! ปีกแสงสังหาร!”

ปีกทองขนาดยักษ์สองข้างกางออกด้านหลังซีซาร์ทันที พาเขาบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างกายหมุนคว้างราวกับสว่าน และขณะที่ปีกหมุน ก็ยิงพายุขนนกแหลมคมออกมา!

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

ขนนกจำนวนมหาศาลปกคลุมพื้นที่หลายสิบเมตรอย่างหนาแน่น ไร้ช่องโหว่

เคร้ง เคร้ง เคร้ง เคร้ง!

คิดใช้แขนเหล็กยักษ์บังตัว ลูฟี่วาร์ปหนีได้ทัน แต่ลอว์หนีไม่พ้น!

“แย่แล้ว!”

ลอว์เพิ่งใช้พลังคุมเกมทั่วสนาม รูมของเขากำลังล็อกเป้าไปที่พิษของมังกรจูหลง และตัวมังกรจูหลงก็ใหญ่เกินกว่าที่ลอว์จะครอบคลุมได้หมด เนื่องจากมังกรจูหลงพ่นพิษออกมาต่อเนื่อง ลอว์จึงต้องใช้พลังย้ายมันตลอดเวลา

นั่นนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ร้ายแรง: ลอว์ยังอยู่ที่เดิม ไม่ได้เปลี่ยนตำแหน่ง!

ขนนกจำนวนมหาศาลราวกับใบมีด พุ่งเข้าใส่ร่างของลอว์!

“ROOM! สับเปลี่ยน!”

ลอว์ไม่ใช่คนโง่ เขาคิดทางรอดได้ในเสี้ยววินาที: ย้ายมังกรจูหลงที่กำลังพ่นพิษมา แล้วให้มันรับการโจมตีแทนเขา!

ซีซาร์หมุนตัวบิน พุ่งตามขนนกมา ราวกับคาดการณ์ไว้แล้วว่าลอว์จะแก้เกมแบบนี้ ทันทีที่มังกรจูหลงปรากฏตัว มันก็คืนร่างเป็นดาบใหญ่ ซีซาร์คว้าดาบด้วยมือเดียว แล้วเปลี่ยนเป็นจับสองมือ กล้ามเนื้อแขนปูดโปน เหวี่ยงดาบกวาดเลียดพื้น!

คลื่นดาบสีดำทมิฬกวาดผ่านขาของคิดในพริบตา!

“อ๊ากกกกก!”

“คิด!”