467- ความอัปมงคล
467- ความอัปมงคล
1778 - ความอัปมงคล
อย่างไรก็ตามการดำรงอยู่ประเภทนี้มีอยู่ในตำนานเท่านั้น ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันยังไม่เคยมีใครบรรลุถึงขั้นนี้ด้วยวิธีการนี้มาก่อน
เป็นเพราะเมื่อความเข้มแข็งก้าวข้ามเส้นหนึ่งไปแล้วพวกเขาต้องเผชิญกับบททดสอบแห่งสวรรค์ ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ต้องตายเพราะว่าบททดสอบพวกนี้นั้นแข็งแกร่งมากกว่าปกติ
ตามความเข้าใจของเขาเรื่องนี้นับว่าเป็นหนทางแห่งความตายเพียงอย่างเดียว เพราะในโลกไม่เคยมีใครที่สามารถทำให้ร่างกายของตัวเองเป็นเมล็ดพันธุ์ได้อย่างสมบูรณ์
จึงไม่มีทางที่พวกเขาจะข้ามผ่านบททดสอบแห่งสวรรค์อันรุนแรงด้วยระดับบ่มเพาะครึ่งครึ่งกลางกลาง
ตอนนี้เมิ่งเทียนเจิ้งสามารถบุกทะลวงเข้าสู่อาณาจักรแห่งความเป็นอมตะด้วยร่างกายเป็นเมล็ดพันธุ์ที่เสียหาย แม้ว่าเขาจะสามารถกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้แต่การจะข้ามผ่านบททดสอบแห่งสวรรค์ในระดับผู้อมตะนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
บนกำแพงเมืองจักรพรรดิทุกคนตกตะลึง เขาจะบรรลุความเป็นอมตะจริงๆหรือ?
หลังจากนั้นไม่นานคลื่นหมอกสีดำก็แผ่กระจายลงมาจากจุดสูงสุดของโดมท้องฟ้าปกคลุมโลกทั้งใบนี้ไว้ด้านใน ท้องฟ้าดูเหมือนจะสูญเสียพลังชีวิตไป
เกิดอะไรขึ้น?!
ทุกคนมึนงงเขากำลังเผชิญกับบททดสอบแห่งสวรรค์ในระดับเซียนไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงมีความไม่เป็นมงคลปรากฏออกมา?
การขึ้นสู่ความเป็นอมตะเป็นตัวแทนของความรุ่งโรจน์สูงสุดมันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเป็นมงคล อย่างไรก็ตามในตอนนี้เหตุใดตอนนี้จึงมีความแปลกประหลาดที่แฝงไปด้วยกลิ่นอายของความตาย?
ฮ่อง!
บททดสอบแห่งสวรรค์ยังคงอยู่ที่นั่นยังคงปลดปล่อยสายฟ้าเพื่อโจมตีหมอกสีดำ แต่ถึงกระนั้นหมอกสีดำยังคงปกคลุมลงสู่ด้านล่างด้วยความกล้าแข็ง
บนกำแพงเมืองจักรพรรดิร่างกายของสือฮ่าวแข็งค้างด้วยความหนาวเหน็บ เขากำลังนึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในอดีตทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริง
เขานึกถึงคนสองคน: เย่เฉียนหยูและม่ออู๋เต้าสองคนนี้เกือบจะก้าวเข้าอาณาจักรแห่งความเป็นอมตะด้วยวิธีพิเศษ
อย่างไรก็ตามสุดท้ายทั้งคู่ก็เสียชีวิต
ย้อนกลับไปในช่วงการต่อสู้ของสามพันแคว้นเมื่อเขาเข้าสู่โลกเซียนโบราณ สือฮ่าวได้จับยาศักดิ์สิทธิ์เถาวัลย์สวรรค์แห่งความว่างเปล่า
เขาได้รับรู้เรื่องราวของเย่เฉียนหยูจากมันแม้กระทั่งเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาในตอนก้าวเข้าสู่อาณาจักรแห่งความเป็นอมตะผ่านความทรงจำของเถาวัลย์สวรรค์แห่งความว่างเปล่า .
ในยุคหนึ่งเย่เฉียนหยูได้เผชิญกับสิ่งประเภทนี้หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะบททดสอบแห่งสวรรค์ได้ แต่ท้ายที่สุดร่างกายของเขาก็ถูกกลืนกินเข้าไปในความมืดมิด!
ตอนนี้เรื่องแบบนี้กำลังจะเกิดขึ้นกับเมิ่งเทียนเจิ้งทำให้สือฮ่าวหวาดกลัวจับใจ!
“ไม่!”
เขาคำรามออกมาอยากจะวิ่งเข้าไปเตือนผู้อาวุโสใหญ่ให้ระวังเขาต้องผ่านมันไปให้ได้
ผู้อาวุโสของสำนักเซียนคว้าตัวเขาไว้ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อนุญาตให้สือฮ่าวออกจากเมืองจักรพรรดิ์
ในความเป็นจริงระยะทางนั้นมากเกินไปไม่มีทางที่เขาจะไปได้ทันเวลา ยิ่งไปกว่านั้นยังมีผู้ไม่ดับสูญขวางทางอยู่ เขาไม่มีทางอนุญาตให้สือฮ่าวทำสำเร็จอย่างแน่นอน
ฮ่อง!
สายฟ้าจากบททดสอบแห่งสวรรค์โจมตีเข้าใส่หมอกสีดำอย่างรุนแรงทั้งสองต่อสู้กันบนท้องฟ้า
“ท้ายที่สุดมันยังคงมาถึง” เมิ่งเทียนเจิ้งถอนหายใจ
“ข้ารู้มานานแล้วข้าถึงไม่ลังเลที่จะทำลายผลไม้เตาของตัวเองเพื่อก้าวเข้าสู่อาณาจักรแห่งความเป็นอมตะก่อนเวลา แต่ในที่สุดเมื่อมีคนจะก้าวเข้าสู่อาณาจักรนั้นความล่มสลายของโลกเซียนก็จะมาถึงพร้อมกัน”
เขาเชื่อว่าถ้าเขาไม่ได้รับผลกระทบเขามีความมั่นใจว่าเขาจะผ่านมันไปได้
ตอนนี้เขาไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้ว ในตอนนี้เขาทำได้เพียงต้องสังหารผู้ไม่ดับสูญจากต่างมิติคนนั้นเพื่อชดเชยความเสียใจของตัวเอง
อย่างไรก็ตามหมอกสีดำประเภทนี้ปรากฏขึ้นในช่วงเวลาสำคัญเช่นเดียวกับตำนาน
บางทีเขาอาจไม่มีโอกาสที่จะบรรลุความเป็นอมตะด้วยซ้ำ!
"ได้เวลาตายของเจ้าแล้ว!" เมิ่งเทียนเจิ้งไม่ได้ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ปรากฏอยู่รอบๆ แต่กลับพุ่งเข้าหาผู้ไม่ดับสูญคนนั้นหวังจะตกตายไปพร้อมกัน
ในเวลานี้ผู้ไม่ดับสูญจากต่างมิติมองไปที่หมอกสีดำด้วยความโหยหาเล็กน้อย ใบหน้าของเขามีความเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด
"ตาย!"
เมิ่งเทียนเจิ้งคำรามออกมาสายฟ้าจากบททดสอบแห่งสวรรค์ยังคงไล่ตามเขาไม่หยุด
ในขณะนี้รัศมีของเขาทรงพลังเกินกว่าจะเปรียบเทียบได้ ในขณะที่เขาก้าวข้ามบททดสอบแห่งสวรรค์ เมื่อพลังของทั้งสองสิ่งรวมกันนั้นไม่ใช่เรื่องที่ผู้อมตะธรรมดาจะสามารถต้านทาน
ฮ่อง!
ผู้ไม่ดับสูญคนนั้นกระอักเลือดออกมาไม่หยุดร่างกายของเขาที่ได้รับการฟื้นฟูมาเล็กน้อยถูกฉีกแยกออกจากกันเป็นสองส่วนอีกครั้ง!
เมิ่งเทียนเจิ้งก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญพร้อมกับโจมตีเข้าใส่ผู้ไม่ดับสูญคนนั้นอย่างรุนแรง เขารู้ว่าเขามีเวลาเหลือไม่มากแล้วเขาไม่ยอมที่จะตายไปด้วยความเสียใจแต่ต้องการแสดงพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองออกมาให้มากที่สุด!
ในเวลานี้โลกกำลังสั่นสะเทือนซึ่งเป็นผลมาจากการปลดปล่อยพลังเต๋าที่เป็นอมตะ
หงหลง!
โดมท้องฟ้าแตกออกจากกัน สายฟ้านั้นน่ากลัวเกินไปแสงเซียนพุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่องก่อนจะระเบิดเข้าใส่เมิ่งเทียนเจิ้งจนเขาสั่นสะท้าน เขาประสบกับการโจมตีที่น่ากลัวที่สุด
อย่างไรก็ตามสิ่งนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะหลีกเลี่ยง เขาทำได้เพียงต้านทานมันได้อย่างอดทน นี่คือบททดสอบแห่งสวรรค์
ความหายนะ ชะตากรรมตลอดจนชีวิตและความตายของเขาล้วนถูกกำหนดด้วยสิ่งนี้
หากเขาสามารถผ่านมันไปได้เขาจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมจนไม่สามารถจินตนาการถึง แต่น่าเสียดายที่ท้ายที่สุดแล้วโชคชะตาของเขาก็ถูกกำหนดให้ต้องมุ่งสู่ความตายเท่านั้น!
สิ่งที่รอเขาอยู่ก็มีเพียงความมืดมิด
ฮ่อง!
เมิ่งเทียนเจิ้งโจมตีมือของเขาผสานเข้าด้วยกัน ก่อนที่จะปลดปล่อยดาบสีดำและสีขาวอันทรงพลังออกมาจากความว่างเปล่า มันไม่เพียงแต่ฉีกโดมท้องฟ้าเท่านั้น แต่ทั้งจักรวาลคล้ายกับจะถล่มลงมาในการโจมตีครั้งนี้
ใบหน้าของผู้ไม่ดับสูญคนนั้นเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดหอกสวรรค์ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า ในเวลาเดียวกันเขากำลังถ่วงเวลาหวังว่าบททดสอบแห่งสวรรค์จะสามารถสังหารคู่ต่อสู้คนนี้ในที่สุด
อย่างไรก็ตามเขารู้สึกถึงความอัปยศอดสู เขาเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ แต่เขากลับไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ ทำได้เพียงใช้วิธีสกปรกเช่นนี้ มันทำให้เขารู้สึกผิดหวังในตัวเองอย่างยิ่ง
ถึงกระนั้นการมีชีวิตอยู่ก็สำคัญที่สุด คนที่หัวเราะเป็นคนสุดท้ายคือผู้ชนะเขาไม่ปล่อยให้อารมณ์ของเขามีผลต่อการตัดสินใจ
"ฆ่า!"
ดังดึ๊งดึ๊ง…
เสียงดังกึกก้องโดมท้องฟ้าเปิดออก รัศมีของดาบสาดส่องอย่างไม่รู้จักจบสิ้นมันเจาะผ่านโลกที่ไร้ขอบเขตเผยให้เห็นความเป็นนิรันดร์
นี่เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเมิ่งเทียนเจิ้งการปะทะครั้งยิ่งใหญ่กับสิ่งมีชีวิตอมตะ!
ปู!
เลือดกระจายออกจากสิ่งมีชีวิตอมตะอีกครั้งรัศมีของดาบทะลุผ่านหน้าอกของเขา กระดูกของเขาถูกตัดผ่านบาดแผลที่น่าสะพรึงกลัวเปิดออก
จิ!
ในเวลาเดียวกันใบมีดโค้งสองอันของเมิ่งเทียนเจิ้งมีความมันวาว พวกมันทะลุผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเจาะลงไปที่ด้านหลังของสิ่งมีชีวิตอมตะจากต่างมิติอีกครั้งหนึ่ง
อา…
ผู้ไม่ดับสูญคำรามออกมาด้วยความโกรธ เขาถูกคนใกล้ตายคนหนึ่งทำร้ายอย่างรุนแรง! เหตุการณ์แบบนี้แม้แต่ยุคอันยิ่งใหญ่ก่อนหน้าก็ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
เลือดพุ่งออกมาจากไหล่สะบักของเขาเกือบจะขาด ใบมีดโค้งนั้นคมเป็นพิเศษมีความแวววาวและสัญลักษณ์ของเต๋าที่ยอดเยี่ยม มันน่ากลัวเกินไป