เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

403 - โลหิตสาดกระจายไปทั่วสวรรค์

403 - โลหิตสาดกระจายไปทั่วสวรรค์

403 - โลหิตสาดกระจายไปทั่วสวรรค์


1714 - โลหิตสาดกระจายไปทั่วสวรรค์

อันหลานสงบนิ่งมากและน่ากลัวอย่างแท้จริง เขาใช้มือเพียงข้างเดียวแต่สามารถปิดผนึกเมืองจักรพรรดิ์ดั้งเดิมไว้ทั้งหมด

ไม่ว่าแสงเซียนจะเทลงมาอย่างไรก็ยังไม่สามารถบังคับมือนั้นกลับได้

เมืองจักรพรรดิ์ดั้งเดิมไม่สามารถทำอะไรเขาได้แม้ว่าทุกคนจะต่อต้านอย่างสุดกำลัง!

พวกเขาทำอะไร? บนกำแพงเมืองจักรพรรดิ์ทุกคนต่างตกตะลึง เมืองในตำนานปรากฏตัวขึ้น แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดยั้งความปรารถนาของราชาอมตะอันหลานได้!

“ตราบใดที่เมืองนี้ยังคงตั้งอยู่เราก็จะสู้ต่อไป! ฆ่า!”

ในเวลานี้มีผู้เฒ่าหลายคนปรากฏตัวในเมืองโบราณ พวกเขาปลดปล่อยเสียงคำรามที่เคร่งขรึม ตอนนี้พวกเขาล้อมรอบกองไฟกองหนึ่งไว้ กองไฟกองนี้ถูกจุดขึ้นจากโครงกระดูกผู้อมตะ

พวกเขาวางแผนที่จะทำลายตัวเองไปพร้อมกับศัตรู!

ฮ่อง!

เมืองโบราณส่องแสงเจิดจรัสโดยเฉพาะใจกลางของเมือง ริ้วแห่งสวรรค์ล้นออกมาทะลุผ่านใจกลางสวรรค์อเวจีทำให้เกิดพลังทำลายล้างอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

บนกำแพงของเมืองจักรพรรดิ์สือฮ่าวนิ่งเงียบ แต่หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความเจ็บปวด เขารู้ว่าราชาองค์เดียวที่เหลืออยู่ในเมืองกำลังเผาไหม้ตัวเอง

ผู้อ่อนแอและผู้ชราทั้งหมดรวมไปถึงเจ็ดราชันย์คนสุดท้ายกำลังลากร่างอันเหี่ยวเฉาของพวกเขาพยุงเมืองโบราณ เพื่อให้สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ครั้งสุดท้ายของสวรรค์อเวจีให้ทำลายอันหลาน!

หงหลง!

สวรรค์อเวจีกำลังลุกไหม้ปลดปล่อยพลังเซียนปกคลุมท้องฟ้า กลายเป็นเปลวไฟรูปเกลียวพุ่งลงมาจากด้านบนด้วยความรุนแรง

กฎเต๋าของสวรรค์อเวจีทีเป็นเหมือนสายรุ้งของเทพเจ้าทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางอยู่ด้านหน้า!

ในขณะนี้มีราชโองการห้าฉบับปรากฏอยู่ข้างหลังอันหลานอย่างต่อเนื่อง รัศมีพลังที่น่าหวาดหวั่นถูกปลดปล่อยออกมาปิดผนึกโลกทั้งใบ!

โลกทั้งใบดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งและได้รับการขัดเกลาอย่างรุนแรงจนสวรรค์พังทลายปฐพีแยกออกจากกันเป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ราชโองการทั้งห้าฉบับล้วนมีพลังของจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญห้าคน!

ประกาศิตทั้งห้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อตัวเป็นมือที่ยิ่งใหญ่ห้ามือโจมตีเข้าใส่สวรรค์อเวจีอย่างรุนแรงพร้อมกับมือข้างนั้นของอันหลาน

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดเกิดขึ้นในฝั่งของสวรรค์อเวจีการต่อสู้แบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนนอกจะหยั่งรู้ได้ แต่ทุกคนล้วนทราบดีว่าพลังระดับนี้ไม่เคยมีมาก่อนทั้งในอดีตปัจจุบันและอาจจะรวมถึงอนาคตด้วย!

คนปกติไม่สามารถเข้าใจได้เพราะนี่เป็นการเผชิญหน้ากันระหว่างผู้ที่อยู่ในระดับสูงสุดของจักรวาล

หลังจากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็ดำมืดไป สนามรบถูกปกคลุมไปด้วยพลังแห่งความโกลาหล

หลังจากที่เวลาผ่านไปนานพอสมควรทุกคนต่างเฝ้ารอใจจดใจจ่อ จิตวิญญาณของพวกเขาเริ่มแข็งกระด้าง จากนั้นโลกก็สงบลงทัศนียภาพค่อยๆถูกเปิดเผยออกมา

ทะเลทรายอันยิ่งใหญ่ยังคงอยู่ไม่ถูกทำลาย

เพียงเพราะว่าอันหลานไม่ต้องการสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้ไม่เกี่ยวข้องซึ่งแน่นอนว่าเป็นผู้คนจากดินแดนของเขา กองทัพต่างมิติหลายพันล้านไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย

ทางด้านเก้าสวรรค์ทุกคนตัวสั่นมีเงาสีดำปกคลุมอยู่ในหัวใจของพวกเขา

เป็นเพราะไม่ใช่แค่อันหลานแต่ราชโองการทั้งห้าฉบับนั้นเป็นตัวแทนของจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญคนอื่นๆ พวกเขาลงมือพร้อมกันเพื่อต่อสู้กับเต๋าอันยิ่งใหญ่ของสวรรค์อเวจี

ในทันใดนั้นสวรรค์อเวจีก็เงียบลงราวกับว่าทุกอย่างหยุดนิ่ง

ราชโองการทั้งห้ายังคงปิดผนึกสวรรค์อเวจีอย่างแน่นหนาจนไม่สามารถขยับได้

มือข้างนั้นของอันหลานยังคงบีบคั้นเข้าใส่เมืองจักรพรรดิ์เดิมด้วยความรุนแรง โลกดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

ที่ใจกลางเมืองโบราณเคยมีลำแสงขนาดยักษ์ แสงนี้ดูเหมือนจะส่องสว่างไปชั่วนิรันดร์สามารถผสานเข้ากับเจตจำนงของสวรรค์อเวจีได้ แต่ตอนนี้มันถูกหยุดลงแล้ว

ทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหว

ราวกับว่าโลกนี้เข้าสู่สภาวะเงียบสงบ

อย่างไรก็ตามทุกคนรู้ดีว่าสถานการณ์นี้จะพังทลายไม่ช้าก็เร็ว เมื่อเวลานั้นมาถึงโลกก็จะแตกสลายยุคอันยิ่งใหญ่นี้ก็จะถึงคราวสิ้นสุดลง!

บนกำแพงเมืองจักรพรรดิ

เด็กกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น พวกเขาหลั่งน้ำตาอย่างเงียบๆมองไปที่เมืองบนท้องฟ้า พวกเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เด็กเหล่านี้สัมผัสได้ถึงความผันผวนของเมืองที่พวกเขาอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ด้วยความหวาดกลัว พวกเขาร้องไห้อ้อนวอนขอให้คนจากชนเผ่าตระกูลหินผามาขอร้องให้ผู้เชี่ยวชาญของเมืองพาพวกเขามาที่นี่

ในที่สุดพวกเขาก็ถูกพามาแล้ว

เด็กๆทุกคนร้องไห้พึมพำ“ตระกูลของเรา”

แม้ว่าอายุของพวกเขาจะไม่มาก แต่พวกเขาก็รู้ทุกอย่าง นับจากวันนี้เป็นต้นไปมันจะเป็นการแยกจากกันชั่วนิรันดร์!

อา…

ในอากาศบนเมืองโบราณนั้นผู้อาวุโสที่มีแขนข้างเดียวคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น

ร่างกายของเขาเหี่ยวเฉาจนแทบจะยืนไม่ไหวแต่ในสายตาของทุกคนเขาคือผู้ที่แข็งแกร่งมากที่สุดและยิ่งใหญ่มากที่สุดอย่างแท้จริง

เขาร่วมกับผู้อาวุโสคนอื่นๆแบก 'กระดูก' ที่ลุกเป็นไฟของผู้ไม่ดับสูญที่ด้านหน้าของกำแพงเมืองทุ่มเข้าใส่มือของอันหลาน

ร่างกายของพวกเขาถูกไฟลุกท่วมคล้ายกับแมงเม่าที่บินเข้าสู่กองเพลิงโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว

พวกเขาต้องการทำลายความสมดุลที่เกิดขึ้นนี้โดยการใช้ชีวิตของตัวเองเพื่อจุดไฟกระดูกของผู้ไม่ดับสูญ เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นพลังงานของเมืองเพื่อใช้ในการโจมตีมือของอันหลาน

“ท่านปู่!”

“ท่านปู่!”

บนกำแพงเมืองจักรพรรดิเด็กๆกลุ่มนั้นกรีดร้องออกมาราวกับว่าหัวใจของพวกเขากำลังถูกฉีกกระชาก

คนเหล่านี้ไม่ใช่ปู่ของพวกเขาแต่ทุกคนปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนกับหลานของตัวเอง แม้ว่าพวกท่านจะดูเข้มงวดแต่เด็กๆก็สัมผัสได้ถึงความเมตตาและความรัก

นี่คือกลุ่มผู้อาวุโสที่ร่างกายพิการมานานพลังศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกายของพวกเขาแทบจะสูญสลายไปหมดสิ้นแล้ว

อย่างไรก็ตามแม้ว่าร่างกายของพวกเขาจะใกล้สูญสลาย แต่หัวใจของพวกเขาก็ไม่ยอมแพ้ไม่เคยหวาดกลัวต่อความตายแม้จะเป็นการต่อสู้กับจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญก็ตาม

พวกเขายังคงบากบั่นต่อสู้ด้วยความกล้าหาญแม้ว่าจะมีหลายคนที่เสียชีวิตอย่างต่อเนื่อง แต่พวกเขาจะไม่หยุดจนกว่าคนสุดท้ายจะล้มลง!

ในเมืองจักรพรรดิ์เดิม ไม่มีใครสักคนที่ไม่ได้ต่อสู้

ดวงตาของสือฮ่าวเริ่มพร่ามัว เขาเฝ้าดูผู้อาวุโสเหล่านั้นปกป้องโลกใบนี้ด้วยความกล้าหาญโดยที่ตัวเขาไม่สามารถทำอะไรได้!

ปู!

ดอกไม้ไฟบนท้องฟ้าเป็นสีเลือด แม้ว่าพวกเขาจะทำได้ค่อนข้างดี แต่มีหรือที่พวกเขาจะสามารถต่อต้านความแข็งแกร่งของบุคคลระดับราชาอมตะได้

ผู้อาวุโสเหล่านั้นถูกมือขนาดใหญ่ของอันหลานบดขยี้จนตายเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ไม่สามารถทำอันตรายมือข้างนั้นได้แม้แต่น้อย

กระดูกที่ถูกเผาไหม้ของผู้ไม่ดับสูญมากมายกระเด็นตกลงมาจากเมืองที่อยู่กลางอากาศ! ผู้อาวุโสแขนเดียวและผู้อาวุโสคนอื่นภายในเมืองล้วนถูกสังหารจนหมดสิ้น

“ท่านปู่!”

“ไม่! ท่านปู่!”

บนกำแพงเมืองจักรพรรดิ เด็กๆกลุ่มนั้นร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกเสียใจ

บรรพบุรุษของพวกเขาเสียชีวิตหมดสิ้นแล้ว!

ทะเลทรายอันกว้างใหญ่เงียบงันลงไปทันที บนกำแพงเมืองจักรพรรดิ์กลุ่มเด็กๆล้มลงกับพื้นจิตใจแตกสลายโหยหวนด้วยความเศร้าโศก

แต่สิ่งนี้ไม่ได้เปลี่ยนความเชื่อมั่นและความมุ่งมั่นของพวกเขาแม้แต่น้อย

คนที่ตายไปแล้วย่อมไม่สามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกพวกเขารู้เรื่องนี้ดี

“ท่านปู่!” เสียงสะอื้นที่เปล่งออกมาอย่างแผ่วเบาทำให้สายตาของผู้คนจำนวนมากในจักรพรรดิเริ่มหมองเศร้า

ขณะที่พวกเขาเฝ้าดูจุดจบของผู้ที่อ่อนแอและแก่ชราหัวใจของพวกเขาก็เต้นรัวด้วยความโกรธแค้น

จบบทที่ 403 - โลหิตสาดกระจายไปทั่วสวรรค์

คัดลอกลิงก์แล้ว