เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 38 - Kutan Desert (5)

Chapter 38 - Kutan Desert (5)

Chapter 38 - Kutan Desert (5)


Chapter 38 - Kutan Desert (5)

ซังจินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

'ถูกตัด...เกี่ยวกับความสัมพันธ์'

และหลังจากนั้น 10 วินาที เขาก็ได้รับคำตอบออกมา ซังจินเงยหน้าคิดไปมองที่สฟิงซ์ ดูเหมือนว่ามันกำลังตื่นเต้นกับการรอคำตอบ ซังจินจึงให้คำตอบไป

"สะดือ"

การแสดงออกของสฟิงซ์ได้เปลื่ยนไปอย่างมาก

"อา.. ทำไม?"

"การบาดเจ็บครั้งแรกของทุกๆคนมีคือ...สะดือ และมันยังเป็นหลักฐานที่แสดงถึงความสำพันธ์ของมารดากับเรา เราจะไม่สามารถเกิดมาได้หากไม่มีมัน แต่ในตอนนี้มันก็ได้ไร้ประโยชน์ไปแล้ว"

"..."

สฟิงซ์ได้มองไปที่ซังจินด้วยสายตาที่ไม่สามารถอ่านออกได้ ซังจินจึงได้วางมือไว้ด้านบนดาบ 'มูนสเปค' อาจจะเป็นไปได้ว่าสฟิงซ์จะเปลื่ยนแปลงพฤติกรรม เช่นเดียวกับในกรณี 'พ่อค้าเร่อินเดล' (มนุษย์หมาป่าในบทสอง)

'ถ้าหากมันปรากฏว่า....สฟิงซ์เป็นบอสลับ'

แต่แล้ว

"...ถูกต้อง ทำไมเจ้าถึงตอบคำถามได้เร็วเช่นนั้น"

นี้คือทั้งหมดที่สฟิงซ์ต้องการจะรู้ แต่ซังจินก็ไม่ตอบกลับไป

"ฉันไม่คิดว่าเจ้าจะใช้เวลาตอบคำถามเพียงแค่ 10 วินาทีเลย ไม่สิแม้แต่ว่าน้อยกว่า 30 วินาทีก็ไม่เคย แต่แล้วทำไมเจ้าถึงไก้ตอบออกมาอย่างมั่นใจและถูกต้อง"

"โอเคพอได้แล้ว พาฉันไปโอเอซิสทีเถอะ"

สฟิตตอบกลับมาพร้อมกับมองลงไปที่ซังจิน

"...แน่นอน สัญญาเป็นสัญญา เจ้าขึ้นมาบนหลังข้าได้เลย"

ซังจินกระโดดไปบนอุ้งเท้าและปืนขึ้นไปต่อบนหลังของสฟิงซ์ สฟิงซ์ได้พูดกับเขาอีกครั้งเมื่อเขาได้ขึ้นมาด้านบน

"เกาะให้แน่นๆนะ ถ้าหากว่าเจ้าตกลงไปตายก่อนที่จะถึงโอเอซิส มันคงจะน่าเสียดายน่าดู จริงไหม?"

ทันทีที่เขาได้พูดจบ เขาก็บินขึ้นไปในอากาศโดยที่ไม่รอคำตอบ ซังจินสามารถจะมองเห็นทะเลทรายได้จากมุมสูงบนหลังของสฟิงซ์

เมื่อเขาขึ้นไปสูงขึ้นอีกเขาก็จะสามารถมองเห็นโอเอซิสได้จากไกลๆ สฟิงซ์ได้บินไปที่โอเอซิสด้วยปีกที่ทรงพลัง

****

ในขณะเดียวกัน คนอื่นๆก็ได้ออกเดินตระเวนในทะเลทราย พวกเขาได้คนหาพวกมอนสเตอร์เพื่อที่จะเพิ่มจำนวนเหรียญดำของพวกเขา

ในเวลาเดียวกันนั้นกิ้งก่ายักษ์สองตัวก็ได้วิ่งเข้าใส่กลุ่มของพวกเขา บูกิไตได้ตะโกนออกมาจากแนวหน้า

"พวกมันมาแล้ว เตรียมพร้อม"

"ฟรอสต์ไบท์"

มูเนียร์ได้ทำให้กิ้งก่าตัวหนึ่งช้าลง และพวกนักล่าทั้งสี่คนก็ได้มุ่งความสนใจที่อีกตัวหนึ่ง แน่นอนว่าผู้ที่จะได้ปะทะคนแรกก็คือบูกิไต

แต่เมื่อเขากำลังจะได้ปะทะกับกิ้งก่าตัวแรก พื้นทรายก็เริ่มที่จะขยับ บูกิไตจึงได้ตะโกนบอกออกมา

"หนอนทะเลทราย นั่นมันหนอนทะเลทราย"

เหล่านักล่าจึงหันไปมองในจุดนั้นทันที จิ้งจกก็ได้พุ่งเข้ามาจากอีกทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว ครู่ต่อมา

"ก๊าซซ~"

หนอนทะเลทรายก็ได้โผล่ขึ้นมาจากพื้นทรายและมุดลงไปอีกครั้ง

"กระจายตัวออกไป แยกช่องว่าง"

อิกกอได้ตะโกนออกมา มันเป็นขั้นตอนพื้นฐานสำหรับการสู้กับหนอนทะเลทราย หนอนทะเลทรายสามารถที่จะขุดหลุมได้ทีละหลุมเพียงเท่านั้น

การยืนแยกกันมันจะทำให้มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะเป็นเป้าหมาย

เมื่อหลุมได้ปรากฏออกมา คนข้างๆก็จะสาสารถเข้าไปช่วยกันได้และพวกที่เหลือก็จะโจมตีไปที่หนอนทะเลทราย นี้คือกลยตที่พวกเขาได้ใช้ฆ่าหนอนทะเลทรายมาจนถึงตอนนี้

ปัญหาก็คือยังมีกิ้งก่าสองตัวอยู่ด้วย กิ้งก่าตัวหนึ่งได้พุ่งเข้าไปหาบูกิไตและโจมตีเขาด้วยเท้า

บูกิไตได้ชูโล่ขึ้นมาเพื่อป้องกันการโจมตี แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะมุ่งเป้สไปที่กิ้งก่าได้มากนัก เขากำลังฟุ้งซ่านเกี่ยวกับหนอนทะเลทรายว่ามันอาจจะโผล่ขึ้นมาจากใต้เท้าของเขา และเพื่อให้ทุกอย่างแย่ลงกิ้งก่าก็ยังได้พุ่งเข้าใส่บูกิไตต่อ

"มูเนียร์นายใช้เวทมนตร์ได้ไหม?"

"มานาฉันหมดแล้ว"

'...เวร'

บูกิไตสบถออกมาภายในใจ ถ้าเขาได้เผชิญหน้ากับหนอนทะเลทรายและกิ้งก่าพร้อมกัน เขสก็จะตกอยู่ในอันตรายทันที แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงมาจากด้านหลัง

"โอ้...มันอยู่นี่ อยู่กับฉัน"

มันเป็นเสียงของราล์ฟ มันช่วยไม่ได้ที่บูกิไตจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมา

ในขณะที่เขากำลังรับมือกับกิ้งก่า อีกสองคนที่เหลือก็จะสามารถไปช่วยราล์ฟ และจัดการกับหนอนทะเลทราย จากนั้นก็จะมาช่วยเขา

"ช่วยด้วย อิกกอ มูเนียร์"

มันเป็นโชคร้ายที่ราล์ฟได้ตกเป็นเป้าหมาย แต่เขสควรจะต้องไม่เป็นอะไรเพราะเขามีเพื่อนร่วมทีมที่ดี ทั้งอิกกอ และมูเนียร์ อย่างไรก็ตาม

"อ๊ากก"

เขาก็ได้ยินเสียงของราล์ฟร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด บูกิไตตกใจมาก เขาต้องการที่จะหันหน้ากลับไปตรวจสอบ แต่เขากำลังตกอยู่ภายใต้การโจมตีของกิ้งก่า เขาจึงไม่สามารถจะมองกลับไปได้

เขายังคงเหวี่ยงกระบองออกไปและใช้โล่ในการป้องกัน จากนั้นเขาก็ตะโกนกลับไป

"ราล์ฟ เกิดอะไรขึ้น?"

มันไม่มีคำตอบกลับมาจากราล์ฟ ทั้งหมดที่เขาได้ยินคือ

"ฟุบ ฟุบ ฟุบ"

เสียงลูกธนูของมูเนียร์

"วูบ วูบ"

และเสียงโล่บินของอิกกอ

"ก๊าซซ"

และก็เสียงร้องของหนอนทะเลทรายที่ได้ตายลง เขาไม่สามารถจะรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอจะรู้เพียงแค่ว่าพวกเขาสามารถจัดการกับหนอนลงได้ บูกิไตได้ตะโกนออกมาอีกครั้งในขณะที่เผชิญหน้ากับกิ้งก่า

"ราล์ฟนายเป็นไรไหม? มูเนียร์ อิกกอ มาช่วยฉันหน่อย"

แต่ก็ไม่มีการตอบสนองกลับมา ถ้าหากพวกเขาได้จัดการหนอนทะเลทรายได้แล้ว อิกกอก็ควรจะวิ่งเข้ามาพร้อมด้วยดาบของเขา และมูเนียร์ที่ยิงลูกธนูออกมาจากระยะไกล

บูกิไตถอยหลบออกจากกิ้งก่ามาเพื่อที่จะมองไปด้านหลัง สิ่งที่เขาเห็นได้ทำให้เขาตัวแข็งไปชั่วขณะ

ถัดจากศพของหนอนทะเลทรายคือราล์ฟที่ร่างกายได้หายไปครึ่งหนึ่งและตามมาด้วยอิกกอและมูเนียร์ที่ได้ลดอาวุธลงเพื่อที่จะมองดูเขา

บูกิไตได้ตะโกนออกมาในทันที

"พวกนายกำลังทำอะไรกัน มาช่วยกันหน่อย"

เขาได้จ้องมองนานเกินไป มันได้ทำให้เขาถูกกิ้งก่ารอบโจมตีจากด้านข้างของเขาด้วยกรงเล็บ

"อั๊ก"

บูกิไตได้ถูกเจาะด้วยกรงเล็บ และเขาก็เหวี่ยงไม้กระบองเข้าไปใส่มือของกิ้งก่าเช่นกัน

"ก๊าซซ"

กิ้งก่าได้ร้องออกมาและดึงกรงเล็บกับไป แต่แล้วกิ้งอีกตัวหนึ่งก็ตามเข้ามาโจมตีเขา

"ฉันบอกให้ช่วยไง"

บูกิไตได้ตะโกนออกมา แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้หยิบอาวุธขึ้นมาเลน บูกิไตได้ชูอาวุธขึ้นมาอย่างเดือดดาลเพื่อที่จะต่อสู้กับพวกนั้น แต่เขาก็อยู่ไกลจากทั้งสองคนเกินไป

กิ้งก่าตัวหนึ่งได้โจมตีเขาด้วยกรงเล็บที่ไหล่ซ้าย และอีกตัวหนึ่งก็ได้ปัดโล่ของเขาออกไปจากมือ

ในที่สุดบูกิไตก็ได้ถูกลุมโจมตีทั่วร่างกายจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต แต่บูกิไตก็ยังคงยืนอยู่แม้เขาใกล้จะตายลงพร้อบกับพูดออกมาเบาๆ

"มูเนียร์....อิกกอ....ทำไม...?"

เมื่อบูกิไตได้ตายลง ในที่สุดอิกกอก็พูดออกมา

"ฉันจะไปทางขวา นายทางซ้าย"

มูเนียร์หยักหน้ารับ

"เข้าใจแล้ว"

ตามคำพูด เขาได้พุ่งไปทางกิ้งก่าที่อยู่ทางซ้ายทันที

"จงพันธนาการด้วยน้ำแข็ง ฟรอสต์ไบท์"

ในขณะที่กิ้งก่าช้าลง มูเนียร์ก็เริ่มที่จะยิงลูกธนูไปที่กิ้งก่า

"ก๊าซซ"

กิ้งก่าได้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อลูกธนูได้ถูกเป้า ในขณะเดียวกัน กิ้งก่าอีกตัวหนึ่งก็เริ่มที่จะสู้กับอิกกอ เขาได้ใช้โล่ป้องกันอย่างเงียบๆ และฟันดาบสวนกลับไป เริ่มจากเท้า ลิ้น หางและในที่สุดก็หัวของมัน

'ไม่น่าเชื่อ...'

มูเนียร์ได้คิดขึ้นมาในขณะที่เขากำลังโจมตีกิ้งก่าจากระยะไกล

หลังจากได้ถูกยิงเป็นจำนวนมากและอิกกอก็ได้ตามเข้ามาตัดหัวมันก็ตายลง โดยที่พวกเขาไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่นิดเดียว

เมื่อการต่อสู้จบลง มูเนียร์ก็เดินเข้าไปหาอิกกอ

"เยี่ยมมาก"

อิกกอไม่ได่ตอบกลับมา เขาทำเพียงแค่ถามกับโอเปอเรเตอร์

"ผลงานเท่าไหร่?"

[ผลงานของคุณคือ 20.7%]

มูเนียร์ก็ยังตรวจสอบของเขาเช่นกัน

[ผลงานของคุณคือ 11.4%]

ผลงานของพวกเขาได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากก่อนหน้านี้ มูเนียร์ได้ยิ้มออกมาในขณะยื่นมือไปหาอิกกอ

"มันเยี่ยมมาที่ได้ทำธุรกิจกับนาย"

อิกกอยิ้มกลับมาและยื่นมือออกไปจับมือ

"ใช้แล้ว มันเยี่ยม"

เมื่อพวกเขาจับมือกัน มูเนียร์ก็ถามขึ้น

"ทำไมนายถึงเลือกฉันหละ ทำไมไม่ไปชวนคนอื่นทำเช่นนี้"

อิกกอตอบกลับในขณะที่จับมืออยู่

"อย่างแรกเลย...เพราะว่านายมีผบงานน้อยที่สุดในหมู่พวกเรา ดังนั้นนายคงจะไม่ปฏิเสธ"

มูเนียร์หยักหน้ารับ

"มันดูมีเหตุผล แล้วอะไรอีกหละ"

"สอง...นายอ่อนแอที่สุด ฉันมั่นใจว่าจะสามารถชนะนายได้ในการต่อสู้ 1 ต่อ 1"

"เดี๋ยวนะ"

ในขณะที่มูเนียร์กำลังสับสน อิกกอก็ได้หยิบดาบออกมาแล้วตัดมือของมูเนียร์ที่เขากำลังจับอยู่

"อ๊ากกก"

มูเนียร์ถอยหลังกลับมา และจับไปที่มือของเขา

"แก..."

อิกกอได้เดินเขาไปหาเขาอย่างใจเย็น

มูเนียร์จึงตะโกนขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ฟรอสต์ไบท์"

เวทมนตร์ได้ถูกปล่อยออกมาและได้ทำให้อิกกอไม่สามารถจะเคลื่อนไหวได้ มูเนียร์จึงพูดออกมา

"นายบอกว่ามันจะมีโทษสำหรับการโจมตีคนอื่น"

แต่การแสดงออกของอิกกอก็ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ ไม่ว่าจะถูกลงโทษหรือไม่อิกกอก็ต้องการจะฆ่าเขา เมื่อมูเนียร์ได้รู้ถึงเรื่องนี้ เขาจึงรีบหนีอย่างรวดเร็ว

"แคร่ก แคร่ก"

เขาได้ยินเสียงเท้าที่เหยียบลงมาบนน้ำแข็ง

"แคร่ก แคร่ก แคร่ก แคร่ก"

ในตอนนี้เขาได้ยินเสียงเท้าที่เดินบนน้ำแข็งไวขึ้น อิกกอเริ่มที่จะไล่ล่าเขาแล้ว เขาจึงหันกลับไปเพื่อใช้เวทมนตร์อีกครั้ง

"ฟรอสต์ไบท์"

อิกกอได้ถูกหยุดอยู่กับพื้นอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้โอเปอเรเตอร์ก็ได้เตือนออกมา

"มานาเหลือน้อยกว่า 10%"

'มานาไม่พอ..'

ในก่อนหน้านี้เขาได้หลอกบูกิไตไป แต่ในคราวนี้มันเป็นเรื่องจริง เขาสามารถที่จะใช้มันได้อีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้น เขาจะต้องหนีออกไปให้ไกลที่สุดและซ่อนไปจนกว่าการจู่โจมจะจบลง ในตอนนี้ยิ่งเขาอยู่ไกลเท่าไหร่เขาจะได้เปรียบ เขาจึงรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว แต่แล้ว

"วูบ วูบ"

โล่ของอิกกอได้พุ่งมาและโจมตีที่เขา

"อั๊ก"

มูเนียร์ได้ถูกโจมตี และล้มลง

อิกกอได้ปลดปล่อยตนเองจากเวทมนตร์และเดินเข้ามาหาเขา ไม่มีมานา ปราศจากแขนข้างที่ถนัด มูเนียร์ไม่มีทางเลือกนอกเสียจากขอความเมตตา

"อิกกอนายเป็นคนบอกเองนะ ว่านายจะได้รับโทษหากฆ่าคนอื่น ทำไมนายถึงทำแบบนี้"

แต่อิกกอก็ไม่ได้สนใจ เขาแทงมูเนียร์ด้วยดาบของเขาจนมูเนียร์ตายลง

[นักล่าได้โจมตีพันธมิตร ได้เข้าสู่สถานะ "ฆาตกร"]

[นักล่าที่อยู่ในสถานะ 'ฆาตกร' จะได้รับโทษโดยได้รับการแจกรางวัลจู่โจมลดลง 10%]

[และในกรณีที่ผู้มีสถานะ 'ฆาตกร' ถูกฆ่าโดยนักล่าคนอื่น]

[ผู้ที่โจมตีก็จะไม่ติดสถานะ 'ฆาตกร']

เมื่อโอเปเรเตอร์ได้อธิบายออกมา เขาก็ได้พูดกับมูเนียร์ผู้ที่นอนอยู่ในกองเลือด

"แม้ว่าฉันจะได้รับโทษ 10% แต่การฆ่านายมันจะทำให้ฉันได้รับประโยชน์ที่มากกว่านั้น"

และแน่นอนมูเนียร์ไม่มีทางที่จะได้ยินเสียงนี้

****

ในขณะเดียวกัน ซังจินก็กำลังอยู่บนหลังของสฟิงซ์ที่บินอยู่บนอากาศ เมื่อได้เข้าไปใกล้โอเอซิสสฟิงซ์ก็ได้พูดกับเขา

"จับให้แน่นไว้ เจ้ามนุษย์ มันจะน่าเศร้ามากหากเจ้าตกลงมาตายในตอนนี้"

ทันใดนั้นสฟิงซ์ดิ่งลงไปด้วยความเร็วสูง ซังจินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกอดเขาเอาไว้เพื่อรักษาชีวิตของตน

'...เขาไม่สามารถที่จะบินช้าลงกว่านี้ได้เลยหรือไง'

แต่ก่อนที่เขาจะบ่นเดี่ยวกับมันจบ สฟิงซ์ก็ได้ลงถึงพื้นโอเอซิส

"ตูม"

โอเปอเรเตอร์ได้ประกาศออกมาอย่างยินดี

[ขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้ค้นพบโอเอซิสที่ซ่อนอยู่]

[ซูเลมาน]

ซังจินได้กระโดดลงจากหลังของสฟิงซ์และบ่นออกมา

"เฮ้ นายไม่สามารถที่จะลดความเร็วลงได้หรือไง?"

สฟิงซ์ได้มองมาที่ตาของซังจินและตอบกลับ

"ครั้งต่อไปเจ้าก็ตอบคำถามให้ช้าๆหน่อย มิฉะนั้นมันจะไม่สนุกสำหรับคนถามคำถามเลยนะ เข้าใจไหม?"

"หมายความว่านายทำอย่างนั้นโดยเจตนา"

ซังจินโกรธขึ้นมาและเอื้อมมือไปหาดาบของเขา

"เอาหละงั้นก็ลาก่อน ไว้เจอกันอีกครั้งเมื่อมีโอกาส"

สฟิงซ์หันกลับไปอย่างรวดเร็ว และบินหายไปบนท้องฟ้า ซังจินมองไปที่เขาอยู่ครู่หนึ่ง

'นายจะปรากฏตัวอีกครั้ง?'

เขาไม่ต้องการจะพบกับสฟิงซ์อีกครั้งถ้าหากมันเป็นไปได้ เมื่อสฟิงซ์หายไปไกล ซังจินก็หันกลับมามองโอเอซิส ในที่สุดเขาก็มาถึงทันได้

ซังจินถูกมือขึ้นมาอย่างคาดหวังและมองไปรอบๆโอเอซิส

'มาดูกัน...สมบัติลับจะซ่อนอยู่ที่ไหน?'

 

จบบทที่ Chapter 38 - Kutan Desert (5)

คัดลอกลิงก์แล้ว