369- เข้าสู่อาณาจักรเซียน
369- เข้าสู่อาณาจักรเซียน
1679 - เข้าสู่อาณาจักรเซียน
มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ข้างเขาใบหน้าของนางงดงามอย่างน่าเหลือเชื่อ เส้นผมสีเงินของนางเหมือนหิมะนุ่มสลวยและส่องแสงแวววาว
รูปร่างของนางเต็มไปด้วยเสน่ห์ของวัยสาว ใบหน้ารูปไข่สดใสเหมือนกับหยกชั้นดี ริมฝีปากของนางแดงระเรื่อจมูกเชิดเล็กน้อยอย่างดื้อรั้นดวงตาเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด
ข้างหลังของนางมีรัศมีของนกยูงสีขาวมองเห็นได้อย่างคลุมเครือภายในวงแหวนศักดิ์สิทธิ์
สือฮ่าวสงสัยว่าหญิงสาวคนนี้น่าจะมาจากตระกูลนกยูงศักดิ์สิทธิ์ทั้งยังมีสถานะสูงส่งมาก!
นอกเหนือจากชายหนุ่มและหญิงสาวแล้วยังมีอีกสองคนซึ่งสถานะของพวกเขาคงจะใกล้เคียงกัน
เพียงแต่ว่าร่างกายของพวกเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอกเซียนหนาจึงไม่สามารถมองเห็นลักษณะของพวกเขาได้อย่างชัดเจน
“พวกนี้เป็นเด็กรุ่นหลังของอาณาจักรเซียนหรือ? พวกเขาค่อนข้างจะแข็งแกร่งอยู่บ้าง” เสิ่นหมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
สือฮ่าวรู้ว่านางไม่ได้กล่าวยกย่องออกมาด้วยความจริงใจ แต่ความสำเร็จของเด็กๆเหล่านี่ก็ไม่ธรรมดาจริงๆ
“เหตุไฉนวิญญาณสายฟ้าจึงมาชุมนุมกันมากขนาดนี้!”
เสียงนี้ดังมาจากส่วนลึกหลังประตูเมือง ทำให้ใบหน้าของหนุ่มสาวเหล่านั้นเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
วิญญาณสายฟ้ารวมตัวกันจากทุกทิศทุกทางเมื่อพวกมันหลายร้อยตัวปรากฏออกมาพร้อมกันย่อมสร้างความกดดันให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก
สิ่งมีชีวิตประเภทนี้พบเห็นได้น้อยมาก การที่พวกมันจำนวนมากมารวมตัวกันเป็นเรื่องแปลกเกินไป
จิ่วจิ่ว ...
วิญญาณสายฟ้าปล่อยเสียงแปลกๆขอให้เปิดประตู ร่างกายของพวกมันปลดปล่อยสายฟ้าอันศักดิ์สิทธิ์พร่างพราวออกจากมาพร้อมกันเป็นเชิงข่มขู่
“น่าสนใจจริงๆที่วิญญาณสายฟ้ามาชุมนุมกันมากถึงขนาดนี้ จะเปิดประตูดีหรือเปล่านะ?” ชายในชุดสีทองกล่าวออกมา
เสียงของเขาดังมากทำให้สถานที่แห่งนี้สั่นสะเทือน แต่คำพูดนั้นดูคร่ำครึเกินไปไม่สามารถเข้าใจได้ สาเหตุที่พวกสือฮ่าวเข้าใจเจตนาของเขาก็เพราะว่าเขาส่งเจตจำนงของเทพเจ้าออกมาพร้อมกัน
ประตูของอาณาจักรเซียนไม่สามารถเปิดออกจากบุคคลภายนอกได้ นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนต่างก็รู้กันดี
ถึงกระนั้นในวันนี้ประตูแห่งนี้ก็เกือบจะถูกวิญญาณสายฟ้าเหล่านี้ทำลาย นั่นเป็นเหตุผลให้สิ่งมีชีวิตมากมายจากอาณาจักรเซียนปรากฏออกมา
เปิดประตูเมือง!
นี่คือสิ่งที่วิญญาณสายฟ้ากำลังขอ ภาษาของพวกเขาค่อนข้างมีเอกลักษณ์ความศักดิ์สิทธิ์จะผันผวนรุนแรงแสดงคำขอของพวกเขาอย่างชัดเจนมาก
“ พวกเจ้าคิดว่าเราจะเปิดประตูให้เพียงเพราะว่าพวกเจ้าร้องขออย่างนั้นหรือ?พวกเจ้าคิดว่าสถานที่แห่งนี้เป็นสนามเด็กเล่นหรืออย่างไร?
นอกจากนี้มนุษย์เหล่านั้นก็ต้องการเข้าสู่อาณาจักรเซียนด้วยหรือไม่?” ชายในชุดสีทองถามอย่างเย็นชา
“เราโหยหาอาณาจักรเซียนมานานแล้ว พวกเราปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเข้าไป” ซานซางกล่าว ไม่รู้ว่านี่เป็นความตั้งใจจริงหรือมีอะไรแอบซ่อนอยู่
“ฮ่าฮ่า…” บนประตูเมืองชายหนุ่มอีกคนหัวเราะเสียงดัง เขาสวมชุดเกราะสีม่วงรูปร่างสูงใหญ่ผมยาวปลิวไสว
คนผู้นี้อายุน้อยมากอาจจะน้อยกว่าชายหนุ่มชุดสีทองด้วยซ้ำ แต่พลังโลหิตของเขาแข็งแกร่งมากเกินกว่าสามัญสำนึกของคนทั่วไป!
“อาณาจักรเซียนถูกตัดขาดจากโลกมนุษย์มานานแล้วนี่ไม่ใช่สถานที่ที่พวกเจ้าควรมา มังกรมีรังมังกรมดมีรังมด ดังนั้นจงอยู่ในสถานที่ของตัวเองอย่าอาจเอื้อมในเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!” ชายหนุ่มชุดม่วงกล่าว
เขายืนอยู่ด้านบนมองลงด้านล่างกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
ความหมายในคำพูดของเขานั้นชัดเจนเป็นอย่างมาก เขาบอกให้สือฮ่าว ซานซาง เสิ่นหมิงกลับไปในที่ของตัวเอง
“ผู้คนจากดินแดนเซียนแข็งแกร่งมากขนาดนั้นเชียวหรือ? ทำให้ข้าเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาแล้ว?” ซานซางหัวเราะเย็นชา
"เจ้าพยายามจะพูดอะไร?" บนประตูเมืองชายหนุ่มชุดม่วงถามอย่างเย็นชา
แม้แต่อีกาทองคำนกยูงขาวและคนอื่นๆก็ให้ความสนใจไปที่ซานซาง
สือฮ่าวหยุดซานซางเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เขาพูดอะไรที่แหลมคมเกินไป เพราะการได้พบสถานที่แห่งนี้เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงเป็นอย่างมาก เขาต้องการขอความช่วยเหลือจริงๆ
สือฮ่าวประสานหมัดของเขาด้วยความจริงใจ เขาแจ้งให้สิ่งมีชีวิตบนกำแพงเมืองทราบถึงเรื่องราวของดินแดนรกร้างอย่างตรงไปตรงมา
สิ่งมีชีวิตจากต่างมิติมาเคาะประตูของพวกเขาอีกครั้งความกระหายเลือดกำลังจะลงมาสู่เก้าสวรรค์
แผ่นดินใหญ่กำลังจะถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟ ผู้คนตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายดังนั้นเขาจึงต้องการขอให้อาณาจักรเซียนลงมือหยุดกองทัพของอีกฝ่ายไม่ให้ข้ามผ่านมาได้!
“พวกเขาก็ยังไม่สามารถข้ามมาไม่ใช่หรือ? พวกเรารับรู้แล้วตอนนี้เจ้าไสหัวไปได้” ชายชุดคลุมสีทองกล่าว
เขามีรอยยิ้มบนใบหน้า มันเป็นแบบครึ่งๆกลางๆดูไม่เหมือนว่าเขาใส่ใจอะไรขนาดนั้นเลย
สิ่งนี้ทำให้จิตใจของสือฮ่าวจมดิ่งลงในทันที นับตั้งแต่ที่เขาพบกันบุคคลเหล่านี้ พวกเขาก็แสดงความหยิ่งผยองของออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
แม้ว่าพวกเขาจะสนทนาด้วยรอยยิ้ม แต่ใครๆก็สามารถสัมผัสได้ถึงการดูถูกอย่างลึกซึ้งไม่ได้ปฏิบัติต่อสิ่งมีชีวิตในเก้าสวรรค์สิบพิภพด้วยการให้ความสำคัญ
สิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับสิ่งที่สือฮ่าวคิดไว้ในตอนแรก!
นี่นะหรือคือกำลังเสริมของเมืองจักรพรรดิ? พวกเขาไม่ได้มีความสนใจต่อความเป็นความตายของผู้คนในเก้าสวรรค์แม้แต่น้อย!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสือฮ่าวคิดถึงการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของ ยุคเซียนโบราณ เมื่อเมืองจักรพรรดิ์ถูกทำลายสิ่งมีชีวิตของทุกเผ่าพันธุ์ถูกกำจัดเกือบหมดสิ้น แต่ประตูของอาณาจักรเซียนก็ไม่เปิดออก
ถึงในท้ายที่สุดพวกเขาจะลงมือ แต่ความเสียหายของเก้าสวรรค์นั้นเกินจะเยียวยาแล้ว พวกเขาลงมือช้าเกินไป!
“พวกเจ้ากลับไปได้แล้ว เราจะลงมือเมื่อถึงเวลาที่เราควรลงมือ เราตระหนักถึงทุกสิ่ง” ชายหนุ่มชุดทองโบกมือไล่อย่างเฉยเมยพร้อมกับแสดงความรังเกียจออกมาทางสีหน้า
ดวงตาของสือฮ่าวกลายเป็นเย็นชาทันทีเขาไม่พูดอะไรอีก ก่อนหน้านี้เขายังคงมีความหวัง แต่ตอนนี้ผลลัพธ์ก็ออกมาชัดเจนแล้ว สิ่งมีชีวิตพวกนี้ไม่ได้สนใจความเป็นความตายของผู้คนในเก้าสวรรค์แม้แต่น้อย?
หากไม่ใช่ว่าเขายังคงพยายามอดทนอยู่ คงลงมือสังหารผู้คนบนกำแพงเมืองจนหมดสิ้นในทันที!
จากนั้นชายหนุ่มในชุดสีทองก็มองไปที่วิญญาณสายฟ้าและพูดว่า “ ถึงแม้ว่าพวกเจ้าจะเคยเป็นสิ่งมีชีวิตจากอาณาจักรของเรา แต่พวกเจ้าอาศัยอยู่ในโลกชั้นต่ำมานานเกินไป
“มิหนำซ้ำตอนนี้พวกเจ้ายังพาคนตายกลับมาด้วยซ้ำ พวกเจ้าต้องการให้คนผู้นี้ถูกฝังอยู่ในอาณาจักรเซียนหรือ? นี่ยิ่งน่าหัวเราะ! ไสหัวออกไปให้หมด!” ชายชุดสีทองพูดพร้อมกับโบกมือของเขาด้วยความเกลียดชังราวกับว่าเขากำลังไล่แมลงวันออกไป
วิญญาณสายฟ้าโกรธจัดอารมณ์ของพวกมันค่อนข้างตรงไปตรงมา พวกมันตั้งท่าเตรียมพร้อมที่จะโจมตีประตูเมืองอีกครั้ง
“ข้าขอเตือนทุกคน! ใครกล้าโจมตีประตูของอาณาจักรเซียน จะถูกสังหารโดยไม่มีข้อยกเว้น!” ชายชุดม่วงคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เกล็ดของวิญญาณสายฟ้าคลี่ออกพวกมันแปรสภาพร่างกายตัวเองเป็นมังกรขนาดเล็ก พวกมันพร้อมที่จะโจมตีครั้งโดยไม่สนคำเตือนแม้แต่น้อย
“พวกเจ้าต้องการตาย?” ชายชุดสีทองตะคอกออกมา
วิญญาณสายฟ้าไม่ได้ทำผลีผลามจนเกินไปพวกมันถอนตัวกลับมาพร้อมกับปกป้องศพที่อยู่บนเสื่อทอ
“พวกมันสามารถทำให้ประตูเคลื่อนไหวได้ข้าคิดว่าพวกมันคงไม่ยอมจบเรื่องเพียงเท่านี้ เราควรระวังให้ดีบางทีพวกมันอาจจะเข้าเมืองมาจริงๆก็ได้” หญิงสาวทายาทของนกยูงศักดิ์สิทธิ์กล่าวเบาๆ
“อัว ลา …” วิญญาณสายฟ้าเปล่งเสียงราวกับว่าพวกมันกำลังทำการบูชายัญ
ในเวลานี้หน้าอกของศพที่อยู่บนเสื่อทอส่องแสงสีทองสมบัติล้ำค่าของเขาปรากฏออกมาอีกครั้ง มันบินขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีประตูอย่างรวดเร็ว
“เดี๋ยวก่อนนั่นคือ…” หญิงสาวผมสีเงินกรีดร้องอย่างตื่นตระหนก
ฮ่อง!
สมบัติล้ำค่าถูกทุบเข้าไปในประตูหินพร้อมกับปลดปล่อยพลังอันมหาศาลเตรียมที่จะระเบิดประตูเมือง
“เปิดประตู!” เสียงของชายชราคนหนึ่งดังออกมาจากภายในเมืองด้วยความร้อนใจ
ทันใดนั้นประตูหินก็ค่อยๆถูกเปิดออก ถึงแม้จะถูกเรียกว่าเมืองแต่ภายในกลับไม่ได้เป็นเหมือนอย่างที่ทุกคนคิด
หมอกเซียนฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ ภายในนั้นมีภูเขาแม่น้ำอันยิ่งใหญ่อยู่เต็มไปหมด ไม่มีสิ่งปลูกสร้างให้เห็นแม้แต่น้อย!
วิญญาณสายฟ้ายกเสื่อทอขึ้นพร้อมกับกรีดร้องอย่างเศร้าโศกก่อนจะมุ่งหน้าเข้าสู่ประตูอาณาจักรเซียน
“เราจะเข้าไปไหม”เสิ่นหมิงกล่าวถามสือฮ่าวและซานซาง
ในตอนนี้ปลาคุนไม่รอช้ามันรีบปะปนไปกับกับวิญญาณสายฟ้าแล้ว
สือฮ่าวก้าวเดินไปข้างหน้า อัศวินแห่งความตายทองคำทั้งสองเดินตามหลังเขามา!
"หยุด!" ชายหนุ่มชุดสีทองตะคอกอย่างเย็นชา
เด็กหนุ่มสาวเหล่านั้นปรากฏตัวออกมาขัดขวางพวกเขา
“พวกมันเข้าได้แต่พวกเจ้าเข้าไม่ได้!” ชายชุดคลุมสีทองกล่าวพร้อมกับปลดปล่อยไอสังหาร