Chapter 31 - Giants Canyon (9)

Chapter 31 - Giants Canyon (9)

ซังจินได้มองไปที่มนุษย์หนูที่ถูกแขวนอยู่

'พวกครึ่งมนุษย์อีกคน? พอค้าเร่ทั้งหมดเป็นเช่นนั้น...?'

แม้แต่ 'พ่อค้าเร่อินเดล' ก็เป็นครึ่งมนุษย์ ครึ่งคนครึ่งหมาป่า ซังจินเดิเข้าไปใกล้มนุษย์หนูและมนุษย์หนุก็ได่ตะโกนออกมาจากตำแหน่งที่ตนอยู่

"เฮ้มนุษย์ ช่วยฉันด้วย ถ้านายช่วยปบ่อยฉัน ฉันจะตอบแทนอย่างคุ้มค่า"

เซรินได้เดินตามเข้าถ้ำมาจากด้านหลัง

"ว๊าว...ฉันไม่คิดว่ามันจะมีที่ตรงนี้อยู่"

และมนุษย์หนูก็ยังได้ตะโกนบอกเซริน

"เฮ้ มนุษย์ผู้หญิงช่วยฉันด้วย"

"มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา"

แต่ก่อนที่ซังจินจะได้ตอบคำถามเธอ มนุษย์หนูก็ได้ตะโกนขัดออกมา

"ฉันบอกให้ช่วยฉัน"

ซังจินใช้นิ้วมือแคะไปที่หู

"เข้าใจแล้ว ๆ ได้โปรดหยุด หยุดซะนะ"

ซังจินออกออกไปหาเซริน

"เซรินช่วยยิงธนูให้เขาตกลงมา ฉันจะเข้าไปรับเขาเอง"

"โอเค"

เธอได้ยิงลูกธนูออกไปในทันที

"ปึ่ง"

เชือกที่มัดตัวเขาอยู่ได้ขาดลง และซังจินก็ได้เข้าไปรับเขาอย่างง่ายดาย

'อึก...'

มนุษย์หนูนั้นตัวเหม็นมาก ซังจินได้โยนเขาออกไปในทันที

'พวกยักษ์ได้วางแผนที่จะกินเจ้านี่จริงๆหรอ...?'

ในที่สุดมนุษย์หนูก็ได้ลุกขึ้นยืนและหายใจออกมา

"ฮ่าา...ฉันคิดว่าฉันจะตายซะแล้ว ขอขอบคุณมากมนุษย์"

มนุษย์หนูได้ยิ้มออกมาให้พวกเขาซึ่งมันได้ทำให้เขาได้แสดงฟันสีเหลืองออกมา ซังจินนั้นได้รู้สึกว่าไม่อยากจะเป็นเพื่อนกับเขา โดยการข้ามการคุยที่ไม่จำเป็นเขาเข้าประเด็นทันที

"แล้วนายจะตอบแทนยังไงในสิ่งที่เราทำ"

มนุษย์ยิ้มออกมาและตอบกลับ

"อ่า คือว่า....ในตอนนี้ฉันยังไม่สามารถทำให้ได้ หลังจาก...."

ซังจินขมวดคิ้วขึ้นมา

"อะไรน่ะ?"

มนุษย์หนูไม่ได้รู้สึกถึงอารมณ์ของซังจินและยังคงพุดต่อในขณะที่ส่ายหัว

"ฉันพูดว่าฉันจะตอบแทนอย่างคุ้มค่า แต่ฉันไม่ได้บอกว่าในตอนนี้..."

"วูบ"

ซังจินได้ดึง 'มูนสเปค' ออกมาและนำมันมาจ่อที่คอของมนุษย์หนู

"งั้นนายอยากจะกลับคำพูดใช่ไหม?"

เมื่อได้เห็นใบมีดที่จ่ออยที่คอทางทางของเขาก็เปลื่ยนไปในทันที

"ไม่ ฉันหมายถึง...ฟังก่อน..."

ซังจินอดทนรอเขาอย่างอดทน เขาเป็น 'พ่อค้าลับ' หลังจากนี้เขาอาจจะมีอะไรบางอย่างที่พิเศษอีก

"สมบัติของฉัน.....ฉันได้ซ่อนมันเอาไว้ก่อนที่จะถูกจับ ฉันจะต้องออกไปค้นหามันก่อนเป็นอย่างแรก"

ซังจินตอบเขากลับมาตรงๆ

"บอกฉันเกี่ยวที่ซ่อนมัน แล้วฉันจะออกไปค้นหามันเอง"

"สมบัติมันได้ซ่อนอยู่นอก 'เขตแดน' นายรู้ใช่ไหมว่านายจะตายถ้านายออกไปจากเขตแดนมากว่า 10 วินาที"

ซังจินนั้นคิดว่าคำพูดของมนุษย์หนูนั้นไม่น่าเชื่อถือ แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะหักล้างคำพูดนี้ได้เช่นกัน

มีพ่อค้าบางจำพวกที่ห่วงสินค้ามากกว่าชีวิตของตนเอง พวกเขาจะไม่บอกความลับใดๆแม้ว่าจะทำอะไรกับเขา

'ฉันควรจะทำยังไง...?'

ซังจินยังคงถือดาบจ่อคอของมนุษย์หนูอยู่และคิดหาหนทาง ตอนนั้นเองมนุษย์หนูก็ได้เปลื่ยนใจ

"แต่....แต่ ฉันจะให้ของบางสิ่งบางอย่างแทนสิ่งนั้น"

ซังจินได้ใช้ดายยกคางของมนุษย์หนูขึ้นและถามเขา

"มันคืออะไร?"

ถ้ามันเป็นของธรรมดาเขาจะปฏิเสธมัน แต่เขาก็ไม่ได้คาดคิดว่ามนุษย์หนูจะมอบสิ่งนี้

"กระเป๋าลึกลับของพ่อค้าเร่"

"อะไรนะ?"

ซังจินตกใจมาก มันเหมือนกับไอเทมที่ทำให้ซังจินได้รับ 'เรื่องราวโบราณของตะวันออก - ชิ้นแรก'

มนุษย์หนู 'รัฟฟ์ ฮาน' เอากระเป๋าออกมาจากเสื้อกั๊กและส่งมันให้แก่ซังจิน

"นี้เอาไปแล้วก็ปล่อยฉัน ฉันไม่อยากจะเสียเวลาไปอีก ฉันต้องการจะออกไป"

ซังจินรับเอากระเป๋ามาอย่างรวดเร็วและถามกับโอเปอเรเตอร์

"โอเปอเรเตอร์ ส่งคำอธิบายมาเร็ว"

โอเปอเรเตอร์ได้แสดงข้อมูลตามที่เขาขออย่างรวดเร็ว

---

กระเป๋าลึกลับ - กระเป๋าที่เก็บซ่อนความลับของพ่อค้าเร่ไว้

สมบัติระดับ วีรบุรุษ

ทักษะใช้งาน

รูเล็ตต์(IV) - รับชิ้นส่วนสำหรับสร้างของระดับ 'ตำนาน' หนึ่งชิ้น

กระเป๋าจะหายไปหลังจากใช่งาน

---

มันเป็นแบบเดียวกันกับไอเทมก่อนหน้านี้

'นี้มัน....เป็นสิ่งที่ยอมรับได้'

ซังจินเก็บดาบลงไปในฝัก ในตอนนี้มนุษย์หนูได้ปราศจากภัยคุมคามแล้วเขาก็ได้ล้วงไปในกระเป๋าและโยนกระเป๋าให้กับเซริน

"ขอบคุณเธอมากๆด้วยเช่นกัน ผู้หญิงคนสวย"

ซังจินไม่สามารถมองเห็นหน้าเธอได้ แต่สามารถจินตนาการได้เลยว่าเธิกำลังมีความสุขมากๆ

"ฉันได้ชดใช้หนี้กับพวกนายแล้วมนุษย์"

มนุษย์หนูได้พูดออกมาและวิ่งออกไปที่ทางออกของถ้ำนี้

"และก็ฉันนั้นไม่ได้โกหก นายจะเห็นฉันอีกครั้งในการจู่โจมในอนาคต ถ้านายสามารถทำได้น่ะนะ"

'ถ้านายสามารถทำได้...' อาจจะหมายคามว่า 'นายน่าจะตายและเราจะได้ไม่พบกันอีก'...มันเป็นคำอำลาที่ดูจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

เมื่อพ่อค้าลับได้จากไป ซังจินหันกลับมาสนใจที่กระเป๋าอีกครั้ง

'ถ้า 'เรื่องราวโบราณของตะวันออก' ชิ้นที่สองและสามออกมา...'

"รูเล็ตต์.."

เซรินเริ่มที่จะจ้องมองไปที่ข้อมูลของกระเป๋าเช่นกัน มันเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นไอเทมประเภทนี้

"นี้มันเป็นไอเทมที่ดีมาก มันได้ให้ชิ้นส่วนสำหรับสร้างไอเทมระดับตำนาน"

"โอ้..."

"เยี่ยม มันอาจจะไม่มีโอกาสในภายหลัง....ดังนั้นฉันจะเปิดมันในตอนนี้"

"เอาเลย"

ซังจินได้สูดหายใจลึกเพื่อเตรียมพร้อมและตะโกนออกมา

"รูเล็ตต์"

กระเป๋าได้เปิดออกโดยอัตโนมัติ แม้ว่าเขาจะไม่มีความเชื่อแต่เขาก็ได้ภาวนาออกมา

'ได้โปรด'

สมบัติที่ปรากฏออกมาคือ

'หนังสือ'

ซังจินได้หยิบมันขึ้นมาดูอย่างรวดเร็ว ของเพียวแค่มันไม่ใช่ส่วนที่หนึ่ง มันก็จะดีมาก อย่างไรก็ตาม

---

เรื่องราวโบราณของตะวันออกกลาง - ส่วนที่ 2

วัตถุดิบสำหรับสร้างไอเทมระดับตำนาน

เรื่องโบราณของตะวันออกกลาง

เมื่อเก็บรวบรวมชิ้นส่วนที่ 1 2 3 ครบ มันก็จะสมบูรณ์

---

'ตะวันออกกลาง?'

มันเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องด้วยราคา 5000 ต่อเล่ม มันเป็นไอเทมที่สามารถใส่ได้เพียงทีละชิ้นเท่านั้น มันจึงไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะต้องมีมันหลายเล่ม

'..เวรเอ้ย..'

ซังจินบีบนวดขมับด้วยความเสียใจ แต่แล้ว

"รูเล็ตต์"

เซรินยังได้ใช้สกิลรูเร็ตต์ของเธอ เมื่อกระเป๋าได้เปิดออกไอเทมก็ปรากฏออกมา

'หนังสืออีกเล่ม'

เซรินได้หยิบมันขึ้นมา

"โอเปอเรเตอร์...ไอเทมนี้คืออะไร?"

โอเปอเรเตอร์ได้เปิดข้อมูลออกมาให้แก่เธอ และมันก็เป็นสิ่งที่ซังจินต้องการ 'เรื่องราวโบราณของตะวันออก - ส่วนที่สอง' ซังจินได้ลืมตัวและคว้าแขนเธอ

"อ๊ะ!"

เซรินกระโดดถอยหลังเล็กน้อยอย่างตกใจ เธอไม่เคยเห็นเคทำอะไรแบบนี้มาก่อน

"ทำไมหรอ? ไอเทมนี้มันเป็นสิ่งที่ดีหรอ?"

ซังจินได้จับมือของเธอและพูดขึ้น

"เซริน ได้โปรดช่วนแลกหนังสือสองเล่มนี้กันเถอะ"

"เอ่ออ?"

แก้มของเซรินแดงขึ้นเล็กน้อย

'โอ้ ใช่..'

เมื่อสังเกตุเห็นการเปลื่ยนแปลงของเธอ ซังจินก็ปล่อยมือออกไป

"หนังสือเล่มนี้เป็นวัตถุจำเป็นสำหรับการสร้างไอเทมชิ้นหนึ่ง เมื่อรวบรวมมันได้ครบมันจะมอบพลังให้อย่างมหาศาล"

เซรินเข้าใจอย่างรวดเร็ว

"ใช่ และ?"

"แล้วยัง....ฉันได้มี 'เรื่องราวโบราณของตะวันออก - ส่วนแรก' ดังนั้น...ฉันจึงต้องการส่วนที่สองของชุดเดียวกันนี้"

เซรินหยักหน้ารับ

"...เอาล่ะ ฉันจะให้มันกับนาย เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการช่วยปกป้องฉันในการจู่โจม"

"เอ่อ เดี๋ยวนะ นั่นมัน..."

ซังจินลังเลใจ แต่ครู่ต่อมาเขาก็ได้ตัดสินใจ หนังสือสามารถสวมใส่ได้เพียงที่ละเล่มเท่านั้น

แน่นอนหากว่าเขาขายมันในตลาดมืดเขาก็จะได้รับเหรียญดำ 500 เหรียญ แต่มันก็ไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะทำเช่นนั้น

การแลกเปลื่ยนเป็นหาทางที่ถูกต้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอที่มีความสามารถพอที่จะเป็นเพื่อนร่วมทีมในห้าคนสุดท้ายของเขา ดังนั้นซังจินจึงบอกกับเธอ

"ไม่ เราควรจะแลกเปลื่ยนกัน ผมขอแนะนำให้คุณรวบรวมทั้งสามส่วนของ 'เรื่องราวโบราณของตะวันออกกลาง' ให้ครบและสร้างมันขึ้นมา ถ้าเธอทำเช่นนั้นได้มันก็จะทำมห้เธอสามารถที่จะอยู่รอดไปได้ในอีกหลายๆบท"

โอเปอเรเตอร์ได้ประกาศออกมา

[จะกลับไปสู่ตลาดมืดในอีก 10 นาที]

เวลาเริ่มใกล้จะหมดลง เซรินหยักหน้ารับ

"ฉันเข้าใจแล้วเค"

ซังจินและเซรินนำลูกบาศก์มาเพื่อที่จะแลกเปลื่ยนสิ่งของกัน เมื่อแลกเปลื่ยนเสร็จสิ้นในที่สุดซังจินก็ได้รับส่วนที่สองที่เขาต้องการมา

'ในตอนนี้ทั้งหมดที่ฉันต้องทำคือซื้อชิ้นส่วนสุดท้ายจากร้านหนังสือ'

ในขณะที่ซังจินกำลังคิดเช่นนั้น เซรินก็ได้มองไปที่ไอเทมใหม่ของเธอ

"ไอเทมโบราณ...."

ซังจินตัดสินใจที่จะถามเธอ

"เซริน คุณมีเหรียญดำอยู่เท่าไหร่ในตอนนี้"

"เหรียญดำหรอ? รวมจากที่ฉันได้รับจากการจู่โจมครั้งนี้ก็คงจะประมาณ 5000 เหรียญ"

เธอคงจะไม่ได้ใช่เงินมากนัก นอกไปจากกับธนูของเธอ เธออาจจะไม่ได้ใช้เหรียญของเธอกับสิ่งอื่นเลย ซังจินจึงบอกกับเธอ

"เมื่อเธอกลับไปที่ตลาดมืดในตอนนั้น ก็ลองไปที่ร้านขายหนังสือของกอเมทดู ถามเขาเกี่ยวกับหนังสือ....แล้วเธอจะสามารถที่จะทำหนังสือให้สมบูรณได้"

เซรินหยักหน้ารับและซังจินก็พูดต่อ

"และ...ฉันไม่รู้ชื่อของมัน แต่ลองไปหาร้านขายหน้ากากดู ที่มันเป็นร้านค้าที่ถูกดูแลโดยแรคคูน โอเคนะ?"

"โอเค"

เมื่อซังจินพูดจบลง เขาก็วางวัตถุดิบหนังสือเก็บลงบนลูกบาศก์ และในไม่ช้าโอเปอเรเตอร์ก็ประกาศออกมา

[คุณจะกลับสู่ตลาดมืดในอีก 1 นาที]

เซรินที่อยู่เงียบๆมาจนถึงตอนนี้ได้ถามออกมา

"เค...พวกเราจะสามารถเจอกันอีกไหม?"

ซังจินตอบกลับมา

"การจู่โจมนั้นได้ถูกออกแบบมาสำหรับผู้รอดชีวิตจะได้เจอกันอีกครั้ง และอย่างที่เธอเคยพูด ฉันนั้นแข็งแกร่งมาก ฉันจะมีชีวิตรอดอยู่จนจบลง ดังนั้น...ถ้าเธอสามารถรักษาชีวิตตนเองและอยู่รอดมาเรื่อยๆ เราก็จะสามารถเจอกันได้อีกครั้ง ฉันสัญญาเลย"

ด้วยคำพูดของเขาเซรินได้หยักหน้าออกมาอย่างเชื่อมั่น

"อืมม...ก่อนที่เราจะแยกกัน...นายช่วยบอกชื่อจริงของนายจะได้ไหม?"

ซังจินลังเลใจ

[คุณจะกลับสู่ตลาดมืดในอีก 10 วินาที 10]

เมื่อการนับถอยหลังของโอเปอเรเตอร์เริ่มขึ้น ซังจินก็ได้บอกกับเธอ

"ถ้าเราได้พบกันอีกครั้งนึง ฉันสัญญาฉันจะบอกชื่อจริงๆของฉัน"

[9 8 7]

เซรินได้หยักหน้ารับอย่างอ่อนแอ

"...โอเค สัญญาแล้วนะ"

[6 5 4]

มันช่วยไม่ได้แต่ซังจินก็ได้พูดเตือนเธออีกครั้งก่อนเวลาจะหมดลง

"ร้านหน้ากาก ร้านหนังสือ ไปที่นั้นซะ เข้าใจไหม?"

เซรินหยักหน้าออกมา เธอเป็นคนฉลาดเธอจะไม่มีทางลืมมัน

[3 2 1]

ในช่วงสุดท้าย เธอก็ได้กล่าวลาออกมา

"ไว้เจอกันอีก เค"

ซังจินต้องการที้จะตอบกลับ แต่

[0]

การนับถอยหลังได้สิ้นสุด และนักล่าทุกคนก็ได้ถูกวาปออกไปจากหุบเขา