306 - โอกาสที่อยากจะพบพาน
306 - โอกาสที่อยากจะพบพาน
1617 - โอกาสที่อยากจะพบพาน
ของเหลวสีดำพวกนี้กลืนกินร่างกายของเขาไปหมดทุกสัดส่วนแม้แต่กระดูกก็ยังเริ่มสลายไปอย่างรวดเร็ว ฉากนี้เต็มไปด้วยความน่าสังเวชและสยดสยองอย่างยิ่ง
“แย่แล้วพวกเราลืมปลดโซ่ตรวนร่างกายเขาออก!!”
ผู้คุมคุกตระหนักขึ้นได้ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวเป็นอย่างมาก
เป็นเพราะแม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรปลดปล่อยตนเองหากร่างกายของพวกเขาถูกปิดผนึกพร้อมกับถูกโยนเข้าไปในคุก พวกเขาก็จะเสียชีวิตอย่างรวดเร็วไม่เหลือแม้แต่กระดูก
“เร็วเข้า!”
หลายคนรีบวิ่งเข้ามาในคุกด้วยความร้อนรน
“พวกเจ้าจงใจใช่หรือไม่?การปล่อยให้เขาตายจะนำมาซึ่งหายนะสำหรับพวกเรา” นอกคุกมีคนตะคอกออกมาเสียงดัง
ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตามมันก็เกิดขึ้นแล้ว
ซุป!
ประตูคุกถูกเปิดออกพวกเขาเข้ามาข้างในอย่างรวดเร็ว
“เขาแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ” ทุกคนมีสีหน้าตกใจ ฮวงที่เหลือเพียงโครงกระดูกเท่านั้นแต่เขาก็ยังไม่ตาย
“ความแข็งแกร่งของเขาเกินไปกว่าผู้ยิ่งใหญ่อาณาจักรปลดปล่อยตนเองขั้นสูงสุดไปแล้ว?” นี่คือสิ่งที่พวกเขาสงสัย
“พวกเราไม่เห็นจำเป็นต้องรีบร้อนมาช่วยเหลือเขาเลย น่าจะปล่อยให้เขาทรมานไปอีกสักนิด” หนึ่งในนั้นกล่าวอย่างเย็นชา พวกเขาวางแผนที่จะทรมานสือฮ่าวต่อไป
อย่างไรก็ตามยังมีคนกลัวว่าจะมีบางอย่างที่เลวร้ายเกิดขึ้นดังนั้นพวกเขาจึงรีบเปิดประตูคุกพร้อมกับพาสือฮ่าวออกมาข้างนอกอย่างรวดเร็ว
จากนั้นพวกเขาก็เชิญผู้สูงสุดให้ปลดผนึกโซ่ตรวนออกจากร่างกายของเขาพร้อมกับโยนเข้าไปในคุกอีกครั้ง
เปง!
คราวนี้สือฮ่าวถูกโยนเข้าไปข้างในอย่างหนักหน่วง ร่างของเขากระแทกเข้ากับกำแพงคุกเสียงดังเสียดหู เลือดไหลออกมาจากมุมปากของสือฮ่าวแต่เขาก็ยังไม่ได้เปล่งเสียงใดๆออกมา
"มีความสุขในนั้นเถอะ!" คราวนี้พวกเขาจากไปอย่างสมบูรณ์
ฮ่อง!
ร่างกายของสือฮ่าวเปล่งประกายอาการบาดเจ็บของเขาฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็นั่งสมาธิอยู่ในอากาศทั้งที่ร่างยังคงเปียกชุ่มไปด้วยน้ำสีดำ
ปา!
ร่างกายของสือฮ่าวเริ่มฟื้นกลับมาแม้แต่แขนขาที่หลุดออกไปก็ยังงอกขึ้นใหม่ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
“ด้วยเต๋าอันยิ่งใหญ่และกฎแห่งธรรมชาติของโลกใบนี้มันจะทำให้ร่างกายของข้าสมบูรณ์มากขึ้นกว่าเดิม!” ดวงตาของสือฮ่าวเปล่งประกาย เขารู้สึกได้ว่านี่อาจเป็นโอกาสที่ดี
ในตอนนี้เขาสามารถขัดเกลาร่างกายของเขาให้อยู่ในระดับสูงรวมไปถึงวิญญาณดั้งเดิมก็สามารถทำให้แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย!
คุกน้ำดำเต็มไปด้วยความโหดร้าย แม้ว่าร่างกายของสือฮ่าวจะลอยอยู่กลางอากาศแต่น้ำสีดำพวกนั้นก็ยังคงตามขึ้นมากัดกร่อนและทำให้เขาได้รับความทุกข์ทรมานเหมือนเดิม
ในตอนแรกสือฮ่าวพยายามต่อต้านด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ แต่เขาพบว่าพลังศักดิ์สิทธิ์จะถูกกำจัดออกไปอย่างรวดเร็ว และความทุกข์ทรมานของเขาก็ไม่มีทางลดลง
“ของเหลวชนิดนี้มีพลังแบบไหนกันแน่?” สือฮ่าวขมวดคิ้ว
หากยังคงดำเนินต่อไปเช่นนี้เมื่อพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาเหือดแห้งเขาจะยังคงกลายเป็นบ่อเลือดสีดำและวิญญาณดั้งเดิมถูกลบหายไป
“มันต้องมีสักทางที่จะทำให้ข้าสามารถใช้ของเหลวพวกนี้มาปรับแต่งร่างกาย!” สือฮ่าวขมวดคิ้ว เขาต้องคิดหาวิธีในการเติมเต็มพลังศักดิ์สิทธิ์ไม่เช่นนั้นอย่าพูดถึงเรื่องปรับแต่งร่างกายเลยแม้แต่จะเอาชีวิตรอดก็ยังเป็นไปได้ยาก
“เอะ!, เนื้อหนังของข้าแข็งแกร่งขึ้นมากจริงๆ!” เมื่อสือฮ่าวตรวจสอบร่างกายของเขาอย่างถี่ถ้วนเขาก็พบว่าการเปลี่ยนแปลงประเภทนี้ทำให้กายเนื้อของเขาทรงพลังขึ้นอย่างที่ไม่อาจจินตนาการ
“ถ้าอย่างนั้นเริ่มกันที่ร่างกายของข้าก่อนก็แล้วกัน!” ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นได้แต่พัฒนาร่างกายของตนเองให้แข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น
หลังจากนั้นเขาก็ดึงพลังศักดิ์สิทธิ์ของตนเองกลับคืนมา พร้อมกับปล่อยให้ร่างกายถูกน้ำสีดำพวกนี้กัดกร่อนจนแทบสูญสลาย
หากคนอื่นเห็นสิ่งนี้พวกเขาจะต้องตื่นตระหนกอย่างมาก สือฮ่าวกำลังเผชิญกับความทุกข์ทรมานราวกับตกนรกทั้งเป็น เนื้อหนังของเขาถูกกลืนกินไปหมดสิ้น ตั้งแต่ส่วนศีรษะลงมาทุกสิ่งทุกอย่างเหลือเพียงกระดูกสีขาว
ฮ่อง!
เมื่อสิ่งนี้ดำเนินต่อไปจนถึงจุดหนึ่งร่างกายของสือฮ่าวก็สั่นสะท้าน พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ผลักดันของเหลวสีดำเหล่านี้ให้กลับออกไปพร้อมกับฟื้นฟูร่างกายอย่างรวดเร็ว
นี่เป็นความทรมานอย่างไม่จบไม่สิ้น มันวนเวียนอยู่ในลักษณะนี้หลายวันหลายคืน
สือฮ่าวรู้ว่าจะไม่มีจุดจบที่ดีสำหรับตั้งแต่ตอนที่ข้ามอาณาจักรมา แต่เขาไม่คิดที่จะรอความตายเพียงมุ่งมั่นฝึกฝนร่างกายตนเองเท่านั้น
“ผ่านมาหลายวันแล้วพวกเจ้าคิดว่าเจ้าเด็กสาระเลวคนนั้นจะยังมีชีวิตรอดอยู่หรือไม่?” ที่หน้าประตูคุกมีเสียงสนทนาดังขึ้นเบาๆ
แม้ว่าชื่อเสียงของฮวงจะโด่งดังไปทั่วสิบสองอาณาจักร แต่ระดับการบ่มเพาะของเขากลับอยู่ในจุดต่ำสุดของคุกแห่งนี้ พวกมันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อสิ่งมีชีวิตที่มีระดับการบ่มเพาะต่ำเตี้ยเรี่ยดินแบบเขา
“ปล่อยให้เขาถูกทรมานได้ แต่ไม่อาจปล่อยให้เขาตาย ไม่เช่นนั้นพวกเราทุกคนจะเดือดร้อน!” ผู้คุมอีกคนเตือนสติเพื่อนร่วมงาน
หลังจากผ่านไปสิบหกชั่วยามพวกเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป พวกเขาจึงรีบเข้าไปในส่วนลึกของคุกเพื่อดูว่าฮวงตายแล้วหรือไม่
แม้ว่าพวกเขาต้องการที่จะทรมานฮวงให้ตาย แต่ในความเป็นจริงพวกเขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ สิ่งที่อาณาจักรของพวกเขาใช้แลกเปลี่ยนกับตัวฮวงนั้นล้ำค่าเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการถึง
“เขาเป็นเพียงผู้บ่มเพาะระดับต่ำหากพวกเราไม่เข้ามาเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน” เมื่อผู้คุมทั้งสองเห็นรูปลักษณ์ปัจจุบันของสือฮ่าว หนึ่งในนั้นก็ปล่อยลมหายใจด้วยความโล่งใจ
เนื้อหนังของสือฮ่าวถูกหลอมละลายไปหมดแล้ว เมื่อพวกเขามองไปก็เห็นเพียงโครงกระดูกโครงหนึ่งที่นั่งลอยอยู่ข้างอากาศ
สำหรับอวัยวะภายในและส่วนอื่นๆ ของเขาล้วนถูกกัดกร่อนไปหมดสิ้นนี่เป็นฉากที่น่าสังเวชและเต็มไปด้วยความสยดสยองน่าสะพรึงกลัว
“ระดับบ่มเพาะของเขาต่ำเกินไป แม้ว่าชื่อเสียงของเขาจะโด่งดังแต่ก็มีเพียงเท่านี้ เขาไม่สามารถท้าทายสวรรค์ได้” อีกคนกล่าว.
ฮ่อง!
อย่างไรก็ตามเมื่อคำพูดของพวกเขาเพิ่งจบลงแสงสีทองก็กระจายไปทั่วคุก
เนื้อหนังของสือฮ่าวค่อยๆกลับคืนมา อวัยวะภายในและส่วนอื่นประกอบเข้ากันใหม่ นอกจากนี้ยังมีเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ลุกโชนสุกสกาวรอบตัวเขาราวกับรัศมีแห่งสวรรค์
แม้ไม่ต้องทดสอบแต่ผู้คุมทั้งสองก็ทราบดีว่าร่างกายของฮวงจะต้องแข็งแกร่งมากกว่าเดิมอย่างแน่นอน
ผู้คุมคุกทั้งสองเต็มไปด้วยความงงๆสายตาของพวกเขาเปล่งประกาย สิ่งนี้เกินความคาดหมายของพวกเขามาก ผู้บ่มเพาะขอบเขตแยกตนเองจะสามารถทำเรื่องนี้ได้อย่างไร?
“เขากำลังปรับเปลี่ยนร่างกายของตนเองให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น? ช่างหยิ่งผยองไม่รู้จักสถานะของตนเอง! เขาคิดว่านี่เป็นสถานที่แบบไหนกันนะ?!” ใครบางคนกล่าวอย่างเย็นชา
ในความคิดของพวกเขาฮวงนั้นยอดเยี่ยมเป็นอย่างมาก นี่ไม่ใช่ความสามารถของผู้แข็งแกร่งอาณาจักรแยกตนเองจะทำได้
“เขาพยายามที่จะต่อต้านสวรรค์หรือเปล่า? เขาพยายามเปลี่ยนคุกแห่งนี้ให้กลายเป็นสถานที่ลับคมตัวเอง!” อีกคนพูดอย่างเย็นชาสีหน้าไม่ดีเลย
ในความเห็นของพวกเขาดูเหมือนว่าฮวงกำลังท้าทายพวกเขา
ในความเป็นจริงสือฮ่าวไม่รู้สึกตัวโดยสิ้นเชิง ขณะนี้เขาจมอยู่ในโลกแห่งความทุกข์ทรมาน
“กฎธรรมชาติของเก้าสวรรค์นั้นบกพร่องบางทีเขาคิดว่านี่อาจเป็นโอกาส ข้าคิดว่าเขาจะต้องได้รับผลประโยชน์มากมายเมื่อเข้าสู่ดินแดนของเรา!” หนึ่งในนั้นต้องการหยุดสิ่งนี้
พวกเขาต้องการทำลายกระบวนการเปลี่ยนแปลงของฮวงไม่อนุญาตให้เขาแข็งแกร่งขึ้นมาได้
"ไม่จำเป็น. ไม่ว่าเขาอยากทำอะไรก็ไม่ต้องสนใจ ท้ายที่สุดแล้วสถานะของเขาก็เป็นเพียงนักโทษคนหนึ่ง ต่อให้แข็งแกร่งมากกว่านี้ก็ทำได้เพียงอยู่ในคุก” อีกคนหยุดยิ่งกว่านั้นทำให้พวกเขาทั้งหมดจากไป
"ทำไม?" ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งไม่เข้าใจจริงๆเขาไม่อยากให้ ฮวงทำตามที่เขาต้องการ
“เจ้าหนูคนนี้แข็งแกร่งมากเกินไป พลังของเขาสามารถท้าทายสวรรค์ได้ หบางทีศพที่เหี่ยวแห้งนั้นอาจฟื้นคืนชีพขึ้นมาเพื่อส่งต่อมรดกให้เขา!”
“เจ้ากำลังบอกว่าสัตว์ประหลาดโบราณตัวนั้นฟื้นขึ้นมาเพื่อให้การดูแลพรสวรรค์ของเขา?!” อีกคนถามด้วยความตกใจ
“ข้าไม่รู้ข้าแค่ต้องการให้สัตว์ประหลาดตัวนั้นฟื้นขึ้นมา บางทีเราอาจจะได้วิชาลับอันล้ำค่าของเขา!” ผู้คุมคนนั้นกล่าวด้วยดวงตาเปล่งประกาย
สหายของเขาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว หากสิ่งนี้เกิดขึ้นจริงๆมันจะเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับพวกเขาในอนาคต เพราะไม่ว่าอย่างไรการจัดการกับฮวงที่ยังอยู่ในวัยเยาว์ย่อมง่ายกว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้น