304 - ตกไปอยู่ในมือของศัตรู

1615 - ตกไปอยู่ในมือของศัตรู

หลังจากเดินทางมาอย่างยาวนานสือฮ่าวไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว เขาถูกขังไว้ในรถนักโทษเพียงสามารถมองเห็นทางด้านหน้าเท่านั้น!

พวกเขาเดินผ่านป่าข้ามเขตภูเขาโบราณบางแห่ง ผ่านสถานที่ที่อุดมไปด้วยพลังแห่งความโกลาหล ในที่สุดพวกเขาก็ได้เข้าสู่โลกใหม่!

ลาก่อนเมืองจักรพรรดิ์!

ลาก่อนเก้าสวรรค์สิบพิภพ!

สำหรับสือฮ่าวเขากำลังออกจากโลกที่เป็นบ้านเกิด ตอนนี้เขามาอยู่ในดินแดนของศัตรูในฐานะนักโทษ

ฮ่อง!

หลังจากเข้ามาในดินแดนโบราณแห่งนี้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างที่แตกต่างออกไป

ราวกับว่ามีสายฟ้าขนาดใหญ่ฟาดเข้าไปในร่างกายของเขา จนเกิดการสั่นสะเทือนไปทุกสัดส่วน

ยิ่งไปกว่านั้นเลือดของเขาก็เริ่มร้อนระอุราวกับว่ามันจะปะทุออกมา

สิ่งเหล่านี้เป็นกฏของเต๋าอันไร้ที่ติ ทำให้ร่างกายของเขาที่เหมือนกับดินแห้งแล้งพลันได้รับสายฝนอันชุ่มฉ่ำที่รอคอยมานานปี!

กฎแห่งเต๋าธรรมชาติอันยิ่งใหญ่พุ่งเข้ามาตัดร่างกายของสือฮ่าวเป็นชิ้นๆ

นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยอดเยี่ยม มันมาอย่างกะทันหันทำให้ สือฮ่าวรู้สึกราวกับว่าเขาถูกบดขยี้ด้วยภูเขาขนาดใหญ่ราวกับมีดนับหมื่นเล่มเฉือนเข้าไปในวิญญาณดั้งเดิมของเขา

อย่างไรก็ตามในเวลาเพียงไม่นานร่างกายของเขาก็ได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเก้าสวรรค์นั้นเต็มไปด้วยความไม่สมบูรณ์และเกิดการบกพร่อง ทำให้การก้าวเข้าสู่อาณาจักรบ่มเพาะที่สูงขึ้นเป็นเรื่องที่อยากลำบากมาก

หลังจากที่ก้าวเข้าสู่ต่างมิติแล้วเขารู้ได้ว่าอาณาจักรแห่งนี้ทุกอย่างต่างล้ำเลิศกว่าเก้าสวรรค์อย่างเทียบกันไม่ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นนักโทษบางทีเขาอาจจะได้สัมผัสกับโอกาสดีๆที่นี่!

หากว่าเขาไม่ถูกจำกัดความเคลื่อนไหวเขาสามารถบ่มเพาะเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของวิญญาณดั้งเดิมรวมไปถึง ผลไม้เต๋าให้มีความมั่นคงสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น

ว่ากันว่าการบ่มเพาะอยู่ในดินแดนเก้าสวรรค์สิบพิภพนั้น หากไม่สามารถทะลวงขีดจำกัดในทุกอาณาจักรบ่มเพาะ

ก็จะทำให้ความแข็งแกร่งของคนผู้นั้นบกพร่องไม่สมบูรณ์แบบ และประตูโอกาสที่จะก้าวเข้าสู่อาณาจักรแห่งความเป็นอมตะก็นับได้ว่าถูกปิดไปโดยสมบูรณ์

โชคดีที่เส้นทางที่สือฮ่าวใช้บ่มเพาะนั้นได้ทะลุขีดจำกัดในทุกอาณาจักรบ่มเพาะ

ทำให้เรื่องนี้ไม่เกิดปัญหากับเขาและเมื่อก้าวเข้าสู่ดินแดนของศัตรูเขาจึงมีโอกาสที่ดีในการสร้างรากฐานอันมั่นคงให้แก่ตัวเอง

แน่นอนว่าสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับเส้นทาง 'สร้างร่างกายให้เป็นเมล็ดพันธุ์' ของเขาด้วยซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่จำเป็นต้องพึ่งพากฎแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่เสมอไป

ส่วนที่เหลือของการเดินทางครั้งนี้เงียบเหงามาก กองทัพที่มีสิ่งมีชีวิตมากมายยังคงไม่มีใครส่งเสียงอะไรออกมา

ตอนนี้แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดก็ยังขมวดคิ้ว จักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญตอบรับคำเชิญของราชาพื้นที่ฝังศพทุกคนไม่รู้ว่าเหตุการณ์จะดีร้ายประการใด?

“เร่งความเร็วขึ้นอีก!” ผู้สูงสุดคนหนึ่งสั่งการ

ทันใดนั้นสือฮ่าวก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นการแสดงออกที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ก่อนหน้านี้เขามาที่นี่จริงๆ?

ย้อนกลับไปตอนนั้นเมื่อเขาเข้าสู่เก้าสวรรค์จากสามพันแค้วนเพื่อเข้าร่วมสำนักเทพสวรรค์ก่อนหน้านี้ เขาเคยหลงเข้าไปในเส้นทางที่ทอดสู่เมืองจักรพรรดิ

ในตอนนั้นมีหม้อหลอมยาขนาดใหญ่ซึ่งมันปลดปล่อยพลังงานต้นกำเนิดและส่งเขามายังดินแดนอันแปลกประหลาดทำให้เขาได้เห็นชุมชนที่เหมือนกับสวรรค์ทั้งเก้าที่นั่น

“นี่คือสถานที่ที่ข้าเคยมา?” คลื่นยักษ์ถาโถมอยู่ในหัวใจของสือฮ่าว

นี่เป็นส่วนหนึ่งของต่างมิติ!

ฮ่อง!

พลังแห่งความโกลาหลพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าปลดปล่อยหมอกสีเทาออกมาปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง

นี่คือค่ายกลเวทย์ที่ต้องใช้ผู้สูงสุดจำนวนมากเพื่อให้สามารถเปิดใช้งานได้ เห็นได้ชัดว่ามันเชื่อมต่อกับสถานที่ที่สำคัญอย่างยิ่ง

คชา!

ฟ้าแลบ, ฟ้าร้องดังกึกก้อง, พายุโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง, มีฝนโลหิตโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า ทุกสิ่งทุกอย่างสอดประสานกันอย่างน่าอัศจรรย์กลายเป็นค่ายกลอันทรงพลังแห่งหนึ่ง

ในที่สุดก็มีเสียงดังกึกก้องพร้อมกับรัศมีพลังอมตะที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากค่ายกล กองทัพอันยิ่งใหญ่เคลื่อนตัวเข้าหามันอย่างรวดเร็ว

รถม้าทองแดงของสือฮ่าวที่มีผู้คุ้มกันมากมายหลายพันคนเป็นขบวนแรกที่ออกเดินทาง หลังจากนั้นไม่นานสือฮ่าวก็พบกับบางสิ่งบางอย่างที่แปลกประหลาดจนเขารู้สึกงุนงงอย่างยิ่ง

ในตอนนี้สือฮ่าวมั่นใจแล้วว่าเขากำลังข้ามมายังโลกใหม่!

ดินแดนโบราณที่เขาเคยอยู่ก่อนหน้านี้ถือได้ว่าเป็นชายแดนรกร้างแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นพื้นที่รอบนอกของฝั่งต่างมิติเท่านั้น

ในขณะเดียวกันนี่คือดินแดนโบราณที่แท้จริง เป็นโลกที่ยิ่งใหญ่ตระกูลราชาตระกูลจักรพรรดิมากมายล้วนอาศัยอยู่ในโลกแห่งนี้

ทันทีที่เขาปรากฏตัวร่างกายของสือฮ่าวก็ประสบกับความเจ็บปวดอย่างหนักอีกครั้ง กฎแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่พุ่งลงมาขัดเกลาร่างกายของเขาโดยไม่มีความปราณี

สวรรค์และปฐพีของโลกนี้มีความพิเศษมากเกินไปมันเต็มไปด้วยพลังแห่งจิตวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์

เมื่อมองไปรอบๆสือฮ่าวมีความรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ใหญ่โตกว่า เก้าสวรรค์สิบพิภพหลายเท่า!

ดินแดนแห่งนี้มีแม้กระทั่งต้นไม้โลกที่สูงเสียดสวรรค์ ไม่ว่าจะมองจากที่แห่งใดของโลกใบนี้ก็สามารถมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน

ในความเป็นจริงแม้แต่กิ่งก้านเล็กๆของมันก็ยังสามารถรองรับดวงดาวดวงหนึ่งได้อย่างสบายๆ ทุกคนจึงสามารถจินตนาการได้ถึงความใหญ่โตมโหฬารของมัน

พวกเขาเดินทางไปเรื่อยๆและผ่านเผ่าพันธุ์ต่างๆไปมากมาย ทหารหลายคนที่เดินทางมาถึงเผ่าพันธุ์ของตนเองก็จะแยกทางออกจากกองทัพ

ระหว่างทางสือฮ่าวได้เห็นเมืองขนาดยักษ์ซึ่งเทียบเท่าได้กับเมืองจักรพรรดิ์

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีมากกว่าหนึ่งเมือง ความมั่งคั่งของสิ่งมีชีวิตในโลกใบนี้เป็นสิ่งที่ผู้คนจาก 9 สวรรค์ไม่อาจเทียบได้

“ตอนนี้เราจะจัดการกับเขาอย่างไร” ในที่สุดก็มีคนพูดถึงสือฮ่าว

เป็นเพราะตอนนี้ผู้คนส่วนใหญ่ได้กลับไปยังเผ่าพันธุ์ของตนเองหมดแล้ว หลายคนจึงไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะเอาอย่างไรกับฮวง หรือจะส่งเขาไปที่ไหนดี

คราวนี้เหล่าจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ฝังศพโบราณ มันส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจของพวกเขา

เพราะว่ามีผู้ยิ่งใหญ่อาณาจักรปล่อยตนเองไม่น้อยที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของฮวง ดังนั้นย่อมมีคนมากมายที่ต้องการสังหารเขาทันที!

แม้กระทั่งระหว่างเดินทางมาก็ยังมีคนมากมายที่ต้องการจะสังหารเขา

อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาว่าเขาเป็นผู้ที่จักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญต้องการตัวโดยตรง ทุกคนได้แต่เก็บความแค้นไว้ไม่เช่นนั้นความผิดครั้งนี้อาจทำให้พวกเขาถูกฆ่าล้างตระกูล

เมื่อได้ยินคำถามนี้แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับผู้สูงสุดก็ยังลังเล พวกเขาควรจะจัดการกับฮวงอย่างไร?

“เราควรจะแขวนเขาไว้ที่ประตูเมืองเพื่อให้ทุกตระกูลรู้ว่าเราจับสัตว์ร้ายมาได้ เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมเราจะตัดศีรษะของเขาเซ่นสรวงผู้ที่เสียชีวิต” มีคนเสนอความเห็น

“ถ้าเราแขวนเขาไว้ที่กำแพงเมืองข้าเกรงว่าจะมีบางคนที่ไม่สามารถทนได้และลงมือสังหารเขาโดยตรง!” ผู้สูงสุดอีกคนปฏิเสธความคิดนี้

อย่างไรก็ตามผู้เชี่ยวชาญจากกลุ่มต่างๆล้วนต้องการที่จะทรมาน สือฮ่าว เขาฆ่าคนมากเกินไปถ้าปล่อยเขาออกไปอย่างง่ายดายมันจะเป็นการแสดงความเมตตาต่อเขามากเกินไป

“รอให้ผู้ที่อยู่ในระดับสูงเป็นคนสั่งการเถอะเราจะขังเขาไว้ก่อน!” ผู้สูงสุดร่างใหญ่กล่าวสรุป เขาค่อนข้างกังวลในเรื่องนี้จริงๆ หากทำอะไรผลีผลามย่อมไม่พ้นการถูกล้างตระกูล

ยิ่งไปกว่านั้นคราวนี้พวกเขานำกองทัพอันยิ่งใหญ่บุกไปถึงเมืองจักรพรรดิ์ แต่ท้ายที่สุดต้องกลับมาด้วยความพ่ายแพ้

สิ่งมีชีวิตระดับผู้สูงสุดมากมายถูกสังหารมิหนำซ้ำผู้สูงสุดตระกูลจักรพรรดิเพียงหนึ่งเดียวที่ไปในกองทัพก็ยังถูกจับตัว เรื่องเดียวที่พวกเขาพอที่จะอ้างได้บ้างก็คือสามารถนำตัวฮวงกลับมาได้!

“โยนเขาเข้าไปในคุกน้ำดำ ขอแค่เขายังมีชีวิตอยู่ก็พอ!” ในที่สุดพวกเขาก็ได้ข้อสรุปเช่นนี้

พวกเขาเชื่อว่าตราบใดที่สือฮ่าวยังมีชีวิตอยู่พวกเขาก็พอที่จะมีคำกล่าวกับสิ่งมีชีวิตระดับสูง เพราะท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าฮวงจะได้รับบาดเจ็บมากแค่ไหนจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญก็ย่อมสามารถรักษาเขาให้หายได้