252 - ต้นโพธิ์โลหิต

252 ต้นโพธิ์โลหิต

อสูรศักดิ์สิทธิ์ในสายเลือดของพุทธะโบราณ! ประวัติของสิ่งมีชีวิตนี้ยอดเยี่ยมมากมันคือผู้เชี่ยวชาญในหมู่ผู้เชี่ยวชาญ มิฉะนั้นจะเรียกว่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ปกป้องนิกายได้อย่างไร?

ใบหน้าของสือฮ่าวเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ในขณะเดียวกันสิงโตสีทองก็ยิ่งระแวดระวังมากขึ้นและสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ยิ่งใหญ่ทำให้มันคอยสังเกตสถานที่แห่งนี้อย่างระมัดระวัง

มีคนตายบนต้นไม้นี้มากเกินไปพวกเขาทั้งหมดถูกแขวนอยู่แบบนั้นไม่ทราบว่าผ่านมาหลายปีแค่ไหนแล้ว

หนังศีรษะของสิงโตสีทองรัดแน่นรู้สึกว่าเลือดของมันเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆแต่ทันใดนั้นเองความโกรธของมันก็พุ่งสูงขึ้นทันที

เป็นเพราะมันเห็นยักษ์อีกตัวหนึ่งที่ถูกห้อยอยู่

นี่คือราชสีห์ผู้กล้า! สิงโตโบราณที่เป็นเหมือนภูเขาลูกหนึ่งมันมีขนาดใหญ่อย่างน่าเหลือเชื่อ แต่เมื่อเทียบกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉานี้มันก็ไม่ได้น่าเกรงขามอีกต่อไป

ร่างกายของมันแห้งเหี่ยวไปนานแล้วขนของมันก็แทบจะไม่มีสีทองอีกต่อไป

กิ่งก้านของต้นไม้รัดคอของมันไว้มันตายได้อย่างน่าสังเวชยิ่งกว่าของสิ่งมีชีวิตอื่นๆ

“บรรพบุรุษของข้า?!” สิงโตทองโกรธมาก มันต้องการที่จะวิ่งเข้าไปและปลดปล่อยสิงโตโบราณตัวนั้นลง

“อย่าวู่วาม! ถ้าเจ้าอยากตายข้าสามารถตบเจ้าให้ตายได้โดยตรง อย่าลากข้าไปกับเจ้าด้วย” สือฮ่าวหยุดมันไว้

“ในอดีตบรรพบุรุษของข้าคนหนึ่งหายตัวไป เขานั้นทรงพลังและมีพรสวรรค์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้! ข้าไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเขาจะตายที่นี่!” ร่างกายของมันโซซัดโซเซจิตใจปั่นป่วนเป็นอย่างมาก

“มันตายที่นี่ก็นับว่าถูกต้องแล้ว มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรยศต่อเก้าสวรรค์สิบพิภพควรได้รับการลงโทษเช่นนี้!” สือฮ่าวกล่าวโดยไม่ถนอมน้ำใจใดๆ

เมื่อสิงโตทองได้ยินเช่นนี้มันก็อยากจะบ้าตาย แต่โชคร้ายที่คนที่มันพบคือฮวงดาวข่มตลอดชีวิตของมัน

สิ่งนี้เทียบเท่ากับการแสวงหาความทุกข์ให้ตัวเอง แม้แต่ตอนนี้ร่างกายของมันก็ยังเต็มไปด้วยรอยพกช้ำท้ายที่สุดมันก็ได้แต่ก้มหน้าลงและเก็บความเคียดแค้นเอาไว้ข้างใน

สือฮ่าวสังเกตต้นไม้โบราณนี้อย่างระมัดระวังตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าต้นไม้ที่สูงตระหง่านอยู่ในเมฆนั้นเป็นสุสานขนาดใหญ่มีศพจำนวนมากมายนับพันนับหมื่นถูกแขวนอยู่ที่นี่

ในหมู่พวกเขามีศพบางศพที่น่าสังเวชอย่างยิ่งถูกรัดคอจนตายสูญเสียจิตวิญญาณไปอย่างสิ้นเชิง

เขาเริ่มสงสัยอย่างจริงจังว่าบึงโลหิตใต้ดินถูกสร้างจากสิ่งมีชีวิตด้านบนหรือไม่

“ต้นไม้นี้เป็น…ต้นโพธิ์โบราณในอดีตหรือไม่?” หลังจากสิงโตทองสังเกตสถานที่แห่งนี้อย่างถี่ถ้วนแล้วมันก็ได้ข้อสรุปแบบนี้ด้วยความประหลาดใจ

เผ่าพันธุ์พุทธะโบราณก่อนหน้านี้มีต้นไม้มีค่าชื่อต้นโพธิ์ มันมีพลังอันยิ่งใหญ่ที่แปลกประหลาด เมื่อใครนั่งอยู่ข้างล่างและได้รับการฝึกฝนมันจะง่ายมากที่จะทำให้รู้แจ้งในเต๋า

ในอดีตต้นไม้ต้นนั้นสดและเขียวชอุ่มเต็มไปด้วยชีวิตอย่างหาที่เปรียบมิได้ มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับต้นไม้ต้นนี้

ต้นโพธิ์สายเลือดโบราณ? สือฮ่าวลูบคางของเขาแล้วเริ่มคิดกับตัวเอง ทำไมต้นไม้ต้นนี้ถึงมีสีดำสนิท? มันประสบกับภัยพิบัติแบบไหน? มันไม่ได้เกิดจากฟ้าผ่าอย่างแน่นอน

“เป็นไปได้ไหมว่ามันสึกกร่อนจากการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ความศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดของมันจางหายไปถูกแทนที่ด้วยพลังคุณลักษณะแห่งความมืด” สิงโตทองพูดกับตัวเอง

มันไม่ได้พูดแบบนี้เพื่ออธิบายให้สือฮ่าวรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เป็นเพราะตัวเองอยากรู้อยากเห็นอยากจะเข้าใจเรื่องนี้

ในตอนนั้นเผ่าพันธุ์ของพวกมันได้ทรยศต่อเก้าสวรรค์ หลังจากบรรพบุรุษโบราณหนีไปต่างมิติสิ่งที่กวนใจพวกมันมาตลอดคือพวกมันต้องการย้ายต้นโพธิ์โบราณนี้ไปปลูกในดินแดนบรรพบุรุษของพวกมันด้วย

เป็นเพราะต้นไม้ต้นนี้มีความพิเศษเกินไปมีประโยชน์อย่างมากต่อการบ่มเพาะของคนๆหนึ่ง แม้แต่ราชาอมตะในอดีตก็ยังเคยก้าวขึ้นเป็นราชาอมตะจากการนั่งสมาธิอยู่ใต้ต้นโพธิ์ต้นนี้!

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่บรรพบุรุษของมันออกค้นหาต้นโพธิ์ต้นนี้แต่ไม่เคยได้กลับไปอีกเลย

ตอนนี้มีการเปิดเผยแล้วว่ามันถูกแขวนคอตายที่นี่

“ต้นไม้โบราณเป็นสีดำทั้งหมดอาจเป็นเพราะเลือดที่ซึมลงบนพื้นกัดกร่อนความเป็นเทพของมัน?” สิงโตทองกล่าว

สือฮ่าวรู้สึกเหมือนมีบางอย่างเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ต้นไม้มีค่าของสายเลือดพุทธะโบราณจะพบความเปลี่ยนแปลงง่ายๆได้อย่างไร

“ว่ากันว่าหากทำสมาธิอยู่ใต้ต้นไม้ต้นนี้จะทำให้คนผู้หนึ่งสามารถบรรลุได้ เจ้าไม่อยากลองดูเหรอ” สิงโตสีทองกระตุ้น สือฮ่าว

“ที่เจ้ากล่าวมาก็น่าสนใจดี” สือฮ่าวพยักหน้าโดยไม่แสดงความกลัวใดๆ

สิงโตทองไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นจริงหรือไม่มันจึงโยนเหยื่อมากขึ้นโดยพูดว่า

“มีข่าวลือว่าต้นไม้โบราณนี้เป็นสมบัติล้ำค่าของสายเลือดพุทธะโบราณ เป็นเพราะร่างกายของต้นไม้นี้มีรอยประทับของพุทธองค์อยู่ข้างในทำให้สืบทอดมรดกของสายเลือดนี้มารุ่นแล้วรุ่นเล่า!”

“ถ้ามันดีอย่างนั้นข้าจะให้โอกาสเจ้าในการแสวงหาเต๋าแล้วทำความเข้าใจกับสิบแปดฝ่ามืออรหันต์แทนข้า!” สือฮ่าวกล่าว

สิงโตทองอ้าปาก มันอยากจะปฏิเสธออกไป แต่สือฮ่าวก็มองมันด้วยสายตาเย็นชาทันที

“ถ้าเจ้าไม่สามารถแสวงหาเต๋าได้ข้าก็จะสังหารเจ้า เป็นเพราะถ้าเจ้าต้องการเป็นสัตว์ขี่ของข้าเจ้าก็ต้องทำตัวให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น”

เมื่อต้องเผชิญกับความป่าเถื่อนแบบนี้สิงโตทองก็โกรธมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ถูก ในอดีตมีแต่มันที่เคยคุกคามสิ่งมีชีวิตอื่น? ในตอนนี้กรรมได้ตามสนองมันแล้ว

จากนั้นสือฮ่าวก็ปลดปล่อยไอสังหารออกมา

ใบหน้าของสิงโตสีทองซีดสลดลงก่อนจะนั่งลงทำสมาธิใต้ต้นโพธิ์ต้นนี้

มันพยายามที่จะรู้สึกถึงกฎธรรมชาติของสวรรค์และปฐพีที่นี่ แม้ว่าจะไม่ได้มีเจตนาที่ดีเมื่อกระตุ้นสือฮ่าว แต่การที่มีโอกาสนั่งอยู่ตรงนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ย่ำแย่เกินไปนัก

เพราะในความเป็นจริงมันก็ไม่มีทางเลือกอะไร

“อา…” ทันทีที่มันเริ่มขึ้นสิงโตสีทองก็ร้องออกมาอย่างน่าสังเวชกรงเล็บขนาดใหญ่ของมันจับศีรษะของตัวเองไว้พร้อมกับดิ้นทุรนทุราย

สือฮ่าวกระโดดออกไปไม่ได้ขี่มันต่อ เขาขมวดคิ้วถามว่า“มีอะไรเกิดขึ้น”

ใบหน้าของสิงโตสีทองซีดลงช่องว่างระหว่างคิ้วของมันมีรอยแตกออกจากกัน มันสงบลงอีกครั้งหลังจากเวลาผ่านไปนาน “มีบางอย่างไม่ถูกต้องกับต้นไม้ต้นนี้”

สือฮ่าวดำเนินการปิดผนึกสิงโตทองคำอย่างสมบูรณ์ป้องกันไม่ให้มันเคลื่อนไหว

จากนั้นเขานั่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ด้วยตัวเองและทำความเข้าใจเต๋าอย่างรอบคอบ

ฮ่อง!

ทันทีที่มันเริ่มขึ้นสือฮ่าวก็ได้รับการโจมตีที่น่ากลัวทันที แต่เขาก็ได้เตรียมใจไว้แล้วจึงสามารถรับมือกับมันได้ อย่างน้อยก็ชั่วคราว

มีเลือดไหลซึมออกมาจากช่องว่างระหว่างคิ้วของสือฮ่าวอย่างไรก็ตามเขายังทนได้!

เขามองเห็นสนามรบอันยิ่งใหญ่ ผู้เชี่ยวชาญนับไม่ถ้วนของเก้าสวรรค์ต่อสู้กับศัตรู เสียงโห่ร้องของสงครามสั่นสะเทือนไปทั่วพื้นพิภพ เลือดกระจายอย่างต่อเนื่องตกลงมายังสถานที่แห่งนี้

ต้นไม้นี้อาบไปด้วยเลือดของสิ่งมีชีวิตทุกประเภทจนท้ายที่สุดร่างกายของมันก็แดงฉาน!

ฉากนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนในหัวของสือฮ่าวทำให้เขาตกใจมาก นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ต้นโพธิ์โบราณเหี่ยวเฉาหรือไม่?

ทุกอย่างไม่ง่ายอย่างนั้นแน่นอน! หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เห็นสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งที่เริ่มรดน้ำต้นโพธิ์ด้วยภาชนะที่เต็มไปด้วยเลือดส่องแสงพราว

ต้นไม้นี้ถูกรดน้ำด้วยโลหิตศักดิ์สิทธิ์!

ใครกันแน่ที่ทำเรื่องชั่วร้ายแบบนี้?

การทำเช่นนี้จะทำให้ต้นไม้นี้กลายเป็นต้นไม้ปีศาจ แต่พวกเขาก็ไม่ลังเลที่จะจ่ายด้วยราคาอันมากมายมหาศาลและเลี้ยงดูมันต่อไปเช่นนี้

โฮ่ว!

เสียงคำรามดังขึ้นดังขึ้นในใจของสือฮ่าวเขาเห็นสิงโตสีทองส่งเสียงคำรามพร้อมกันนั้นเลือดก็ไหลซึมออกมาจากหว่างคิ้วของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

“อ่าว…” จากนั้นเขาก็เห็นช้างเผือกตัวยักษ์ที่บดขยี้สวรรค์และร้องออกมาเสียงของมันทำให้จิตวิญญาณของเขาไม่มั่นคง

ไอสังหารทั้งหมดนี้ถูกปลดปล่อยออกมาจากต้นไม้โบราณ ไม่น่าแปลกใจที่สิงโตสีทองกลิ้งไปบนพื้นทันทีแม้แต่สือฮ่าวก็แทบจะไม่สามารถทนได้ ไอสังหารของต้นไม้นี้แข็งแกร่งมากเกินไป

เขาเพิ่งเริ่มสัมผัสกับมัน แต่รอยประทับของต้นไม้ก็ได้แสดงให้เห็นจุดจบของอสูรศักดิ์สิทธิ์ปกป้องนิกายทั้งสอง สิ่งนี้มันน่ากลัวนิดหน่อย

จากนั้นลักษณะปีศาจของต้นไม้โบราณก็ปรากฏขึ้นอีกขั้น ด้วยความงุนงงสือฮ่าวได้ยินเสียงเคาะของบักฮื้อที่ทำด้วยไม้

ทำให้วิญญาณดั้งเดิมของเขาเต็มไปด้วยความไม่มั่นคงพร้อมจะสูญสลายไปได้ทุกเมื่อ

แต่เขาต้องอดทนไว้เพราะตอนนี้เขาเห็นมือเปื้อนเลือดข้างหนึ่งกำลังเคาะบักฮื้ออยู่

“เดิมทีมันเป็นต้นไม้เซียนแต่กลับแสดงฉากที่น่ากลัวเช่นนี้แทน มันตกอยู่ในความเลวทรามจริงๆหรือ”สือฮ่าวพูดกับตัวเอง เขาต่อต้านมันด้วยความยากลำบากพยายามรักษาความแจ่มใสไว้

ร่างกายของเขาแกว่งไปมาไม่มั่นคงกำลังจะตกลงไปในบึงเลือด

ในขณะนี้วัดโบราณที่ชุ่มด้วยเลือดก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของสือฮ่าวมันกว้างใหญ่มาก เพียงแต่มันไม่บริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไปกระเบื้องทุกแผ่นอิฐทุกก้อนต่างเต็มไปด้วยเลือดของสิ่งมีชีวิตมากมาย

อย่างไรก็ตามภายในวิหารอันใหญ่โตนี้ก็มีใครบางคนกำลังสวดมนต์ด้วยเสียงอันดัง

เมื่อเขาตั้งใจฟังเขาก็ค้นพบว่านี่คือคัมภีร์ปีศาจที่ทำให้คนๆหนึ่งตกจากความสง่างามตกลงไปในนรกอเวจี

"เกิดอะไรขึ้น?" เลือดไหลออกมาจากมุมริมฝีปากของสือฮ่าววิหารศักดิ์สิทธิ์ในอดีตมีคัมภีร์ปีศาจถูกสวดมนต์อยู่ภายในนี่เป็นเรื่องที่ไร้สาระและน่ากลัวอย่างยิ่ง

“ต้นโพธิ์โลหิต ต้นไม้นี้ได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยเลือดกลายเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ตามธรรมชาติของปีศาจ ถ้ามันงอกงามอีกครั้งคุณลักษณะของมันจะแตกต่างจากอดีตไปโดยสิ้นเชิง!” สิงโตสีทองพูดกับตัวเองจากด้านข้างด้วยความตกใจ

นี่เป็นเช่นเดียวกับตำนาน หากต้นโพธิ์ได้รับการรดน้ำด้วยเลือดของผู้มีอำนาจมากที่สุดจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ เมื่อมันฟื้นคืนชีพขึ้นมามันก็จะกลายเป็นราชาอมตะโลหิตที่มุ่งเน้นไปกับการสังหารสิ่งมีชีวิตเพียงอย่างเดียว

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้นไม้ล้ำค่าที่ไม่มีใครเทียบได้ตอนนี้คือ ต้นโพธิ์โลหิต!

“อย่างไรก็ตามภาพรอยประทับในอดีตควรจะยังคงอยู่ที่นั่น มันเป็นถึงบันทึกมรดกทางสายเลือดของพุทธองค์” รูม่านตาของสิงโตสีทองเริ่มขยายออก

สือฮ่าวยืนกรานไม่ถอยกลับ แม้ว่าต้นไม้ต้นนี้จะเสียหายแต่เขาก็ยังคงไม่หวั่นเกรง เขามองว่านี่เป็นรูปแบบหนึ่งของการลับคมตัวเอง

ฉากในอดีตปรากฏขึ้นในใจของเขา ด้วยความงุนงงเขาเดินผ่านห้องโถงหลักของอารามเก่าแก่ที่สูงที่สุดมุ่งหน้าไปยังศาลาเก็บพระคัมภีร์

เขาต้องการอ่านพระคัมภีร์ทำความเข้าใจกับเต๋าของผู้ยิ่งใหญ่ที่นี่

อย่างไรก็ตามนี่เป็นอันตรายอย่างยิ่ง ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวจะทำให้เขาหลอมกลืนไปกับต้นไม้ปีศาจต้นนี้และตกไปสู่ความมืดตลอดกาล