250 - ประตูแห่งการเกิดใหม่

250 - ประตูแห่งการเกิดใหม่

"ตามพวกเขาไป!"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งสือฮ่าวก็พูดออกมา เขากระตุ้นสิงโตสีทองให้มันนำทางไป

"เจ้าบ้าไปแล้ว!" สิงโตทองไม่เต็มใจ ในความเห็นของมันสถานที่แห่งนี้น่ากลัวเกินไป

ถ้ามันไม่ได้เชื่อมต่อกับพื้นที่ฝังศพโบราณก็จะต้องนำไปสู่ยมโลกอย่างแน่นอน การติดตามมันลงไปเช่นนี้เป็นการแสวงหาความพินาศให้ตัวเอง

สือฮ่าวเพียงแต่มองมันอย่างเย็นชา สิงโตทองไม่มีทางเลือกอื่นได้แต่ก้าวไปข้างหน้าอย่างหวาดกลัว

เป็นเพราะมันยังไม่อยากตายไม่เต็มใจที่จะตกอยู่ในสภาพอัปยศเช่นนี้

อีกหนึ่งชั่วยามต่อมาใบหน้าของสิงโตทองเปลี่ยนจากตกใจเป็นมึนงง เป็นเพราะรู้สึกราวกับว่ามันเข้าสู่นรกจริงๆ

มันเห็นกองทหารมากมายเดินไปมา

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ล้วนมีโซ่ตรวนและเคลื่อนที่ไปมาในถ้ำโบราณใต้ดินมุ่งหน้าไปยังสถานที่เดียวกัน

“นี่คือดินแดนของทหารหยิน?” สิงโตทองรู้สึกกลัวอย่างมาก

สือฮ่าวไม่ได้พูดอะไรเขาตามอยู่ข้างหลังอย่างสงบ ระหว่างทางพวกเขาเดินไปรอบๆกองทหารสองสามกองรอพวกเขาอยู่ข้างหน้าและสังเกตการณ์อย่างต่อเนื่อง

“อ๊ะ?” หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ตกใจ นี่เป็นเรื่องที่นึกไม่ถึงเพราะเขาเห็นสัตว์ร้ายโบราณที่มีขนาดใหญ่มากซึ่งค่อนข้างคุ้นเคย

นี่คืออสูรสวรรค์ที่เขาเห็นในป่าอสูรสวรรค์ ทำไมมันถึงจบลงที่นี่?

“หยินเต้าผู้ยิ่งใหญ่?” ในเวลานี้สิงโตสีทองตะโกนออกมาอย่างตกตะลึง มันจ้องไปในทิศทางที่ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่

มันจำได้ว่าชายคนนั้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ไล่ตามสือฮ่าวในตอนแรก ตอนนี้เขายืนอยู่ในกองทหารหยินไร้ชีวิตชีวาขณะที่เขาเดินไปข้างหน้า

สือฮ่าวรู้สึกว่ามันแปลกไปหน่อย เมื่อเขาจ้องไปข้างหน้าเขาก็จำคนนั้นได้เช่นกัน หยินเต้าคนนี้เคยพยายามฆ่าเขามาก่อน ทำไมเขามาที่นี่?

ตามเหตุผลปกติหลังจากสัตว์ร้ายโบราณคำรามสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะระเบิดเป็นชิ้นๆ

ไม่มีทางที่พวกมันจะดำรงอยู่ต่อไปได้ ร่างกายและจิตวิญญาณของพวกมันจะถูกกำจัดออกไป

สำหรับผู้ยิ่งใหญ่ที่เข้าสู่สระแห่งการเกิดใหม่มีเพียงไม่กี่คนที่โชคดีพอที่จะรอดชีวิต

พวกเขาทั้งหมดถูกสือฮ่าวสังหารไปหมดแล้วศพของพวกเขาก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป

“มันแปลกจริงๆ!” สือฮ่าวรู้สึกสับสน

เมื่อเดินไปเรื่อยๆ พวกเขาก็จำคนได้มากขึ้น ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ได้เห็นอสูรสวรรค์จำนวนมากพวกมันทั้งหมดอาศัยอยู่ในป่าอสูรสวรรค์

ในที่สุดเมื่อถึงขอบเขตของถ้ำดิน สือฮ่าวก็เห็นประตูหินขนาดยักษ์ มีไม่มากหรือน้อยเกินไปมีทั้งหมดหกบาน!

กองทหารเหล่านั้นมารวมตัวกันที่นี่ไม่ขยับเลยราวกับว่าพวกเขากำลังรออะไรบางอย่าง

ในทันใดนั้นสือฮ่าวก็นึกย้อนไปถึงน้ำเสียงที่ยิ่งใหญ่เมื่อไม่นานมานี้: ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ประตูเต๋าได้เปิดออก

อย่าบอกนะว่าเป็นสถานที่แห่งนี้? นี่คือสถานที่ที่เสียงดังออกมา?

ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือสิงโตทองทั้งคู่ต่างแสดงสีหน้าตกใจ นี่เป็นการกลับชาติมาเกิดหรือไม่? สิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วเหล่านั้นกำลังจะถูกส่งไปใช้ชีวิตหลังความตาย?

ทันใดนั้นการแสดงออกของสือฮ่าวก็จริงจังขึ้น เขาเห็นสิ่งมีชีวิตที่คุ้นเคยอีกตัวหนึ่งอยู่หน้าประตูหิน มันคือหนูสวรรค์สิ่งมีชีวิตที่ไล่ตามเขาเมื่อเขาเข้ามาในป่าอสูรสวรรค์ครั้งแรก

เขาจำได้ชัดเจนว่าร่างของอสูรสวรรค์ตัวนี้ถูกเจาะโดยกิ่งไม้เหี่ยวๆของต้นไม้โบราณลึกลับ ในที่สุดมันก็สวดคาถาบอกว่าจะมุ่งหน้าไปสู่การเกิดใหม่

ยิ่งไปกว่านั้นสือฮ่าวยังเห็นว่ามันดูเหมือนจะตกลงไปในสระแห่งการเกิดใหม่มารอบหนึ่งแล้ว

“มัน…มาถึงที่แห่งนี้แล้ว”

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้มาที่นี่ได้อย่างไร? ต้องเข้าใจว่าสือฮ่าวกับสิงโตทองนั้นอยู่ที่ทางเข้าเหนือกองกระดูก แต่ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะมีหนทางเข้ามาที่นี่โดยตรงไม่ได้ผ่านทางสระแห่งการเกิดใหม่

“อย่าบอกนะว่าหลังจากสัตว์ร้ายโบราณคำรามออกมาสัตว์อสูรสวรรค์รวมทั้งผู้ฝึกฝนที่ยิ่งใหญ่ล้วนถูกส่งมาที่นี่เพื่อกลับชาติมาเกิดใหม่?”

นี่มันนึกไม่ถึงเลย!

สือฮ่าวคิดถึงคำพูดของหนูสวรรค์หลังจากที่มันถูกส่งไปที่สระแห่งการเกิดใหม่ มันจะต้องยอมปฏิบัติตามกฎแห่งวัฏฏะสังขารและอาจจะสูญเสียตัวตนไปอย่างสิ้นเชิง

เป็นเพราะหนูสวรรค์เคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่าสิ่งมีชีวิตของป่าอสูรสวรรค์จะสูญเสียความคิดทั้งหมดไป แล้วมันน่าจะเกี่ยวข้องกับสถานที่แห่งนี้ พวกเขาตกอยู่ในสภาพสับสนและงมงาย

“นี่เป็นการเข้าสู่วัฏสังขารโดยสายเลือดของพุทธะโบราณหรือไม่” สือฮ่าวรู้สึกสงสัย ในขณะเดียวกันก็มีอาการหนาวสั่นขึ้นมาถึงกลางหลัง

สิ่งมีชีวิตจำนวนมากเสียชีวิตจนถึงขนาดที่ร่างกายของพวกมันสูญสลายไป แต่พวกมันกลับมาปรากฏตัวที่นี่อีกครั้งโดยสงสัยว่ากำลังรอคอยการไปเกิดใหม่ นี่เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ

“เป็นไปได้ไหมที่ป่าอสูรสวรรค์ทั้งหมดเป็นสถานที่ทดลองการเข้าสู่วัฏสังขาร?”

สือฮ่าวเริ่มสงสัยอย่างจริงจังว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ตายภายใต้เสียงคำรามของสัตว์ร้ายถูกนำมาที่นี่อาจจะกำลังจะทำการย้ายถิ่นฐาน

แน่นอนว่าเขารู้สึกว่าสิ่งที่เรียกว่าการย้ายถิ่นฐานนั้นไม่ได้เป็นการกลับมามีชีวิตอีกครั้งแน่นอน

แต่มีเพียงเนื้อหนังของพวกเขาเท่านั้นที่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง สติสัมปชัญญะของพวกเขาจะมืดมัวมากยิ่งขึ้นเช่นเดียวกับทหารทาสที่รู้เพียงวิธีปฏิบัติตามคำสั่งเท่านั้น

“ประตูเต๋ากำลังเปิด!” เสียงอันยิ่งใหญ่ดังขึ้นอีกครั้ง

ฮ่อง!

ประตูหินขนาดใหญ่หกบานถูกเปิดออกมันพลุ่งพล่านด้วยพลังแห่งความโกลาหลลึกลับและน่าสะพรึงกลัว

ทหารหยินเหล่านี้ถูกแบ่งออกเป็นหกกลุ่ม ใบหน้าของพวกเขาไร้ความรู้สึกขณะที่พวกเขาแยกกันเดินเข้าไปในประตูหินทั้งหก

ในเวลาเดียวกันประตูหินทั้งหกบานก็เปล่งประกายออกมาพร้อมกับหมอก พวกมันให้ความรู้สึกโบราณมากสามารถได้ยินเสียงสวดคัมภีร์ส่งผู้คนไปสู่ชีวิตหลังความตายไปสู่การเกิดใหม่

“มันแปลกจริงๆ!”สือฮ่าวพูดกับตัวเอง สิ่งเหล่านี้เป็นวิธีการของพระโบราณหรือไม่?

“ยี่?” ทันใดนั้นความสนใจของเขาก็ถูกดึงดูดโดยสัญลักษณ์ระหว่างประตูทั้งหก

สิ่งเหล่านี้คือค่ายกลเวทย์อันซับซ้อน พวกมันลึกลับอย่างมากสามารถบันทึกความสามารถของเทพเจ้าที่ไม่มีใครเทียบได้จริงๆ!

“มรดกทางสายเลือดของพุทธะโบราณ?!” สือฮ่าวตกใจมาก

สิงโตทองก็ตกใจมากเช่นกัน จากนั้นมันก็จ้องไปที่อักขระบางตัวซึ่งฝังลึกอยู่ค่ายกลเวทย์เหล่านั้นโดยไม่สามารถถอนสายตากลับมาได้

อย่างไรก็ตามอักขระเหล่านี้ไม่สมบูรณ์อย่างมาก มากกว่าครึ่งของพวกมันไม่ทราบว่าถูกทำลายไปตามกาลเวลาหรือว่ามีใครบางคนลบไปแล้ว

ในขณะเดียวกันสือฮ่าวก็จดจ่ออยู่กับอักษรที่สลักบนหินและจดจำมันอย่างจริงจัง อักษรเหล่านี้คือวิธีการสร้างสำนึกเซียนเพื่อให้รัศมีเต๋าในร่างกายแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นปูทางสู่การเป็นผู้อมตะในอนาคต

ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติมมีเพียงแผนภาพทั้งแปดนี้

แผนภาพอยู่ในสภาพสมบูรณ์ แต่ขาดวิธีการผสมผสานที่สอดคล้องกันซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

สือฮ่าวสงสัยอย่างมากว่าแผนภาพทั้งแปดดูเหมือนจะมีความหมายที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับวิชาฝ่ามือสิบแปดอรหันต์โบราณ ทุกตัวอักษรต่างเต็มไปด้วยความหมายอันลึกซึ้ง

จิตใจของเขารู้สึกหวั่นไหวเป็นอย่างมาก เขาได้สัมผัสกับวิชา สิบแปดฝ่ามืออรหันต์เป็นการส่วนตัวมาแล้ว

ในเวลาเดียวกันเขาก็เข้าใจดีว่าการโจมตีทั้งสิบแปดฝ่ามือเป็นวิธีการโจมตีที่น่ากลัวอย่างยิ่ง หากต้องการขยายจุดอ่อนอย่างไม่มีที่สิ้นสุดวิธีการนี้น่ากลัวเพียงใด?

แผนภาพเดิมอยู่ที่นี่ หากเขาสามารถเข้าใจมันได้อย่างสมบูรณ์มันจะเป็นญาณวิเศษอันทรงพลังอย่างน่าประหลาดใจ!

จิ!

ทันใดนั้นประตูหินทั้งหกก็ส่องแสงพร้อมกัน ยิ่งไปกว่านั้นค่ายกลเวทย์แกะสลักบนผนังและอื่นๆก็ส่องแสงออกมา สิ่งเหล่านี้ส่งผลกระทบกับสือฮ่าวและร่างกายของสิงโตสีทอง

ร่างกายของพวกเขาค่อยๆถูกดูดเข้าประตูหินบานหนึ่ง

พวกเขาจะถูกส่งไปเกิดใหม่ในชีวิตหลังความตายหรือไม่?

ทั้งสองคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่จริงๆแล้วพวกเขาไม่มีทางดิ้นรนเป็นอิสระ ทำได้เพียงเฝ้ามองตัวเองถูกดึงเข้าประตูไปโดยไม่สามารถทำอะไรได้!

พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปที่ใด? พวกเขาจะกลับชาติมาเกิดจริงๆหรือ?

กรงเล็บขนาดใหญ่ของสิงโตสีทองฉีกความว่างเปล่าและต้องการที่จะแยกมันออกจากกัน แต่มันก็ไร้ประโยชน์ มันไม่สามารถหยุดตัวเองได้เลยไม่สามารถหลบหนีไปได้

“หยุดให้ข้า!” มันคำรามออกมา มันเป็นเพราะมันมาจากสายเลือดของพุทธะโบราณมันจึงมีความหวาดกลัวอย่างแท้จริงเกี่ยวกับเรื่องการเข้าสู่วัฏสังขาร

ถึงตอนนั้นมันจะยังเป็นตัวเองอยู่หรือเปล่า? เป็นเพราะก่อนหน้านี้เคยได้ยินบรรพบุรุษของตนพูดถึงแนวคิดของราชาอมตะพุทธะหกร่างทอง

หลังจากการเกิดใหม่คน ๆ หนึ่งจะแยกตัวออกจากชีวิตในอดีตของพวกเขาโดยลืมทุกสิ่งทุกอย่าง

นั่นเท่ากับการที่จิตวิญญาณถูกทำลายไป เรื่องราวในความทรงจำทุกอย่างจะถูกลบเลือนหาย

ไม่เป็นตัวของตัวเองอีกต่อไปเทียบเท่ากับการที่ร่างกายมีชีวิตใหม่โดยสิ้นเชิง

"หยุดเดี๋ยวนี้!" สิงโตทองคำราม