บทที่ 600: ความลับแห่งเก้าอเวจีและเครือข่ายแก่นเงา

การเก็บกวาดสนามรบและประกอบพิธีส่งวิญญาณ ถูกมอบหมายให้นายกองสี่สิบนายรับผิดชอบ

ฮั่วจิงเทียนคัดเลือกยอดฝีมือที่บาดเจ็บเพียงเล็กน้อยห้านาย ให้ควบม้าเร็วแยกย้ายกันมุ่งหน้าไปยังแคว้นผิงหยางที่อยู่ใกล้ที่สุด

จำเป็นต้องส่งข่าวกรองของที่นี่ออกไปโดยเร็วที่สุด เพื่อร้องขอกำลังเสริมมาปิดล้อมครั้งใหญ่

นี่มิใช่ความวุ่นวายจากปีศาจธรรมดา แต่เป็นปฐมบทของสงคราม

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ฉินหมิงก็มิได้หยุดพัก เขาทะยานร่างลงไปในหลุมยุบ ณ ลานหลังที่ว่าการอำเภอทันที

ฟุ่บ—

เสียงลมหวีดหวิวเสียดแทงแก้วหู

ร่วงหล่นไปลึกราวสามสิบจั้ง ฉินหมิงจึงสัมผัสได้ถึงพื้นดินใต้ฝ่าเท้า

เบื้องล่างกลับเป็นอีกโลกหนึ่ง

มันคือโถงใต้ดินขนาดยักษ์ที่ถูกขุดขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์

ผนังโดยรอบปกคลุมด้วยเมือกสีดำข้นหนืด ราวกับเป็นเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิต

เมือกเหล่านี้เปล่งแสงเรืองรองสลัวๆ ส่องสว่างพื้นที่กว้างหลายร้อยตารางเมตรให้ปรากฏแก่สายตา

สิ่งที่น่าตกตะลึงที่สุด คือสิ่งที่อยู่บนผนัง

มันคือแผนที่เคลื่อนไหวซึ่งก่อตัวขึ้นจากเมือกเรืองแสงเหล่านั้น

แผนที่ภูมิประเทศของชิงโจว โยวโจว ไปจนถึงห้าแคว้นโดยรอบ ล้วนปรากฏอย่างชัดเจนบนผนัง

อีกทั้งยังมีจุดแสงและเส้นสายระยิบระยับนับไม่ถ้วนปรากฏอยู่เต็มไปหมด

ฉินหมิงก้าวเข้าไป ยื่นมือแตะผนังด้านหนึ่งเบาๆ

วิ้ง

เนตรยมโลกเริ่มทำการวิเคราะห์ในชั่วพริบตา

ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในห้วงความคิดดุจกระแสน้ำ

【ตารางการเปลี่ยนแปลงประชากรแดนเหนือชิงโจว: อำเภอชางซานถูกกวาดล้างแล้ว (การเปลี่ยนเป็นเงาเสร็จสมบูรณ์), ผู้ลี้ภัยค่ายหินดำเพิ่มขึ้นสามพันคน (ใช้เป็นเสบียงสำรองได้), ผลผลิตฤดูใบไม้ร่วงแคว้นผิงหยางคาดว่าจะลดลงสามส่วน...】

【แผนผังการวางกำลังเจิ้นโหมวซือแห่งโยวโจว (อัปเดตเรียลไทม์): หลี่เต้าจงบาดเจ็บสาหัสยังไม่หายดี ประเมินพลังรบลดลงเหลือขั้นกุยหยวนระดับห้า; เถี่ยมู่เซิงถอยกลับไปป้องกันชิงโจว คาดการณ์เส้นทางดังนี้...】

【รายชื่อเฝ้าระวังพิเศษ: ไห่กงกง (ร่องรอยลึกลับ ยังตรวจสอบไม่ได้), ฉินหมิง (ตัวแปรใหม่ แนะนำให้กำจัดทิ้ง)...】

นิ้วของฉินหมิงสั่นระริก

ละเอียดเกินไปแล้ว!

ละเอียดจนน่าขนลุก

แม้กระทั่งผู้บัญชาการคนไหนโปรดปรานสุรา เชียนฮู่คนใดมีโรคประจำตัว หรือกระทั่งจุดอ่อนของยอดฝีมือขั้นกุยหยวนก็ยังถูกประเมินไว้อย่างครบถ้วน

นี่จะเป็นรังปีศาจได้อย่างไร? นี่มันศูนย์ข่าวกรองที่ทำงานอย่างแม่นยำชัดๆ!

“หากยังมีฐานที่มั่นเช่นนี้อีก...”

ฉินหมิงสูดลมหายใจเข้าลึก สัมผัสได้ถึงวิกฤตการณ์อันใหญ่หลวงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

“หากข่าวกรองเหล่านี้ถูกส่งกลับไปยังแดนเหนืออย่างต่อเนื่อง”

“แนวป้องกันของต้าเยี่ยนเมื่ออยู่ต่อหน้าเผ่าเงา ก็ไม่ต่างอะไรกับกระดาษเปื่อยยุ่ยที่เต็มไปด้วยรูพรุน”

เขาเดินลึกเข้าไปด้านใน

ใจกลางโถงใต้ดินมีแท่นบูชาทรงกลมตั้งตระหง่านอยู่

บนแท่นบูชากองทับถมด้วยผลึกสีดำโปร่งใสระยิบระยับนับพันชิ้น

แก่นเงา

แก่นเงาเหล่านี้มีขนาดไม่เท่ากัน วางซ้อนกันจนเกิดเป็นโครงสร้างคล้ายรังผึ้ง

พวกมันกำลังส่งเสียงครางหึ่งๆ และกะพริบแสงวิบวับไม่หยุดหย่อน

ราวกับกำลังส่งสัญญาณไปยังที่ห่างไกลผ่านคลื่นความถี่ที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน

วิ้ง—!!

ทันทีที่ฉินหมิงเข้าใกล้แท่นบูชา

ดาบโยวหวงที่เอวพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ร่างเงาเลือนรางลอยออกมาจากตัวดาบ

เป็นโยวหวังในรูปลักษณ์เด็กหนุ่ม

เขาลอยตัวอยู่กลางอากาศ ทอดสายตามองแท่นบูชาที่ประกอบขึ้นจากแก่นเงา ในแววตาฉายประกายแห่งความรังเกียจอย่างหาได้ยาก ทว่าก็ยังเจือไปด้วยความคิดถึงจางๆ

“ปีศาจเงา...”

โยวหวังเอ่ยขึ้นช้าๆ น้ำเสียงแฝงความโบราณข้ามผ่านกาลเวลา

“พวกตัวกินซากจากนอกนภา”

“สามร้อยปีก่อน ในยุคที่ราชวงศ์ต้าอวี๋รุ่งเรืองถึงขีดสุด ข้าเคยนำทัพบุกแดนเหนือลึกเข้าไปสามพันลี้ จับกุมจักรพรรดิเงามาได้ตนหนึ่ง”

“ในตอนนั้นพวกมันก็คิดจะใช้ ‘ค่ายกลแก่นเงา’ เช่นนี้ขโมยชะตามังกรของต้าอวี๋”

“น่าขันสิ้นดี พวกมันถูกข้าจับบ่าวเงานับแสนมาหลอมสกัดทั้งเป็น จึงสามารถสะกดข่มอาเพศครั้งนั้นลงได้”

โยวหวังลอยไปเหนือแท่นบูชา ยื่นมือคว้าแก่นเงาชิ้นหนึ่งขึ้นมากลางอากาศ

“ไอ้หนู เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่คือสิ่งใด”

“แหล่งพลังงาน?” ฉินหมิงคาดเดา

“ไม่ถูกทั้งหมด”

โยวหวังแค่นหัวเราะเย็น นิ้วมือของเขาบดขยี้มันเบาๆ

“นี่มิใช่เพียงพลังงาน แต่เป็น ‘ตัวเก็บความทรงจำ’ ชนิดหนึ่ง”

“แก่นเงาทุกชิ้นล้วนบันทึกข้อมูลจากสมองของผู้เคราะห์ร้ายเอาไว้”

“แก่นเงานับพันชิ้นนี้ ก็คือความทรงจำชั่วชีวิตของชาวบ้าน ขุนนาง และทหารอำเภอชางซานนับพันคน”

“เผ่าเงากลืนกินพวกเขา เปลี่ยนความทรงจำเหล่านี้ให้เป็นข้อมูล แล้วส่งกลับไปยังรังแม่”

ฉินหมิงฟังจนหนังศีรษะชาหนึบ

“ข้าจะทำลายพวกมันเดี๋ยวนี้?”

ฉินหมิงกุมด้ามดาบเตรียมลงมือทันที

“ช้าก่อน!”

โยวหวังร้องห้าม ใบหน้าเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ทำลายทิ้งไปก็น่าเสียดายแย่สิ”

“แก่นเงาพวกนี้แม้จะสกปรกโสโครก แปดเปื้อนไอปราณปีศาจ”

“แต่หากผ่านการ ‘ชะล้าง’ ด้วยปราณเก้าอเวจี ขจัดสิ่งเจือปนและพลังปีศาจออกไป”

“พวกมันก็คือยาบำรุงจิตวิญญาณชั้นเลิศที่สุดในโลกหล้า”

“ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น...”

โยวหวังชี้ไปที่แก่นเงาเหล่านั้น

“นี่ยังเป็น ‘เครือข่ายมืด’ ที่เจ้าจะใช้ควบคุมใต้หล้าในอนาคต”

“ลองคิดดู หากเจ้าสามารถอ่านความทรงจำเหล่านี้ได้ทุกเมื่อ”

“เจ้าก็จะครอบครองคลังความรู้ขนาดมหึมา ที่ครอบคลุมข้อมูลของทุกสาขาอาชีพและคนทุกชนชั้น”

“มิหนำซ้ำ...”

แววตาโยวหวังเป็นประกายวูบ

“หากเจ้าสามารถเจาะย้อนกลับไปดักจับคลื่นความถี่ในการส่งข้อมูลของค่ายกลแก่นเงานี้ได้”

“เจ้าก็จะสามารถดักฟังข่าวกรองภายในของเผ่าเงาได้!”

ดวงตาของฉินหมิงสว่างวาบ

‘นี่มันการเจาะระบบชัดๆ ไม่ใช่หรือ? ใช้เครือข่ายของศัตรูตบหน้าศัตรู!’

“ขอท่านผู้อาวุโสโปรดชี้แนะ!” ฉินหมิงประสานมือคารวะทันที

“ดูให้ดี”

โยวหวังไม่พูดพร่ำทำเพลง ถ่ายทอดเคล็ดวิชาในการใช้หยกหัวใจโยวหวังชำระล้างแก่นเงาให้โดยตรง

วิชานี้ทรงพลังอย่างยิ่งยวด มันอาศัยอำนาจบารมีของหยกหัวใจโยวหวังในการกดข่มและลบล้างตราประทับของเผ่าเงาที่ฝังอยู่ในแก่นเงาอย่างหักหาญ

ฉินหมิงทดลองทำทันที

เขาหยิบแก่นเงาขึ้นมาหนึ่งชิ้น พลันหยกหัวใจสีหมึกภายในกายก็เต้นตุบ พลังสีทองหม่นสายหนึ่งจึงหลั่งไหลเข้าสู่ฝ่ามือ

ซี่ๆๆ!

แก่นเงาพ่นควันดำออกมา พร้อมส่งเสียงกรีดร้องแหลมเล็กราวกับโหยหวน

ครู่ต่อมา ผลึกที่เคยดำสนิทก็กลายเป็นใสกระจ่าง

ฉินหมิงส่งจิตนึกคิดเข้าไปสำรวจ

วิ้ง!

ฉับพลัน กระแสความทรงจำสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้ามาในสมอง

นั่นคือชั่วชีวิตของหัวหน้าอาลักษณ์อำเภอชางซาน

วิธีการจัดการเอกสารราชการ วิธีการรักษาสมดุลระหว่างขั้วอำนาจต่างๆ

กฎเกณฑ์ลับในแวดวงขุนนางแห่งชิงโจว หรือแม้กระทั่งเศษเสี้ยววิชาตัวเบาระดับเสวียนที่ตกทอดมาในตระกูลของเขา...

ทั้งหมดนี้ประทับแน่นอยู่ในสมองของฉินหมิงอย่างแจ่มชัด

ราวกับเขาได้ผ่านประสบการณ์เหล่านั้นมาด้วยตนเอง

“ของดี!”

ฉินหมิงลิงโลดในใจ

นี่มิใช่เพียงยาบำรุงจิตวิญญาณขนานเอก แต่เป็นเครื่องโกงประสบการณ์ชีวิต!

ที่นี่มีแก่นเงานับพันชิ้น แม้ส่วนใหญ่จะเป็นความทรงจำของชาวบ้านที่ไม่มีค่ามากนัก

แต่ในจำนวนนั้นก็ยังมีจอมยุทธ์ ช่างฝีมือ และขุนนางปะปนอยู่ไม่น้อย

หากดูดซับทั้งหมด...

คลังความรู้ของเขาจะเพิ่มพูนขึ้นจนถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว

“ขนไปให้หมด!”

ฉินหมิงโบกมืออย่างไม่เกรงใจ

เขาหาถุงผ้ามาหลายใบ กวาดแก่นเงาบนแท่นบูชาลงไปจนเกลี้ยง

แก่นเงาเหล่านี้มีขนาดเพียงเล็บมือ ซึ่งนับว่าสะดวกอย่างยิ่งในการขนย้าย

ฉินหมิงเตรียมจะให้องครักษ์เกราะดำขนออกไปทั้งหมดเมื่อถึงเวลา