เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

242 - ข้อเสนอยั่วยวนใจ

242 - ข้อเสนอยั่วยวนใจ

242 - ข้อเสนอยั่วยวนใจ


ข้อเสนอยั่วยวนใจ

ตอนนี้สภาพของราชสีห์ผู้กล้านั้นน่าสังเวชจริงๆ ร่างกายของมันเต็มไปด้วยบาดแผลขนแทบทุกเส้นถูกลอกออก แม้แต่กระดูกก็ยังโผล่ออกมาบางส่วน

ปู!

มือที่เปล่งประกายคู่หนึ่งปรากฏขึ้นจากน้ำฉีกร่างของราชสีห์ผู้กล้าจนแทบจะขาดออกจากกันเป็นสองส่วน

โฮ่ ...

ราชสีห์ผู้กล้าคำรามออกมาทั้งร่างกายของมันปลดปล่อยพลังอันศักดิ์สิทธิ์ มีเสียงสวดมนต์ที่คลุมเครือดังขึ้นพร้อมกับบาดแผลของมันได้รับการเยียวยาอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามนี่เป็นเพียงวิธีการเพิ่มความสนุกให้กับสือฮ่าวเท่านั้น

เพราะการที่มันดิ้นรนครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายของมันก็จะถูกฉีกออกจากกันในทุกครั้งที่รักษาร่างกายเสร็จสิ้นเช่นเดียวกัน

สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของทุกคนบนฝั่งเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง โดยเฉพาะคนรุ่นเยาว์ที่ใบหน้ากลายเป็นซีดขาวเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

สิงโตทองแข็งแกร่งแค่ไหน? มันเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนรุ่นใหม่ นอกเหนือจากตระกูลจักรพรรดิแล้วไม่มีผู้ใดสามารถปราบปรามมันได้?

ถึงกระนั้นมันก็ตกอยู่ในสภาพนี้ นับว่าน่าอนาถเกินไปจริงๆ

หลังจากที่มันได้รับโชคตามธรรมชาติครั้งยิ่งใหญ่จนสามารถสร้างร่างกายให้เป็นสีทอง ทุกคนที่นี่ต่างเป็นประจักษ์พยานถึงความแข็งแกร่งของมันได้เป็นอย่างดี!

ในมุมมองของคนหลายคนหากสิงโตตัวนี้ได้รับโชควาสนาที่อยู่ด้านล่างของทะเลสาบแห่งนี้ มันจะกลายเป็นคนรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดนับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

หลายคนเชื่อว่าในเวลานั้นมันสามารถท้าทายผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของตระกูลจักรพรรดิได้เลยทีเดียว

อย่างไรก็ตามในตอนนี้มันตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชที่สุด ถึงกับถูกใครบางคนฉีกร่างออกจากกันครั้งแล้วครั้งเล่า

สิ่งนี้ช่างน่าสมเพชขนาดไหน? มันเพิ่งไปถึงจุดสูงสุดแต่ก็ถูกเหยียบลงไปที่พื้นทันที

ตอนนี้มีคนจำนวนไม่น้อยที่เห็นอกเห็นใจราชสีห์ผู้กล้ามันโชคร้ายเกินไปจริงๆ หลังจากที่สร้างร่างสีทองเสร็จสิ้นอนาคตของมันก็จบลงด้วยการเผชิญหน้ากับคนประหลาดอย่างฮวง

เดิมทีนี่ควรเป็นช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองสำหรับมันแท้ๆ!

ตอนนี้สิงโตทองอยู่ในความเศร้าโศกและเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองอย่างไม่น่าเชื่อ มันอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวก็จะได้รับร่างสีทองที่สมบูรณ์แบบและไม่มีใครเทียบได้ แต่ทันใดนั้นกลับมีคนชิงมันไปต่อหน้าต่อตา สิ่งนี้จะให้มันทนได้อย่างไร

ในตอนแรกจิตใจของมันเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน โชควาสนาครั้งใหญ่ที่จะทำให้มันก้าวถึงจุดสูงสุดแห่งชีวิตอยู่ต่อหน้าแล้ว

แต่ในที่สุดมันก็ถูกเตะลงจากสวรรค์โดยตรง ไม่มีอะไรน่าอนาถน่าหดหู่ไปกว่านี้อีกแล้ว

ต้องเข้าใจว่าไม่นานมานี้ เมื่อฮวงอ่อนแอลงมันได้ลงมือและเกือบจะฆ่าอีกฝ่ายได้ แต่ตอนนี้สถานการณ์พลิกผันอย่างสิ้นเชิง

“ข้ายอมไม่ได้!” สิงโตสีทองคำรามอย่างบ้าคลั่งจากความเกลียดชัง ตอนนี้มันไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไป

“เจ้ารับไม่ได้แล้วอย่างไร? ย้อนกลับไปในอดีตตอนที่ตระกูลของพวกเจ้าทรยศเราเจ้าเคยคิดไหมว่าจะมีวันนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง” สือฮ่าวกล่าว

“ลองให้ข้าคิดดูก่อน…ข้ามียาขั้นเซียนอยู่บ้างหากตุ๋นมันกับเนื้อของเจ้ารสชาติคงจะดีไม่น้อย…”สือฮ่าวพูดกับตัวเองโดยไม่สนใจสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนฝั่งโดยสิ้นเชิง ทิ้งให้พวกเขาเต็มไปด้วยโกรธเกรี้ยวแต่ไม่มีปัญญาลงมาจัดการกับเขา

ความเย็นไหลผ่านหนังศีรษะของราชสีห์ผู้กล้า ฮวงคนนี้ป่าเถื่อนจริงๆถึงกับคิดที่จะกินมันเป็นอาหาร?

ในใจของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีสถานะเป็นอันดับสองรองจากตระกูลจักรพรรดิซึ่งเหนือกว่าตระกูลราชามากมาย

หากมันกลายเป็นอาหารของคนผู้หนึ่งจะเป็นเรื่องน่าอับอายแค่ไหน

“เจ้า…” ราชสีห์ผู้กล้ารู้สึกตกใจและโกรธเกรี้ยวในเวลาเดียวกัน การถูกกินเป็นผลลัพธ์ที่ยากจะยอมรับยิ่งกว่าการสังหารมันให้ตายไปซะอีก

คชา!

เสียงกระดูกร้าวดังขึ้น สิงโตสีทองรู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากหางของมัน

หางสีทองขนาดใหญ่ถูกสือฮ่าวฉีกออกจากร่าง ทำให้มันอับอายและโกรธเกรี้ยวนี่เป็นความอัปยศอดสูที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

ช่างน่าละอายเหลือเกิน! อีกฝ่ายเป็นสัตว์ประหลาดอย่างที่มันไม่เคยพบเห็นมาก่อน ตอนนี้ชีวิตของมันตกอยู่ในกำมือของอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง

มันพยายามโจมตีด้วยทุกอย่างที่มีทำทุกอย่างเท่าที่สามารถทำได้ แต่เนื้อหนังของฮวงนั้นแข็งแกร่งเกินไปแม้จะเป็นการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของมันก็ไม่สามารถสั่นสะเทือนอีกฝ่ายได้แม้แต่น้อย

ราชสีห์ผู้กล้ารู้สึกท้อแท้ขึ้นมาในใจ แม้ว่ามันจะสร้างร่างสีทองที่แข็งแกร่งถึงขนาดนี้ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฮวง หลังจากลงมือไม่กี่กระบวนท่าร่างกายของมันถึงกลับอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชขนาดนี้

ปูตง!

น้ำในทะเลสาบกระเด็นออกมา สือฮ่าวปรากฏตัวขึ้นบนผิวน้ำโดยหิ้วสิงโตสีทองตัวใหญ่ขณะที่เผชิญหน้ากับทุกคน

ฉากนี้เต็มไปด้วยความองอาจกล้าหาญ ดวงตาของเขาราวกับสายฟ้าเย็นเฉียบพร้อมกับหิ้วสิงโตตัวนี้ไว้ด้วยมือข้างเดียวเฉกเช่นการจับสุนัขตายตัวหนึ่ง ความสง่างามครั้งนี้จะติดตาผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ไปอีกนานแสนนาน

ใบหน้าของผู้ฝึกฝนรุ่นเยาว์จากต่างมิติเปลี่ยนเป็นซีดขาวไร้สีเลือด ความแข็งแกร่งของฮวงกลายเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถเอื้อมถึงตลอดกาล

ในตอนนี้แม้แต่ผู้แข็งแกร่งรุ่นอาวุโสอาจจะยังมีปัญหาในการจัดการเขา

สือฮ่าวปรากฏตัวบนพื้นผิวน้ำอย่างสมบูรณ์ หลังจากฝึกฝนร่างกายมาถึงระดับนี้เขาไม่ได้รู้สึกกังวลเลย เขากวาดสายตามองทุกคนอย่างเย็นชา

“การที่เจ้าทำแบบนี้เจ้ารู้หรือไม่ว่าจะมีจุดจบแบบไหน?” ผู้อาวุโสหัวหน้ากลุ่มตะโกนไปที่ชายหนุ่มในทะเลสาบ

“สุนัขเฒ่าเจ้าอย่ามาตอแยโทสะของข้าจะดีกว่า!”สือฮ่าวตอบกลับอย่างรุนแรง

จนถึงตอนนี้เขาถูกกองทัพใหญ่จากต่างมิติไล่ล่ามาหลายวันหลายคืนไม่มีอะไรที่จะเลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว?

ความเป็นศัตรูระหว่างพวกเขามาถึงขั้นหากไม่ใช่เจ้าตายก็เป็นเราสิ้นไม่มีหนทางรอมชอมกันได้อีก? ในตอนนี้เขาย่อมไม่สนใจท่าทีของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

สภาพร่างกายของเขาตอนนี้ฟื้นฟูขึ้นมาจนถึงระดับสูงสุด เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นแม้ว่าจะถูกล้อมรอบไปด้วยศัตรู แต่เขาก็ยังเต็มไปด้วยความมั่นใจ

สือฮ่าวกำลังประเมินสถานการณ์ปัจจุบัน

“บังอาจ! เจ้านับว่าหาเรื่องตายอย่างแท้จริง” ใครบางคนตะโกน

"รอก่อน!" ผู้อาวุโสในชุดคลุมสีเงินยกมือขึ้นไม่ปล่อยให้คนอื่นแสดงท่าทีหงุดหงิดจนเกินไป

เขาเผยรอยยิ้มจางๆ มองไปที่สือฮ่าวและพูดว่า "พรสวรรค์และความสำเร็จของเจ้าเป็นสิ่งที่หากใครได้พบเจอก็จะเต็มไปด้วยความชื่นชม!"

สือฮ่าวมองไปที่เขาอย่างสงบนิ่งไม่ไหวติง

“การที่เจ้าอาศัยอยู่ในเมืองจักรพรรดินั้นน่าเสียดายมากเกินไปในท้ายที่สุดเจ้าจะไม่สามารถบรรลุความเป็นอมตะได้

เจ้าต้องเข้าใจว่าสภาพแวดล้อมที่นั่นเลวร้ายอย่างถึงที่สุด มันไม่อนุญาตให้ใครสามารถบรรลุความสำเร็จมากกว่าผู้สูงสุดได้เลย” ผู้อาวุโสที่สวมชุดสีเงินกล่าว

"เจ้าต้องการจะพูดอะไรกันแน่? เลิกอ้อมค้อมได้แล้ว” รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของสือฮ่าว

“ ด้วยพรสวรรค์ของเจ้าในเก้าสวรรค์ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะเหมือนไข่มุกที่อยู่ในมูลสุกร หากเจ้าเต็มใจย้ายมาอยู่กับพวกเราอนาคตของเจ้าจะยิ่งใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด

เมื่อเจ้าได้เป็นราชาอมตะชื่อของเจ้าจะถูกเล่าขานไปตราบนานเท่านาน” ผู้อาวุโสที่สวมชุดสีเงินพูดด้วยรอยยิ้ม

“เจ้าคิดเข้าข้างตัวเองเกินไปแล้ว!” สือฮ่าวมีเพียงการตอบสนองที่เย็นชานี้ เขาจะทรยศบ้านเกิดเหมือนสายเลือดราชสีห์ผู้กล้าได้อย่างไร?

“ การที่สามารถมองโลกผ่านมุมมองที่ยิ่งใหญ่กว่าเท่านั้นจึงจะถือได้ว่าเป็นผู้มีภูมิปัญญาที่แท้จริง คนฉลาดมักจะแสวงหาโชคลาภและหลีกเลี่ยงความหายนะ

ในอนาคตเมืองจักรพรรดิ์จะถึงวาระที่ต้องล่มสลายทุกคนที่ต่อต้านจะต้องตาย เจ้าควรเข้าใจว่าสถานการณ์นั้นเป็นแบบไหน” ผู้อาวุโสที่สวมชุดสีเงินกล่าวพยายามทำให้เขาเข้าใจ

เขายิ้มให้สือฮ่าวแล้วพูดต่อว่า“ หากเจ้าเข้าร่วมกับเราข้าจะขอสาบานด้วยเต๋าของตนเองว่าข้าจะติดตามปกป้องเจ้า จนกระทั่งถึงวันที่เจ้ากลายเป็นราชาอมตะ แม้ว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้าจะไม่เพียงพอที่จะข่มขู่ทุกคนได้

แต่ตราบใดที่เจ้าเต็มใจ ตระกูลของเราจะอนุญาตให้เจ้าก่อตั้งตระกูลของตนเองขึ้น. มันจะอยู่เหนือกว่าเผ่าพันธุ์ราชาทั่วไปซึ่งไม่จำเป็นต้องโค้งคำนับต่อหน้าตระกูลจักรพรรดิ์!”

ทุกคนตกตะลึงเพราะพวกเขาเข้าใจดีว่าเงื่อนไขที่ผู้อาวุโสคนนี้เสนอออกมานั้นมากมายมหาศาลแค่ไหน

ฮวงในตอนนี้อยู่ในอาณาจักรบ่มเพราะอะไร? แต่ตระกูลจักรพรรดิกลับกล้ามอบข้อเสนอถึงขนาดนี้!

ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามีเพียงตระกูลกู่และหงส์เพลิงโลหิตเท่านั้นที่ได้รับสถานะที่คล้ายกัน

จบบทที่ 242 - ข้อเสนอยั่วยวนใจ

คัดลอกลิงก์แล้ว