232 - ความลับของสระโบราณ

ความลับของสระโบราณ

ตอนนี้ในสระน้ำสือฮ่าวต้องทนกับความเจ็บปวดอย่างมาก เมื่อคนเหล่านั้นก็ถูกละลายเขารู้ว่านี่คือรังของปีศาจเขาตกหลุมพรางศัตรูแล้ว

น้ำในสระนั้นครอบงำเกินมันบดขยี้เนื้อของเขาออกจากกัน

ยิ่งไปกว่านั้นวิญญาณดั้งเดิมของเขายังได้รับการโจมตีซึ่งกำลังจะแตกสลาย

สิ่งนี้ทำให้สือฮ่าวงงงวยอย่างมาก เหตุใดสิงโตทองจึงไม่ได้รับผลกระทบไม่ถูกทำลายไปด้วย?

สือฮ่าวเห็นจุดจบที่น่าสังเวชของเด็กหนุ่มจากตระกูลราชาอย่างชัดเจน

หากไม่ใช่เพราะพรสวรรค์โดยกำเนิดของเขานั้นทรงพลังอย่างน่าประหลาด

บวกกับการฝึกฝนของเขาที่ลึกซึ้งมีเนื้อหนังที่แข็งแกร่งเขาก็คงจะเดินตามรอยของเด็กหนุ่มพวกนั้น

สือฮ่าวต้องการที่จะต่อสู้ให้เป็นอิสระ แต่เขาพบว่าจริงๆแล้วเขาไม่สามารถขยับได้เลย เขาถูกขังอยู่ที่นี่อย่างสมบูรณ์

“นี่คือโทษสำหรับการคิดจะขโมยโชควาสนาของข้า” ราชสีห์ผู้กล้าหัวเราะเย็นชา

ในระยะไกลเมื่อกลุ่มคนเห็นฉากนี้พวกเขาทั้งหมดอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าแปลกประหลาด สิงโตตัวนี้ดุร้ายเกินไป

“ไม่น่าแปลกใจที่เจ้ากล้าทำตัวสูงส่ง นี่คือจุดประสงค์เพื่อให้ข้าลงมาในสระน้ำเพื่อแย่งชิงโชควาสนากับเจ้า” สือฮ่าวมองไปที่มันอย่างเย็นชา

ในระหว่างขั้นตอนรอยแตกก็ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขาทีละเส้นอย่างชัดเจนเขาไม่สามารถทนได้นานกว่านี้ ส่วนหีบไม้ใบนั้นมันลอยบนผิวน้ำโดยไม่จมลงไป

“หึหึข้าบอกไปแล้วว่าวันนี้เจ้าจะตายที่นี่ โชคธรรมชาติประเภทนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครๆจะได้มา” สิงโตทองกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

ยิ่งไปกว่านั้นในขณะนี้มันได้ร่ายคาถาประเภทหนึ่งด้วยเสียงอู้อี้ไม่ชัดเจนคนนอกไม่สามารถเข้าใจได้

ด้วยญาณวิเศษประเภทนี้นั่นเองที่ทำให้มันสามารถอยู่ในสระน้ำแห่งนี้โดยที่ร่างกายไม่ได้รับผลกระทบ

ก่อนหน้านี้มันสวดคาถาบทนี้อย่างเงียบๆ ตอนนี้มันจึงสวดออกมาให้มีเสียงดังโดยตรง นี่อาจนับได้ว่าเป็นการเยาะเย้ยประเภทหนึ่งที่มุ่งตรงไปยังสือฮ่าว

ในเวลานี้ผู้คนที่อยู่เชิงเขาเคลื่อนตัวอย่างเร่งรีบขึ้นมาบนภูเขา แน่นอนว่ายังมีอีกครึ่งหนึ่งที่ระมัดระวังตัวมาก โดยไม่กล้าที่จะตามขึ้นมาด้วย

“ภารกิจใกล้เสร็จแล้วเราสามารถนำหีบนี้กลับมาได้!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวด้วยรอยยิ้มเมื่อมาถึงยอดเขา

หลังจากแน่ใจว่าสัตว์ร้ายโบราณจะไม่ตื่นขึ้นมาพวกเขาก็ระบายลมหายใจออกมาเล็กน้อย ในตอนนี้มีคนจำนวนมากยืนอยู่ริมทะเลสาบมองไปที่หีบไม้ใบนั้น

“หึหึนี่น่าสนใจจริงๆ นี่คือการจับตะพาบในไหชัดๆ?” ชายวัยกลางคนเยาะเย้ย ความรู้สึกที่ได้เห็นฮวงอยู่ในสภาพนี้ทำให้เขามีความสุขจริงๆ

“ฮ่าฮ่าฮวงทำไมเจ้าไม่วิ่งตอนนี้ล่ะ?!” เด็กหนุ่มสองสามคนหัวเราะด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท

หลายคนขึ้นมาที่นี่ โดยต้องการเป็นสักขีพยานในช่วงเวลาพิเศษนี้

“ถ้าพวกเจ้ามีความกล้าทำไมไม่ลงมาจับข้าในนี้ล่ะ” สือฮ่าวตอบ

ศีรษะของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อโดยต้องทนกับความเจ็บปวดอย่างมากร่างกายของเขากำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

ความเจ็บปวดนั้นยากมากที่จะทนได้แม้กระทั่งวิญญาณดั้งเดิมของเขาก็เริ่มถูกกัดกร่อนขึ้นมาแล้ว

สระน้ำนี้แปลกประหลาดมาก บางครั้งก็เย็นบางครั้งก็ร้อนจัดบางครั้งกฎธรรมชาติจะขยายออกไปและหลังจากนั้นไม่นานเสียงสวดคัมภีร์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

สถานที่แห่งนี้มีความเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอทั้งยังอันตรายอย่างยิ่ง

มันต้องการเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เข้ามาให้เป็นส่วนหนึ่งของตัวมันเอง

บนฝั่งเด็กหนุ่มสองสามคนนั้นอยากรู้อยากเห็นมาก รอยยิ้มปรากฏขึ้นอยู่มุมริมฝีปากของพวกเขา

ภายใต้สถานการณ์ปกติพวกเขาอยู่ห่างไกลจากการเป็นคู่ต่อสู้ของฮวง อย่างไรก็ตามตอนนี้ฮวงตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแต่ก็ยังไม่ยอมก้มศีรษะลง

เด็กหนุ่มพวกนี้จึงต้องการสอนบทเรียนให้เขาเป็นธรรมดา

จิ!

คลื่นแสงจำนวนมากกระจัดกระจายลงมาทั้งหมดเป็นญาณวิเศษของบรรพบุรุษที่น่ากลัว

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงก็คือวิชาเหล่านี้ไม่เกิดผลใดๆ ทั้งหมดถูกดูดซับโดยสระน้ำที่ใสสะอาดแห่งนี้

“นี่…” ใบหน้าของเด็กหนุ่มพวกนั้นเขียวคล้ำขึ้นมาทันที ศัตรูอยู่ต่อหน้าต่อตาแต่พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้นี่เป็นเรื่องไร้สาระจริงๆ

“ราชสีห์ผู้กล้าเกิดอะไรขึ้น” หนึ่งในนั้นถาม

ในเวลานี้ผู้อาวุโสคนหนึ่งก็ปรากฏตัวเช่นกันใบหน้าของเขามืดครึ้มไม่น่ามอง เป็นเพราะลูกหลานคนหนึ่งของเขาเสียชีวิตที่นี่

“ผู้อาวุโสอย่าลงมาเด็ดขาด!” สิงโตทองเตือน

“อะไร อย่าบอกนะว่าข้าสัมผัสน้ำในสระนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ” ผู้อาวุโสถามอย่างเย็นชา

เขาไม่ไว้หน้าราชสีห์ผู้กล้ามากนัก เพราะเขารู้สึกว่าลูกหลานของเขาเสียชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม

สายเลือดราชสีห์ผู้กล้ามีพลังมากเกินไปอีกทั้งบรรพบุรุษของพวกมันที่เป็นผู้อมตะก็ยังคงมีชีวิตอยู่ หากไม่เช่นนั้นเขาคงลงโทษราชสีห์ผู้กล้าตัวนี้ไปแล้ว

“นี่คือสระแห่งการเกิดใหม่ ใครก็ตามที่เข้ามาจะต้องทนกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเกินกว่าที่ใครจะทนได้จนกว่าร่างกายจะแหลกสลายไป” สิงโตทองอธิบาย

“แล้วทำไมเจ้าถึงไม่เป็นอะไร” ผู้อาวุโสคนนั้นถามด้วยสีหน้าจมดิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเขาลองเอื้อมมือไปแตะน้ำเล็กน้อย

จิ!

เป็นผลให้นิ้วข้างที่แตะน้ำของเขานั้นแหลกสลายลงทันที

ชายชรารีบชักมือกลับพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ นี่มันจะอันตรายเกินไปแล้ว?

เมื่อคนอื่นเห็นสิ่งนี้พวกเขาก็แสดงสีหน้าตกใจ ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่ามันมีเป้าหมายเฉพาะคนรุ่นใหม่ดังนั้นพวกเขาจึงเฝ้ามองอย่างใจเย็น

ตอนนี้ดูเหมือนว่าสระน้ำนี้จะน่ากลัวกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก!

“เป็นเพราะสระน้ำนี้ถูกเตรียมไว้สำหรับสายเลือดของเราในตอนแรก” สิงโตทองอธิบาย

"อะไร?" ทำเอาหลายคนตกใจ

สือฮ่าวต้องทนกับความเจ็บปวดอย่างมาก แม้ว่าเขาจะตกอยู่ในอันตรายแต่เขาก็ยังไม่ถูกทำลายไป

ดวงตาของสิงโตสีทองเป็นประกายแวววาว มันรู้สึกตกใจต่อความแข็งแกร่งทางร่างกายของฮวง

“สระแห่งการเกิดใหม่นี้น่าจะเป็นของพุทธะโบราณที่เป็นราชาอมตะ” สิงโตทองกล่าว

เมื่อมาถึงสถานที่แห่งนี้มันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสระแห่งการเกิดใหม่แม้ว่ามันจะยังอยู่ห่างไกลก็ตาม

มันเหมือนกับสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในตำรากระดูกของตระกูลพวกมัน นี่เป็นผลมาจากการสืบทอดของสายเลือดพุทธะโบราณ

ย้อนกลับไปในตอนนั้นบรรพบุรุษโบราณของพวกมันได้ติดตามรับใช้ราชาอมตะ

บางทีอาจกล่าวได้ว่าบรรพบุรุษของราชสีห์ผู้กล้าเคยถูกปราบโดยพุทธะโบราณแล้วบังคับให้เข้าสู่นิกายนี้

นั่นคือเหตุผลที่พวกมันมีความเชี่ยวชาญในพุทธ มีความเข้าใจต่อพระโบราณทุกประเภท ทั้งยังมีความสามารถสูงส่งรู้ความลับมากมาย

“หากสายเลือดพุทธะโบราณต้องการที่จะสำเร็จเป็นเซียน ก็ต้องผ่านการเกิดใหม่ในสระน้ำแห่งนี้…” สิงโตทองไม่ได้ปิดบังข้อมูลใดๆ

เพราะไม่ว่าอย่างไรของสิ่งนี้ก็ไม่มีประโยชน์สำหรับคนอื่น แต่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับตัวมันเอง

เพราะมันมีวิชาจากคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่งซึ่งสามารถใช้ประโยชน์จากสระน้ำแห่งนี้ได้อย่างเต็มที่

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าเมื่อมันพบสถานที่แห่งนี้มันจึงรีบลงมาทันทีโดยไม่ลังเลรีรอ

“สระน้ำนี้ไม่ธรรมดาจริงๆพวกเราที่เหลือไม่มีโอกาสเลยเหรอ” ผู้อาวุโสถาม

เป็นเพราะพวกเขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าสายเลือดของพุทธะโบราณนั้นน่ากลัวเพียงใด

ในตอนนั้นราชาอมตะพุทธะโบราณได้ทำให้ฝ่ายของพวกเขาสูญเสียอย่างมากมายมหาศาล

“แม้ว่าข้าจะสอนพวกเจ้าแต่ก็ต้องได้รับการฝึกฝนอย่างน้อยหนึ่งทศวรรษเพื่อทำให้ร่างกายได้รับคุณลักษณะทางพุทธะจากนั้นจึงจะเข้าสู่สระนี้ได้” สิงโตสีทองตอบกลับด้วยรอยยิ้มจางๆ

“ไม่มีทางอื่นจริงๆหรือ” เด็กบางคนยังไม่เต็มใจที่จะยอมรับเรื่องนี้

เป็นเพราะพวกเขารู้แล้วว่านี่เป็นโชคธรรมชาติที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง

“ ถ้าเจ้าเป็นคนที่ท้าทายสวรรค์มากพอและสามารถอดทนกับความเจ็บปวดนี้ได้ เจ้าก็สามารถลอง?

ตั้งแต่สมัยโบราณเป็นต้นมามีเพียงราชาอมตะพุทธะโบราณเท่านั้นที่เข้ามาในสระแห่งนี้ในตอนที่ยังเป็นเด็กแต่กลับไม่ถูกกัดกร่อนจนเสียชีวิต” สิงโตทองกล่าว

เมื่อพูดถึงตรงนี้มันก็ขมวดคิ้ว มันจ้องมองไปที่สือฮ่าวเพราะท้ายที่สุดแล้วเขาก็ยังคงมีชีวิตอยู่โดยไม่ได้สูญสลายไป!

“ทำไมเขาถึงยังไม่ตาย? อย่าบอกนะความแข็งแกร่งของเขาเทียบเท่ากับราชาอมตะพุทธะโบราณในตอนที่ยังเป็นเด็ก?!”

ดวงตาของผู้อาวุโสที่ยืนอยู่บนฝั่งมุ่งความสนใจไปที่สือฮ่าว

สิ่งนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคน

ฮวงได้ลงไปที่นั่นมาระยะหนึ่งแล้ว จากสิ่งที่สิงโตทองพูดเขาน่าจะสลายไปทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ ทำไมเขาถึงยังมีชีวิตอยู่?