221 - สังหารอัจฉริยะอย่างต่อเนื่อง

221 - สังหารอัจฉริยะอย่างต่อเนื่อง

กองทัพขนาดมหึมากำลังบุกเข้ามาในสถานที่อันตรายแห่งนี้!

กองทัพใหญ่จากต่างมิติพุ่งเข้าสู่ป่าอสูรสวรรค์ เตรียมที่จะล้อมพื้นที่สำคัญบางแห่งไว้

มีผู้เชี่ยวชาญถูกแบ่งออกเป็นหลายสิบกลุ่ม กลุ่มละประมาณสามสิบคนถูกส่งเข้าค้นหาฮวงภายในป่าแห่งนี้

ขุมกำลังเหล่านี้อาจจะดูยิ่งใหญ่แต่ในความเป็นจริงพวกเขาไม่กล้าส่งกองทัพขนาดใหญ่เข้ามาตามหาสือฮ่าว เพราะหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นพวกเขาไม่สามารถยอมรับความสูญเสียระดับนั้นได้

แม้ว่าอีกด้านหนึ่งจะแข็งแกร่ง แต่ก็ยังไม่ถึงจุดที่จะใช้มือเดียวบังฟ้า

สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่พวกเขาจะเคลื่อนไหวได้อิสระ ในอดีตก็มีคนรุ่นอาวุโสของพวกเขาเสียชีวิตในป่าแห่งนี้มากมาย

ภายในป่าอสูรสวรรค์ สือฮ่าวยืนอยู่ในสถานที่เดิมเป็นเวลานาน เขามองไปรอบๆอย่างระมัดระวังพลางสังเกตสภาพแวดล้อมไปด้วย ต้นไม้ต้นนี้คือตัวอะไรกันแน่?

กิ่งก้านของมันแห้งไปหมด แต่กลับมีพลังสังหารอันยิ่งใหญ่ระดับนี้ซุกซ่อนอยู่!

หนูสวรรค์หญิงชราคนนั้นไม่ใช่ผู้ฝึกตนที่ทรงพลังในอาณาจักรปลดปล่อยตนเองหรอกหรือ? แต่ท้ายที่สุดพวกเขาก็ถูกมันจัดการลงไปอย่างง่ายดาย

“สระแห่งการเกิดใหม่คืออะไรกันแน่? ป่าอสูรสวรรค์นี้เป็นคุกจริงๆหรือ?” สือฮ่าวขมวดคิ้ว

ที่นี่มีสิ่งที่ไม่รู้จักมากเกินไปอันตรายมีอยู่ทุกหนแห่ง สือฮ่าวมองป่าตรงหน้าของเขาอย่างลึกซึ้งแต่มันเต็มไปด้วยความพร่ามัวมองเห็นไม่ชัดเจน นั่นคือที่ที่ต้นไม้เหี่ยวเฉาหยั่งราก?

เขาหายใจเข้าลึกๆแล้วเดินไปข้างหน้า เขาอยากเห็นทุกอย่างชัดเจนขึ้น

อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาก้าวเข้าไป เขากลับไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ ดินแดนแห่งเงียบสงบเกินไปแม้จะเดินมาเป็นระยะทางหลายร้อยดีแต่เขากลับไม่พบต้นไม้ที่แห้งเหี่ยวเหล่านั้น

เกิดอะไรขึ้น? ต้นไม้โบราณที่สามารถทำให้หนูสวรรค์ได้รับบาดเจ็บหายไปไหน? เขาเดินมาหลายร้อยลี้แล้วแต่ก็ไม่สามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายของพวกมัน?

สือฮ่าวทำจิตใจให้สงบลง เขาปลดปล่อยประสาทสัมผัสออกไปด้านนอกเพื่อค้นหาต้นไม้ต้นนั้น

เป็นเพราะเขารู้ว่าต้นไม้ต้นนี้สังเกตเห็นเขามานานมาแล้ว มันทรงพลังมากถึงขนาดสามารถสังหารผู้แข็งแกร่งอาณาจักรปลดปล่อยตนเองได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว มันก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่ามันพิเศษเพียงใด เขาอยากลองสื่อสารกับมันดู

เอ็น?

สือฮ่าวสั่นสะท้านถึงข้างใน ต้นไม้ต้นนั้นปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา แต่ไม่ว่าเขาจะลองใช้สัมผัสอันศักดิ์สิทธิ์ค้นหามันอย่างไรมันก็ไม่มีการตอบสนอง

“สวรรค์มันอาจเป็นเหมือนกับอันหลานซือถู ต้องเรียกชื่อมันเท่านั้นมันถึงจะปรากฏตัวออกมาหรือ?” ใบหน้าของสือฮ่าวกลายเป็นจริงจัง

ในตอนนี้หัวใจของเขาเริ่มเต้นรัวหน้าอกของเขารู้สึกแน่น แม้กระทั่งวิญญาณของเขาก็คล้ายจะหลุดออกจากร่าง!

นี่เป็นเรื่องร้ายแรงแน่นอน เขาเป็นเพียงผู้ฝึกฝนอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าตัวเล็กๆ แต่พยายามที่จะสัมผัสถึงต้นไม้โบราณถือว่าไม่สมควรอย่างยิ่ง

ในที่สุดสือฮ่าว ก็ค่อยๆลอยขึ้นไปในอากาศโดยมองจากระยะไกลอย่างเงียบๆ เขารู้สึกเหมือนเห็นต้นไม้ค่อยๆเคลื่อนตัวออกไปหลายร้อยลี้แล้ว

สือฮ่าวหันกลับหลังไม่กล้าอยู่ต่อแม้สักครู่เดียว

เป็นเพราะในช่วงเวลานั้นความรู้สึกอึดอัดก็ปรากฏขึ้นในร่างกายของเขามากกว่าเดิม สีหน้าของเขามืดครึ้มทันทีเขาไม่สามารถสัมผัสกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาได้มิฉะนั้นจะเกิดหายนะครั้งใหญ่!

สือฮ่าวมุ่งหน้าไปอีกเส้นทางหนึ่ง ต้นไม้โบราณนั้นอันตรายเกินไป เขาไม่มีทางสื่อสารกับมันได้หากเขายังดื้อรั้นทำต่อไปเขาจะต้องพบกับหายนะอย่างแน่นอน

ในสองวันต่อมาใบหน้าของสือฮ่าวเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย ไม่ว่าเขาจะไปที่ใดกองกำลังของศัตรูก็จะกระจายอยู่ทุกที่

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดถึงจะไม่ใช่เลือดของเขาเองแต่นี่ก็ยังทำให้เขาเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก

ยังคงเป็นเพราะเขาได้พบกับผู้ฝึกตนอาณาจักรแยกตนเองเท่านั้นจึงทำให้เขายังมีชีวิตรอดอยู่ได้ หากมีผู้แข็งแกร่งอาณาจักรปลดปล่อยตนเองอยู่ด้วยเขาคงตายไปนานแล้ว!

สิ่งมีชีวิตต่างแดนรู้ว่าความสามารถของเขานั้นยอดเยี่ยม แม้ว่าเขาจะอายุน้อยแต่ความแข็งแกร่งของเขาก็โดดเด่นอย่างที่ไม่มีผู้ใดเปรียบได้

หากผู้ฝึกตนปกติถูกส่งเข้ามาพวกเขาย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่ถ้าพวกเขาส่งผู้ฝึกตนในขอบเขตการปลดปล่อยตนเองเข้ามาเป็นจำนวนมากก็อาจกระตุ้นให้สัตว์อสูรที่อยู่ภายในป่าแห่งนี้คุ้มคลั่งขึ้นมา

เพราะที่นี่คือป่าอสูรสวรรค์ไม่ว่าใครก็ตามเมื่อเข้ามาที่นี่จะมีโอกาสตายมากกว่ารอดจนถือเป็นเรื่องธรรมดา

ดังนั้นคนที่ถูกส่งเข้ามาในป่าแห่งนี้จึงเป็นผู้ที่ถูกคัดเลือกมาแล้ว ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นยอดเยี่ยมมากและเป็นลำดับต้นๆในรุ่นเดียวกัน

ผู้เชี่ยวชาญหนุ่มอาณาจักรแห่งความว่างเปล่ามีไม่มากนัก ผู้แข็งแกร่งอาณาจักรแยกตนเองคือกำลังหลัก ส่วนผู้ที่อยู่ในอาณาจักรปลดปล่อยตนเองมีจำนวนน้อยนิด

สือฮ่าวมีประสบการณ์การต่อสู้นองเลือดหลายครั้ง ตอนนี้ร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจริงๆสถานการณ์ของเขากำลังย่ำแย่ลงเรื่อยๆ

ไม่ว่าเขาจะโผล่ออกไปที่ใดก็จะมีศัตรูอยู่เต็มไปหมดไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แม้ว่าป่าแห่งนี้จะกว้างใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ แต่ก็คล้ายกับว่าศัตรูได้ผนึกเส้นทางหลบหนีของเขาไว้หมดแล้ว

“สถานที่แห่งนี้อันตรายเกินไปข้าควรจะกลับไปซ่อนตัวที่ด้านข้างของเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์จะดีกว่า” สือฮ่าวพูดกับตัวเอง

สือฮ่าวได้ลงมือสังหารผู้แข็งแกร่งอาณาจักรแยกตนเองไปหลายสิบคน ก่อนที่ผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองจะปรากฏตัวเขาก็รีบหลบหนีไปทุกครั้ง

“สถานที่แห่งนี้ถูกปิดกั้นแล้ว!” สือฮ่าวซ่อนตัวอยู่ในป่า เขาหายใจเข้าลึกๆรู้สึกทำอะไรไม่ถูก

ไม่มีเส้นทางปลอดภัยที่จะนำไปสู่เทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์ได้ มีศัตรูมากเกินไปพวกเขาล้อมป่าแห่งนี้ไว้หมดแล้ว

“เนื่องจากพวกเจ้าส่งผู้เชี่ยวชาญมามากขนาดนี้ข้าก็จะเล่นเป็นเพื่อนกับพวกเจ้าเอง!” สือฮ่าวกล่าวอย่างเย็นชา

เขาเลิกคิดที่จะหลบหนีโดยสมบูรณ์ แต่มุ่งหน้าไปที่ส่วนลึกของป่าอสูรสวรรค์

เป็นเพราะเขาสังเกตเห็นแล้วว่าทุกครั้งที่เขาเปิดเผยตัวเอง ศัตรูหลายสิบกลุ่มจะรุมล้อมเข้ามาทันที

คนเหล่านั้นมีสิ่งประดิษฐ์วิเศษแปลกๆที่สามารถแจ้งทิศทางของเขาให้กันและกันได้

“มารดามันเถอะ!”

นอกป่าอสูรสวรรค์ผู้อาวุโสบางคนโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก เป็นเพราะพวกเขาเพิ่งได้รับรายงานว่ามีผู้เชี่ยวชาญหลายคนได้หายตัวไปในช่วงไม่กี่วันนี้

หลายกลุ่มถูกกำจัดออกไปโดยสมบูรณ์ไม่มีแม้แต่โอกาสส่งข่าว

“ไม่ใช่เพราะเจ้าเด็กนั่นแน่ๆ พวกเขาอาจเจออสูรสวรรค์ที่น่ากลัวก็เป็นได้”

จากนั้นมีข่าวเพิ่มเติมว่ามีบุคคลสำคัญหลายคนในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าถูกสังหารอยู่เรื่อยๆ

ผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรแยกตนเองก็สูญเสียไปไม่น้อยเช่นกัน

“องค์ชายของเผ่าพันธุ์กิเลนเก้าหัวถูกฆ่าโดยฮวง ภายในสิบกระบวนท่าหัวทั้งเก้าของเขาก็ถูกตัดขาดจนหมดสิ้นแม้จะมีถึงเก้าชีวิตเขาก็ยังพบกับความตาย!” ผู้ส่งสารกล่าว

นี่เป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก องค์ชายของเผ่าพันธุ์กิเลนเก้าหัวมีศักยภาพที่ยอดเยี่ยมสถานะของเขาก็สูงส่งมากเช่นกัน

แต่เนื่องจากอายุยังน้อยเขาจึงไม่สามารถท้าทายผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์คนอื่นๆเพื่อก้าวเข้าสู่ตำแหน่งสิบผู้เชี่ยวชาญได้ อย่างไรก็ตามมีหลายคนเชื่อว่าเมื่อเขาเติบโตขึ้นจะกลายเป็นผู้ไม่ดับสูญอย่างแน่นอน

ในท้ายที่สุดชายหนุ่มที่มีศักยภาพเป็นถึงผู้ไม่ดับสูญในอนาคตก็ถูกฮวงฆ่าตายลงเช่นนั้น

“ใครปล่อยให้ทายาทของตระกูลกิเลนเก้าหัวเข้าไป? พวกเจ้าไม่รู้หรือว่ามันอันตรายแค่ไหน?!” ผู้อาวุโสคนนั้นคำรามด้วยความโกรธ

การเสียชีวิตของอัจฉริยะประเภทนี้ถือเป็นการสูญเสียอย่างมาก เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเมล็ดพันธุ์ที่จะกลายเป็นผู้ไม่ดับสูญในอนาคตและอาจก้าวไปถึงจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญด้วยซ้ำ

“เขาบอกว่าเขาต้องการเอาชนะฮวงด้วยตนเองจึงไม่มีผู้ใดห้ามเขาได้ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ไม่ได้วางใจผู้เชี่ยวชาญรุ่นอาวุโสก็ได้ติดตามเขาไปไม่น้อย ไม่มีผู้ใดคิดว่าฮวงจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้!” ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยความเศร้าโศก เขาเป็นผู้อาวุโสของตระกูลกิเลนเก้าหัว

ทุกคนรู้ดีว่าฮวงโด่งดังแค่ไหน เด็กหนุ่มคนนี้มีชื่อเสียงโดดเด่นจากการเข่นฆ่าผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของพวกเขา

อย่างไรก็ตามยังมีอัจฉริยะบางคนที่ไม่ยินยอมพร้อมใจ พวกเขาทั้งหมดต้องการเอาชนะฮวงเพื่อสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักผ่านการต่อสู้ในครั้งนี้