215 - พัฒนาการที่ผิดปกติ

215 พัฒนาการที่ผิดปกติ

“รีบทำตามที่ราชาพื้นที่ฝังศพกล่าว แยกวิญญาณบรรพกาลออกจากร่าง!” เสิ่นหมิงปลดปล่อยเสียงตะโกนหยุดความคิดของซานซาง

ความรู้สึกสบายๆแบบนี้ทำให้ความคิดของอัศวินแห่งความตายทองคำถูกครอบงำโดยสิ้นเชิงและไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองได้

นี่ไม่เพียงแต่เป็นความสุขจากร่างกายที่ผ่อนคลายเท่านั้น แต่ยังมีการผ่อนคลายทางจิตวิญญาณอีกด้วย ซานซางที่ยังจมอยู่ในความสุขสบายรีบดิ้นเป็นอิสระทันทีพร้อมกับหลั่งเหงื่อเย็นออกมา

ในช่วงเวลานั้นร่างกายของเขากำลังได้รับการฟื้นฟู แขนขาที่ขาดออกไปรวมทั้งอวัยวะอื่นๆได้งอกออกมาอีกครั้ง

จิ!

แสงสองเส้นพุ่งออกมาพร้อมกัน สิ่งเหล่านี้คือวิญญาณดั้งเดิมของเสิ่นหมิงและซานซาง พวกเขาพยายามดิ้นรนออกจากกายเนื้อ ทิ้งกะโหลกลอยอยู่กลางอากาศ

พวกเขาเฝ้าดูอย่างเงียบๆในขณะที่ร่างกายของพวกเขาได้รับการหล่อเลี้ยงจากสารลึกลับ หากยังคงดำเนินต่อไปอย่างนี้เรื่อยๆจะเปรียบเสมือนการได้นิพพานใหม่ทำให้ร่างกายของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาล

“นี่คือ…การเปลี่ยนแปลงสู่การเป็นราชาพื้นที่ฝังศพหรือไม่” เสิ่นหมิงรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก มันเป็นเช่นเดียวกับที่ตำนานกล่าวไว้

“อย่าฟุ้งซ่าน!” ซานซางเตือน

พวกเขาจ้องไปที่กะโหลกของตัวเอง แสงหมอกที่ส่องประกายริบหรี่ลง ทำให้กะโหลกของพวกเขาลึกลับและแปลกประหลาด

เป็นเพราะความผันผวนของพลังชีวิตอันมากมายมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากการหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย

ในระยะไกลสือฮ่าวมองเห็นทุกอย่างชัดเจน เขารู้สึกตกใจอย่างมาก เป็นไปได้ไหมว่ามีการเปลี่ยนแปลงแปลกๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้น?

อย่างไรก็ตามในเวลานี้เขาไม่สามารถกังวลกับเรื่องทั้งหมดนี้ได้เป็นเพราะเขากำลังมีปัญหาของตัวเองอยู่ แสงทรงกลมนั้นใกล้จะชนเข้ากับร่างกายของเขาแล้ว

ก่อนหน้านี้ที่เขาฟันกระบี่ออกไปแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย แสงนั้นพุ่งเข้ามาในหม้อแล้วดังนั้นการปิดฝาหม้อตอนนี้จะไม่ช่วยอะไร

สิ่งที่แตกต่างคือในตอนนี้เนื้อหนังของเขายังไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

บุคคลทั้งสองได้รับบาดเจ็บเนื่องจากพวกเขาอยู่ใกล้วัตถุโบราณมากเกินไปร่างกายของพวกเขาถูกทำลายเพราะเหตุนี้

นี่มันตัวอะไรกันแน่? สือฮ่าวใช้กระบี่ฟาดฟันมันอีกครั้ง คราวนี้เขาประสบความสำเร็จสามารถหั่นครึ่งมันได้ทันที

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้สือฮ่าวตกใจก็คือมันสามารถรวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ยิ่งไปกว่านั้นยังพุ่งไปที่หน้าผากของเขาและต้องการที่จะเข้าไปในกะโหลก

ฮ่อง!

สือฮ่าวโกรธมาก ทั้งร่างของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีทองเขาใช้ออกด้วยญาณวิเศษอันล้ำค่าหลายชนิดซ้อนทับกันเพื่อทำลายลูกกลมสีทองนี้

แต่ถึงแม้ว่าสือฮ่าวจะสามารถทำให้มันกระจัดกระจายได้ หลังจากนั้นมันก็รวมกันเข้าอีกครั้งและพยายามมุ่งเข้าเจาะหน้าผากของเขา

เปง!

สือฮ่าวใช้แขนอีกข้างของเขาฟาดหีบไม้ลงที่แสงทรงกลมนั้นจนกระจัดกระจายออกไปทันที อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุดพวกมันก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็วและพุ่งมาที่กะโหลกของเขาอีกครั้ง

นี่มันแปลกประหลาดมากแค่ไหน? มันมีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีทั้งหมดหรือไม่?

ไม่ว่าจะทำลายมันแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วมันก็จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งราวกับว่ามันมีร่างกายที่ไม่สามารถสูญสลาย!

เหงื่อเย็นๆไหลลงมาจากหน้าผากของสือฮ่าว เขารู้ว่าต้องหยุดมันให้ได้ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์ที่น่ากลัวที่สุดจะเกิดขึ้น เขาไม่ต้องการเปลี่ยนเป็นคนอื่น ตัวเขาต้องเป็นเขาเท่านั้น?

สือฮ่าวทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อต่อต้าน แม้ว่าเขาจะไม่สามารถกำจัดแสงนี้อย่าถาวร แต่เขาก็ยังต้องพยายามทำให้มันแตกกระจายออกอย่างต่อเนื่องเพื่อหยุดไม่ให้มันโจมตีเขา

ในเวลาเดียวกันสือฮ่าวมองเข้าไปในระยะไกล พวกเขาทั้งสองคนใช้วิธีการใดกันแน่?

วิญญาณบรรพกาลของเสิ่นหมิงและซานซางออกจากร่างของพวกเขาลอยอยู่กลางอากาศเป็นแสงทรงกลมสุกใสดูเหมือนว่าตอนนี้พวกมันจะสงบลงแล้ว

สิ่งนี้ทำให้สือฮ่าวตกใจ เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขากำลังใช้สิ่งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงที่ผิดปกติ?

“ร่างกายของเราแข็งแกร่งขึ้น!” นี่คือเสียงของเสิ่นหมิง

“แย่แล้ว! พวกมันกำลังจะถูกลากกลับเข้ามาในกะโหลกศีรษะ!” ซานซางร้องลั่นด้วยความตกใจ

ในที่สุดวิญญาณบรรพกาลของอัศวินแห่งความตายทองคำทั้งสองที่ถูกดึงออกไปในตอนแรก พวกมันกำลังจะกลับเข้าสู่กะโหลกของพวกเขา นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจทำให้ทั้งคู่สั่นกลัว

เป็นเพราะพวกเขาเฝ้าระวังอยู่ตลอดเวลากลัวว่าจะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้น พวกเขาต้องการยืมวัตถุโบราณต้นกำเนิดเพื่อเสริมสร้างร่างกายของตัวเองให้พวกมันพัฒนาไปอีกขั้น ในขณะที่วิญญาณดั้งเดิมของพวกเขายังคงมีระดับเท่าเดิม

อย่างไรก็ตามตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลเลย

สถานการณ์นี้เกิดขึ้นได้เพราะคำแนะนำของราชาพื้นที่ฝังศพโดยให้พวกเขาแยกวิญญาณออกจากร่างกายก่อน และคอยสังเกตว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรกับร่างกายของพวกเขา

ผลลัพธ์ชัดเจนแล้วว่าพวกเขาล้มเหลว!

“ถ้าเรากลับเข้าไปในกะโหลกของเราเช่นนี้ ใช่จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ผิดปกติหรือไม่?” สีหน้าของเสิ่นหมิงซีดลง

“เป็นไปไม่ได้นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้พบเห็นวัตถุโบราณนี้ ย่อมไม่มีอันตรายเกิดขึ้น!” ซานซางส่ายหัวพยายามปลุกปรอบตัวเอง

จิ!

หลังจากนั้นพวกเขาก็รีบกลับเข้าไปที่กะโหลกของตัวเอง ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่จริงๆแล้วพวกเขาถูกดึงกลับเข้าไปโดยไม่สามารถต่อต้านได้

สือฮ่าวสั่นสะท้านไปทั้งตัวเมื่อเห็นฉากนี้ เขารู้สึกว่าผลลัพธ์นี้น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

พวกเขาสองคนยังอยู่ในนั้น? พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

อัศวินแห่งความตายทองคำทั้งสองหลับตาและนั่งลงอยู่ตรงนั้น ร่างกายของพวกเขาเปล่งประกายได้รับการเลี้ยงดูจากคลื่นพลังชีวิตอันทรงพลัง พวกเขาถูกห่อหุ้มอยู่ภายในกลายเป็นเหมือนรังไหม

“ไสหัวไป!” สือฮ่าวคำราม

เขายอมแพ้ในการใช้หม้อและกระบี่เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่มีประโยชน์ ไม่ว่าเขาจะโจมตีอย่างไรแสงทรงกลมนี้ก็ยังคงรวมตัวกันอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดที่จะเปิดใช้งานกระบี่เซียนเต็มกำลังเพื่อทำให้สิ่งมีชีวิตบนโลงศพทองแดงปรากฏขึ้นอีกครั้งที่นี่ แต่เขาก็ล้มเหลว

ตอนนี้มีเพียงภาพเซียนแห่งสวรรค์เท่านั้นที่ปรากฏขึ้น กระบี่เซียนเล่มนี้แม้ว่าจะยอดเยี่ยมแต่ก็ไม่สามารถหยุดหายนะในครั้งนี้ได้

จิ!

ท้ายที่สุดแสงสีทองที่กลายเป็นเกลียวหลายร้อยเส้นก็พุ่งเข้าใส่ร่างของสือฮ่าว พวกมันมุ่งหน้าไปยังกะโหลกของเขาอย่างรวดเร็วก่อนจะรวมตัวกันกลายเป็นแสงทรงกลมสีทองอีกครั้งโดยมันมีจุดมุ่งหมายต้องการที่จะยึดวิญญาณดั้งเดิมของเขา

สือฮ่าวทำทุกวิถีทางเพื่อต่อต้านมัน แต่ของสิ่งนี้แปลกประหลาดเป็นอย่างยิ่ง มันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตพยายามที่จะกลืนกินวิญญาณดั้งเดิมของเขา

“ไสหัวออกไป!”

นี่เป็นครั้งแรกที่สือฮ่าวรู้สึกประหม่าขนาดนี้ แม้แต่หนังศีรษะของเขาก็เริ่มชาด้านแล้ว

ถึงเขาจะยังไม่ได้รับบาดเจ็บในตอนนี้ แต่เขาก็รู้ว่าต้องหยุดสิ่งนี้ให้ได้ เขาไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์แบบนี้ดำรงอยู่อีกไม่เช่นนั้นวิญญาณดั้งเดิมของเขาจะถูกทำลายไปจริงๆ

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขารู้สึกถึงความไร้พลังของตนเอง เขาไม่สามารถหยุดแสงทรงกลมนี้ได้ เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะผสานเข้ากับวิญญาณดั้งเดิมของเขา

ในเวลาเดียวกันเขาเห็นเสิ่นหมิงและซานซางในระยะไกลก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับพยักหน้าให้เขา นี่เป็นเรื่องแปลกจริงๆ

ต้องเข้าใจว่าตอนแรกทั้งสองคนยังคงต่อต้าน แต่ตอนนี้พวกเขาผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้พวกเขามีรอยยิ้มที่สดใสราวกับว่าพวกเขากำลังอาบน้ำท่ามกลางสายลมในฤดูใบไม้ร่วง อย่างไรก็ตามในความคิดของสือฮ่าวไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่านี้อีกแล้ว

จากนั้นทั้งสองก็หลับตาลงอีกครั้งราวกับเข้าสู่สมาธิเพื่อรู้แจ้งอะไรบางอย่าง

ดินแดนต้นกำเนิดบัดซบอะไร! สือฮ่าวต้องการคำรามออกมา สถานที่แห่งนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว เป็นไปได้ไหมที่ราชาพื้นที่ฝังศพถือกำเนิดขึ้นแบบนี้!

อา ...

สือฮ่าวกรีดร้องคร่ำครวญออกมา พลังเซียนในร่างกายของเขาปะทุขึ้นจากนั้นดอกไม้เต๋าสามดอกก็ปรากฏขึ้นบนศีรษะของเขา

มีร่างเล็กๆนั่งอยู่ในนั้นสองคน ทันใดนั้นร่างเล็กๆทั้งสองก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับปลดปล่อยเสียงคำรามขึ้นสู่ท้องฟ้า!