212 - วัตถุต้นกำเนิด

212 วัตถุต้นกำเนิด

เวง!

ในช่วงเวลาสำคัญกระบี่เซียนสั่นสะท้านปลดปล่อยแสงสวรรค์บังคับให้อันตรายที่เข้าถึงตัวของสือฮ่าวถอยกลับไป

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้กระตุ้นให้เกิดการโจมตีที่น่ากลัวยิ่งขึ้น แสงสีทองนี้ดูเหมือนจะกลั่นตัวเป็นระลอกน้ำและเทลงมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง

หือ!

หลังจากคลื่นแห่งความสั่นไหวที่โจมตีอย่างบ้าคลั่ง กระบี่เซียนก็ลอยขึ้นด้วยตัวมันเองพร้อมกับปลดปล่อยฉากที่น่าอัศจรรย์นั้นอีกครั้ง!

ด้านบนมีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่ก้าวเข้าสู่ความเป็นอมตะมีสายฝนโปรยปรายลงมาเต็มท้องฟ้า มันแพรวพราวเกินไปจนทำให้ไม่สามารถลืมตาได้

ด้านล่างเป็นพื้นที่ฝังศพโบราณมีหลุมฝังศพที่ไม่สิ้นสุดเป็นสีแดงเข้มไม่ทราบจำนวนของสิ่งมีชีวิตที่ฝังอยู่

ภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงที่ชุ่มโชกด้วยเลือดมีสิ่งมีชีวิตที่เป็นมนุษย์ซึ่งนั่งอยู่บนโลงศพทองแดงดูโดดเดี่ยวและเศร้าโศกเป็นความลี้ลับอย่างถึงที่สุด

เลือดไหลนองกลายเป็นสายน้ำไหลผ่านหลุมศพทีละแห่งเงียบสงบและน่ากลัว

ดินแดนฝังศพโบราณชุ่มโชกไปด้วยเลือด มีเพียงโลงศพทองแดงเท่านั้นที่สงบสุขโดยที่เลือดเหล่านั้นไม่กล้าเข้าใกล้

สิ่งมีชีวิตที่เป็นมนุษย์นั่งอยู่บนนั้นเอียงศีรษะจ้องไปที่ดวงอาทิตย์สีแดงบนท้องฟ้า

นี่เป็นครั้งที่สองที่ฉากนี้ปรากฏ แม้ว่าจะอยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แต่ก็ยังทำให้สือฮ่าวตกตะลึง เขามั่นใจว่ากระบี่เซียนต้องปกป้องเขาได้อย่างแน่นอน

ฮ่อง!

ไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนทุกอย่างสั่นไหวภาพเหล่านั้นก็หายไปหมด ไม่ว่าจะเป็นแสงหลากสีอันเป็นมงคล ฝนที่โปรยปรายลงมาดินแดนฝังศพโบราณรวมทั้งหลุมศพเลือด พวกมันหายไปทั้งหมดแล้ว

มีเพียงสือฮ่าวที่กำด้ามกระบี่เซียนนั่งอยู่ในหม้อ

เขารู้ว่าเขาผ่านสิ่งกีดขวางและเข้าสู่พระราชวังโบราณอย่างแน่นอน

สือฮ่าวรีบเก็บกระบี่เซียนรวมทั้งสิ่งอื่นๆไว้ เขาเปิดฝาหม้อแล้วเดินออกมาจากข้างใน หม้อทองคำเซียนกลับมามีขนาดเท่ากำปั้นปรากฏในมือของเขา

เห็นได้ชัดว่าซานซางและเสิ่นหมิงตกใจไม่น้อย ไม่คาดคิดว่า สือฮ่าวจะสามารถเข้ามาได้ง่ายๆเช่นนี้

“พี่ฮวงนั้นน่าเกรงขามจริงๆ!” ซานซางกล่าว

สือฮ่าวไม่ตอบกลับ แต่จ้องมองไปที่วัตถุข้างหน้าแทน ดวงตาของเขาเปล่งประกายออกมา

ในความเป็นจริงซานซ่างและเสินหมิงก็จดจ่อกับวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ใจกลางพระราชวังโบราณทันที

แม้จะไม่รู้ว่ามันมีไว้ทำอะไรแต่ทุกคนทราบว่ามันเป็นของวิเศษสุดล้ำค่าอย่างแน่นอน!

ตอนนี้มันกำลังเปล่งประกายด้วยสีสันที่สดใสแผ่รัศมีอันเรืองรองออกไปด้านนอก แสงหลากสีอันเจิดจรัสเปล่งประกายเปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่องทำให้มันดูศักดิ์สิทธิ์และลึกลับเป็นอย่างมาก

“วัตถุต้นกำเนิด?!” สือฮ่าวถาม เขาหรี่ตาลงอย่างระมัดระวังและต้องการที่จะเห็นร่างของมันให้ชัดเจน

ซานซ่างและเสินหมิงยิ่งรู้สึกไม่สบายใจอยากจะยื่นมือออกไปคว้ามันทันทีและกลายเป็นราชาพื้นที่ฝังศพ!

สิ่งนั้นปลดปล่อยแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์สิบดวงรวมกันเสียอีก!

ผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามคนล้วนมีประสบการณ์เกี่ยวกับของวิเศษมาไม่น้อยจึงรีบหันหน้าหนีไม่กล้ามองตรงๆ ไม่เช่นนั้นดวงตาของพวกเขาคงมีเลือดไหลซึมออกมาแล้ว แม้แต่ผู้ที่มีพลังพอๆกับพวกเขาก็ต้องใช้เวลานานในการปรับตัวเพื่อที่จะได้เห็นอย่างชัดเจนว่านั่นคืออะไร

ต่อให้ใช้ดวงตาสวรรค์ก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดที่จะได้รับ!

นี่คือหีบใบหนึ่ง! ห้องโถงเก่าแก่ที่ตรงกลางเป็นแท่นบูชายัญ มันไม่ได้สูงมากนักเพียงมีขนาดเท่ากับคนผู้หนึ่งเท่านั้น นี่คือวัตถุต้นกำเนิด? สือฮ่าวเริ่มสงสัยว่าวัตถุต้นกำเนิดนั้นเชื่อมต่อกับหีบของเขาหรือไม่

ซานซางและเสิ่นหมิงดูจิตใจล่องลอยเหมือนว่าพวกเขาถูกดึงเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ทั้งสองรู้สึกราวกับว่าร่างอัศวินแห่งความตายของพวกเขากำลังเปลี่ยนไปแม้ว่ามันจะช้า แต่พวกเขาก็อยู่ในกระบวนการนี้แล้ว!

หลังจากนั้นไม่นานสือฮ่าวก็มีความรู้สึกแปลกๆเช่นกัน ความผิดปกติของร่างกายเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวและกังวลมากขึ้นไปอีก

มันมีคลื่นพลังงานลึกลับโจมตีมาที่กะโหลกศีรษะของเขา ความสดใสที่หีบนั้นปลดปล่อยออกมาต้องการเข้าสู่วิญญาณดั้งเดิมของเขา!

สือฮ่าวแตกตื่นในทันที นี่คือสถานที่ที่วิญญาณอาศัยอยู่เขาจะปล่อยให้ศัตรูบุกรุกเข้ามาได้อย่างไร!

สือฮ่าวปฏิเสธมันอย่างเด็ดขาด แต่เขาพบว่ามันไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง อำนาจประเภทนี้ครอบงำเกินไปไม่สามารถหยุดยั้งไม่สามารถต้านทานได้ มันเจาะเข้าไปในกะโหลกของเขาและประสานเข้ากับร่างกายของเขาทีละเล็กทีละน้อย

โชคดีที่ในช่วงเวลาสำคัญกระบี่เซียนที่เก็บอยู่ภายในร่างกายของเขาปลดปล่อยเสียงร้องเบาๆ กดดันพลังงานลึกลับนั้นออกไป

“นี่มันอะไรกันแน่”สือฮ่าวเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ เวลานี้ต้นไม้เซียนก็มาด้วย มันซ่อนตัวอยู่ในร่างกายของเขา เมื่อมันเห็นฉากนี้มันก็ตกใจเช่นกัน “ช่างน่ากลัวจริงๆ วงแหวนแห่งชีวิตอันยาวนานของข้าสั่นสะเทือนกำลังจะสึกกร่อน!” มันเริ่มตกใจเล็กน้อย

ยาเซียนเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษมิฉะนั้นอัศวินแห่งความตายจะไม่นำพวกมันเข้ามาค้นหาโชคตามธรรมชาติ พวกมันสามารถต้านทานพลังลึกลับได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น

“ข้าจะได้เป็นราชาพื้นที่ฝังศพ!” ราวกับว่าเสิ่นหมิงกำลังฝันอยู่

“ข้ามีพลังมากที่สุด!” ซานซางคำราม

พวกเขาสองคนดูเหมือนจะถูกครอบงำจนลืมทุกสิ่งจมอยู่จินตนาการที่คนนอกไม่สามารถเข้าถึงได้

สือฮ่าวไม่ได้เคลื่อนไหวโดยประมาท แต่กลับถอยไปสองสามก้าวเพื่อเว้นระยะห่างจากสถานที่แห่งนั้นอย่างระมัดระวัง “เจ้าคิดยังไง คิดว่าพวกเขาจะรู้ไหมว่าข้ามีความแตกต่าง” สือฮ่าวถามยาเซียน ไม่อย่างนั้นทำไมก่อนหน้านี้รอยยิ้มของสองคนนั้นดูแปลกๆ

เมื่อพระราชวังโบราณส่องแสงกลายเป็นกระแสน้ำวนกลืนเขาเข้าไปข้างในถ้าเขาไม่มีกระบี่เซียนเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

อาจกล่าวได้ว่าสองคนนั้นดูเหมือนจงใจวางแผนทำร้ายเขาอยู่แต่แรกแล้ว

สือฮ่าวต้องการที่จะลงมือสังหารทั้งสองเพื่อขจัดปัญหาในอนาคต

อย่างไรก็ตามหลังจากพิจารณาว่าพวกเขามีความแข็งแกร่งอย่างลึกซึ้งรวมทั้งมีของวิเศษของราชาพื้นที่ฝังศพเขาก็ไม่กล้าลงมืออย่างบุ่มบ่าม

“มันมีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่?” สือฮ่าวมองไปที่วัตถุบนแท่นบูชายัญแล้วมองกลับมาที่หีบไม้ผุพังในมือของเขา

จากรูปลักษณ์ภายนอกหีบของเขามีขนาดเล็กเกินไปเมื่อเทียบกับของที่อยู่บนแท่นบูชายันต์นั้น

หีบไม้ที่อยู่บนแท่นบูชายันเปล่งประกายด้วยความงดงามอันเป็นมงคลซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญ!

ในขณะเดียวกันหีบไม้ที่อยู่ในมือของเขามีสภาพผุพังเหมือนจะสูญสลายไปได้ทุกเมื่อ

ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่อยู่บนแท่นนั้นยังเกี่ยวข้องกับต้นกำเนิดซึ่งมีพลังที่ไม่อาจจินตนาการได้ ทำให้อัศวินแห่งความตายทุกคนคุ้มคลั่งขึ้นมา!

สำหรับหีบไม้ในมือของเขาตอนนี้สือฮ่าวก็ไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์อะไร

สือฮ่าวเหลียวมองไปรอบๆอย่างระมัดระวัง หีบที่อยู่บนแท่นมันเปล่งประกายแวววาวเก้าสีราวกับว่ามันทำจากทองคำเซียนเก้าชนิด

แน่นอนว่ามันใกล้เคียงกับ ทองคำเซียนเจ็ดสีในตำนานมากที่สุด!

อย่างไรก็ตามเมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิดสือฮ่าวรู้สึกว่ามันไม่เหมือนทองคำเซียนแต่มีสภาพเหมือนกับหยกเล็กน้อย

“น่าจะถูกสร้างขึ้นจากต้นไม้เซียนต้นหนึ่ง!” ต้นไม้เซียนกล่าวตามความเห็นของมัน

ดูเหมือนโลหะแต่ก็เหมือนกับหินบางครั้งก็มีลักษณะเหมือนไม้ ยากที่จะบอกว่ามันเป็นวัสดุประเภทไหนกันแน่

ในที่สุดเสิ่นหมิงและซานซางก็ตื่นขึ้นมาไม่งุนงงอีกต่อไป พวกเขามองดูอย่างระมัดระวังก่อนถอนหายใจอย่างต่อเนื่องโดยพบว่ามันยากที่จะซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้

“ข้ารู้สึกเหมือนว่ามันไม่ใช่หีบ แต่เป็นวัตถุโบราณที่มีต้นกำเนิดมาจากตัวมันเองมากกว่า!” เสิ่นหมิงกล่าวความคิดของนางออกมา

“ข้าก็รู้สึกแบบเดียวกัน…” ซานซางกล่าว

สือฮ่าวมีความระมัดระวังมากยิ่งขึ้นทั้งสองคนนี้ใช้คำพูดสอดประสานกันอย่างลงตัวเหมือนมีแผนการบางอย่าง

“เราจะเปลี่ยนเป็นราชาพื้นที่ฝังศพได้ไหม”เสิ่นหมิงกล่าวด้วยความตื่นเต้น ในขณะนี้นางยื่นมือออกไปเพื่อสัมผัสวัตถุต้นกำเนิดนั้น

ฮ่อง!

อย่างไรก็ตามนางถูกกระแทกจนบินออกไปพร้อมกับกระอักโลหิตออกมาเป็นจำนวนมาก ร่างกายถูกฉีกเป็นชิ้นๆแทบจะแหลกสลาย

หากไม่ใช่เป็นเพราะนางได้รับการคุ้มครองจากของวิเศษที่ราชาพื้นที่ฝังศพมอบให้ วิญญาณดั้งเดิมของนางต้องถูกลบออกไปอย่างแน่นอน

สือฮ่าวรู้สึกมึนงงอย่างมากในขณะที่เขาเฝ้าดู ของสิ่งนี้อันตรายเป็นอย่างมากไม่สามารถสัมผัสได้แม้แต่น้อย